پاورپوینت کامل بر آستان دانش تولد امام حسن مجتبی علیه السلام ۶۳ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل بر آستان دانش تولد امام حسن مجتبی علیه السلام ۶۳ اسلاید در PowerPoint دارای ۶۳ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل بر آستان دانش تولد امام حسن مجتبی علیه السلام ۶۳ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل بر آستان دانش تولد امام حسن مجتبی علیه السلام ۶۳ اسلاید در PowerPoint :

۶۱

زندگی علمی و عبادی امام حسن مجتبی علیه السلام

اشاره

پیشوایان شیعه، سرچشمه علم و معدن اسرار الهی اند و ملکه علم و عصمت در نهاد آنان بوده
و در سراسر عمر با آنان همراه است. این امر، از پشتوانه های امامت شمرده می شود که
معصومان بر اساس آن، بشریت را از کوره راه های نابودی رهایی می بخشند. از این رو،
زندگانی امامان معصوم علیهم السلام از کودکی تا شهادت آنان، در بردارنده نکاتی عالی و درس آموز و
الگوی کاملی برای انسان هاست. شخصیت علمی و عبادی امام مجتبی علیه السلام ، از همان دوران
کودکی و پیش از امامت ایشان شکل گرفت. مقاله پیش رو، نگاهی گذرا به حیات علمی و
عبادی ایشان دارد.

در خانه وحی

کودکان مانند گل هایی هستند که در بوستان خانواده رشد می کنند و والدین نیز به سان
باغبان هایی مهربانند که طراوت این گل ها به پاکی آنان بستگی دارد. چه زیبا خواهد بود گلی
که در گلستان وحی شگفته شود و باغبانان آن، عصاره هستی محمد صلی الله علیه و آله ، علی علیه السلام و فاطمه
زهرا علیهاالسلام باشند. چه نیکوست کودکی که از شیر پاک بزرگ بانویی همچون زهرا علیهاالسلام نوشیده،
در دامان پرمهر بزرگ مردی چون علی علیه السلام پرورش یافته و بر دوش آموزگار بزرگ بشر پیامبر
اکرم صلی الله علیه و آله راه زندگی را فراگرفته باشد. پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله پیوسته می کوشید حسن علیه السلام را با
آموزه های دینی آشنا سازد و این راهکار را شیوه تربیتی خویش قرار داده بود، تا جایی که
خیلی زود نشانه های علم و درک عمیق دینی در او پدیدار شد و ویژگی های شخصیتی او از
همان آغاز شکل گرفت. او در باغ نورانی ولایت، شیوه مناجات با خدا و نیایش به درگاه او را
آموخت و روش دستگیری از نیازمندان را فرا گرفت.

آشیانه مهر

امام مجتبی علیه السلام ، مهرورزی را از اوان کودکی در خانه وحی آموخت. او می آموخت که چگونه
دیگران را بر خود مقدم دارد. شب ها عبادت مادر را تماشا می کرد و می دید که چگونه پاهای
او از عبادت های طولانی متورم می شد و از ترس خدا، نفس های او در نماز شب به شماره
می افتاد. او زمزمه های عارفانه و عاشقانه مادر را نیمه شب به تماشا می نشست و می دید
چگونه یک یک همسایگان را دعا می کرد و تا صبح نمی خوابید و وقتی از مادر می پرسید که
چرا برای خودمان دعایی نمی کنی، پاسخ می شنید: «اَلجار ثُمَّ الدّار؛ همسایه بر خانه مقدم
است». او در خانه ولایت آموخت که چگونه سه روز روزه بگیرد و افطار خود را که نان
جوی بیش نبود، به مستمند و یتیم و اسیر ببخشد.

کریم اهل بیت علیهم السلام

آموزگار حسن علیه السلام ، علی علیه السلام است؛ همو که وقتی او را ناخرسند می یابند و علّت ناراحتی اش را
می پرسند، می فرماید: «هفت روز است مهمانی برایم نیامده است». همو که پیوسته می گفت:
«خداوند، گناهان مؤمنی را که از صدای جویدن غذای مهمانش شادمان می شود، می آمرزد».
این زیبایی ها، تنها در خانه علی علیه السلام جمع است و چنین بود که پرورش در خانه علی و آموزش
در مکتب ولایت، او را به «کریم اهل بیت علیهم السلام » شهره ساخت.

