پاورپوینت کامل فرزندان و حقّ تربیت (خیمه عفاف(۸)) ۳۶ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل فرزندان و حقّ تربیت (خیمه عفاف(۸)) ۳۶ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۶ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل فرزندان و حقّ تربیت (خیمه عفاف(۸)) ۳۶ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل فرزندان و حقّ تربیت (خیمه عفاف(۸)) ۳۶ اسلاید در PowerPoint :

>

۶۴

فرزند، گوهری است نفیس که در
«صدف خانواده» رشد می کند و در سایه

تربیت و تأدیب پدر و مادر، قیمتی می شود.

والدین، هر چه بیشتر در «تربیت فرزند»
بکوشند و سرمایه گذاری مادی و معنوی
کنند و بیش از پول، «وقت» صرف کنند و
«حوصله» به خرج دهند، ثمره آن به
خودشان برمی گردد و از محصول شیرین
این بوستان بهره مند می شوند.

وظیفه ای به نام «تربیت»

نیازهای روحی و عاطفی از یک سو، نیاز
به «ادب» و «تربیت» از سوی دیگر، والدین را
در قبال کودکان مسؤول می سازد و حقی و
تکلیفی بر دوش آنان می گذارد. طبعا ادای
این حق، واجب است و کوتاهی در آن،
مستوجب عقوبت از سوی خدا و ملامت از
سوی مردم است.

در روایات متعددی از وظایف والدین
نسبت به فرزندان، «حسن الادب» به شمار
آمده است، یعنی تربیت نیکو و ادب
شایسته. رسول خدا(ص) از جمله این
وظایف را، تعیین نام نیکو و تربیت نیکو
دانسته است (اَنْ یُحسّنَ اسمَهُ و یُحسّن
اَدَبه).

میراث ادب و تربیت، گرانمایه ترین
چیزی است که اولیاء، برای فرزندان خود بر
جای می گذارند. به تعبیر حضرت علی(ع):

«ما نَحِلَ والدٌ وَلَدا نحلاً اَفْضَلَ مِن اَدَبٍ
حَسَنٍ»؛^(۱)

هیچ پدری به فرزند خویش، عطا و
بخششی برتر از ادب نیکو، نبخشیده است.

و این کلام حضرت امیر(ع) جاودانه
می درخشد که: «لا میراثَ کالادب».

البته این وقتی است که پدر و مادر
نسبت به ارزشهای دینی و اخلاقی و تربیتی
حساسیت داشته باشند و در نظرشان مهم
جلوه کند. گاهی مادر وقتی می بیند فرزندش
میوه ای نشسته را می خورد، یا دیوار را خط
می کشد، یا ظرفی را می شکند، یا لباسهای
تازه اش را خراب و کثیف می کند، ناراحت
می شود و نسبت به این «ناهنجاری
رفتاری» از خود واکنش نشان می دهد.

ولی … وقتی می بیند فرزندش دروغ
می گوید، یا دورویی نشان می دهد، یا نسبت
به امور اخلاقی و معنوی بی اعتنایی می کند،
یا از وسایل همکلاسی خود برداشته به
خانه می آورد، یا نسبت به کودکان دیگر
حسادت و دشمنی می ورزد، آیا اینجا هم
عکس العمل نشان می دهد؟

اگر پدر و مادر، نسبت به ناهنجاریهای
اخلاقی و معنوی هم واکنش نشان دهند و از
بروز گناه، حسد، نیرنگ، دزدی، ترک نماز،
ارتباط نادرست، ولخرجی های زشت، در
زندگی فرزندانشان نگران بشوند، نشانه
«درک صحیح» مسایل و خوبیها و بدیهای
زندگی است.

بعضیها به زحمت حاضرند بپذیرند که
«تربیت» هم یکی از وظایف آنان در مقابل
فرزندان است و اگر کوتاهی و سهل انگاری و
اشتباه کنند، مسؤولند.

واریز به حساب والدین!

از جمله عواملی که احساس وظیفه در
قبال تربیت فرزندان را می افزاید، توجه به
این نکته است که مردم، خوب و بد و تربیت
و بی تربیتی فرزندان را به حساب والدین
می گذارند و از چشم آنان می بینند. در
حسابرسی آخرت هم پدر و مادر از این
مسأله بازخواست می شوند.

