پاورپوینت کامل پیامهایی به مناسبت ولادت امام زین العابدین(ع) ۱۰۰ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل پیامهایی به مناسبت ولادت امام زین العابدین(ع) ۱۰۰ اسلاید در PowerPoint دارای ۱۰۰ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل پیامهایی به مناسبت ولادت امام زین العابدین(ع) ۱۰۰ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل پیامهایی به مناسبت ولادت امام زین العابدین(ع) ۱۰۰ اسلاید در PowerPoint :

۵۹

زندگی امام زین العابدین(ع)

تولد

امام زین العابدین(ع) در تاریخ پنجم شعبان سال ۳۸ هجری قمری در شهر مدینه چشم به جهان گشود. ایشان
را برای نگهداری به پرستاری سپردند.

والدین

پدر بزرگوار امام زین العابدین، حضرت امام حسین(ع) امام سوم شیعیان جهان و مادر گرامی آن حضرت ـ
چنان که مشهور است ـ شهربانو دختر یزدگرد آخرین پادشاه سلسله ساسانیان و از نوادگان انوشیروان است. او از
بهترین زنان عصر خویش محسوب می شده است. برخی مورخان اشخاص دیگری را مادر امام زین العابدین(ع)
دانسته اند.

ماجرای ازدواج مادر امام زین العابدین(ع)

پس از شکست یزدگرد سوم و فتح ایران، شهربانو به مدینه آورده شد. چون خواستند وی را بفروشند.
امیرمؤمنان(ع) آنها را از این عمل بازداشت و پیشنهاد فرمود که شهربانو به اختیار خود، شخصی را به همسری
خویش انتخاب کند و مهریه او نیز از بیت المال پرداخته شود. شهربانو امام حسین(ع) را برگزید. امیرمؤمنان(ع) از
این انتخاب بسیار خوشحال شد و فرزند خود امام حسین(ع) را به نکو داشت و احسان در حق وی بسیار توصیه
کرد. ثمره این ازدواج، امام زین العابدین(ع) است.

ازدواج امام زین العابدین(ع)

امام زین العابدین(ع) با بانوی محترمی که کنیز بود، ازدواج کرد. این عمل ایشان به دنبال ازدواج پدرگرامیش
امام حسین(ع) به منظور مبارزه با سنت غلطِ ازدواج نکردن با اسیران صورت گرفت، چون در آن زمان اهالی مدینه
برای خود عار می دانستند که با کنیز ازدواج کنند و صاحب فرزند شوند. امام زین العابدین(ع) با این عمل
خداپسندانه ـ که موجب حرمت و آزادی کنیزان می شد ـ موجب رواج این روش پسندیده در جامعه آن روز
گردید.

مشهورترین القاب امام زین العابدین(ع)

مشهورترین القاب امام علی بن الحسین(ع) زین العابدین، سیدالعابدین و سجاد است. امام زین العابدین بسیار
به عبادت و ذکر و دعا و سجده به درگاه باریتعالی می پرداخت. از امام محمدباقر(ع) نقل شده که می فرمود پدرم
امام علی بن الحسین(ع) هرگاه به یاد نعمتی از نعمت های خدا می افتاد سجده می کرد. و نیز هر وقت بلایی از او
رفع می شد و یا نیرنگ دشمنانش خنثی می گشت، خدا را سجده می کرد. همچنین زمانی که بین دو نفر صلح برقرار
می کرد به درگاه الهی سجده می آورد.

القاب امام زین العابدین(ع)

امام علی بن الحسین(ع) دارای القاب بسیاری هستند که معروفترین آنها سجاد و زین العابدین است. مردم
گوهرشناس و عارفان حق جو ـ آن هم نه تنها شیعیان بلکه همه کسانی که در دوران سیاه و خفقان آمیز آن زمان، در
پی گوهری شب افروز بودند ـ ایشان را با القابی چون سید عابدان، پیشوای زاهدان، مهتر پرهیزگاران، امام مؤمنان،
زیور صالحان و چراغ شب زنده داران می خواندند و این همه، نه از سر تملق طمع و غلو، بلکه از سیر صدق بود. در
واقع هر یک از القاب حضرت(ع) نشان دهنده کمال نفس، ایمان، تقوی و اخلاص ایشان و بیان کننده اعتقاد و
اعتماد مردم به آن امام همام است.

