پاورپوینت کامل با امام عشق ۱۹ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل با امام عشق ۱۹ اسلاید در PowerPoint دارای ۱۹ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل با امام عشق ۱۹ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل با امام عشق ۱۹ اسلاید در PowerPoint :

خزان شد و ورق دفتر زمان برگشت

سپس کتیبه ی خونین آسمان برگشت

نوشته بود که فردا زمان دگرشده است

زمین دگر شده است، آسمان دگر شده است

نوشته بود که فردا امام خواهد رفت

امام عشق – علیه السلام – خواهد رفت

و روز آمد و مادر که گفت: هی، برخیز!

که آفتاب از آیینه می کند سرریز

امام… بغض، امانش نداد… ساعتِ هفت

رسید فاعل جمله به فعل ساده ی «رفت»

و باز بغض امانش نداد، من را هم

و سر به زانوی ماتم گذاشت، بابا هم

ستاره ها زپی هم غروب می کردند

و خاک راه تو را نقره کوب می کردند

صدا زدند تو را بادها و باران ها

تمام پنجره ها، کوچه ها، خیابان ها

شبی که ماه به پیشانی تو دست کشید

به سمت روی تو چشم ستاره ها چرخید

از این جدایی خونبار با که بنویسم؟

بدون دغدغه بگذار، تا که بنویسم

نسیمی آمد و تقویم ها ورق خوردند

و روزهای پس از این، تو را تو را بردند

پس از تو سفره ای از نان و عشق، کم داریم

گل و ستاره و ایمان و عشق کم داریم

پس از تو نام تو را شاعران غزل کردند

و قابِ عکس تو را کودکان بغل کردند

بدون تو شب و روز از غم و غزل پُر شد

ستاره گم شد و رنجید، ماه دلخور شد

غم بزرگ تو را هر ستاره آه کشید

و در عزای تو شب، پرده روی ماه کشید

از اشتیاق تو نشناختیم، سر از دست

غم تو چیست؟ غمِ دادن پدر از دست

غمی شبیه به کوچ کبوتران شهید

وداع، درد کمی نیست، مادرانِ شهید!

از این جدایی خونبار، با که بنویسم؟

بدون دغدغه بگذار، تا که بنویسم

ای آن که عشق قسم خورده است بر نامت

به وحدت کلمه می رسیم در نامت

هزار و یک گُلِ این باغ از تو نام گرفت

بهار رنگی اگر داشت، از تو وام گرفت

درخت ها همه زیبا شدند، زنده شدند

و روی شاخه ی شان میوه ها پرنده شدند

پرنده ها به سویت پر زدند آه، امام

کجاست جای تو؟ خورشید یا که ماه، امام؟

شب از هراس تو خنجر غلاف کرد، آقا!

و آفتاب به گردت طواف کرد، آقا!

ای آن که هر دم و هر لحظه ی تو خاطره بود

وهر نگاه تو قدرِ هزار پنجره بود

مرا ببر به تماشای باغ خاطره ها

به میهمانی خورشیدها و پنجره ها

سرودن از تو پُر از تازگی ست،تر شدن است

به قدرِ فرصت یک گریه، تازه تر شدن است

سرودن از تو پر از حس کودکی شدن است

به کوچه ها زدن و با جنون یکی شدن است

تمام خاطره ها را قدم زدن با تو

سکوت پنجره ها را بهم زدن با تو

سرودن از تو شناور شدن در آیینه ست

و دست و پا زدن وتر شدن در آیینه ست

چه کودکانه تو را دوست داشتم، آقا!

تو را – قسم به خدا – دوست داشتم، آقا!

امام! می روی اما چرا نمی بری ام؟

بگو چه هدیه ای از آسمان می آوری ام

فدای نام تو ای پیرعاشقانِ جهان

تمام شاعری ام، پاکی ام، قلندری ام

چه کودکانه هم از سال های پیش از این

تو را صدا زده ام با زبان مادری ام

پس از تو نیمه ی انسانی ام به خاک افتاد

و رفت در پی تو نیمه ی کبوتری ام

نه اینکه مدح تو بایسته تر از این نتوان

ببخش بر من و این بیت