پاورپوینت کامل مرزبان حکمت (ارتحال علامه محمد تقی جعفری) ۷۸ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل مرزبان حکمت (ارتحال علامه محمد تقی جعفری) ۷۸ اسلاید در PowerPoint دارای ۷۸ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل مرزبان حکمت (ارتحال علامه محمد تقی جعفری) ۷۸ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل مرزبان حکمت (ارتحال علامه محمد تقی جعفری) ۷۸ اسلاید در PowerPoint :

۱۹۹

تولد

علامه محمد تقی جعفری، در سال ۱۳۰۴ در شهر تبریز در خانواده باتقوا، دیده به جهان
گشود. دوران کودکی او در سایه پدر و مادری سرشار از صداقت و صفا سپری شد، پدری که
مشهور به راستگویی بود و مادری که با بهره گیری از رهنمودهای قرآنی به تربیت فرزندان
خویش می پرداخت، به طوری که خود علامه گفته است: «نخستین بار، او قرآن را به من یاد
داد.» علامه جعفری تمام مقاطع تحصیلی را با فقر مالی و گاه توأم با کار برای تأمین
هزینه های زندگی و تحصیل گذراند. پس از اتمام تحصیلات ابتدایی، برای شروع
تحصیلات دینی به مدرسه علمیه طالبیه تبریز قدم نهاد و سپس برای تکمیل تحصیلات به
حوزه های علمیه تهران، قم و نجف رفت تا از خرمن معارف اهل بیت خوشه چینی کند.

آشنایی با دانش های روز

علامه جعفری افزون بر اینکه معلومات ژرف و گسترده ای در مورد علوم دینی و فلسفی
داشت، با رشته های مختلف علوم از جمله روانشناسی، جامعه شناسی، حقوق، ادبیات
فارسی، فیزیک و برخی دیگر از علوم آشنا بود. سرانجام در مردادماه سال ۱۳۷۷ به طور
ناگهانی به بیماری سرطان ریه مبتلا شد و در روز دوشنبه ۲۵ آبان ماه، پس از ۷۳ سال عمر
پربرکت و پربار به دیار باقی شتافت. روحش شاد.

عشق به تحصیل

استاد محمدتقی جعفری بعد از اتمام دوران دبیرستان، به علت فقر مالی ناگزیر شد مدرسه را
رها کند و برای حل مشکلات معیشتی، مشغول کار شود. وی که از عدم امکان ادامه تحصیل
سخت آزرده دل شده بود، شبی در خواب شعری را به عربی می خواند که معنایش این بود:
دست روزگار بریده باد که چنین حوادثی را برایم پیش آورد که نتوانستم به مقصود و هدفم
در علم برسم. پدر این سخن را می شنود و بسیار متأثر می گردد و به محمدتقی می گوید:«خدا
روزی رسان است» و توصیه می کند که استاد همراه برادر بزرگترش در مدرسه طالبیه
تحصیل علوم دینی کند.

بدین گونه، استاد به همراه برادر در مدرسه طالبیه تبریز می رود و از محضر استادان
برجسته آن بهره می برد، البته در این دوران به دلیل ناتوانی مالی پدر در تأمین معاش، همزمان
با تحصیل به کار نیز می پردازد.

در بوستان علوی

علامه محمدتقی جعفری تبریزی، پس از حضور در حوزه های تبریز، تهران، قم و مشهد، به
اشتیاق بهره مندی از قداست بارگاه امیرمؤمنان علیه السلام و نوشیدن جرعه های روح بخش از
دریای ژرف معارف شیعی و فقه آل محمد علیهم السلام به شهر مقدس نجف قدم نهاد. علامه در نجف
شاهد شور و هیجان طلاب و جویندگان دانش بود و می دید که در این شهر، مساجد، مدارس
و حتی رواق های حرم مطهر مکانی برای جلسات علمی و حوزه های پربار دینی است.
علامه حدود دو یا سه سال از محضر عالم ژرف اندیش، آیت اللّه آقا شیخ کاظم شیرازی
بهره ها برد و در حدود سال ۱۳۶۵ یا ۱۳۶۶ ق، آن بزرگوار به ایشان اجازه اجتهاد داد.