فرزندان امام زین العابدین(ع)

امام زین العابدین دارای فرزندانی بوده اند که والاترین و برجسته ترین آنها حضرت امام باقر(ع) امام پنجم
شیعیان جهان است.

یکی دیگر از فرزندان آن حضرت، «زید» است که در کوفه به شهادت رسید. وی به تقوی و بزرگواری مشهور
است. از فرزندان امام حسین(ع) تنها امام زین العابدین(ع) صاحب فرزند شدند و بدین ترتیب ادامه نسل آن
حضرت، از طریق امام زین العابدین(ع) ادامه یافت.

ویژگی های امام زین العابدین(ع)

علی بن الحسین(ع) در کلیه صفات بارز انسانی و اخلاق و فضیلت در حد کمال بوده است. آن حضرت در زمان
خویش عالی ترین، پارساترین، بردبارترین و محترم ترین افراد به شمار می رفته و دارای زبانی گویا و فصیح و
برخوردار از اخلاق کریمه بوده اند. ایشان با مردم بسیار مهربان و نسبت به فقرا و نیازمندان بسیار بخشنده بودند.
شخصیت آن حضرت چنان بود که دوست و دشمن را تحت تأثیر قرار می داد تا آنجا که یزید بن معاویه پس «واقعه
حرِّه» که دستور داد کلیه اهالی مدینه با وی بیعت کنند تنها امام زین العابدین(ع) را از این فرمان استثنا کرد.

عفو و گذشت امام سجاد(ع)

هنگامی که هشام بن اسماعیل حاکم مدینه بود، با حضرت امام زین العابدین(ع) به شدت بدرفتاری می کرد و
ایشان را مورد رنج و آزار قرار می داد. زمانی که هشام از حکومت مدینه بر کنار شد ولید دستور داد او را جلو خانه
مروان نگه دارند تا مردمی که به وسیله وی حقوقشان پایمال شده به او مراجعه و از وی مطالبه نمایند و او را مورد
بازخواست قرار دهند. بدین ترتیب مردم وی را مورد سرزنش و شماتت قرار می دادند، ولی امام زین العابدین چون
او را به این حالت دید او را احترام کرد و به وی سلام نمود و دستور داد هیچکس از نزدیکان و خویشاوندانش
مزاحمت و آزادی نسبت به وی روا ندارند.

نیکی و کمک پنهانی

امام زین العابدین(ع) پسرعمویی داشتند که گاه به آزار و اذیت امام می پرداخت. با وجود این، امام
زین العابدین(ع) که از وضعیت مالی وی مطلع بود برای حفظ آبرو و حیثیت اجتماعی او، شبانه به صورت ناشناس
به وی کمک مالی می کرد و مبالغی را در اختیار او می گذاشت. او که از این امر خبر نداشت از امام زین العابدین شکوه
می کرد و به بدگویی آن حضرت می پرداخت که امام به او کمک نمی کند و به یاد او نمی باشد.

پناهگاه درماندگان و مأمن پناهجویان

در حمله وحشیانه سپاهیان بنی امیه به سرکردگی «شرف بن عقبه» به مدینه و قتل عام آن شهر، زنان و کودکانی که
فرصت فرار نیافته بودند پناهگاه و مأمنی مطمئن تر از خانه امام زین العابدین(ع) نیافتند. از این رو تا پایان جنگ و
عقب نشینی سپاه شرف بن عقبه در خانه آن حضرت ماندند. امام(ع) نیز از آنها پذیرایی کردند و حتی لباس مورد
نیاز پناه آورندگان را در اختیار آنان قرار دادند.

مسافرت به صورت ناشناس

امام سجاد(ع) اغلب با کسانی به سفر می رفت که وی را نشناسند و اگر آن حضرت را می شناختند با آنها شرط
می کرد که در کارها با آن ها مشارکت نماید. وقتی از حضرت علت این کار را می پرسیدند می فرمود: بیم دارم از این
که به نام رسول الله، بیش از آنچه استحقاق دارم با من رفتار شود.

