پاورپوینت کامل جرعه ای از زلال وحی(دعا و نیایش در قرآن و کلام معصومین علیهم السلام (۲)) ۵۴ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل جرعه ای از زلال وحی(دعا و نیایش در قرآن و کلام معصومین علیهم السلام (۲)) ۵۴ اسلاید در PowerPoint دارای ۵۴ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل جرعه ای از زلال وحی(دعا و نیایش در قرآن و کلام معصومین علیهم السلام (۲)) ۵۴ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل جرعه ای از زلال وحی(دعا و نیایش در قرآن و کلام معصومین علیهم السلام (۲)) ۵۴ اسلاید در PowerPoint :

۶

ویژگی های دعا

در مجموعه سخنان پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و ائمه اطهار علیهم السلام ، برای دعا و نیایش ویژگی هایی ذکر شده که هر یک از آن ها، از یک منظر و بعد حقیقت دعا را در فرهنگ اسلامی تبیین می کند، مانند: دعا، عصاره و مغز عبادت است. دعا، کلیدهای رستگاری و چراغ های موفقّیت می باشد. دعا، سلاح مؤمن، ستون دین و نور آسمان ها و زمین می باشد. محبوب ترین کار نزد خدای عزّ و جلّ، در روی زمین دعاست. زیاد دعا کردن، انسان را از گزند شیطان در امان نگه می دارد. برترین عبادت ها دعاست. دعا، سپر مؤمن است. دعا، مخزن اجابت می باشد؛ هم چنان که ابر مخزن باران است. ناتوان ترین مردم کسی است که از دعا کردن ناتوان باشد. هر کس که خداشناس تر باشد، بیشتر از دیگران دست نیاز و نیایش به سوی خدا دراز می کند.

دعا سلاح پیامبران

در مجموعه روایات اهل بیت علیهم السلام با تعابیر گوناگون، از اهمیت و کارآیی دعا و نیایش سخن به میان آمده است. در قسمتی از آن ها، از دعا به عنوان سلاح و سپر یاد شده است. در روایتی رسول اکرم صلی الله علیه و آله خطاب به مردم می فرماید: آیا دوست دارید سلاحی به شما نشان دهم که هم از دشمن ها نجاتتان دهد و هم بر روزی شما بیفزاید؟ عرض کردند: آری، ای رسول خدا صلی الله علیه و آله . آن حضرت فرمودند: «شب و روز پروردگارتان را بخوانید؛ زیرا که دعا، سلاح مؤمن است». نیز امام رضا علیه السلام در روایتی می فرماید: «بر شما باد تمسک به سِلاح پیامبران الهی. عرض شد: سلاح پیامبران خدا چه بود؟ فرمود: دعا کردن. همچنین امام صادق علیه السلام بارها از کارآیی دعا یاد کرده اند و از جمله فرموده اند: «دعا، کارسازتر از نیزه آهنین است».

دفع قضا و قدر با دع

در آموزه های دینی بر این مطلب تأکید شده که می توان سرنوشت را با دعا تغییر داد. امام صادق علیه السلام می فرماید: «خدای عزّو جلّ را بخوان و به دعا و نیایش بپرداز و مگو که کار گذشته است». زراره، از یاران ارجمند حضرت، در تبیین مضمون این روایت می گوید: مقصود آن حضرت این است که ایمان تو به قضا و قدر، نباید مانع از این شود که در دعا کردن کوتاهی کنی. امام کاظم علیه السلام نیز در این باره فرموده است: «بر شما باد به دعا کردن؛ زیرا دعا به درگاه خدا و مسئلت کردن از او، بلایی را که قضا و قدر الهی به آن تعلق گرفته، دفع می کند…». باز نقل شده که روزی آن حضرت فرمود: «دعا آنچه را مقدّر شده و آنچه را مقدّر نشده برمی گرداند»، عمربن یزید عرض کرد: مقدّر شده را دانستم، اما آنچه را مقدر نشده چگونه دفع می کند؟ فرمود: «دیگر مقدّر نمی شود».

دعا، دفع کننده بلاه

از آنجا که وقوع برخی از گناهان، موجب پیدایش بلاهای عمومی می گردد، به منظور در امان ماندن جامعه از آثار سوء این گونه عملکردها، گذشته از توصیه به امر به معروف و نهی از منکر، سفارش شده از دعا و نیایش غفلت نشود؛ چون همان گونه که نهی از منکر، جلو انجام بسیاری از گناهان بزرگ را می گیرد و در نتیجه، جامعه از عواقب بد آن گناهان رهایی پیدا می کند، دعاها هم مانع بروز بلاهای همگانی می گردد. رسول خدا صلی الله علیه و آله می فرمود: «درهای بلاها را با دعا و استغفار به روی خود ببندید». همچنین از امیرمؤمنان علی علیه السلام نقل است که فرمود: «خدای سبحان را [در نتیجه اعمال بد انسان ها [خشم ها و کیفرهایی است،… آن ها را با دعا از خود دور سازید؛ زیرا بلا را چیزی جز دعا دور نمی کند».

شرایط دعا و دعاکننده

برای دعا شرایطی ذکر شده است؛ از جمله آن هاست: ۱. مورد درخواست امر غیرممکن نباشد. از اینرو، وقتی از علی علیه السلام سؤال شد که کدام دعا دورتر از حقیقت است، فرمود: «دعا درباره آنچه نشدنی است». ۲. مورد درخواست از مرحله امضای الهی نگذشته باشد. ۳. نفرین بودن دعا به دلیل عدم آگاهی فرد بر مورد درخواست.