بازگشت به ایران

علامه جعفری پس از یازده سال حضور در حوزه نجف اشرف، به ایران بازگشت، ولی پس از
مدتی، این بار برای اقامت همیشگی به نجف اشرف برگشت. در این مدت دو ماهه، برای
اقامت با دو تن از استادان بزرگوارش، آیت اللّه سید عبدالهادی شیرازی و آیت الله خویی
مشورت کرد. هر دو آنها فرمودند: «اگر در نجف بمانی، راهی برایت وجود دارد و به مقصد
خود می رسی، اما معادش را از من مپرس». استاد با این سخن تا نود درصد تصمیم به
بازگشت به ایران می گیرد، ولی برای اطمینان بیشتر، به کربلا می رود و در حرم حضرت
اباعبدالله علیه السلام ، از خداوند می خواهد تکلیفش را با استخاره ای روشن کند. از این استخاره،
آیه های ۴۹ و ۵۰ سوره مریم می آید که حاکی از لزوم هجرت و وعده توفیق و گشایش است.
با این استخاره، تصمیم استاد به بازگشت به ایران برای همیشه، قطعی گردید.

استادان

علامه محمدتقی جعفری در توصیف استادان خویش چنین می گوید: «استادان ما، آرمان های
والایی داشتند. آنها بیشتر با روح خودشان با ما صحبت می کردند تا با کلامشان. گاه جمله ای
می گفتند که آن جمله ابوابی از حکمت را باز و مسائل ما را حل می کرد. ما به استادان خود
بسیار علاقه مند بودیم. علاقه به استاد در تعلیم و تربیت بسیار مهم است. ما خدا را شکر
گزاریم که چنین استادانی داشتیم». برخی از استادان علامه عبارتند از:

حضرت امام خمینی رحمه الله ، شهید صدوقی، آیت اللّه خویی، آقامرتضی طالقانی، آیت اللّه سید
محسن حکیم، آیت اللّه میرزا عبدالهادی شیرازی، آیت اللّه آقا سید جمال گلپایگانی، آیت اللّه
سید محمد هادی میلانی، آیت اللّه سید محمود شاهرودی و آقا صدرای قفقازی.

معرفی آثار مهم استاد

ترجمه و شرح نهج البلاغه

علامه جعفری انگیزه خود را از ترجمه و شرح نهج البلاغه این گونه بیان می دارد: «در هر
موردی که امیرمؤمنان علیه السلام در مسائل مربوط به جهان بینی و انسان شناسی و امور اجتماعی
وارد شده، عبارات در سطح بسیار عالی است و با توجه به اینکه گوینده کلمات در نهایت
اخلاص سخن گفته و رابطه مستقیم با خدا دارد، باید به این کتاب رجوع کنیم تا تکلیف خود
و بشریت را بدانیم…».

علامه جعفری در موارد گوناگون برای شرح خطبه های نهج البلاغه از آیات قرآن بهره
برده و می خواهد بیان کند که مبنای سخنان امام علی علیه السلام آیات الهی و کلام وحی است. به بیان
دیگر، او بنا دارد ارتباط نهج البلاغه را با قرآن مشخص کند.

نهج البلاغه در نگاه علامه

علامه جعفری به چهار دلیل، دقیق ترین و کامل ترین نوع انسان شناسی را منحصر به
نهج البلاغه می داند:

۱. رابطه ای که حضرت علی علیه السلام با خود داشته، در هیچ فردی جز معصومان دیده نشده است؛

۲. حوادث گوناگونی که در طول حیات آن امام به سراغش آمد، به گونه ای بود که گویی
جهان هستی و تاریخ بشری نمونه همه حقایق و رویدادهایی را که در نهاد آن دو قلمرو بوده
و خواهد بود، برای او نشان داده است؛

۳. تصفیه و تزکیه درونی امام علی علیه السلام سبب شد تا او به برترین راه در شناسایی انسان برسد؛

۴. آن حضرت احاطه ای دقیق بر قرآن کریم، یعنی مهم ترین کتاب انسان شناسی دارد.