تهجد و نماز شب حضرت

امام زین العابدین(ع) به عبادت، تهجد و نماز شب بسیار اهمیت می داد، به نحوی که در هیچ شرایطی، خواه
مسافرت و غیر مسافرت آن را ترک نمی کرد. همین که پاسی از شب می گذشت از خواب بر می خاست، مسواک
می زد، وضو می گرفت و به نماز می ایستاد، اگر در مسافرت نمازهای مستحبی روز را نتوانسته بود به جا آورد، آنها
را در شب به جا می آورد. یکی از بستگان ایشان می گوید: هیچ گاه در شب برای او رختخوابی پهن نکردم. آن
حضرت خواندن نماز شب را به سبب فضیلت بسیارش، همواره به اطرافیان سفارش می فرمود.

راه رفتن

امام زین العابدین(ع) هنگام راه رفتن با متانت، وقار و آرامش خاصی راه می رفت و بی آنکه کبر و غروری از
خود نشان دهد چنان مستقیم القامه و بدون توجه به چپ و راست راه می پیمود که گویی بر فراز سرش مرغی نشسته
است. دستهای خود را به جلو و عقب حرکت نمی داد و با سکون و آرامی به راه خود ادامه می داد.

عبادت و معرفت الهی

امام زین العابدین(ع) در معرفت و زهد و عبادت جای پدر بزرگوارش حضرت امام حسین(ع) را گرفته بود و
ویژگی های آن حضرت از افکار، احساس، رفتار امام زین العابدین هویدا بود. در معرفت الهی چنان بود که هنگام
وضو چهره اش تغییر می یافت و به زردی می گرایید، وقتی از آن حضرت، علت این تغییر را می پرسیدند می فرمود:
می دانید پس از گرفتن وضو در محضر چه شخص با عظمتی حاضر می شوم!

عفو و گذشت

عفو و گذشت یکی از علایم رشد اجتماعی افراد است. جامعه ای که در آن عفو و گذشت وجود دارد به میزان
زیادی از سلامت و تعادل برخوردار است. بسیاری از ناهنجاری ها و مشکلات فردی و اجتماعی از عدم اغماض و
چشم پوشی از خطای دیگران سرچشمه می گیرد و گاه به نتایج تأسف باری منجر می شود. امام زین العابدین(ع)
شخصی بسیار با گذشت بود به نحوی که در عظمت و بزرگواری و عفو و اغماض کسی به پای وی نمی رسید.
چنانکه روزی، فردی به آن حضرت ناسزا گفت ولی حضرت سخنی به وی نگفت پس از مدتی آن مرد، نزد امام
شرفیاب شد در حالی که انتظار پاسخ متقابل و مجازات را داشت. حضرت با قرائت آیه شریفه «خُذِ الْعَفْوَوَ اْمُر
بِالْعُرف وَ اَعْرِضْ عَنِ الجاهِلین»؛ عفو را پیشه کنید و به کارهای نیک سفارش و امر نمایید و از انسانهای جاهل
دوری کنید. به او فرمود تو را بخشیدم و بدین گونه از مجازات وی صرف نظر فرمودند.

نیکی پنهان

پاسخگویی به نیازهای ضروری افراد امری پسندیده و مورد تأکید اسلام است. امّا کمک به دیگران و رفع
نیازهای مادی آنان نباید موجب لطمه به شخصیت و آبروی آن ها گردد. چنانکه رعایت این مهم را امام زین العابدین
به خوبی مدنظر داشتند چنانکه آن حضرت در شبهای تاریک جهت یاری فقرا به راه می افتاد و با انبانی بر پشت به
در خانه های مستمندان می رفت و با صورت پوشیده به آنان نان و غذا و پول مرحمت می فرمود و ناشناس به خانه
باز می گشت. این امر تا زمان رحلت حضرت ادامه داشت و با چشم از جهان فروبستن آن حضرت مردم دریافتند که
کمک های شبانه از سوی آن حضرت بوده که در اختیار نیازمندان قرار می گرفته است.

