پاورپوینت کامل نجف اشرف وفرصتها ۴۰ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل نجف اشرف وفرصتها ۴۰ اسلاید در PowerPoint دارای ۴۰ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل نجف اشرف وفرصتها ۴۰ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل نجف اشرف وفرصتها ۴۰ اسلاید در PowerPoint :

[۱]نویسنده مهندس حیدر کمونه [۲]

نجف روستاى کوچکى بود که شکل منظمى نداشت و خانه هایى دور از هم و پراکنده را درمیان گرفته بود. قدیمى ترین کتیبه هایى که اشاره به نام نجف اشرف دارد. در زمان پادشاهى نبوکد نصر (بخت النصر) بر بابل عراق در سال ۳۹ تا ۲ پیش از میلاد.

درآمد

شهر نجف همیشه یکى از مهم‌ترین شهرهاى اسلامى – عربى مقدس در طول دوره‌هاى مختلف تاریخى بوده است؛ شهرى که داراى جایگاه والایى در قلب مسلمانان عرب و غیرعرب مى‌باشد.

نجف به عنوان سومین شهر اسلامى از نظر اهمیت و موقعیت، پس از شهر مکه و مدینه منوره قرار دارد. نجف لفظى اصیل و عربى است و زمینى را گویند که بلندتر از سایر مناطق باشد یا زمینى که بسیار سخت است.

قطعاً اهمیت این شهر به سبب وجود مرقد امیر مؤمنان على (ع) در آن مى‌باشد؛ کسى که فضایل و کمالاتش بر هیچ کس پوشیده نیست. شهر نجف، مرکز فقه اهل بیت و علوم آل محمد (ص) و پایگاه مرجعیت شیعه از زمان شیخ طوسى (رحمه الله) و مهد علم و تربیت و تقوا و مجاهدت است.

موقعیت جغرافیایى

شهر نجف در حاشیه ضلع جنوبى صحراى غربى کشور عراق قرار دارد. از غرب در فاصله ده کیلومترى نهر فرات و از جنوب غربى در ۱۰ کیلومترى بغداد و از شرق در حدود هشتاد کیلومترى کربلاى معلّى واقع شده است. موقعیت جغرافیایى نجف به شکلى است که مرتفع‌تر از سایر مناطق بوده و همین ویژگى، جلوه خاصى به شهر داده است؛ جودى، طور، مشهود و غرى از نام‌هاى نجف است.[۳]

نجف ابتدا مسیحى‌نشین بوده و پس از جنگ قادسیه در سال ۱ هجرى قمرى (۲۸ میلادى) به تصرف مسلمانان درآمد. نجف، روستاى کوچکى بود که شکل منظمى نداشت و خانه‌هایى دور از هم و پراکنده را در میان گرفته بود. قدیمى‌ترین کتیبه‌هایى که اشاره به نام نجف دارد، به دوره‌هاى پیش از میلاد باز مى‌گردد. در زمان پادشاهى نبوکد نصر (بخت‌النصر) بر بابل عراق در سال ۳۹ تا ۲ پیش از میلاد.[۴]

این شهر علاوه بر مزیت‌هاى جغرافیایى و طبیعى که داشت، بعد معنوى خاصى نیز یافت که آن هم به دلیل وجود مرقد امیرمؤمنان على (ع) بود. دو حادثه، بیشترین تأثیر را در تاریخ معاصر نجف گذاشته که یکى برداشتن دیوار دو شهر است و دیگرى ساخت خیابان کمربندى دورتادور نجف، براى عبور و مرور آسان‌تر و احداث مسیرهاى مستقیم و منتهى به حرم علوى در سال ۱۹ میلادى.

امیر مؤمنان (ع) هرگاه از بدى مردمان روزگارش گله‌مند بود و به دنبال خلوتى مى‌گشت، به منطقه نجف مى‌رفت و خطاب به این سرزمین مى‌فرمود: عجب منظره خوب و زمین نیکویى دارى! سپس به خداوند عرض مى‌کرد: خدایا! قبر مرا در این منطقه قرار ده!

حضرت این منطقه را به فرزندانش نشان داده و وصیت نمود که در آن سرزمین نجف به خاک سپرده شود.[۵] پس از شهادت امیرمؤمنان (ع) در سال ۰ هجرى و دفن ایشان در این سرزمین، تا چند دهه قبر امام مخفى بود و حتى خواص مسلمانان از آن بى‌اطلاع بودند.[۶]

پس از کشف قبر مطهر امیرمؤمنان (ع) (در زمان امام صادق (ع)) اولین بناى حرم مطهر ساخته شد، ولى در تاریخ دقیق این بنا اختلاف نظر وجود دارد. زین‌العابدین شیروانى سال ۱ هجرى و مستوفى سال ۱۷۰ را اعلام مى‌کنند. مصادر تاریخى، قول دوم را پذیرفته‌اند.[۷] به مرور خانه‌هاى شیعیان در اطراف مرقد مطهر ساخته شد و این مرقد مطهر را به مانند درّى در میان گرفت و شهرى به نام نجف اشرف متولد شد.

