پاورپوینت کامل بناهاى هندى در نجف اشرف ۲۷ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل بناهاى هندى در نجف اشرف ۲۷ اسلاید در PowerPoint دارای ۲۷ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل بناهاى هندى در نجف اشرف ۲۷ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل بناهاى هندى در نجف اشرف ۲۷ اسلاید در PowerPoint :

الف. مدرسه هندى

از مدارس دینى معروف در شهر نجف است که در سال ۱۳۲۸ قمرى در محله «مِشراق» تأسیس شد و هزینه‌هاى آن را شخصى از لاهور هند به نام «ناصر على‌خان» پرداخت مى‌کرد.

ب. مسجد هندى

از بزرگ‌ترین مساجد نجف بوده و در هیچ ساعت از شبانه‌روز تعطیل نیست و نماز جماعت در آن اقامه مى‌شود. نجفى‌ها در این مسجد اعتکاف مى‌کنند و پس از حرم مطهر علوى، بافضیلت‌ترین در نزد ایشان است. این مسجد در اوائل قرن سیزدهم هجرى ساخته شده و مؤسس آن «حاج خان محمد هندى» است. «سید رضا هندى» در ابیاتى که بر سردر مسجد نقش بسته، چنین مى‌گوید: «این مسجد براى یاد خدا بنا شده؛ پس در آن از غافلان مباش؛ با خشوع وارد شو و از خدا براى طاعتش کمک بگیر» .

مرحوم «آیهالله العظمى سید محسن حکیم» در سال ۱۳۷ قمرى با خرید دو خانه در همسایگى مسجد، صحن مسجد هندى را توسعه بخشید. مرحوم امام خمینى (رحمه الله) در مدتى که در نجف اقامت داشتند، توجه خاصى به این مسجد داشتند.

ج. بازار هندى

«میرفاضل هندى» در زمینى که در همسایگى صحن شریف علوى به طرف درب قبله داشت، بازارى ساخت که به «بازار هندى» مشهور شد. این بازار باقى بود تا این‌که در طرح ساخت خیابانى در اطراف حرم قرار گرفت و از میان برداشته شد.

د. کاروان‌سراى هندى

میرفاضل زمینى متصل به مسجد هندى داشت که در آن‌جا کاروان‌سرایى ساخت تا محل استراحت زائران باشد.

ه. نهر هندى

شیعیان هند مبالغى را براى حفر کانالى فرستادند که «نهر هندى» نام نهاده شد. این نهر از فرات، در منطقه «مسیب» شروع مى‌شد و آب را به نجف مى‌رساند. این پروژه در سال ۱۲۰۸ قمرى با حمایت «سید دلدار على هندى» عالم بزرگ شیعى انجام شد. وجود این نهر در مسیر مسیب تا نجف، براى عشایر بسیار مفید بود؛ زیرا مى‌توانستند به برکت این آب، کشت و زراعت کنند و از آن‌جا که آب و آبادانى وابسته به یکدیگرند، شهرها و روستاهایى در مسیر این نهر به وجود آمد که شهرهاى «شامیه» و «ام بعرور» از آن جمله است.

سال‌ها بعد در ۱۲۸۸ قمرى مرحوم «شیخ محمدحسن نجفى» (صاحب جواهر) نیز براى بازسازى این نهر، از کمک‌هاى مالى و انسانى هندى‌ها بسیار بهره برد؛ به‌ویژه وقتى کار حفر کانال در چهار مایلى شمال غربى نجف به علت بلندى زمین متوقف شد، تصمیم گرفتند کانال را با سطحى ثابت پیش ببرند تا هنگامى که به نجف مى‌رسد، به شکل قنات درآمده باشد.

شیخ جعفر آل محبوبه مى‌نویسد:

به نوشته‌اى از صاحب جواهر دست یافتم که در تاریخ ۱۲ قمرى براى برخى از بزرگان شیعه هند فرستاده بودند و ایشان را به مشارکت در طرح بازسازى کانال ترغیب نموده بود. «سید حسین سیددلدار على هندى» مبلغ صدوپنجاه هزار روپیه فرستاد. او براى ساخت حرم مسلم بن عقیل پانزده هزار روپیه و براى طلاکارى ایوان حرم حضرت اباالفضل (ع) سى هزار روپیه فرستاد.

هندى‌ها موقوفات بسیارى به نجف مى‌فرستادند؛ تا جایى که طرح‌ها و بناهاى مهمى با همین موقوفات ساخته مى‌شد. گاهى انگلیسى‌هاى حاکم عراق بر این اموال چنگ مى‌انداختند و در آن تصرف مى‌کردند. ایرانى‌هاى مقیم عتبات بارها نسبت به این تجاوزها و خیانت‌ها هشدار داده بودند و به همین دلیل تحت فشار انگلیسى‌ها و حتى در معرض تبعید و نفى بلد بودند؛ به‌ویژه همزمان با ضعف دولت وقت ایران، انگلیسى‌ها بى‌واهمه ایرانى‌ها را مورد آزار و اذیت قرار مى‌دادند.[۱]

زیارت

بسیارى از بزرگان هند، به زیارت مرقد مطهر امیرمؤمنان على (ع) مى‌آمدند. «میرفیض محمدخان هندى» پیر سالخورده‌اى بود که در سال ۱۳۲ قمرى همراه با تعداد فراوانى از وزرا و فرماندهان سپاه، براى زیارت به نجف آمدند و در خانه «سیدعلى آل کوفه» اقامت کردند. وى هدایاى فراوانى براى خدمه حرم با خود به همراه آورد.

هجرت

مردم نجف در سال ۱۹۱۸ میلادى انقلاب مسلحانه‌اى را به رهبرى « آیهالله شیخ محمدتقى شیرازى» علیه حاکمان انگلیسى عراق ترتیب دادند و در همان روز اول، حاکم انگلیسى «کاپیتان مارشال» را به قتل رساندند. پس از مدتى، انگلیسى‌ها انتقام سختى از اهل نجف گرفتند؛ تعدادى از انقلابى‌ها را اعدام و تعدادى بالغ بر صدوهفت نفر را نفى بلد کردند.

دو تن از علمایى