پاورپوینت کامل تحکیم مناسبات اقتصادی و اجتماعی ۴۵ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل تحکیم مناسبات اقتصادی و اجتماعی ۴۵ اسلاید در PowerPoint دارای ۴۵ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل تحکیم مناسبات اقتصادی و اجتماعی ۴۵ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل تحکیم مناسبات اقتصادی و اجتماعی ۴۵ اسلاید در PowerPoint :

امریکا بعد از آذر ۱۳۲۵ در زمینه های مختلف اجتماعی، سیاسی، اقتصادی، نظامی و فرهنگی همچنان به استحکام ارتباط و جایگاه خود در ایران ادامه داد.

روابط و بسترسازی های اجتماعی و سیاسی

در مجلس پانزدهم سه فراکسیون عمده وجود داشت که از این سه فراکسیون، فراکسیون حزب دموکرات با داشتن ۸ کرسی، بیشتری کرسی مجلس را دارا بود.

حزب دموکرات به رهبری «قوام» – آن امریکاگرای مصروف – تأسیس شد و با بیرون آمدن قوام از حکومت، عملاً متلاشی گردید. به هر حال این حزب در صحنه ی سیاست و در یکی از بحرانی ترین مقاطع تاریخ معاصر، توانست در مجلس نقش خوبی را به نفع امریکا بازی کند و این مساله باعث گردید تا نفوذ شوروی در ایران با شکست سختی روبه رو شود.

در مجلس شانزدهم نیز عملاً چهار گروه وجودداشت که یکی از این گروه ها، گروه جبهه ی ملی بود که تعداد نمایندگان آن اندک بود. برخی از سران جبهه ی ملی، مثل «مظفر بقایی» از طرفداران سیاست امریکا بودند؛ هم چنین این جبهه در رسیدن به اهداف ملی خود و مبارزه با استعمار پیر انگلستان، سعی نمود تا از رقیب تازه وارد انگلستان، یعنی امریکا استفاده نماید که این مسأله خود به خود باعث گسترش و نفوذ امریکا در این جبهه و در کشور گردید. از طرفی جبهه ی ملی دارای ۲ جناح بود؛ یکی جناح طبقه ی متوسط سنتی و دیگری طبقه ی متوسط جدید یا طبقه ی روشنفکر که شامل افراد متخصص، مزدبگیران و روشنفکران تحصیل کرده ی غیرمذهبی می شد. در ضمن بخش وسیعی از جامعه ی روشنفکر به دلیل سیاست ضد انگلیسی و ضدروسی امریکا، به این کشور گرایش داشتند.

بنابراین می توان گفت: امریکا در بخش وسیعی از جامعه ی روشنفکری نیز جایگاه و نفوذ خاصی داشت.

در این مقطع، عوامل سیاسی نفوذ امریکا در ایران عبارتند از:

– مخالفت امریکا با موافقت نامه ی قوام – ساد چیکف و تشویق ایران در رد آن؛

– توصیه ی امریکایی ها به ایران و تشویق آنها جهت تجدید نظر ایران در قرارداد نفت ایران و انگلیس؛

– مخالفت امریکایی ها با شاه در تغییر قانون اساسی و افزایش قدرت وی و قدرت انحلال مجلس؛

– اعزام «گریدی» بعنوان سفیر جدید امریکا در ایران؛

– مسافرت شاه و برادرش به امریکا؛

– پشتیبانی امریکا در رد قرارداد الحاق گس – گلشاییان توسط ایران؛

– همدردی و پشتیبانی امریکا از نهضت ملی؛

– نفوذ امریکا بر نخست وزیرانی؛ هم چون قوام و هژیر و توافق و پشتیبانی جهت روی کارآمدن رزم آرا.

روابط و بسترسازی های اقتصادی

در تاریخ ۲۴/۹/۱۳۲۷ قراردادی بین ایران و امریکا مبنی بر استخدام ۵۶ نفر مستشار برای اجرای برنامه ی هفت ساله به تصویب دولت امریکا رسید.

در ۲۴ آبان ۱۳۲۸ محمد رضا شاه به امریکا سفر کرد و یکی از اهداف مسافرت او به امریکا، جلب نظر و موافقت دولت امریکا مبنی بر اعطای کمک های اقتصادی به ایران بود. او می خواست هزینه ی اولین برنامه ی عمرانی خود را – که بالغ بر ۲۵۰ میلیون دلار بود – از بانک صادرات و واردات امریکا تأمین نماید، اما دولت امریکا چندان علاقه ای جهت همکاری با ایران در امور مالی از خود نشان نداد.

مقامات امریکایی توجه شاه را به اصلاحات اقتصادی و اجتماعی معطوف نموده و به او توصیه نمودند که ارز مورد نیاز خود را از طریق افزایش درآمد نفت تأمین نماید. ترومن در مورد اعطای کمک های اقتصادی و مالی به ایران وعده های مبهمی داد. این دیدگاه امریکایی ها بدان جهت بود که سیاست مشابه امریکا در چین با شکست روبه رو شده و کمونیست ها به قدرت رسیده بودند.

