پاورپوینت کامل شب یلدای یک کارگردان ۸۲ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل شب یلدای یک کارگردان ۸۲ اسلاید در PowerPoint دارای ۸۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل شب یلدای یک کارگردان ۸۲ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل شب یلدای یک کارگردان ۸۲ اسلاید در PowerPoint :

«شب یلدا»، آخرین ساخته ی «کیومرث پوراحمد»، الهام گرفته از زندگی خود او است. فیلمی که گواه تازه ای است بر مکالمه مستمر سینما و زندگی، و نشان می دهد که سینما فقط یک سرگرمی بیهوده نیست؛ چه بسا آیینه ای است، عبرت است، رسواگر تاریکی ها و فاجعه های انسانی است، به زبان تصویر و با بیانی هنرمندانه.

«کیومرث پوراحمد»، از کارگردانان صاحب نام سینمای ایران است که پس از انقلاب به صورت جدی به کار فیلم سازی حرفه ای مشغول شد. نخست به سبب دستیاری عباس کیارستمی، در فیلم هایی نظیر «گاویار»، دارای سبک رویکردگرا و شبیه آثار کیارستمی بود، ولی اندک اندک وارد حوزه ی عمومی تری از فیلمسازی شد تا ضمن سرگرمی و داستان گویی، تماشاگران بیشتری را جلب کند.

بسیاری بهترین فیلم او را «هانیه» می دانند. از آثار پرفروش او فیلم «خواهران غریب» است. سریال «سر نخ» کار پرتماشاگر دیگر او است. وی علاوه بر این، تعدادی دیگر از آثار سینمایی را در پرونده ی خود جای داده است. مشهورترین ساخته ی او سریال «قصه های مجید» است. پور احمد قرار بود فیلم «شاه» را کارگردانی کند که به نتیجه نرسید. او آثاری هم در کارنامه ی خود دارد که پایین تر از سطح متوسط ارزیابی می شود. فیلم های شرم، نان و شعر و…. از آثار خوب پوراحمد هستند.

اما «شب یلدا» را می توان از جهات متفاوت مورد بررسی و تحلیل قرار داد:

۱. نخست به عنوان یک کار دشوار سینمایی! اهل سینما می دانند که در آوردن یک اثر سینمایی طولانی که بخش اعظم آن با یک بازیگر، در فضایی بسته و نیمه تاریک، در یک آپارتمان غم زده می گذرد، کار بسیار مشکل و انتخاب خطرناکی است و از هر زاویه توان فرسا است. چنین فیلمی در خطر تبدیل شدن به اثری کسالت بار قرار دارد. فیلمی که حوصله ی همه را سر خواهد برد و فاقد جذابیت می باشد. علاوه بر این وقتی اثری خسته کننده از کار درآمد، بقیه ی مزایای آن نیز بیهوده به نظر می رسند. زمانی که تماشاگران فیلم در آغاز یا میانه ی نمایش، سالن سینما را ترک کنند، وجوه دیگر فیلم به چه درد می خورد؟!

امّا روی هم رفته پوراحمد توانسته است از شب یلدا اثری قابل دیدن فراهم آورد. او شگردهایی که به کار گرفته تا «تحرک درونی» فیلم را حفظ کند و به روایتش ظرفیت و کشش ببخشد؛ استفاده از یک ارتباط تلفنی، حضور مادر نگران و سپس حادثه ی مرگ او، فیلم های خانوادگی که با ویدیو تماشا می شود، مکالمه ی تلفنی با خارج، همسر خیانتکار، تولد یک عشق و تلمیحات و استعاره های بصری میزانسن های فکر شده ای است. مانند افتادن قطعه ای از سقف بر روی سفره ی محقر هفت سین «حامد احمدزاده» در شب عیدی که همسرش او را تنها گذاشته و به اروپا رفته است و دیگر برنخواهد گشت.

