پاورپوینت کامل اندیشه های سکولار باور در گفتمان اسلامی ۴۱ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل اندیشه های سکولار باور در گفتمان اسلامی ۴۱ اسلاید در PowerPoint دارای ۴۱ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل اندیشه های سکولار باور در گفتمان اسلامی ۴۱ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل اندیشه های سکولار باور در گفتمان اسلامی ۴۱ اسلاید در PowerPoint :

سکولاریزه نمودن اسلام موضوعی است که در مطالعات برخی از پژوهش گران، مورد توجه قرار گرفته است. برخی از نویسندگان، اعم از اندیشمندان مسلمان و غیرمسلمان، از دیرباز دیده ی سکولاریزم یا سکولاریزه نمودن اسلام را به بحث گذاشته و بعضا درصدد ترویج آن برآمده اند. متفکران مسلمان طرفدار سکولاریزه نمودن اسلام را در دو طبقه ی کلان می توان ردیابی کرد: دسته ای که ذاتا اسلام را دین سکولار و غیرناظر به مسایل دنیوی و جهت گیری های سیاسی می دانند؛ و طیفی که اسلام را از نظر ماهوی سکولار ندانسته، بلکه سکولاریزه نمودن اسلام را به دلایل و عوامل عوارضی و عمدتا برآمده از مقتضیات زمان و ضرورت های عصری مورد توجه قرار می دهند.

در حالی که دسته ی نخست از ابتدا اسلام را دین غیرسیاسی و غیرناظر به مسایل دنیوی تلقی می کنند، دسته ی دوم تجربه ی مدرنیته ی غرب و روند سکولاریزم مسیحیت را مورد نظر دارند. به نظر می رسد بحث با طیف نخست یک مناظره ی مبنایی است که می بایستی به حوزه ی اسلام شناسی ارجاع داده شود. اما گفت وگو با دسته ی اخیر بیشتر در مورد نحوه ی تعامل اسلام با مسایل جدید، به ویژه امور حکومتی مربوط می گردد. اینان هر چند از نظر ماهوی اسلام را دین سیاسی و دارای جهت گیری حکومتی می دانند، اما در عصر جدید که امور عقلانی، تجربی و علمی مبنای مدیریت سیاسی و حیات اجتماعی را سامان می دهد، حکومت دینی به دلیل تفسیر خاص از مدیریت سیاسی با چالش های نظری و عملی جدّی روبرو خواهد بود. بنابراین به نظر اینان صلاح دین در عدم دخالت در امور سیاسی است و این، هم به نفع دین خواهد بود و هم سیاست.

در اینجا بحث به نحوه ی برخورد اسلام با سیستم حکومتی جدید و امور عصری و عرفی بازمی گردد که لازم است با نگرشی کارشناسانه پاسخ اسلام به پدیده های جدید و تجربیات بشری به بحث گذاشته شود. تلاش نواندیشان دینی واصلاح گرایان اندیشه ی اسلامی عمدتا ناظر به این موضوع می باشد. اما بخت نخست نیز همواره در خور توجه و تأمل نظر اندیشمندان قرار دارد که آیا به راستی اسلام قابل سکولاریزه شدن است؟ به گفته ی «صادق العظیم»[۱] هر چند این پرسش، نخستین بار در فضای غرب و (Conten)غربی طرح شد، اما نباید چنین تلقی شود که مسأله ی قابلیت سکولار شدن اسلام نیز یک پرسش جدید و غربی است. واقعیت این است که این موضوع و موضوعات نظایر آن از دغدغه های اندیشه ی مدرن در جهان اسلام است که عمدتا پس از تسخیر مصر توسط بناپارت (۱۷۹۸) وارد حوزه ی اندیشه ی سیاسی مسلمانان گردید و پس از ربع اخیر قرن نوزدهم که جنبش اصلاح دینی و یا به تعبیر «آلبرت هورانی»[۲] دوره ی اندیشه ی لیبرال عربی بود، موج جدیدی به خود گرفت و تلاش های جدی را برانگیخت.

صادق العظیم در مقاله ای با همین عنوان «آیا اسلام قابل سکولاریزه شدن است؟» به نقل از ارنیست گلنر[۳] اسلام شناس و رییس دپارتمان مردم شناسی دانشگاه کمبریج می گوید: گلنر در مطالعاتی که در مورد اسلام در افریقای شمالی انجام داده اظهار می دارد که اسلام ذاتا غیرقابل سکولار نمودن است. وی می گوید: در میان ادیان و مذاهب تاریخی بزرگ جهان، اسلام تنها دینی است که ذاتا مانع سکولارسازی است.