برای دعا کننده هم شرایطی ذکر شده است که برخی از آن ها عبارت است از: ۱. شناخت خدای تبارک و تعالی. ۲. ایمان به خداوند یکتا و پیامبر و خلیفه و حجت او. ۳. اخلاص. ۴. هماهنگیِ دل و زبان. ۵. حسن ظن داشتن به خدا. ۶. یقین به اجابت دعا. ۷. همراهی دعا با عمل. امام صادق علیه السلام فرمودند: «دعای مردی که در خانه بنشیند و به دعا اکتفا کند و به دنبال روزی نرود، قبول نمی شود». ۸. ترک محرمات و عمل در راه خواسته های خداوند. ۹. تداوم دعا در زمان های غیرگرفتاری و آسایش. ۱۰. اعتقاد به ولایت و امامت ائمه علیهم السلام .

دعا در تمام شرایط

آموزه های اسلامی ما را به دعا در همه حالات و شرایط فراخوانده است. امام باقر علیه السلام می فرماید: «سزاوار است، مؤمن در هنگام خوشی و آسایش، همان گونه دعا کند که در هنگام سختی و گرفتاری». نقل شده که خداوند متعال به حضرت داوود علیه السلام فرمود: «ای داوود، در زمان آسایش و خوشی به یاد من باش، تا من هم در هنگام سختی و گرفتاری دعایت را اجابت کنم». حتی در قسمتی از روایات آمده که دعای اثربخش، دعایی است که انسان پیش از وقوع بلاها و گرفتاری ها انجام دهد. امام صادق علیه السلام در یک مورد می فرماید: «کسی که در دعا کردن پیش دستی کند، هرگاه بلا بر او نازل شود، دعایش اجابت می گردد…؛ اما کسی که در دعا کردن پیش دستی نکند، چون بلا به او رسد، دعایش مستجاب نمی شود.

روزیِ حلال، مقدمه اجابت

بسیاری از دعاها به واسطه رعایت نکردن بعضی از امور، از رسیدن به مرحله قبولی باز می مانند. از جمله اموری که مانع قبولی دعای انسان می شود، روزی و کسب حرام است. رسول خدا صلی الله علیه و آله به اصحاب می فرمود: «گاه بنده دستش را برای دعا به درگاه الهی بالا می برد، در حالی که خوراکش حرام است. با چنین حالی، چگونه دعای فرد مستجاب شود؟». در مورد دیگری، وقتی کسی به آن حضرت عرض کرد: خیلی دلم می خواهد تمام دعاهایی که می کنم به مرحله قبولی رسد، پیامبراکرم صلی الله علیه و آله فرمود: «بکوش تا خوراکت پاک و حلال باشد و مگذار لقمه حرام به معده تو وارد شود». همچنین آن حضرت در تبیین مدت تأثیر غذای حرام اضافه کردند: «هر گاه آدمی لقمه حرام به دهان خود وارد کند، تا چهل روز دعایش پذیرفته نمی شود».

اخلاص در دع

در فرهنگ اسلامی، برخورداری از اخلاص و نیت پاک و نیز جهت دهی کارها در مسیر خشنودی پروردگار در نتیجه دهی همه کارها از جمله دعا همواره مورد تأکید است. امام سجاد علیه السلام در این زمینه می فرماید: «هر که در هیچ کاری به مردم امید نبندد و همه کارهای خود را به خدای عزّ وجل واگذارد، خداوند همه خواسته های او را برآورده می سازد». امّا در مقابل، وجود انگیزه های غیر الهی، از جمله موانع برآورده شدن خواسته ها و به هدف نرسیدن دعاهاست. امام صادق علیه السلام در این باره می فرماید: «هر گاه بنده با نیّتی راست و درست و دلی با اخلاص خدای تبارک و تعالی را بخواند و به عهد او وفادار باشد [یعنی حدود الهی را مراعات کند]، دعایش مستجاب می شود ؛ ولی اگر خدا را بدون نیّت پاک و اخلاص بخواند، دعایش برآورده نخواهد شد».

حضور قلب در دع

یکی از امور مهم در موضوع دعا، توجه داشتن و حضور قلب دعا کننده است. لازم است دعا کننده توجه داشته باشد که درمقابل چه کسی قرار گرفته و چه خواسته ای از او دارد؛ وگرنه، دعاهای از روی تفنّن و با دل غافل به هدف نمی رسد. بر این اساس، پیش از پرداختن به دعا، ضرورت دارد که انسان آمادگی های لازم را از نظر روحی در خود فراهم سازد و با توجه کامل به این کار اقدام کند. پیامبراکرم صلی الله علیه و آله به یاران خود می فرمود: «بدانید خداوند هرگز دعایی را که از دلی غافل و بی خبر برخیزد، نمی پذیرد». امام صادق علیه السلام نیز همواره توصیه می کردند: «هرگاه دعا کردید، با دل و جان رو به خدا آرید؛ وگرنه خداوند عزّو جلّ، هرگز دعایی را که از دل غافل و بی توجه سر زند، به اجابت نمی رساند، اما اگر باحضور قلب و توجه لازم این کار را انجام دادی، به یقین بدانید دعاهایتان به مرحله اجابت خواهد رسید».

ضرورت اعتقاد به قبولی دع

در قرآن و روایات در موارد فراوانی تصریح شده که استجابت دعا، امری یقینی است؛ از جمله آن ها این آیه شریفه است که: «من دعای دعاکنندگان را، هنگامی که مرا بخوانند اجابت می کنم». حضرت امام صادق علیه السلام در این باره می فرماید: «دعا، معدن و گنجینه اجابت است؛ همچنان که ابر،