پاورپوینت کامل نیم نگاهی به پژوهش در دانشگاه امام صادق علیه السلام;دکتر افتخاری; برروی ایده دانشگاه پژوهشی تاکید دارم ۹۸ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل نیم نگاهی به پژوهش در دانشگاه امام صادق علیه السلام;دکتر افتخاری; برروی ایده دانشگاه پژوهشی تاکید دارم ۹۸ اسلاید در PowerPoint دارای ۹۸ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل نیم نگاهی به پژوهش در دانشگاه امام صادق علیه السلام;دکتر افتخاری; برروی ایده دانشگاه پژوهشی تاکید دارم ۹۸ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل نیم نگاهی به پژوهش در دانشگاه امام صادق علیه السلام;دکتر افتخاری; برروی ایده دانشگاه پژوهشی تاکید دارم ۹۸ اسلاید در PowerPoint :

۷

قصد داشتیم در این شماره مجله سراغی از اوضاع پژوهشی دانشگاه بگیریم و خوانندگان
خودمان را با فعالیتهای تحقیقاتی دانشگاه آشنا کنیم. به نظرمان آمد که شاخص ترین
چهره های مسؤول در زمینه پژوهشی آقایان دکتر آشنا معاون سابق پژوهشی، آقای مهندس
پاکدامن، مدیر کل پژوهشی و دکتر افتخاری رئیس سابق مرکز تحقیقات و معاون جدید
پژوهشی دانشگاه هستند و شاید بتوان با مصاحبه با این بزرگواران از این اوضاع مطلع
شد. متاسفانه آقایان دکتر آشنا و پاکدامن بنا به مشغله هایشان به مجله خبری پیام
صادق وقت مصاحبه ندادند اما در این بین آقای دکتر اصغر افتخاری در نشستی صمیمی از
مسائل تحقیق و پژوهش و تجربه های خود مطالب جالبی را با ما در میان گذاشت. این
مصاحبه همزمان با اولین روزهای پذیرش سمت معاونت پژوهشی از سوی ایشان انجام شده است
و طبیعی است که بیشتر برروی مسائل مرکز تحقیقات متمرکز باشد.

دکتر اصغر افتخاری ۳۸ ساله (متولد ۱۳۴۷) نیشابور است و فوق لیسانس و دکترای خود را
در رشته علوم سیاسی از دانشگاه امام صادق علیه السلام اخذ کرده است. وی تاکنون ۱۹
کتاب را تالیف و ترجمه کرده و بیش از ۱۷۰ اثر (اعم از مقالات تالیفی و ترجمه ای،
مجموعه مقالات، گزارش علمی ، نقد کتاب و…) در زمینه های اجتماعی، دینی و سیاسی
دارد. وی عضو هیأت علمی دانشکده معارف اسلامی و علوم سیاسی دانشگاه است و سوابق
پژوهشی- اجرایی متعددی دارد.

ضمن تقدیر از خدمات فراموش نشدنی آقای دکتر آشنا در سمت معاونت پژوهشی دانشگاه برای
آقای دکتر افتخاری در ادامه این خدمات و گشودن آفاق جدیدتر آرزوی توفیق می کنیم.

آقای دکتر افتخاری! رشته تحصیلی شما در دبیرستان فنی بوده، چطور شد که دانشگاه امام
صادق علیه السلام را برای ادامه تحصیل انتخاب کردید؟

این انتخاب مهم برای من متاثر از چند دلیل مهم بوده است که تمام آنها در ذیل هدایت
عمومی الهی معنا و مفهوم می یابند. اول. ویژگی های شخصی و علایق فردی است که در
بستر تربیت خانوادگی رشد یافته بود و توجه مرا به حوزه مطالعات دینی معطوف ساخته
بود. دوم، به فضای عمومی جامعه در آن سالها باز می گردد. فضای علمی – اخلاقی جامعه
در آن دوران چنان بود که مباحث بین رشته ای با محوریت دین واقعاً جذاب و مطرح
بودند. لذا بسیاری از دانش آموزن، تهییج می شدند تا از توان و استعداد خود در این
راه استفاده کنند. و بالاخره مشاوره های تخصصی ای بود که با معلمان و دوستان در آن
زمان داشتم و عموماً چنین انتخابی را پیشنهاد می کردند. دو نکته دیگر نیز در این
انتخاب مؤثر بودند: یکی نام مبارک امام صادق علیه السلام و اهداف کلان، برنامه ها و
دروس این دانشگاه و دیگری حضور شخصیتی چون آیت الله مهدوی کنی در مدیریت کلان
دانشگاه که ضمانت اجرایی خوبی برای تأمین این اهداف می باشند. در مجموع شناخت اولیه
و تقدیر الهی، بر آن شد تا مهندسی ساختمان اولویت، خود را از دست بدهد و این رشته و
دانشگاه اولویت بیابد.