یا برگ های پاییزی بر شیشه ی ماشین که ارتباط جدایی با سرمای زمستان را برای ما یادآوری می کند و در عین حال لحظه های متعدد تأثرآور نظیر پیدا کردن خرس صورتی دختر کوچکش که همراه برادر و مادر خود به سفر رفته یا شعری که خود سروده و می خواند و تصاویر عاطفی مکرر که تماشاگر را متأثر می کند، سبب گرمای فیلم شده است. همه ی این نکات از نظر ارزش سینمایی قابل بررسی است و به ما می فهماند که سینما زبانی تصویری است که حتی می تواند لحظه های مشکل و سختی نظیر فضای روحی فردی حبس شده در آپارتمانی با پرده های کشیده شده را به تصویر بکشد.

۲. فیلم از نظر روایت تجربه ی شخصی و زنده ی کارگردان و جنبه ی حدیث نفسی و واقع گرایی اش نیز دارای قابلیت بررسی است.

ما در این وجه می بینیم که چگونه سینما، این هنر مدرن، می تواند از زندگی سرچشمه بگیرد و در برابر ما آیینه ای از خود ما بگذارد و مایه ی عبرت شود. در این جا داستان و روایت سینمایی مشتی خیال پردازی هالیوودی سرگرم کننده و مبتذل نیست، و یا مانند سریال های تلویزیونی مشتی افسانه ی جنایی درس خشونت و کشتار نمی دهد و روح کودکان را با عادت های وحشیانه ی جنایت بار آلوده و سیاه نمی کند.

با فیلم هایی نظیر «شب یلدا»، با توجه به این که فیلم در شالوده ی خود حدیث نفسی است که جهت بیان سینمایی چیزهایی به آن افزوده یا از آن کاسته شده، ما به تجربه ی مدرنی از سینما دست می یابیم و به اهمیت بزرگ آن پی می بریم.

انسان در همه ی تاریخ آفرینش هنری و فکری خود، هرگز ابزاری به قدرت سینما در دست نداشته تا تصویر فاجعه ها و شکست های خود را به نمایش بگذارد و آن را دیدنی کند. غالبا عدم وقوف به این جنبه ی زنده و مؤثر سینما موجب شده که افراد ناآشنا به زبان تصویر پندارهای غلطی درباره ی هنر مدرن پیدا کنند یا از سینما فقط توقع تبلیغ و شعار و روایات کلی گویانه داشته باشند و پیچیدگی آن را درک نکنند.

فیلم «شب یلدا» فیلمی صمیمی در تصویر زندگی است.

۳. اما مهم ترین وجه معنوی «شب یلدا» خاصیت تعمیم آن است. همه ی ما کم و بیش درباره ی زنانی شنیده ایم که به همراه شوهران خود از ایران مهاجرت کرده اند و به محض استقرار در یکی از کشورهای اروپایی یا امریکا، راه جدایی از همسران، خیانت به آن ها و طلاق را در پیش گرفته اند. بسیاری از این زنان وقتی زمینه ی مهاجرت را فراهم می دیدند، فرزندان خود و آینده ی آنان را دستاویز قرار می دادند، مشکلات تحصیل، کار و محدودیت های یک جامعه ی دینی را بهانه می کردند، ولی در غربت سرنوشت فرزندان خود را کاملاً فراموش کردند و با پاسخ به امیال خود فضایی بحرانی و تار برای آینده ی کودکانی به وجود آوردند که از داشتن وطن، وابستگی های ملّی، وابستگان خانوادگی و خونی، زبان و فرهنگ مشترک مادری، احساس مشارکت در ساختن آینده، و همگامی با مردم و تجربه ی مشترک تاریخی و… محروم شدند و به شهروند درجه ی دو تبدیل گشتند و گرفتاری بحران های حاصل از این موقعیت را به دوش کشیدند. خودکشی، افسردگی، لاابالی گری و فرو رفتن در ورطه ی فاصله های جبران ناپذیر گوشه ای از این بحران بود.