علامه به قدر توانایی و اشتیاق خود، چون پروانه ای در شعاع ولایت علوی به پرواز
درآمد و نمی از یَمْ برگرفت و در دیدگاه علاقه مندان قرار داد.

تفسیر، نقد و تحلیل مثنوی مولوی

استاد علامه جعفری به هنگام تحصیل در نجف، با کتاب مثنوی معنوی آشنا می شود و به
مطالعه آن می پردازد. در این میان چند عامل موجب می شود تا استاد به تفسیر، نقد و تحلیل
مثنوی بپردازد:

۱. عظمت دفترهای شش گانه مثنوی که دربردارنده حقایق بسیاری در دو قلمرو انسان، آن چنان
که هست و آن چنان که باید باشد. انگیزه استاد این بود تا با تفسیر خود، به استخراج حقایق ناب این
کتاب بپردازد و ژرفای فرهنگ اسلامی را که در این اثر تجلی پیدا کرده، آشکار سازد.

۲. هدف استاد این بود که با نگاهی معتدلانه، هم به جنبه های مثبت مثنوی اشاره کند و هم
اشتباهات و خطاهای آن را آشکار سازد. در این اثر حدود صد انتقاد جدی بر مولوی و
محتویات مثنوی با مراعات کمال ادب و عفت قلم وارد شده است.

۳. آمیخته شدن مسائل مهم فلسفی با حقایق عرفانی، عظمت شگفتی به این کتاب بخشیده
است. استاد جعفری رحمه الله با تفسیر خود، خواست این نکته را به ثبوت برساند که میان علم و
فلسفه و عرفان و دین هیچ گونه تعارضی وجود ندارد و همه این ابعاد فکری می تواند در یک
تفکر نظیر مولوی جمع شود.

تکاپوی اندیشه ه

تکاپوی اندیشه ها مجموعه ای از گفت و گو و مصاحبه های شخصیت های خارجی با استاد
جعفری است. این مجموعه، مصاحبه های استاد را از سال ۱۳۴۰ تا ۱۳۷۱ دربرمی گیرد.

در این مصاحبه ها، چهره های مختلف فکری در محضر استاد حضور می یابند و به بیان
نظریه های خود و طرح اشکالات گوناگون می پردازند. مبنای این بحث و گفت و گوها را باید
در تفکر استاد جعفری سراغ گرفت که معتقد بود بدون تبادل نظر در عرصه عقاید و اندیشه ها
نمی توان به حقیقت رسید و با دیگران تفاهم پیدا کرد.

اشعار علامه

ارتباط و پیوستگی علامه به چشمه سار پاک و جوشان ادبیات متعهد و آرمانگرا، به حفظ چند
هزار بیت شعر و اطلاع از شاهکارهای جهانی پایان نمی یابد. از این رو استاد به جرگه اهل
شعر و ادب می پیوندد و با سرودن اشعاری متین و حکیمانه، حلقه دایره اتصال خود را با
ادبیات روح پرور فارسی تکمیل می کند. نمونه ای از اشعار استاد چنین است:

این همه تصویر گوناگون که در تعبیر ماست

درنهایت جز جمال واحدی معناش نیست

صد هزار انگشت ایما، گربرآید زآستین

مقصدی غیر از هلال نیّر یکتاش نیست

فروتنی

از بارزترین نمودهای اخلاق اجتماعی علامه جعفری، فروتنی بی نظیر ایشان است که
بی تردید سرّ بزرگ توفیقات عمده او به شمار می آید. علامه جعفری رحمه الله هرگونه خدمت به
جامعه را تکلیف الهی و حتمی خود می دانست و به همین دلیل استقبال و روی گردانی مردم،
هیچ تأثیری در دل و مغز او نمی گذاشت.

اگرچه نبوغ علمی و شهرت و اعتبار تألیفاتش، مقام بس شامخ و بزرگی را برای او پدید
آورده بود، اما همگان بر این امر متفق هستند که اصولا تواضع و فروتنی وی نیز پیوسته با
افزایش توان و مدارج علمی اش افزون تر می شده است.