در سال ۳۷ هجرى، نجف شهر کوچکى از توابع کوفه بود. محیط پیرامون این شهرک در آن روزگار حدود ۲۰۰ گام بوده که البته براى یک شهرک بسیار کم است و تعداد سکنه آن به ۱۹۰۰ نفر مى‌رسید، مهاجرت به نجف در قرن چهارم مخصوصاً براى حضور در حوزه علمیه آن، به اوج خود رسید. در سال ۳۷۱ هجرى عضدالدوله بویهى به نجف آمد و براى بازسازى و استحکام بناى حرم مطهر علوى اموال فراوانى اهدا نمود. او صنعتگران و ارباب فنون مختلف را به شهر آورد تا باعث آبادانى هرچه سریع‌تر آن شوند.[۸]

در سال ۱۷ میلادى «کارستون نیپور» جهانگرد آلمانى، نقشه‌اى از شهر نجف اشرف تهیه کرد.[۹]

دیدگاه‌هاى جهانگردان

ابن‌بطوطه، جهانگرد معروف مسلمان و مراکشى الاصل در سال ۷۳۷ قمرى وارد نجف اشرف شد. وى نجف را این‌گونه توصیف مى‌کند که بسیار زیبا و از مهم‌ترین شهرهاى عراق است. ابن‌بطوطه معمارى بناى حرم امیرمؤمنان (ع) و مساجد نجف را وصف ناشدنى و اعجاب‌آفرین مى‌داند و درباره بازارهاى آن مى‌نویسد که ابتدا از بازار بقال‌ها وارد شدیم و سپس گذرمان به بازار عطارها افتاد.

نزدیک به چهل سال پس از ورود ابن‌بطوطه، اولین خانه‌ها در قسمت شمالى مرقد مطهر ساخته شد که در حال حاضر به محله «مشراق» معروف است. این خانه‌ها به سمت غرب و جنوب کشیده شد و محله‌هاى «عماره» و «حویش» پدید آمد. اینها مطالبى است که از نقشه نیپور نیز قابل استفاده است.[۱۰] نجف از طرف شرق گسترش چندانى نداشت.

«ادموند کاندلر»[۱۱] انگلیسى، دیگر جهانگردى است که ارتفاع دیوار نجف را تا ۳۰ قدم تخمین زده و گفته است که مرقد امام على (ع) در میان ساختمان‌هاى اطراف، کاملاً احاطه شده؛ به گونه‌اى که از فاصله نزدیک دیده نمى‌شود. او گنبد زرین حرم علوى را فراموش نشدنى توصیف کرده و مى‌گوید: این اثر تاریخى هیمنه معنوى عجیبى دارد. او مى‌نویسد: محله‌هاى بازارنشین همگى مسقّف بوده و البته نظم مشخصى ندارند.

جهانگردى نیز به نام «روبرت استیفنس» که در سال ۱۹۲۲ میلادى به نجف آمده است، آن را شهرى جالب توجه و کوچه‌هاى تودرتو و تنگ آن را دوست داشتنى توصیف مى‌کند. «جان آشِر» پژوهشگر و شرق‌شناس انگلیسى نیز که در ۱۸ از نجف بازدید کرده، آن را شهرى مربع شکل با دیوارهاى بلند دیده و ایوان طلاى حرم مطهر توجه او را بسیار جلب کرده است.[۱۲]

ساختار شهرى نجف

ششمین دیوار نجف که آخرین آن نیز بود، در سال ۱۳۷ قمرى برداشته شد و به جایش خیابانى دور تا دور نجف احداث گردید که با نام «شارع سور» معروف شد. سه سال بعد خیابانى به دور حرم مطهر امیرمؤمنان (ع) و پنج سال بعد از آن خیابان‌هاى متعددى که منتهى به حرم مى‌شد، ساخته شد؛ مثل شارع الصادق، شارع الرسول، شارع طوسى و شارع زین‌العابدین. از آن پس نجف آن‌قدر توسعه یافت که به نزدیکى‌هاى کوفه رسید. شهرک‌هایى نیز در اطراف نجف ساخته شده