شب یلدا به این مسأله ی زنان مهاجر و طلاق و خیانت آنان به همسران می پردازد. البته از یک دیدگاه جامعه شناسانه و روان شناسانه، و بر اساس دیدگاهی عادلانه، خود این مهاجرت ها و علل آن را فراتر از یک زاویه ی دید تبلیغی و رسمی و ژورنالیستی می توان مورد بررسی قرار داد و پرسش های متعدد آن را با شجاعت طرح کرد، به ویژه آن که بسیاری از وجوه منفی در فضای زیستی بومی، خود ناقض نگره ی اسلامی و حقوق و پیشنهادهای آن است:

موقعیت زن در سنّت های غلط اجتماعی که ارتباطی به دین ندارد، عدم رعایت و فقدان حقوق مشروع، تعدی به حقوق شرعی زن، سیطره ی نوعی مردسالاری فئودالی که ربطی به آزادگی دینی و حفظ کرامت زن ندارد، ازدواج تحمیلی در شرایطی که زن با اجبارهای فراارادی روبه رو است و بسیاری از آسیب های واقعی و زخم های پنهان و آشکار که در گسست زنانی که به غرب مهاجرت می کنند، تأثیر دارد. آنان در ایران زندگی بی عشق و مهر را در کنار همسران خود سپری می کنند و در شرایط و فضای غرب دلیلی بر ادامه ی این رابطه نمی یابند.

باید شجاعت پذیرش این واقعیت را داشت. حتی در فرهنگ غیردینی مردسالارانه، مردان به خود حق می دهند که به همسران خود خیانت کنند، ولی زنبارگی مردان و مردانِ زنباره، به سبب احساس مالکیت زن، درباره ی او سخت گیرهایی تا سرحد مرگ اعمال می کند. زنان که در صورت جدایی از مردان دچار بی پناهی می شوند، بدرفتاری های باورناپذیر و ستم مردان را تحمّل می کنند. بدیهی است که در صورت به چنگ آوردن موقعیت، آن چه را که در دل پنهان داشته اند، بروز می دهند.

عدم پایبندی جدّی و عملی به اخلاق دینی و فقدان فضای محبت دوسویه نیز دلیل دیگر این خیانت یا جدایی یکسویه است. تأثیر فرهنگ مدرن در جامعه ای مثل ما که در حال گذار از تصور سنّتی به تصور مدرن و دچار چالش جدی میان سنت و مدرنیته است، غیرقابل انکار است. بی ریشگی قشرهای فاقد تربیت مذهبی، تأثیر رسانه های جمعی و فرهنگ غرب، افسانه ی آزادی لیبرالی، فقر و بسیاری از مشکلات اجتماعی، نه تنها در مهاجرت بلکه در خود ایران نیز سبب بروز خیانت و حتی جنایت در مناسبات زناشویی می گردد.

و بالاخره از همه مهم تر این که روح و ذات حیوانی و غیراخلاقی مرد و زن نیز در این بحران مؤثر است. اما از همه مهم تر این که قد عَلَم کردن فرهنگ لیبرالی غرب در حوزه ی ازدواج، در برابر ارزش های سنّتی ما منبع وسوسه انگیزی است.

شب یلدا بیان گر بزرگ ترین پرسش موقعیت «ما» در برابر دنیای مدرن است. ظاهر آن داستان زنی است که به طور ناگهانی تصمیم می گیرد همسرش را رها کند و مقدمات سفر به اروپا را به بهانه ی آینده ی کودکان فراهم می کند. اما به محض رسیدن به اروپا، با دوست همسرش که حال در خارج زندگی می کند، ارتباط برقرار کرده و با نیرنگ از شوهرش جدا می شود و مرد را در ایران تنها و غمگین وامی گذارد؛ با زخمی آزار دهنده که البته و بالاخره او بر آن فایق می آید. اما در پشت این داستان، روایت ما و دنیای مدرن، و درد ناگفته ی رابطه ما با خودمان و مسایل متعدد دیگری مانند مسأله ی زنان، آزادی ها، عشق و بحران رابطه ی زن و مرد…. قرار دارد.

***

اولین تصویری که به آن می پردازیم، مسأله ی زن در شب یلدا است. یکی از مهمترین کانون های فیلم «مهناز» همسر حامد است که شوهرش را با نیرنگ ترک می کند.