رعایت مادر

با آن که امام زین العابدین(ع) از هر کس نسبت به مادر خود بیشتر احسان می نمود به نیکی رفتار می کرد، ولی
اغلب از خوردن غذا با وی امتناع می کرد وقتی علت را جویا شدند و به وی گفتند شما که از هر کس بیشتر به مادر
خود عشق می ورزید و به وی نیکی می کنید چرا از غذا خوردن با او خودداری می کنید. حضرت در پاسخ فرمود:
من به خاطر ادب و احترام مادرم با آن بزرگوار غذا نمی خورم زیرا بیم آن دارم که لقمه ای دست برم که مادرم زودتر
متوجه او شده و قصد خوردن آن را داشته باشد.

دوستی برای خدا

اگر در مردم، ما را به عنوان اشخاص امانت دار، راز نگه دار و متدین و الهی می شناسند، باید تلاش کنیم که واقعا
نیز چنین باشیم و اگر احیانا نقصانی در این زمینه ها در خود مشاهده می کنیم در صدد رفع آن بر آییم. امام
زین العابدین(ع) در پاسخ شخصی که به ایشان گفته بود من شما را برای خدا دوست دارم، فرموده بود: خداوندا! من
به تو پناه می برم از این که مردم مرا به خاطر خدا دوست بدارند و در واقع تو مرا دشمن بداری.

گرامی داشت دانش پژوه

امام زین العابدین(ع) برای علم و طالبان آن اهمیت خاصی قائل بود و در تجلیل آنها آمده، چون دانشوری بر
وی وارد می شد می فرمود: آفرین بر کسی که به سفارش رسول خدا(ص) عمل کرده است. آن گاه می افزود
طلب کننده و جویای علم و دانش از زمانی که از خانه خارج می شود به هیچ تر و خشکی قدم نمی گذارد مگر آن که
همه آنها او را مورد تسبیح و ستایش قرار می دهند.

کمک پنهان به نیازمندان

امام زین العابدین(ع) هرشب به یکصد خانه سر می زد و به دست مبارک خود به درماندگان و مستمندانی که
بخاطر آبرو و نجابت اظهار فقر نمی کردند، انفاق می کرد. ایشان خود به تنهایی و بدون کمک هیچ کس دیگر انبان
غذا را بر پشت مبارک حمل می کرد و بین نیازمندان تقسیم می کرد تا مبادا کسی بجز خود وی از راز مردم محتاج و
نیازمند با خبر شود و آبروی آنها به خطر افتد.

خویشتن داری

خویشتن داری در نزد همه اقوام و ملل پسندیده است کسی که بتواند بر نفس خویش به هنگام ضرورت لگام زند
و آن را از سرکشی و طغیان، خشم و غضب و پرخاشگری باز دارد، فردی خودساخته است و نزد مردم، محترم در
پیشگاه خداوند متعال محبوب شناخته می شود. چنانکه امام زین العابدین(ع) می فرمایند: هیچ جرعه ای نزد من
محبوب تر از جرعه خشم و غضب نیست که با صبر و شکیبایی آن را فرو نشانم و بر آن تسلط یابم. و در جایی
دیگر می فرمایند: زمانی که از کسی در خشم و غضب شوم و مجازات او را لازم بدانم، ذلت فروخوردن خشم را بر
خود هموار می کنم و از مجازات او صرف نظر می کنم.

ذلت ناپذیری

در نزد انسان های بزرگ منش دستیابی به رفاه، اگر بر بهای ذلت پذیری و خوار شمردن باشد، هرگز روا و پذیرفته
نیست. چنانکه امام زین العابدین(ع) می فرمایند: من دوست ندارم نعمت های بزرگ را به چنگ بیاورم در حالی که
اندک ذلتی را در راه آن بر خویشتن هموار سازم.