آموزگار نیکی ه

دوره نوجوانی و جوانی امام مجتبی علیه السلام ، با دوران خانه نشینی امیرمؤمنان علیه السلام هم زمان بود. امام
علی علیه السلام در این دوران، به کار در نخلستان ها، کندن چاه و آبیاری مزرعه ها روی آورد و تنها
آن گاه که به دانش الهی او نیاز بود، در جریان های اجتماعی و سیاسی به حضورش می شتافتند
و همواره از این رهگذر بر اوضاع کلی جامعه اسلامی نظارت داشت. امام مجتبی علیه السلام ، نیز در
این سال ها، دوران پیشرفت خود را پشت سر می گذاشت. او با فرمان برداری کامل از پدر، در
این سال ها به آموزش قرآن می پرداخت و هرگاه از پدر مأموریتی می یافت، آن را به بهترین
شکل انجام می داد. برای نمونه، از سوی امیرمؤمنان علی علیه السلام دستور یافت برای ادای احترام به
جایگاه سترگ علمی و کسوت حضرت اباذر در اسلام، او را تا محل تبعیدش ـ ربذه ـ همراهی کند.

عصمت، عطای الهی

برترین و والاترین ویژگی جانشین پیامبر خدا صلی الله علیه و آله ، دوری از هر گونه گناه، اشتباه و فراموشی
است و داشتن این ویژگی برای او ضروری است؛ زیرا پس از پیامبر اعظم صلی الله علیه و آله ، او پاسدار
شریعت و نگهبان قرآن است و کسی که چنین وظیفه سنگینی بر عهده دارد، باید از همه
آلایش های مادی و معنوی پاک باشد. بنابراین، امام برای برآوردن این هدف، نه تنها در دوران
امامت، بلکه پیش از آن نیز باید از این ویژگی برخوردار باشد. به همین دلیل خداوند در آیه
تطهیر می فرماید: «اِنّما یُریدُ اللّه لِیُذهِبَ عَنکُم الرِّجسَ اَهلَ البَیتِ و یُطَهِّرَکُم تَطهیرا؛ خداوند خواسته
است تا هرگونه پلیدی را از شما اهل بیت بزداید و شما را پاک و پاکیزه گرداند».

در جرگه آل کساء

«کساء» به معنی عباست و امام مجتبی علیه السلام یکی از اصحاب کساء است؛ بدین معنا که آن
حضرت، یکی از مصادیق اهل بیت می باشد. آلوسی، مفسر بزرگ اهل سنت با اشاره به حدیث
ثقلین، نزول آیه تطهیر را در شأن فرزندان پیامبر و خانواده او می داند و از رسول خدا صلی الله علیه و آله نقل
می کند که: «این آیه در شأن پنج نفر نازل شده است؛ من، علی علیه السلام ، فاطمه علیهاالسلام ، حسن علیه السلام و
حسین علیه السلام ». او می افزاید: «پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله ، فاطمه علیهاالسلام ، علی علیه السلام و حسنین علیهماالسلام را زیر عبایی
جمع کرد و فرمود: خدایا! اینان اهل بیت من هستند. پس پلیدی را از آنان دور کن و پاکشان
گردان». او در پایان با پیروی از دیدگاه شیعه اضافه می کند: «تفسیر دوری از گناهان، همان
عصمت است. پس علی علیه السلام ، فاطمه علیهاالسلام ، حسن علیه السلام و حسین علیه السلام از گناه و زشتی دورند و
معصوم هستند».