شما فعالیت زیادی انجام می دهید ولی همکارانتان می گویند که روحیه شما با نشاط است.
چگونه می توانید این روحیه را در خود حفظ کنید؟

مقوله نشاط به عنوان امری روان شناختی، محصول چندین عامل است که تماماً در
حوزه اختیار خود فرد نیست . اما تا آنچا که من می دانم، چند اصل کلی را نمی توان
نادیده گرفت:

اصل اول: بدانیم و باور کنیم که همگان مشکل دارند و بعبارت دیگر تنها م نیستیم
که مشکل داریم بلکه هر کسی در حد واندازه خود با مسایلی در زندگی اش مواجه است.

اصل دوم: تحصیل نشاط منوط به نبود مشکل نیست. بعبارت دیگر ما باید در بستر همین
فضای واقعی و پر از مسایل، نشاط داشته باشیم.

اصل سوم: بعد نرم افزاری نشاط، روحیه است. لذا هر آنچه به تقویت روحیه کمک کند،
نشاط آور است. بنظر اینجانب کمتر منبعی را می توان سراغ گرفت که چون دین این نقش
را بتواند ایفا کند. عبادت باید در متن زندگی باشد.

اصل چهارم: بعد سخت افزاری نشاطتلاش مثبت است. لذا هر آنچه که فرد را بتواند در
کارش موفق بدارد و توفیقات کاری را برایش به دنبال داشته باشد، در افزایش نشاط موثر
است.کار باید همراه بعشق و علاقه – و نه تحمیل و اضطرار – باشد.

اصل پنجم. رعایت اصول اخلاق اجتماعی به تقویت نشاط کمک موثر می کند. به عبارت دیگر
هر کسی که بتواند بیشتر دیگران را دوست بدارد و به آنها احترام بگذارد و متقابلاً
از نعمت دوست داشتن دیگران واحترام ایشان، برخورداد گردد، نشاط بیشتری خواهد داشت.

اصل ششم: سالم سازی محیط تأثیر بسیاری دارد. چنین بنظر می رسد که حضور در محیطی با
نشاط (خانه،محل کار، تحصیل و …) افراد را تحت تأثیر مثبت می گذارد. یک محیط خوب
در دانشگاه طبعاً دانشجویان، اساتید، کارمندان، مدیران و… را با نشاط می سازد.

اصل هفتم. ورزش باید جزئی لاینفک از زندگی باشد بنظر من وقتی برنامه روزانه خود را
تنظیم می کنیم، نباید اگر جای خالی پیدا شد، برای ورزش بگذاریم! بلکه باید همان
ابتدا جایی برای ورزش تعریف کرد.

البته شاید عوامل متعدد دیگری را بتوان سراغ گرفت، که الآن من حضور ذهن ندارم. اما
پیوسته باید از خدا طلب نشاط نمود و این مهم محقق نمی شود مگر در تعامل سازنده
ابعاد روحانی، مادی، محیطی و شخصیتی فرد.

شما ورودی سال ۱۳۶۶ دانشگاه هستید. اگر خاطرات جذابی از دوران دانشجویی علی الخصوص
در مورد شهدای دانشگاه دارید، برای خوانندگان نقل کنید.

