پاورپوینت کامل بازخوانی اندیشه غلو و غلوگرایی ۵۰ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل بازخوانی اندیشه غلو و غلوگرایی ۵۰ اسلاید در PowerPoint دارای ۵۰ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل بازخوانی اندیشه غلو و غلوگرایی ۵۰ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل بازخوانی اندیشه غلو و غلوگرایی ۵۰ اسلاید در PowerPoint :

مقدمه

با تتبع در تاریخ ادیان روشن می شود که بعد از پیامبر هر دین، اتباع و پیروان همان دین با انگیزه های مختلف یا از روی جهل و غفلت، برخی آموزه های آن دین را دستخوش تحریف کرده اند. در این میان، دین اسلام از این قاعد نامیمون، مستثنا نبوده است ۱و مورخان و فرقه نویسان، این وقایع را ضبط کرده اند.

یکی از انحرافاتی که در پیروان دین اسلام صورت گرفته و آسیب هایی را متوجه آن کرده است، انحراف در مقام و منزلت پیشوایان دین است که در قالب غلوگرایی مطرح می شود. اندیش غلوگرایی، در همه ادیان و مذاهب مختلف وجود داشته است ۲و این مقاله بر آن است تا گزارش هایی را که منشأ غلو را افکار شیعی دانسته اند، بررسی کرده، حقایق و واقعیت های تاریخی را آشکار سازد.

حقیقت این است که خواستگاه اندیش غلو، مذهب تشیع نبوده است و ریش این اندیش شوم را در تاریخ اسلام، باید از نو کاوش کرد؛ تا حقیقت، روشن شود.

معنا و مفهوم غلو

معنای لغوی «غلو»، افراط، ارتفاع، بالا رفتن، برتری دادن و تجاوز هر چیز از حد خود است ۳. وقتی گفته می شود که مردم در امری غلو کردند، یعنی از حدش تجاوز کردند؛ چنان که یهود در دینشان، غلو و از حد تجاوز کردند .

«غلا» در کلام خداوند که فرمود در دین خودتان غلو نکنید، به این معناست که از حد وسط تجاوز نکنید و عیسی (ع) را خدا نخوانید .۶

۱). تذکر این نکته ضروری است که منظور از تحریف، تحریف در مفاهیم و تأویل آموزه های دینی است و ارتباطی به تحریف در کتاب آسمانی ندارد.

۲). نساء، آی۱۷۱؛ مائده، آی۷۷؛ توبه، آی۳۰.

۳). خلیل بن احمد الفراهیدی، کتاب العین، ج، ص.

). همان.

). نساء، آی ۱۷۱.

۶). فخرالدین بن محمد طریحی، مجمع البحرین، ج۱، ص۳۱۸.

معنای اصطلاحی غُلُوّ، همان گونه که در فرق الشیعه نوبختی آمده است، عبارت است از اعتقاد به مقام الوهیت برای پیامبر یا مقامات الوهیت یا رسالت یا فرشته بودن برای امامان یا قدرت خارق العاده برای پیشوایان؛ مثل اعتقاد به تناسخ ارواح ۲. ۳

برخی در حق امام علی و اولادش غلو کردند؛ به طوری که در موردشان سخنان عظیمی گفته و در مورد پیامبر اسلام قائل به الوهیت شدند و خود را به شیعه منتسب کرده اند؛ امّا پیشوایان شیع امامیه ایشان را رد و لعن کرده است .

شهرستانی، غلات را این گونه توصیف کرده است: در حق شخصی از اشخاص راه غلو را پیش گرفتند؛ به گونه ای که او را با اوصاف الهی توصیف می کنند .

بغدادی در توضیح معنای غلات می گوید: غلات کسانی هستند که گمان کرده اند که روح الوهیت در پیشوایان، تناسخ کرده است .

محمد رشید رضا، یکی از عالمان اهل سنت در تفسیر آیه ۷۷ سور مائده ۷می نویسد: غلو، افراط و تجاوز از حد و مرز در کارهاست. غلو در دین، به معنای تجاوز از حد وحی است به آن چه که نفس می پسندد. ۸

با این که معنای اصطلاحی غلو، در آثار ملل و نحل نویسان تحت عناوین و مصادیق تا حدودی روشن می شود، ولی حقیقت این است که تعریف دقیقی از واژه غلو ارائه نشده است، و فقط با ذکر مصادیق، مقصود خویش را از غلات بیان داشته اند. در تعریف لغوی غلو روشن شد

۱).

۲). منظور از اظله، خلق ارواح پیش از ابدان است که روایاتی در این باره از امامان شیعه وارد شده است و منظور از تناسخ، تعلق روح و نفس ناطقه، بعد از متلاشی و فنای بدن، به بدن دیگر، بدون حصول فاصله میان آن دو است). (ر. ک: بیابانی اسکویی، انسان در عالم اظله و ارواح).

۳). نوبختی، فرق الشیعه، ص۲۲.

). سعد بن عبدالله اشعری، المقالات والفرق، ص۱۷۹.

). محمد بن عبدالکریم شهرستانی، الملل والنحل، ج۱، ص۲۷.

). عبدالقادر بغدادی، الملل والنحل، ص۳۰.

۷). بگو ای اهل کتاب! در دین خود به غیر حق غلو مکنید و از هوس های پیشینیان که محققا گمراه بودند و نفوس بسیاری را هم گمراه کردند و از طریق میانه منحرف شدند، پیروی ننمایید (مائده، آی۷۷).

