پاورپوینت کامل آموزگار آزادگی ; ولادت امام حسین علیه السلام ۵۱ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل آموزگار آزادگی ; ولادت امام حسین علیه السلام ۵۱ اسلاید در PowerPoint دارای ۵۱ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل آموزگار آزادگی ; ولادت امام حسین علیه السلام ۵۱ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل آموزگار آزادگی ; ولادت امام حسین علیه السلام ۵۱ اسلاید در PowerPoint :

۶۹

ماه پُرستاره

ماه شعبان، ماه درخشش ستارگان آسمان امامت و ولایت است؛ ماهی که در آن میلاد سه امام
همام، امام حسین علیه السلام ، امام سجاد علیه السلام و امام زمان(عج) و نیز تولد ماهِ درخشان خاندان هاشمی،
حضرت ابوالفضل العباس علیه السلام اتفاق افتاد. شعبان چه خوش یمن است؛ ماهی که هلالش را
ستارگانی چنین فراگرفته اند و بدرْ آن را، یادگار ائمه علیهم السلام پاسبان میراث نبوی و گل بوستان علوی
حضرت بقیه اللّه الاعظم ـ که جان های عالمیان به فدای او باد ـ درخشان تر ساخته است. میلاد این
ستارگان درخشان بر شما عاشقان مبارک باد.

سوم شعبان

در سومین روز ازماه شعبان، سومین امام و پیشوای مسلمانان دیده به جهان گشود و اهل مدینه را
غرق در شادی و سرور ساخت. کودکی که سیمای روشن و پرنورشْ حکایت از آینده ای
درخشان داشت و خانه ساده علی علیه السلام و فاطمه علیهاالسلام را غرق در نور و سرور گرداند و دیده پیامبر
اسلام صلی الله علیه و آله به دیدارش روشن گردید. حسین، فرزند علی مرتضی علیه السلام و زهرای مرضیه علیهاالسلام در روز
سوم شعبان سال چهارم هجری قمری به دنیا آمد و با قدوم پربرکت خویش، آزادگی و عزّت را
به مردمان ارزانی داشت.

دعای باران

در زمان حکومت امام علی علیه السلام مدتی در کوفه باران نیامد. اهل کوفه نزد حضرت علی علیه السلام رفتند و
از نیامدن باران شکوه کردند و گفتند: ای امیرمؤمنان، از خداوند متعال بطلب تا برای ما باران
پربرکت نازل فرماید. در آن هنگام، حضرت علی علیه السلام به فرزندش حسین علیه السلام فرمود: «فرزندم،
برخیز و از خداوند متعال برای این مردم باران بخواه». امام حسین علیه السلام برخاست و بعد از حمد و
ثنای الهی و درود بر پیامبر گرامی اش صلی الله علیه و آله ، چنین لب به دعا گشود: «پروردگارا، ای بخشنده خیر و
نیکی ها و فرستنده برکات، ما را از باران آسمان سیراب کن؛ بارانی فراوان، فراگیر، انبوه،
پروسعت، ریزان و روان و شکافنده زمین های خشک و تشنه که به وسیله آنْ دست بندگان
ناتوانت را بگیری و زمین های مرده را زنده سازی آمین ربّ العالمین». هنوز امام علیه السلام دعای خود را
تمام نکرده بود که ناگهان باران رحمت خداوند، شهر کوفه و اطراف آن را فراگرفت.

یاور محرومان

آقایی و بزرگ واری امام حسین علیه السلام زبان زد همه مردم بود. در سال هایی که در مدینه می زیست و
نیز دوران پدر بزرگ وارش، آن چه ازدست کریمش می جوشید، سخاوت و جود نسبت به
نیازمندان بود. به روایت امام سجاد علیه السلام ، امام حسین علیه السلام بار غذا و آذوقه به دوش می کشید و به خانه
یتیمان، فقیران و نیازمندان می برد ؛ از این رو بر شانه های آن حضرت، جای بندِ اَنبانِ غذا مانده
بود. شیوه کریمانه حضرت شهره آفاق بود تا جایی که وقتی سائلی به در خانه امام آمد و در زد،
اشعاری با این مضمون سرود که: «هر کس امروز به تو امیدوار باشد، ناکام و نومید نمی شود و
هرکس حلقه در خانه تو را بکوبد، دست خالی بر نمی گردد، تو سرچشمه جود و سخاوتی و
پدرت کُشنده فاسقان تبه کار بود».

شیوه کمک مالی

امام حسین علیه السلام پیوسته یار محرومان و ستم دیدگان بود و در کنار کمک های اقتصادی به مردم،
سعی در آموزش معارف اصیل اسلامی و بارور کردن روحیه عزت و آزادمنشی افراد نیز داشت.
وقتی شخصی به حضور امام رسید و درخواست کمک مالی کرد، امام حسین علیه السلام فرمود: «ای
برادر، از کمک خواهی رو در رو بپرهیز و آبرو و شخصیت خود را حفظ کن. اکنون درخواستت
را در نامه ای بنویس که من به خواست خدا آن چه را موجب شادی توست، انجام خواهم داد».
وقتی شخص تقاضای خود را مطرح ساخت، امام علاوه بر این که دوبرابر نیازش به وی داد، در
جملاتی زیبا چنین فرمود: «با نصف این مبلغ، بدهی خود را بپرداز و با نصف دیگر آن، سرو
سامانی به زندگی خود بده و حاجت خود را جز نزد سه نفر نگو: دین دار، جوان مرد و صاحب
اصالت خانوادگی».