خاطرات دوران دانشجویی بسیار است، ولی با نگاه به خاطرات شیرین جبهه و جنگ باید
خدمتتان عرض کنم که با توجه به مقتضیات سنی، اینجانب یکبار قبل از ورود به دانشگاه
توفیق حضور در جبهه را یافتم و یکبار پس از شروع نخستین ترم که مصادف با روزهای آخر
جنگ تحمیلی بود. خاطرت مربوط به شهداء متعلق به بار نخست از حضور من در جبهه است؛
چرا که الحمد الله در مرتبه دوم که با دانشجویان دانشگاه در جبهه بودیم، همه دوستان
صحیح و سالم باز گشتند. البته لازم است که از بسیجی خوش اخلاق شهید سوزنگر یاد کنم
که ایثارگری عالم بود و پس از طی یک دوره انتظار، در نهایت به دیدار حضرت حق شتافت.
من از دوستان شهیدم در سال ۶۵، دو جمله بزرگ – به خاطر دارم که آن زمان کمتر واقعیت
و ارزش آنها را درک کردم، اما هر چه از آن زمان بیشتر می گذرد، به عمق و صحت آنها
بیشتر می رسم. جمله نخست مربوط به زمانی می شود که من و تعدادی از دوستانم، در حال
بازگشت از جبهه به شهرمان بودید. یکی از دوستان که در آن زمان دانشجو بود و در
عملیات کربلای دو به فیض شهادت نایل آمد، گفت: جنگ در جبهه بسیار دشوار بود، اما در
قیاس با مجادلات و جنگ های فکری بسیار راحت تر می نماید. ما در آن زمان، متوجه
معنای این جمله نشدیم و با خود گفتیم که:صعوبت جنگ از همه چیز بیشتر است. اما
بعداً دیدیم که چگونه بعضی که در سنگری واحد بر ضد دشمن بعثی می جنگیدند، در مقابل
هم در عرصه سیاست، صف آرایی کردند! والحق که موقعیت دوم دشوارتر و تحمل آن سخت تر
بود. جمله دوم مربوط به دوست شهیدی بود که هر موقع در مراسم تشیع شهداء حاضر می شد،
می گفت: آه چقدر رفتن راحت و ماندن دشوار است! بعداً که جنگ تمام شد و پاره ای
از نابسامانی های فرهنگی و اجتماعی، سیاسی اقتصادی و غیره را دیدیم، فهمیدم که
واقعاً ماندن مشکل است.

می دانیم که تألیف کتاب کار مشکلی است. لطفا بفرمایید برنامه مطالعات درسی وغیر
درسی شما چطور بوده که توانسته اید ۱۹ کتاب تألیف و ترجمه نمایید.

واقع امر آن است که هر کسی باید متناسب با شرایط فردی، خانوادگی، و کاری خود تنظیم
برنامه جدید نماید. اما برای اینکه به این سوال پاسخی داده باشد، چند نکته را که
فکر می کنم کاربرد عمومی تری دارد، عرض می کنم:

نکته اول: استمرار مطالعه

بنظر من فردی که وارد حوزه پژوهش می شود. باید از همان ابتدا مطالعه را جزو وظایف
خود بگذارد. یعنی کتاب خوانی فارغ التحصیلی ندارد. از جمله عادت های منفی ما،
کتابخوانی اجباری در دوران دانشجویی و ترک مطالعه کتاب در دوره استادی است! بنظر من
هر چه در رتبه های علمی بالاتر می رویم، باید بیشتر مطالعه کنیم.

نکته دوم: تمرکز حوزه مطالعاتی

با توجه به تخصصی شدن حوزه های دانش و محدودیت توانایی های فردی، لازم است که هر
محقق یک حوزه مطالعاتی اصلی برای خود مشخص نماید و پس از آن کلیه فعالیت های خود
را در آن محیط سازمان دهی کند.

نکته سوّم: تنوع موضوعی

پس از مشخص شدن حوزه مطالعاتی، لازم می آید تا محقق موضوعات متفاوت- اما مرتبط- با
حوزه را شناسایی و به تدریج به آنها بپردازد. بعبارت دیگر محقق نباید از حیث
موضوعی، محدود باشد چرا که پس از مدتی دیگر نکته یا ایده جدیدی نخواهد داشت. اما
باید یک حوزه خاص را از منظر موضوعات مرتبط تعمیق بخشد.