طی کنفرانس هایی که در سال های ۱۳۲۸ و ۱۳۲۹ در قاهره و استانبول تشکیل گردید، مسأله ی چگونگی کمک امریکا به ایران مورد مذاکره قرار گرفت. وزارت امور خارجه ی امریکا تحت تأثیر تصمیمات این کنفرانس ها به دولت ایران یادآوری کرد که ایالات متحده در صورتی آماده ی همکاری مالی با ایران است که اولاً: حکومتی قدرتمند در ایران بر سرکار باشد و ثانیا: این حکومت بتواند بی درنگ به تغییر و تحولات اداری و سیاسی ضروری در دستگاه حکومتی اقدام ورزد.

ظاهرا با به قدرت رسیدن رزم آرا در ۶ تیر ۱۳۲۹ (۲۷ ژوئن ۱۹۵۰) شرایط همکاری ایران و امریکا در زمینه ی مالی بیشتر از گذشته فراهم شده بود. در ۲۷ مهر ۱۳۲۹ (۱۹ اکتبر ۱۹۵۰) موافقت نامه ای بین رزم آرا و «هنری گریدی» سفیر امریکا در ایران به امضاء رسید. به موجب این قرارداد، مؤسسه ی اصل چهار در ایران به وجود آمد تا به رشد کشاورزی و بهبود وضعیت بهداشتی و فرهنگی روستاهای ایران کمک کند. علاوه بر مبلغ ۵۰۰ هزار دلاری که در سال های ۱۳۲۹ و ۱۳۳۰ در چارچوب برنامه ی اصل چهار در اختیار ایران قرار گرفت، بانک صادرات و واردات امریکا اعلام کرد، آماده است تا وامی به مبلغ ۲۵ میلیون دلار در اختیار ایران قرار دهد. در واقع ایران نخستین کشوری بود که مشمول قانون توسعه ی بین المللی با استفاده از کمک های فنی به کشورهای کم رشد در خرداد ۱۳۲۹ (ژوئن ۱۹۵۰) در کنگره ی امریکا قرار گرفت و اصل چهار در آن به اجرا گذاشته شد.

فعالیت اصل چهار، با تشکیل سه مرکز نمونه دراصفهانک نزدیک اصفهان، شبانکار در حوالی بوشهر و کمال آباد در ۵۰ کیلومتری تهران آغاز گردید. قرار بود تا اواسط سال ۱۳۳۱ (۱۹۵۲) در سراسر ایران ۱۰ مرکز نمونه ی عمران روستایی تأسیس شود. دولت ایران متعهد شده بود، زمین زراعی، ساختمان های مورد نیاز، وسایل کشاورزی و هم چنین امکانات مالی را در اختیار اصل چهار قرار دهد. در مقابل، امریکایی ها می بایست ۵۰۰ هزار دلار وسایل مورد نیاز را در اختیار دولت ایران قرار دهند. اداره ی امور در ابتدا به کمیسیونی مرکب از چهار نفر ایرانی و سه نفر امریکایی واگذار شد و ریاست این کمیسیون را وزیر کشاورزی ایران بر عهده داشت. هم چنین وزرای فرهنگ و بهداری و مدیرعامل سازمان برنامه از جانب ایران و «هنری گریدی» سفیر کبیر امریکا در ایران و دو نفر از اعضای سفارت امریکا از جانب آن کشور در کمیسیون شرکت داشتند. «هاریس» به سمت مدیر فنی و «ترنر» به عنوان بازرس کمیسیون تعیین شدند. هم چنین «گریدی» سفیر جدید امریکا به همراه خود تعداد زیادی کارشناس امور اقتصادی به ایران آورد. و خلاصه این که در سال ۱۳۲۹ (ژوئیه ۱۹۵۰) یک هیأت بررسی کننده ی ویژه ی اقتصادی برای ارزیابی نیازهای اقتصادی کشور، به ایران آمد. در ماه اکتبر یک وام بیست و پنج میلیون دلاری بانک صادرات و واردات (گرچه عملاً هرگز اعطا نشد) تصویب شد، و یک برنامه ی کمک معتدل اصل چهار آغاز گردید. هم چنین ایالات متحده از تقاضای وام ده میلیون دلاری ایران از بانک جهانی پشتیبانی نمود.

روابط و بسترسازی های نظامی

تقاضاهای جدّی دریافت وسایل و تجهیزات نظامی از سوی ایران در دوره ی نخست وزیری احمد قوام در شهریور ۱۳۲۶ (سپتامبر ۱۹۴۷) صورت گرفت، و در نتیجه مذاکراتی که در مهرماه همان سال (نوامبر ۱۹۴۷)، در زمینه ی همکاری های نظامی، انجام گرفت پیشرفت چشمگیری در روابط دو کشور حاصل شد؛ به طوری که در ۳۰ خرداد (۲۰