۸). محمدرضا رشید، تفسیر المنار، ج ، ص ۸۸ – ۸۹.

که این لغت چه از نظر مصداق و چه از جهت کیفیت، فراگیر است؛ بدین معنی که اولاً شامل هر چیز یا هر شخص، مورد غلو قرار گرفته می شود و ثانیاً به هر نوع تجاوز از حد، غلو می گویند.

خداوند خطاب به اهل کتاب با «لای نهی» از این تجاوز نهی می کند؛ ۱ای اهل کتاب! در دین خود غلو نکنید. ۲این سخن بیان گر این است که در ادیان دیگر هم برخی پیروان، پیشوایان، را از حد خود خارج کرده، به نوعی دچار غلوّ شدند.

اقسام و مراتب غلو

اندیشمندان علوم اسلامی، در تاریخ اسلام از برخی نهضت های فکری افراطی گزارش کرده اند که افکار غالیانه و افراطی آنها حول محورهای اساسی ذیل استوار بوده است:

۱.۱. اعتقاد به الوهیت برخی از اشخاص.

۲.۲. اعتقاد به پیامبری برخی از اشخاص.

۳.۳. ساقط کردن بعضی از تکالیف شرعی.

.. حلول یا اتحاد خداوند در اشخاص.

.. آگاهی اشخاص بدون وحی و الهام الهی از غیب.

.. تناسخ ارواح اشخاص در بدن های دیگر ۳.

موارد فوق از مراتب و اقسام غلو محسوب می شوند؛ ولی باید دانست که غلو در تمام مراتب و اقسام خود به دو مرتب کلی و عام تقسیم می شود و بازگشت همه مراتب و اقسام غلو، به همین دو قسم خواهد بود؛ غلو در ذات و غلو در صفات.

۱). «یا أَهْلَ الْکتابِ لا تَغْلُوا فی دینِکم» (نساء، آی۱۷۱؛ مائده، آی۷۷).

۲). سید محمدباقر موسوی همدانی، ترجمه تفسیر المیزان.

۳). مجلسی، بحار الانوار، ج ۲، ص۳۲.

با دقت نظر در منابع و اعتقادات اهل سنت، می توان به این نتیجه دست یافت که غلو در اعتقادات ایشان در همین دو بخش زیر قابل بررسی است:

۱. غلو در ذات.

۲. غلو در صفات.

غلو در ذات را با واژ انتساب به اهل سنت بررسی خواهیم کرد؛ زیرا اهل سنت واقعی را بری از این گونه جریانات می دانیم.

غلو در بین مسلمین

در دین اسلام – نظیر سایر ادیان – بعد از رسول خدا (ص)، عده ای منحرف، به این آسیب اعتقادی دچار شدند. این انحراف در مذاهب و فرق مختلف اسلامی حضور دارد و مخصوص به تشیع نیست؛ به عنوان نمونه، راوندیه (عباسیه)، قائل به الوهیت منصور دوانقی بودند ۱و أبومسلمیه، قائل به الوهیت ابومسلم خراسانی شدند ۲و نیز کیالیه ۳و کاملیه و حارثیه و حلاجیه و أبلقیه و ابوسعیدیه و اسحاقیه ۷از دیگر فرق غالی و منحرف، از مذاهب غیرشیعی و از اهل سنت می باشند که معتقد به الوهیت رهبران و پیشوایان خویش بوده اند. همچنین معتقدین به حلول و اتحاد و یا وحدت اشیاء با خدا، در هر مکتب و مذهبی، از تشبیه کنندگان و غالیان محسوب می شوند. پس غلات در تمام مذاهب و مکاتب وجود داشته اند.

بنیانگذار غلو در اسلام

اگر بخواهیم محققانه و در عین حال با رعایت انصاف به تاریخ پیدایش غلو دست پیدا کنیم، واقع این است که در تاریخ اسلام، افکار غالیانه را باید نزد اهل سنت جست وجو کنیم. اندیش غلو با انکار رحلت رسول الله (ص) پدید آمد، که شیخ مفید از ایشان با عنوان محمدیه یاد می کند ۸.

عمر بن خطاب اولین شخصی بود که نامیرایی رسول اکرم (ص) را به زبان آورد؛ آن گاه که گفت: به خدا قسم! هر کسی که بگوید رسول الله (ص) وفات نموده است، او را می کشم. او وفات ننموده، بلکه او نزد خداست و فقط از ما پنهان شده است؛ همانند موسی (ع) که چهل شب از قوم خود پنهان بود.

۱). سعد بن عبدالله اشعری، المقالات والفرق، ص۹.

۲). محمد بن عبدالکریم شهرستانی، الملل والنحل، ج۱، ص۲۹.

۳). همان، ص۲۱۲.

). همان، ص۲۰؛ عبدالقادر بغدادی، الملل والنحل، ص۸.

). محمد بن عبدالکریم شهرستانی، الملل والنحل، ج۱، ص۱۸؛ عبدالقادر بغدادی، الفرق بین الفرق، ص۸.

). عبدالقادر بغدادی، الفرق بین الفرق، ص۲۱.

۷). سه مورد اخیر به همراه سی فرقه دیگر از فرق غالی اهل سنت می باشند (ر. ک: اسفندیاری، پژوهشی درباره غلاه تا پایان غیبت صغری، ص ۱).

۸).