نکته چهارم: تعدد در روش

محقق باید از روش های مختلف برای پژوهش و تولید متن استفاده برد. مثلاً ایده را در
مقام اول بصورت سخنرانی مطرح کند، تا نقد و بررسی شود. سپس آن را گزارش نماید، سپس
مقاله و همین طور مثلاً تبدیل به کتاب در مجموعه مقالات شود. بدین ترتیب هزینه زمان
پژوهش کاهش و کارآمدی افزایش می یابد.

نکته پنجم: جدیت

در حوزه پژوهش هیچ کاری رانباید ساده گرفت. بعبارت دیگر محقق باید هر اثری را که با
نام وی تولید می شود جدی تلقی کند و در قالب استاندارد الگوی مربوطه طراحی، و عرضه
نماید. عدم رعایت این اصل به تضعیف اعتبار محقق منجر خواهد شد.

نکته ششم: شجاعت

اظهار نظر محقق واقعی باید خودش را باور کند و صرفاً به مطالعه بسنده نکند. بلکه
نقد و بررسی، نماید. شجاعت سخنرانی، شجاعت نوشتن، شجاعت نقد و … اینها لازمه
فعالیت در این حوزه است.

نکته هفتم: توسعه شبکه ارتباطی

پژوهش در انزوا و خلاء معنای واقعی نمی یابد؛ لذا باید آن را در شبکه روابط اجتماعی
تعریف کرد تا ارزش عملیاتی بیابد. از این حیث باید به تعریف روابط مؤثر، مفید و
کارآمد توجه نمود پژوهش در چنین شرایطی موثرتر وموفق تر است.

با توجه به اینکه شما دست پری در امر پژوهش دارید، وضعیت پژوهش در کشور را در چه
سطحی می بینید. مشکلاتی که در بحث پژوهش وجود دارد را به صورت اجمالی توضیح دهید.

در خصوص پژوهش در کشور به ویژه با نگاه به حوزه مطالعاتی ای که ما داریم چند نکته
را به عنوان آسیب شناسی می توانیم مطرح کنیم. در واقع ما در تأکید بر حوزه پژوهش و
اهمیّت آن مشکلی نداریم. عمدتاً این اصل مورد قبول واقع شده است و مدیریت کلان
پژوهش در کشور و حتی آموزش بر این اصل تأکید دارند که باید حوزه پژوهش را ارتقاء
ببخشند. اما مشکلی که ما بیشتر با آن مواجه هستیم بعد از این تأکید است. ما تأکید
بر اهمیت پژوهش می کنیم، اما سیستم آموزشی ما پژوهشگر تربیت نمی کند. یعنی به
گونه ای از لحاظ محتوی، نوع فعالیت در دانشگاه ها و مراکز آموزشی(از دوران ابتدائی
تا حالا) به عبارت دیگر زمینه های پژوهش را فراهم نمی کنیم. از لحاظ بودجه، سازمان،
ساختار، در همه زمینه ها وقتی وارد می شویم، مشکل تأمین لوازم ومقتضیات اولیه پژوهش
را داریم. نکته سوم: ما تأکید بر پژوهش می کنیم، اما برای محصولات پژوهشی، ارزش
کاربردی قائل نیستیم.یعنی پژوهش می کنیم ولی نتیجه اش را می گذاریم در قفسه ها
بماند. اصلاً برای خودمان الزامی یا طرح یا برنامه ای تعریف نکرده ایم، که این
پژوهش باید در کجای حوزه اجرائی به کار رود و نکته آخر این است که ما بر اهمیت
پژوهش واقفیم اما سامان یا مدیریت پژوهشی متخصص در این حوزه را تعریف و ایجاد
نمی کنیم. در واقع ما مشکل جدی که الان در حوزه پژوهشهای علوم انسانی داریم، متأثر
است از پژوهشهای سایر حوزه ها یعنی حوزه های غیر انسانی. لذا استانداردهایی را
داریم بر آن حمل می کنیم، که در واقع با ماهیت این حوزه یکسان نیست و این منجر شده
که در حوزه علوم انسانی، مشکل بسیاری داشته باشیم. در نگاه بنده، بحث مادّی یا نبود
بودجه، فرع بر این قضایاست. ما الآن از لحاظ مادی ردیف های تعرفه زیاد است. حتی
پولهایی هم که تزریق می کنیم، بالاست. اما بیشتر در این چهار حوزه اولیه مشکل
داریم.