آقای «اعظم» ایده ی اصلی «گلنر» را به عنوان فرضیه ای برای مقاله اش مطرح نموده و به تبیین و توضیح آن می پردازد. وی برای ورود به بحث سؤال آقای گُلنر را به یک پرسش تاریخی دیگر بازمی گرداند و آن این که آیا اسلام بی پیرایه ی مکه و مدینه در عصر پیامبر(ص) و خلفای راشدین با اسلام سلطنتی و موروثی خلفای اموی و عباسی قابل مقایسه است؟ پاسخ نویسنده به این پرسش از نظر تاریخی مثبت، و به لحاظ ماهیت ذاتی اسلام منفی است. وی می گوید: در نظر مسلمانان ارتدوکس که عمدتاً نگاه نقلی دارند، اسلام اصل(اسلام نخست) با اسلام موروثی غیر قابل مقایسه است. بنابراین از دیدگاه نقل گرایان[۴] تفاوت جدّی میان دو نوع اسلام وجود دارد. اما از نظر تاریخ گرایان[۵] چنین مقایسه ای امکان پذیر است. به نظر آقای صادق العظیم در مقایسه میان پاسخ منفی و ارتدوکسی و پاسخ مثبت و تاریخی، دومی تمایل به برتری و تعمیم دارد و این برتری غالبا برای بازخوانی مقاطع نخست (اسلام اولیه) انجام می گیرد.

با تلقی مشابه، نویسنده معتقد است که پاسخ جامع و مناسب به پرسش آغازین (آیا اسلام قابل سکولاریزه شدن است؟) یک پاسخ دوبعدی خواهد بود؛ با توجه به ماهیت ذاتی اسلام جواب منفی است و اسلام غیرقابل سکولاریزه شدن می باشد، اما به لحاظ تاریخی جواب مثبت و تحقّق این امر در تاریخ اسلامی مؤید آن است. اسلام به عنوان یک اندیشه ی ثابت، جاوید و منسجم با اصول مؤثر و پذیرفته شده، با هیچ چیزی خارج از خود قابل مقایسه نیست و به گونه ای بی بدیل در برابر سکولارسازی مقاومت می کند. اسلام به عنوان دینامیک حیات بشری، از پویایی و توانمندی فوق العاده ای برخوردار است و در برابر محیط های متنوع و وسیع پاسخ گو است و با سرعت با شرایط تاریخی و اشکال مختلف سازمان اجتماعی، سیاسی و اقتصادی محصول تجربیات بشری دمساز می گردد. ادامه ی حیات اسلام در درون جوامع مختلف با فرهنگ هاو ساختارهای گونه گون از ساختار قبیله ای تا بوروکراتیک متمرکز تا فئودال ـ روستایی و سرمایه داری گویای این امر است. اسلام دارای ویژگی انعطایف پذیری و انطباق پذیری با شرایط و ساختارهای متفاوت است و همین نکته موجب می شود که برای هر عصری پاسخی داشته باشد. بنابراین تاکید بر سازگاری اسلام با سکولاریزم انسان گرا شتاب زده و عجولانه جلوه می کند.

نویسنده در ادامه تشکیل جمهوری اسلامی ایران را به عنوان حکومت اسلامی که توانسته با نهادهای جدید و سازوکارهای نوین حکومتی؛ نظیر پارلمان، دادگاه عالی، ریاست جمهوری، احزاب و جناح های سیاسی و انتخابات و مشارکت سیاسی مردم کنار آید، نمونه ای از توانمندی درونی اسلام در کنار آمدن با مسایل جدید عنوان می نماید. هر چند نویسنده رسوخ طیفی از دیدگاه های متمایل به سکولاریزم را در مدیریت سیاسی جمهوری اسلامی ایران نفی نمی کند و این نکته را یادآوری می نماید که گفتمان سیاسی شیعی بدلیل آن که خلافت نخستین را مورد انتقاد قرار می دهند، به فاصله گرفتن از آن تمایل دارند. در اینجا نویسنده با استناد به فرازی از سخنان رهبر فقید انقلاب حضرت ا