پاورپوینت کامل یازدهمین شمشاد ولایت (میلاد امام حسن عسکری علیه السلام ) ۶۵ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل یازدهمین شمشاد ولایت (میلاد امام حسن عسکری علیه السلام ) ۶۵ اسلاید در PowerPoint دارای ۶۵ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل یازدهمین شمشاد ولایت (میلاد امام حسن عسکری علیه السلام ) ۶۵ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل یازدهمین شمشاد ولایت (میلاد امام حسن عسکری علیه السلام ) ۶۵ اسلاید در PowerPoint :

۱۲۸

شادباش

دومین ربیع از سال ۲۳۲ هجری می گذشت که مدینه غرق در شور و شوق، تولد شادی گستر
سیزدهمین معصوم و شکوفایی یازدهمین گل شاخسار طوبی را جشن گرفت. پروردگار
متعال با اهدای مولودی معظم به هادی، انوار هدایت را فروغ دیگری بخشید و ظهور مهدی
عدل گستر را تمهیدی مبارک شد.

با تولد امام حسن عسکری علیه السلام گستره آفاق امامت و ولایت با ستاره درخشان دیگری
آذین یافت و چشم هستی به تولد پیشوای دیگری از نسل رهبران عرشی روشن شد.

میلاد مبارک این راهبر اندیشه انسانی، خورشید پرفروغ فضیلت و دانش، معلم بزرگ
انسانیت حضرت امام حسن عسکری علیه السلام را بر ره روان نور و تشنگان زلال معارف الاهی
تبریک می گوییم.

شمشاد ولایت

ای ره نمای والای انسان، ای مولود معظم هادی علیه السلام ، تو مهدی(عج) را به هستی اهدا کردی، تو
گنج هایی از گوهر علم و ایمان را به روی بشر گشودی. ای سلاله نبوی، ای ستاره علوی، ای
اقیانوس فاطمی، بلندای والای اندیشه ات بت های «شک»، «تجسم»، «غلو» و «کفر» را به زیر
افکند و تفکر ناب تشیع را به اوج عظمت رساند. تو هویت اصیل ایمانیان را نمایاندی و
رخسار تفقه را از غبار دسیسه های اغیار زدودی. روایت عشق و تعبد از کلام شیوای تو می تراود.

ای پدر قیام، فرزند جهاد، ما خواهان آنیم که با دعای زیبای خویش از ساحت قدس الهی،
تعجیل ظهور فرزندت مهدی موعود را بخواهی.

دودمان تابان

امام حسن عسکری علیه السلام ریشه در خاندان نبوت دارد؛ خاندانی که خداوند به وسیله آن ها انسان
را بر دیگر مخلوقات هستی برتری بخشید و از حضیض ذلت به اوج عظمت رساند و به
رهایی و کمال رهنمون شد. دودمان امام در فضیلت و بزرگی، برترین خاندان هاست، نسبی
که تابش خورشید و فروغ سپیده آن را فراگرفته است. سلسله ای که مشمول رحمت ویژه
الهی است و از هر رجس و پلیدی پاک، خاندانی که پناه گاه و کشتی نجات مردمانند. به راستی
که در دنیا گرامی تر و برتر از این دودمان هرگز وجود نداشته و نخواهد داشت.

مادر

مادر بزرگوار حضرت امام حسن عسکری علیه السلام پاک ترین، پارساترین و والاترین بانوی زمان
خود بودند. راویان، ایشان را از بانوان عارفه و صالح برشمرده اند. امام هادی علیه السلام با درودی
عطرآگین همسر خود را می ستایند و منزلت والای ایشان را چنین یاد می کنند: «سلیل ـ نام
ایشان است ـ دور از هر آفت پلیدی و آلودگی است.»

مورخان نام آن بانو را «سوسن» یا «حدیثه» نیز گفته اند.

مجتبی و عسکری

در بررسی نام های امامان معصوم علیهم السلام به نکاتی بس دل پذیر دست می یازیم. «علی»، نام چهار
امام بود، سه امام، «محمد» و سه امام «جعفر، موسی و حسین» نام داشتند. امام مجتبی علیه السلام و امام
عسکری علیه السلام نیز «حسن» نام داشتند. این دو حسن، در نام پدر نیز مشترک بودند، افزون بر این
که در زندگی این دو امام بزرگوار می توان اشتراکات دیگری نیز یافت. سیره و رفتار این دو
بزرگوار زمینه ساز دو قیام شد که نهضت حسینی پس از مسمومیت امام مجتبی علیه السلام تحقق
یافت و قیام حضرت مهدی(عج) در آینده تحقق می یابد. امام حسن مجتبی علیه السلام در حکومت
جور معاویه خون دل خورد و به وظیفه عمل کرد، امام عسکری نیز استبداد خلفای عباسی را
پیش رو داشت.