در «رساله حقوق» امام سجاد(ع) به
روشنی بر این نکته تأکید شده است.
حضرت می فرماید:

«وَ امّا حَقُّ وَلَدِک، فَتَعْلَمَ اَنَّهُ مِنکَ وَ
مضافٌ الیک فی عاجِلِ الدّنیا بِخَیْرِهِ و شَرِّهِ وَ
انّکَ مسَؤولٌ عَمّا وُلّیتَهُ مِن حُسنِ الادبِ وَ
الدّلاله عَلی رَبِّه وَ المَعونه عَلی طاعَتِهِ فیکَ و
فی نفسه، فَمُثابٌ عَلی ذلکَ و مُعَاقَبٌ، فَاعْمل

فی امرِهِ عَمَلَ المُتَزَّیِنِ بِحُسنِ اَثَرِهِ عَلَیْهِ فی
عاجل الدّنیا، المُعذِرِ اِلی رَبّهِ فیما بینکَ وَ
بَیْنَهُ بِحُسْنِ القیامِ وَ الأخذ لَهُ مِنه»؛^(۲)

و اما حق فرزندت آن است که بدانی او از
توست و خیر و شر او در همین دنیا به تو
نسبت داده می شود و تو نسبت به تربیت
شایسته او و راهنمایی اش به سمت و سوی
خدا و کمک به خداپرستی اش، مسؤولی و در
این مورد، پاداش یا کیفر داده خواهی شد.
پس در کار تربیت فرزند، چنان رفتار کن که
اگر در این دنیا آثار خوب داشت، مایه
آراستگی و زینت تو باشد و با رسیدگی
شایسته ای که نسبت به او داشته ای، نزد
پروردگارت عذر و حجت داشته باشی!

دامنه این تربیت، باورهای دینی و
اعتقادات و اخلاقیات را هم شامل می شود و
صرفا در «آداب اجتماعی» خلاصه نمی شود.

«تربیت مکتبی» فرزندان، رسالت سنگین
والدین است و در سایه چنین تربیتی، نسلی
خداشناس، متعهد، پاکدامن و مؤدب به
جامعه اسلامی تحویل می شود.

در حدیث یادشده، آثار چنان تربیت را
«خدایی زیستن»، «اهل اطاعت» بودن، «مایه
آراستگی و آبروی والدین بودن» و «در
پیشگاه خداوند عذر داشتن» به شمار آورده
است. آنچه این آثار را فراهم می سازد،
تربیت بر اساس مبانی دین و رهنمودهای
اهل بیت پیامبر است. «اصول» و «روشها»ی
چنین تربیتی باید از فرهنگ اسلام و
باورهای دینی گرفته شود، تا این «حق» به
شایستگی ادا گردد.

در احادیث متعددی بر «نام نیک»،
«آموزش سواد و نوشتن» و «فراهم ساختن
زمینه ازدواج» تأکید فراوان شده است. در
سایه این حقوق، فرزندان هم از نظر
شخصیت اجتماعی تأمین می شوند، هم از
نظر دانش و معلومات، هم از نظر نیازهای
غریزی و جنسی تا به حرام و گناه نیفتند.

از این گونه رهنمودها برمی آید که دامنه
تربیت فرزندان و ادای حقوق آنان به
سالهای کودکی منحصر نمی شود. وقتی به
سن بلوغ رسیدند و نیاز به همسرگزینی
داشتند، والدین باید بستری مناسب برای
تأمین این نیاز فراهم سازند و عفاف فرزندان
خویش را تضمین کنند.

تعبیر «وَ اَنْ یَعُفَّ فَرجَهُ اِذا اَدرکَ» که در
بعضی احادیث است، ناظر به همین مسأله
است.

تربیت دینی

در یک جامعه اسلامی، انتظار از
خانواده های مسلمان آن است که فرزندان را
«مسلمان» و «مؤمن» بار آورند.

البته «کلی گویی» در تربیت کودکان
دردی را دوا نمی کند. در مسأله «چه باید
کرد؟» هر چه بیشتر سراغ مصداقهای عینی
و نمونه های جزیی برویم، موفق تریم. تقیّد
والدین به مراعات مسا