آقای دکتر! با توجه به اینکه شما اخیراً تصدی معاونت پژوهشی را پذیرا شده اید، در
خصوص طرحی که برای این دوره از فعالیت پژوهشی در دانشگاه دارید، توضیحاتی را ارائه
نمایید.

در مورد پژوهش در دانشگاه اینجانب بر روی ایده دانشگاه پژوهشی تاکید داشته ام و
متعاقب طرح موضوع معاونت پژوهشی دانشگاه، فرصتی فراهم آمد تا در راستای تقویت
دستاوردهای پیشین این معاونت، آن را به صورت عملیاتی تعریف و ارائه نماییم. در واقع
تصدی معاونت پژوهشی همراه با ارائه یک متن به عنوان خط مشی فعالیتهای پژوهشی طی
دو سال آینده صورت پذیرفته است. در خط مشی نخست ایده دانشگاه پژوهشی معرفی شده،
سپس اصول عملیاتی آن آورده شده و در پایان سیاست ها پیشنهاد شده اند. در اینجا لازم
است از ریاست محترم دانشگاه جهت مطالعه خط مشی و ارایه نظرات اصلاحی و تکمیلی
تشکر نمایم. طبیعی است که با وجود خط مشی فعالیت های آتی در حوزه پژوهش، هدفمندتر
به انجام خواهد رسید. ضمناً از آقایان دکتر سعید مهدوی و دکتر آشنا نیز باید تشکر
کنم. چرا که در تهیه خط مشی تجارب و ایده های ایشان بسیار به کار من آمد. خلاصه
کلام آن که بنا به تجربه مدیریتی ای که تاکنون داشته ام، اصل اقدام به ارایه خط
مشی را یک ضرورت مهم برای آغاز فعالیت در این حوزه می دانستم که به توفیق الهی،
مساعدت ریاست محترم دانشگاه و مسؤول محترم حوزه ریاست به انجام رسید.

اگر چه خط مشی مبسوط و حاوی نکات مختلفی است، من صرفاً در اینجا به مواردی اشاره
می کنم که با مدیریت کلان پژوهش مرتبط است . مواردی از قبیل:

اول: اصلاح فرآیند طرح، تصویب و اجرای پژوهش ها با هدف تسهیل مراحل.

دوم: تقویت سازمانی معاونت های پژوهشی دانشکده ها.

سوم: استفاده از ظرفیت های بیرونی دانشگاه در چارچوب اولویت های دانشگاه.

چهارم: توجه به ارتباطات بین المللی، که مطابق گفت و گوهای به عمل آمده، برنامه
عملیاتی ای را در دست تهیه و تصویب داریم که متعاقب نهایی شدن عرضه می گردد.

پنجم: اقدام در زمینه نهادینه نمودن روابط پژوهشی دانشگاه با سایر مراکز پژوهشی
مشابه با هدف ایجاد اتحادیه های پژوهشی جدید. طبعاً این اقدام می تواند به تولید
منابع جدید وافزایش توان مندی دانشگاه کمک کند.

ششم: حمایت موثر با عطف توجه به تحصیل نتیجه در حوزه انتشار فصلنامه پژوهشی دانشگاه
با درجه علمی – پژوهشی یا ترویجی که ان شاء ا… می تواند به توسعه مرزهای دانش کمک
کند.

البته محورهای دیگری نیز وجود دارد که اگر اجازه بدهید، وقتی مقدمات آن تهیه و
امکان آن حاصل آمد، خدمتتان ارایه خواهد شد. البته ما در آغاز راه هستیم و باید از
خدای متعال تقاضای توفیق نمود. یکی از مهمترین این توفیقات ، بهره مندی از دیدگاه
ها و پیشنهادهای اساتید، محققان دانشجویان و همکاران اجرایی است که ازطریق پیام
صادق تقاضا می نمایم ، حوزه