ارزش کمک به نیازمندان

در اسلام کمک به نیازمندان و دستگیری از آنان، بسیار با اهمیت و ارزشمند شمرده شده است. در اهمیت کمک
به همنوع و برطرف ساختن نیاز مردم، همین بس که امام زین العابدین(ع) قبل از آنکه به نیازمندی کمک نماید،
نخست دست او را می بوسید. وقتی دلیل آن را می پرسیدند، می فرمود: این دست شخص نیازمند نیست که من
می بوسم، بلکه در حقیقت دست خداست که بر آن بوسه می زنم. زیرا ارزش کمک به نیازمند چنان است که کمک
قبل از آنکه به دست وی برسد، به دست خدا رسیده است.

پاسخ به دعوت بیماران

عیادت از بیماران، زمین گیران و سالخوردگان از اخلاق کریمانه و منش مردمان بزرگوار است. زیرا بیماران
سخت به این هم دلی ها و همراهیا نیازمندند.

با حفظ نکات بهداشتی و اقدامات پیشگیرانه می توان با بیماران مسری و خطرناک نیز هم نشین شد و از آنان
دلجویی کرد. همان گونه که در تاریخ آمده است: روزی امام زین العابدین(ع) از کنار گروهی از جذامیان گذشت آنها
حضرت را به صرف غذا دعوت کردند. امام(ع) دعوت آنان را پذیرفت، ولی غذایی نخورد. اما آنها را برای صرف
غذا به منزل خود دعوت کرد و از آنها پذیرایی به عمل آورد.

جذبه امام زین العابدین(ع)

در منابع اسلامی آمده است کسی که از خدا بترسد و مرتکب معصیت او نگردد، خداوند خشیت و جذبه ای از
وی در دل مردمان می اندازد که همواره تحت تأثیر آن قرار داشته باشند. در تاریخ آمده است که از زهری پرسیدند
آیا تاکنون علی بن الحسین را ملاقات کرده ای؟ گفت: بله، او را دیده ام. آن گاه افزود، باید بگویم که به راستی کسی را
با فضیلت تر از او ندیدم. به خدا سوگند کمتر کسی را می شناسم که بتواند محبت او را مخفی نگه دارد و یا اگر از
دشمنان او باشد، قادر باشد دشمنی خود را نزد او آشکار سازد. شخصیت معنوی، عظمت روحانی و جذبه آن
حضرت چنان بود که عبدالملک بن مروان قسم می خورد زمانی که علی بن الحسین بر من وارد شد، ترس و وحشت
بدنم را به لرزه انداخت.

علم امام زین العابدین(ع)

امام زین العابدین(ع) در زمان خود، در دانش های مختلف سرآمد بود، به طوری که در تاریخ آمده است آنچه
فقها و دانشمندان از علوم گوناگون از آن حضرت(ع) نقل کرده اند خارج از شمار است. ادعیه، مواعظ، احکام
شرعی، تحلیل حوادث و وقایع و دیگر علوم، از جمله دانش هایی که حضرتش به جویندگان آنها، آموزش و انتقال
دادند. گستره این علوم به قدری است که گفته شده اگر بخواهیم به شرح آنها بپردازیم دامنه وسیعی از مسائل دینی و
علمی را در بر می گیرد.

شجاعت امام زین العابدین(ع)

امام زین العابدین(ع) در کلیه صفات و ویژگی های مثبت شخصیتی زبانزد عام و خاص بود. در این میان
شجاعت و صلابت روحی، قوت قلب، جرأت و شهامت، از کمالات بارز ایشان به شمار می آید. به طوری که
سخنان آن بزرگوار در پاسخ به گفته های عبیدالله سفّاک و خون ریز که حضرت را به مرگ تهدید می کند، دلیل
روشنی بر شهامت و شجاعت و کرامت نفس آن امام همام(ع) به شمار می آید. امام(ع) قاطعانه خطاب به وی
می فرماید: مرا تهدید به مرگ می کنی در حالی که نمی دانی شهادت برای ما، عادی، افتخارآمیز و مایه کرامت است
نه موجب خفّت و ترس. هم چنین سخنرانی دلیرانه آن حضرت(ع) در برابر یزید و یادآوری سرانجام همراه با
ذلت و خواری برای او، شاهد دیگری بر شجاعت و عزت نفس آن امام عظیم