ابن الرضا

سه امام پس از حضرت علی بن موسی علیه السلام رابه «ابن الرضا» لقب و شهرت داده اند.

در دستگاه حکومت عباسی نیز از امام جواد، امام هادی و امام عسکری علیهم السلام با واژه
ابن الرضا یاد می شد. این نام گذاری از دو جهت قابل تأمل است؛ یکی آن که وقتی امام رضا علیه السلام
به ولایت عهدی رسید، نام امام در خطبه نماز جمعه و سکه رسمی کشور و مکاتبات
حکومتی عنوان می شدو برای فرزندان ایشان نیز این عنوان حفظ شد و رسمیت یافت.
هم چنین می توان گفت استبداد عباسی که قصد مخدوش کردن چهره و سیمای معنوی و
روحانی این سه امام را داشت تلاش می کرد تا عنوان «ابن رسول الله» درباره این بزرگواران به
کار نرود و در عرف مردم و تاریخ آن زمان بگویند که اینان همان یادگاران ولایت عهدی
هستند نه فرزندان رسول گرامی اسلام و بدین گونه حریم و حرمت خاندان رسالت را
خدشه دار سازند؛ البته سیره و کردار این امامان بزرگوار سبب شود تا پندارهای باطل
خودکامگان عباسی هیچ گاه رنگ موفقیت نگیرد.

القاب

القاب وجود مقدس امام حسن عسکری علیه السلام آیینه صفات والا و نشان شکوه بلند مقام ایشان
است. برخی از این القاب عبارتند:

۱. خالص؛ چرا که آن امام از هر آلایش و پلیدی مبرا بود.

۲. هادی؛آن امام نماد هدایت و نشان راه یابی در صراط مستقیم بود.

۳. زکی؛ ایشان شریف ترین عالمیان و پاک نهادترین انسان روزگار خود بودند.

۴. صامت؛ ایشان خاموش بودند و جز به یاد خداوتعلیم و حکمت گویی لب نمی گشودند.

۵. خاص؛ پروردگار متعال ایشان را با فضایل و اجابت دعا، ویژه و خاص خود گردانیده بود.

۶. سراج؛ چرا که آن امام چونان چراغی راه گشا در تاریکی ها، مردم را به پارسایی ره نما بودند.

۷. تقی؛ بدان علت که ایشان پرهیزکارترین انسان عصر خود بود.

غذا

امام حسن عسکری علیه السلام چونان همه پارسیان راستین، تن را تنها در رسیدن به هدف ارج
می نهاد و در برآوردن حاجت نفس به شیوه همه دنیا گریزان ره یافته فقط به قدر نیاز و گاه به
کم ترین اندازه بسنده می کرد. آن حضرت کم غذا بود. همه گاه مقداری از سهم غذای خود را
به دیگران می بخشید. در غذا تکلفی نداشت و از اندکی یا سادگی آن گلایه نمی کرد. مقدار
غذا اگرچه کم بود ولی امام آن را با لبخند خویش غنی و پر محتوا می ساخت. هرگز دیده نشد
که امام عسکری از دو نوع غذا تناول کند و این شیوه را نمی پسندید. آن حضرت اصرار داشت
که قبل از سیری کامل دست از غذا بکشد. برای تهیه غذای روزانه، طرح وبرنامه ای نداشت و
به هرچه برایش آماده می کردند اکتفا نمود و خدای را بر آن نعمت سپاس می گفت.

لباس

امامان معصوم علیه السلام به دلیل عنایت به ارزش های دینی و هم دلی با مردمان تهیدست، پیوسته
لباسی ساده بر تن می کردند و از هرچه شاخصه تجمل و تفاخر بود، پرهیز داشتند؛ ولی گاه
ساده پوشی گواه خودنمایی و فریب افکار عمومی تلقی می شد و یا وسیله ای برای بخل و
ثروت اندوزی؛ از این رو گاه امامان در مواجهه با چنین برداشتی ناچار به رعایت ظواهر
می شوند. «کامل بن ابراهیم» که از شاگردان حضرت امام حسن عسکری علیه السلام است می گوید:
«روزی برای پرسش برخی سوالات به نزد آن حضرت رفتم. امام را در لباس هایی نرم و
لطیف وزیبا دیدم. در دل گفتم: حجت خدا را بنگر که خود لباس هایی نرم و زیبا می پوشد، اما
مردم را به مساوات در برابر مردمان و با برادران دینی دعوت می کند! امام که از خطوط ذهنی
من آگاه شد، تبسمی کرد و آن گاه آستین خود را بالا زد و لباس های زیرین خود را به من نشان
داد؛ لباس هایی زبر و خشن بود. آن گاه امام به من فرمود: این لباس را برای خدا، وآن لباس را
برای شما و حفظ و عزت و غنا پوشیده ام.»