در واقع، هر نوع بن بست در رابطه ی زن و شوهر درد آور است. در فرهنگ ما با آن که طلاق مذموم ترین راه حل ها است، اما اگر مرد و زنی نتوانند با یک دیگر زندگی کنند، الترناتیو طلاقِ شرافتمندانه ی قانونی و شرعی، راه حل منطقی ای است.

اما فاجعه ی شب یلدا آن است که مهناز تن به این راه حل دینی، عرفی و عقلی نمی دهد، بلکه با نقشه ای پنهانی از شوهرش سوء استفاده می کند، احساسات و عواطفش را به بازی می گیرد، زندگی و کاشانه ی گرمی را در هم می ریزد، و با فریب او را به جا می نهد. نشانه های زیادی وجود دارد که مهناز قبل از رفتن به اروپا به مسأله ی جدایی اندیشیده بوده است؛ او از خانه ی خود دلزده بود، علاقه ای به این زندگی نداشت، از وطن خود اظهار نارضایتی می کرد و قصد داشت از خانه، جامعه و کشور خود بگریزد، چرا؟ چون در این جا عذاب می کشید. از چه؟ از محدودیت های دینی یا از عدم امکان پاسخ به غرایز بهیمی یا…؟

در فیلم ما دلیلی بر عدم خشنودی مهناز از حامد نمی یابیم. حامد مردی است که هرگز به همسرش ستمی روا نداشته و نمونه ی یک شوهر زورگو نیست. او به همسر و فرزندانش علاقه ی وافری دارد. فیلمساز نتوانسته عناصر درونی تضاد مهناز با حامد و گریز او از خانه، کاشانه و رابطه ی مقدس زناشویی را به تصویر بکشد. آیا او زن هوس بازی است؟

ما نشانه های آشکاری نمی یابیم. آیا او در نهان با مردی ارتباط دارد؟ قاطعانه نمی توانیم بگوییم «آری». ولی در فیلم پس از سفر مهناز و طی یک مکالمه ی تلفنی، علایمی می بینیم که نشان می دهد، شاید او از ایران با «شریف» دوست حامد ارتباط داشته است، زیرا وقتی او به دانمارک می رود، او را می بیند و بالاخره با او ازدواج می کند. آیا مهناز نمی توانست به طور شفاف و بدون نیرنگ، به تمنّای غریزی خود پاسخ گوید؟

شاید موانع یک فرهنگ دینی شرقی، و داوری عمومی علیه این اقدام او بود که در عرف و شرع ما پذیرفتنی نیست. سپس ما بایک قطب پر کشش و تحریک کننده به نام فرهنگ و واقعیت و کشورهای غربی رو به رو هستیم که وسوسه کننده و فرا خواننده به این بی وفایی است. فرهنگی که پاسخ به غرایز را از پایبندی به اخلاق یا خویشتن داری برتر می داند و به زن حق می دهد، به سادگی کانون خانواده ای را که در نگره ی دینی مقدس است، بدون دلیل فروبریزد و به دنبال امیال خود حرکت کند. در حقیقت، در فیلم حامد، زیادی «خوب» و احساساتی است. در این جا است که چالش مدرنیته و دین در اوضاع داخلی ما مطرح می شود؛ مدرنیته همان قطب وسوسه گری است که در این جا نگاه دیگری را درباره ی رابطه ی زناشویی و حقوق مرد و زن منتشر می کند. نگرشی که با تفسیر قدسی و عرفی فرهنگ ما بسیار متفاوت است.

در ظاهر مهناز از حق فرد، و از اختیار و آزادی خود برای پاسخ گویی به تمایلات نفسانی اش استفاده کرده است و به سادگی خواهان گسست از همسرش شده است.

کار پوراحمد در کشاندن مهناز به دانمارک و سوئد بسیار هوشمندانه است. اگر چه این حادثه برای خود او روی داده و هجرت زن به اروپا، جنبه واقعی ای داشته ولی در ضمن خود معنایی کنای ی نیز دارد. غرب همان مغرب ایمان، تقوا، اخلاق، و سنت های الهی است؛ همان محل انتشار تفسیر مدرن از آزادی، پاسخ به هواها، بی اعتباری خانواده و سهل الوصول بودن گسستن پیوندهای زناشویی. سفر م