ترنم آیات وحی

امام حسن علیه السلام در خانه ای تربیت یافته بود که کلام خدا پیوسته سخنِ آغاز و انجام بود. در
خانه ای که پدر نخستین گرد آورنده قرآن و اهل خانواده، بهترین عمل کنندگان به آیات آن
بودند. او صوتی زیبا در قرائت قرآن داشت و از کودکی علوم قرآن را به نیکی می دانست.
همواره پیش از خوابیدن سوره کهف را تلاوت می کرد و سپس می خوابید. گفته اند در دوران
زندگانی پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله ، شخصی وارد مسجد شد و از کسی در زمینه تفسیر شاهد و مشهود
پرسید، آن مرد پاسخ داد: «شاهد روز جمعه است و مشهود روز عرفه». از مرد دیگری پرسید،
ولی او گفت: «شاهد روز جمعه و مشهود روز عید قربان است». سپس نزد کودکی که در
گوشه مسجد نشسته بود، رفت. او پاسخ داد: «شاهد رسول خدا و مشهود روز قیامت است.
مگر نخوانده ای که خداوند درباره رسولش می فرماید: ای پیامبر، ما تو را گواه و بشارتگر و
هشدار دهنده فرستادیم. نیز درباره قیامت می فرماید: ذلک یَومٌ مَجموعٌ لَه النّاسُ و ذلکَ یَومٌ
مشَهود؛ آن روز، روزی است که مردم رابرای آن گرد می آورند و روزی است که (جملگی در
آن) حاضر می شوند». مرد پرسید: آن کودک که از همه بهتر و درست تر پاسخ داد که بود؟
گفتند: او حسن بن علی بن ابی طالب بود.

در پرتو آفتاب

امام مجتبی علیه السلام ، آگاه ترین و دانشمندترینِ زمان خود بود و آثار دانش از کودکی در ایشان دیده
می شد. علاقه مندی به علم آموزی او را در کودکی بر آن می داشت که هر روز، در مسجد
حضور پیدا کند و سخنان وحی را به خاطر بسپارد. روزی اصحاب نزدیکی های کوه نور
گرد پیامبر اعظم صلی الله علیه و آله نشسته بودند. دراین حال، امام حسن علیه السلام که کودک خردسالی بود آمد.
پیامبر صلی الله علیه و آله به گونه ای خاص به او نگاه می کرد و چشم از او برنمی داشت. سپس فرمود: «بدانید
که حسن علیه السلام پس از من پیشوا و راهنمای شما خواهد بود. او هدیه ای از خدا برای من است.
درباره من، شما را آگاه خواهد کرد و مردم را با آثار علم من آشنا خواهد ساخت. سیره و روش
زندگانی مرا زنده خواهد کرد؛ زیرا رفتار او، مانند رفتار من است. خدا به او عنایت دارد. خدا
رحمت کند کسی را که او را واقعا بشناسد و به پاس احترام من به او نیکی کند».

به سان انبی

روزی مرد بیابان نشینی با چماقی در دست به جمع مسلمانان وارد شد و فریاد کشید: کدام یک
از شما محمد صلی الله علیه و آله است؟ اصحاب برخاستند و با تندی جوابش را دادند، ولی پیامبر صلی الله علیه و آله فرمود:
صبر کنید. عرب دوباره فریاد زد: من دشمن تو بودم و اکنون دشمنی ام بیشتر شده است. تو که
ادعای پیامبری می کنی، نشانه ات چیست؟ پیامبر با آرامش پاسخ داد: «اگر خواستی،
نشانه هایم را فرزند خردسالم حسن علیه السلام به تو نشان خواهد داد». مرد عرب به گمان اینکه
مسخره شده است، با خشمی بیشتر گفت: خودت نمی توانی پاسخ دهی، این بچه خردسال را
بهانه می کنی؟ امام مجتبی علیه السلام به اشاره حضرت برخاست و اشعار زیبایی خواند، سپس
فرمود: «از حق خودت تجاوز کردی، ولی به زودی ایمان خواهی آورد. هر چه می خواهی
بپرس که من دریای بیکرانه علم و دانشم و آن را از پیامبر به ارث برده ام». سپس هدف آن مرد
عرب را از آمدن به نزد پیامبر بیان کرد؛ زیرا او می خواست این را بهانه ای برای کشتن پیامبر
قرار دهد. امام مجتبی علیه السلام پرده از اسرار او برداشت. مرد که با شگفتی تمام به سخنان ادیبانه و
عالمانه امام مجتبی علیه السلام گوش می داد، در حضور همه اسلام آورد و به قبیله اش بازگشت. او
چند روز بعد، به همراه بسیاری از بستگانش برای مسلمان شدن بازگشت.

زمام سخن در دست

چیرگی امام حسن علیه السلام در سخن وری و سخن دانی، تا جایی بود که همواره تحسین همگان را
در پی می داشت. خلیفه دوم درباره هنر سخن پردازی او گفته بود: «او کانون سخن شیوا و
رساست». معاویه می گفت: «حسن علیه السلام تنها کسی است که وقتی سخن می گفت، آرزو
می کردم گفتارش را ادامه دهد. من درباره