خاطره ای از شاگرد

یکی از دانشجویان علامه جعفری درباره اوج تواضع ایشان می گوید: یکبار بعد از پایان جلسه بحث و
گفت و گوی استاد، سؤالی برایم پیش آمد که بسیار حیاتی بود. پس از درس در راهرو برای پرسیدن
سؤالم به خدمت استادم رسیدم. دیدم خستگی از چهره استاد پیداست، اما چون حیاتی بودن سؤال مرا
دید، همانجا در راهرو عبایش را روی زمین انداخت و به من هم تعارف کرد که بنشینم. ایشان به من
گفتند: «بنشین که حال ایستادن ندارم. هم خستگی در می کنم، هم در خدمتتان هستم.»

سال ها از آن جریان می گذرد و امروز سؤال خودم و حتی جواب استاد را از یاد برده ام و
همه آن فراموش شده است، اما برخورد صمیمانه و متواضعانه ایشان، چنان تلنگری به روح
و ذهن من وارد کرد که هنوز هم شیفته حرکت استاد هستم و به ایشان ارادت می ورزم.

وفای به عهد

قرار بود که علامه جعفری در دانشگاه امام صادق علیه السلام درباره «انسان و جایگاه علوم انسانی»
سخنرانی کند. ایشان در وقت مقرر در جلسه حاضر شد و در حالی که بسیار اندوهگین بود،
سخنرانی خویش را با نام و ستایش خداوند متعال آغاز کرد و در بین سخنرانی، با صبوری
خاصی از مرگ فرزندش خبر داد. مرگ فرزند حادثه ای غمبار و سنگین است، اما توفان
مصیبت نتوانسته بود وجود علامه را به تلاطم افکند و عهد و عزمش را بشکند. اشک در
چشم ها حلقه زد و با شگفتی دانستند، استاد در مرگ دختر محبوبش سوگوار است و پیکر او
را هنوز به خاک نسپرده و جنازه اش را در میان چشمان اشکبار بستگان رها کرده و به دانشگاه آمده
است تا به عهد خویش وفا کند و به شاگردان مشتاق خویش درس تازه ای از صبر و وفا بیاموزد.

یک لحظه غرور، ده روز کفاره!

یکی از شاگردان علامه جعفری رحمه الله از خود استاد حکایت می کند که: «من یکبار بنا به دعوت
دانشگاه تبریز، برای سخنرانی به آنجا رفتم، ولی وقتی وارد شدم کسی تحویلم نگرفت و هیچ
کس به حساب نگذاشت که به هر حال استاد است، سخنرانی ام را کردم. هنگام پایین آمدن از
جایگاه دیدم که حدود دویست نفر برای عرض ارادت به طرف من هجوم کردند. با مشاهده
این صحنه، یک لحظه به من حالتی شبیه اینکه: دیدی چطور سخنرانی می کنم یا چطور شد ما
را تحویل نمی گرفتید! دست داد. یک حالت غیر اختیاری سریع بود. بعد که متوجه شدم،
برای جبران این یک لحظه غرور، از فردای آن روز ده روز پی در پی کفاره دادم».

تلاش بی وقفه برای مطالعه

گستردگی مطالعات علامه محمدتقی جعفری رحمه الله نشان از تلاش خستگی ناپذیر او در مطالعه
دارد. ایشان از دوران طلبگی، افزون بر درس های حوزوی، به مطالعه گسترده در زمینه های
علمی، به ویژه علوم انسانی می پرداخت. برای نمونه در هنگام نگارش کتاب ارتباط انسان و
جهان به حدود۲۵۰۰ جلد کتاب در زمینه های مختلف علمی و فلسفی مراجعه کرد.

نقل شده که در ایام تعطیل در نجف، در مدت یک سال و نیم، در شبانه روز فقط دو ساعت
می خوابید. او نیمه های شب وقتی از زیارت حضرت امیر علیه السلام برمی گشت، به مطالعه می پرداخت.

ارتباط با جوانان

علامه جعفری رحمه الله ، علاقه خاصی به نسل جوان و ارتباطی مناسب با آنان داشت. ایشان در
خاطره ای زیبا چنین نقل می کند: «گاهی که همر