عظمتی الهی

اهل بیت پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و فرزندان صالح آن حضرت، به دلیل اتصال به سرچشمه زلال وحی
و هم چنین بهره مندی از ایمان و عمل راستین از عظمت و شکوهی الهی و تحسین برانگیز
برخوردارند. شیخ طوسی به نقل از خادم امام عسکری علیه السلام در این باره آورده است: «در
روزهایی که حضرت را به اجبار به سمت دارالخلافه می بردند، جمعیت زیادی از مردم
حضور می یافتند و مسیر آن حضرت مملو از چهارپایان و داد و فریاد آنان می شد، به گونه ای
که جای راه رفتن برای کسی باقی نمی ماند؛ اما آن گاه که امام وارد می شد، به یک باره همهمه ها
و صداها فرو می نشست و شیهه اسبان و بانگ چارپایان آرام می گرفت. بدین ترتیب راه باز
می شد و نیازی نبود که امام را نگاه دارند. وقتی نیز که امام قصد خارج شدن داشت و دربانان
فریاد می زدند که مرکب ابومحمد را بیاورید. یک بار دیگر فریاد مردم و شیهه اسبان فرو
می نشست تا آن که حضرت سوار می شد و رهسپار منزل می گردید.»

مروارید فضیلت ها

شکوه عظمت و بلندای بی مانند وجود والای امام عسکری علیه السلام تحسین همه ژرف اندیشان و
شگرفی همه عالمان حقیقت جو را برانگیخته است. «علی بن محمد مالکی» مشهور به «ابن
صبّاغ» که از دانشمندان بزرگ اسلامی است. امام عسکری علیه السلام را این چنین می ستاید: «اگر
فضایل و ارزش ها را فروختنی و فروشنده ای بود، او یک تنه خریدار بود. یکتاو یگانه عصر
خود بود و کسی را یارای برابری با او نبود. اگر بزرگان زمان قصیده و شعری بلند باشند، او
شاه بیت آن قصیده است واگر آنان چونان گوهرهای گردن آویزی باشند، او درّ یتیم و مروارید
یکتای میانه آن به شمار می رود. او بر مرکب دانش نشسته و گره ها و مشکلات آن را یکایک
می گشاید. با نظر صایب خود حقایق را آشکار می کند و با اندیشه نیرومند و دشواریاب،
دقایق فکر را عیان می سازد.»

راز تبسم امام

یونس نقاش، از یاوران امام بود و از خدمت گزاران ایشان. روزی هراسان به نزد امام آمد و
گفت: «مولای من! خانواده ام را به شما می سپارم، تصمیم گرفته ام که از این شهر کوچ کنم.»
امام در حالی که تبسمی بر لب داشت فرمود: برای چه یونس؟» معلوم شد که از سوی یکی از
والیان حکومت، انگشتری گران بها برای یونس فرستاده شده، تا آن را حکاکی کند. در هنگام
کار، نگین دو نیم شده است. وعده تحویل فرداست و کیفر شکستن انگشتر، هزار تازیانه یا کشتن.

اما حضرت با همان تبسم پیشین رو به یونس فرمود: «به نزدش برو، گزندی به تو نخواهد رسید.»

یونس، به سخن امام ایمان داشت؛ اما راز لبخند ایشان را نمی فهمید. فردا صبح یونس
شادمان به نزد امام برگشت، همسران والی بر سر تملک انگشتر به ستیز پرداخته بودند و والی
خواسته بود که یونس انگشتر را به دو نیم کند تا از دعوای میان همسران رهایی یابد. حالا
یونس نیز راز تبسم امام حسن عسکری علیه السلام را می دانست.

نگین با انگشتر

«ابوهاشم جعفری» ـ که از دوست داران امام یازدهم بوده است ـ روایت می کند که روزی به
خدمت امام حسن عسکری علیه السلام شتافتم. در راه با خود اندیشیدم که از آن حضرت نگینی طلب
کنم تا برای تبرک در انگشتر