هم سفره فقیران

روزی امام حسین علیه السلام از کنار جمعی از فقیران و تهی دستان می گذشت. آنان که سفره خود را پهن
کرده و تکه های نان خشک را در آن قرار داده بودند، از امام خواستند تا با آنان هم غذا شود.
حضرت به درخواست آنان پاسخ مثبت داده و در کنار آن ها نشست و با آنان هم غذا شد و این آیه
را تلاوت فرمود: «خداوند مستکبران را دوست ندارد»، سپس فرمود: من دعوت شما را
پذیرفتم، حال شما نیز به دعوت من پاسخ مثبت گویید. عرض کردند: آری ای فرزند رسول خدا،
چنین می کنیم. سپس همراه امام حسین علیه السلام به سوی منزل ایشان روانه شدند و به خانه ایشان
رفتند. حضرت به اهل خانه فرمود: هر چه در منزل کنار گذاشته اید، برای ما بیاورید و از این
مهمانان عزیز پذیرایی کنید. و با این کار، عملاً توجه به فقیران جامعه را به همگان گوش زد
فرمودند.

کودک علی علیه السلام در کنار نبی صلی الله علیه و آله

از دوران کوتاه زندگی امام حسین علیه السلام با پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه و آله خاطرات بسیاری آمده است که
بیش تر آن ها حکایت از آموزش ویژه، و توجه و علاقه شدید پیامبر به ایشان و برادر
بزرگ ترشان، امام حسن مجتبی علیه السلام دارد. آن دو بزرگوار هم چنین روایات بسیاری از محضر
مبارک پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله نقل کرده اند. روزی از امام حسین علیه السلام سوال شد که از رسول خدا چه
شنیدی؟ فرمود: شنیدم که می فرمود: خداوند کارهای مهم و بزرگ را دوست می دارد و کارهای
پست و حقیر را نمی پسندد. هم چنین شنیدم که می فرمود: هر که خدا را اطاعت کند، خدا او را بالا
می برد. هر که نیّت خود را برای خدا خالص گرداند، خدا او را نیکو سازد و بیاراید. هرکه به آن چه
نزد خداوند است اطمینان کند، خدا او را بی نیاز گرداند و هرکه بر خدا بزرگی و فخر بفروشد،
خدا او را خوار سازد».

احسان به قدر بینش

تلاش پیشوایان دینی در گسترش معارف اسلامی و بالا بردن سطح معلومات محبّان و پیروان
خود، تا جایی بود که از اندک فرصت های به دست آمده نیز به خوبی بهره مند می شدند. نمونه
بارز آن را می توان در رفتار امام حسین علیه السلام با یکی از مسلمانان مشاهده کرد که وقتی آن عربِ بادیه
نشین خدمت حضرت رسید و برای پرداخت دیه از ایشان کمک مالی طلبید، امام حسین علیه السلام در
جواب فرمود: ای برادر، سه مسأله از تو خواهم پرسید، اگر یکی را جواب دهی، ۳۱ مال مورد
نیازت را می دهم، اگر به دو مسأله پاسخ دادی ۳۲ آن را و چنان چه به هر سه مسأله پاسخ گویی، همه
دیه ای را که برعهده تو آمده پرداخت خواهم کرد. اعرابی گفت: ای فرزند رسول خدا، آیا مثل تو،
از مانند من بی سوادی مسأله می پرسد؟ امام فرمود: بله، زیرا از جدّم رسول خدا صلی الله علیه و آله شنیدم که
می فرمود: نیکی و احسانْ به اندازه معرفت افراد باشد. سپس امام سؤالات خود را مطرح فرمودند
و اعرابی به همه آن ها پاسخ داد و حضرت علاوه بر مبلغ مورد نیاز وی، انگشتریِ خویش را نیز به
او هدیه کرد. و با این عمل، وی را به خاطر دانستن معارف الهی و اسلامی، مورد تشویق قرار داد.

شاخه گل رهایی

اهل بیت رسول خدا صلی الله علیه و آله ، همگی با محبت سرشار و احسان فراوان نسبت به افراد جامعه خود،
زبان زد عام و خاص بوده و هستند و در این راستا، فقیر و غنی و عبد و آزاد، به تناسب ظرفیت
وجودی خویش از مواهب اهل بیت علیهم السلام برخوردار می گشته اند. در حکایتی جالب، یکی از یاران
اباعبداللّه الحسین علیه السلام می گوید: نزد امام حسین علیه السلام بودم که یکی از کنیزان آن حضرت، در حالی که
شاخه گلی در دست داشت، وارد شد و آن گل زیبا را به امام حسین علیه السلام تقدیم کرد. امام در پاسخ به
محبت و نیکی آن کنیز فرمود: تو در راه خدا آزادی. عرض کردم: آقای من، او را در مقابل یک
شاخه گل بی ارزش و کم بها آزاد می کنی؟ امام فرمود: خداوند ما را چنین تربیت کرده که
«چنان چه به شما درود گفته شد، به صورتی بهتر از آن درود گویید یا همان را درپاسخ برگردانید
که خدا همواره به هر چیزی حساب رس است» و آزادی این کنیز، چیزی بهتر از نیکی او بود، که
در مقابل وی انجام دادم.<