پاورپوینت کامل مرا دریابید ۱۸ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل مرا دریابید ۱۸ اسلاید در PowerPoint دارای ۱۸ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل مرا دریابید ۱۸ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل مرا دریابید ۱۸ اسلاید در PowerPoint :

>

۱۱۲

دیروز وقتی مادرم فهمید می خواهم با
دوستم به کتابخانه برویم، غوغایی به پا کرد که
نگو و نپرس. مثل همان روز که دلم
می خواست آن پیراهن سفید را بخرم و اینکه
دوست داشتم در مهمانی بچه های انجمن شعر
شرکت کنم. اصلاً نمی دانم این همه محدودیت
برای چیست و چرا این همه مرا تحت فشار
قرار می دهند. انگار حوصله ندارند پای
حرفهایم بنشینند، بابا که در طول روز خانه
نیست و شب هم که خسته برمی گردد یا
روزنامه می خواند یا با چهره ای عبوس سر
سفره شام حاضر می شود و اگر حرفی هم بزند
فقط گلایه و شکایت از کار و … است که
بالاخره آن هم سر از مشاجره پدر و مادرم
در می آورد.

توی این خانه همه جا بوی غریبی
می دهد. بوی تنهایی در عین داشتن همه کس.
وضعیت برادرم اصلاً شباهتی به من ندارد. هر
جا بخواهد می رود، با هر که بخواهد برمی گردد
و هیچ کدام از سخت گیری هایی که نسبت به
من روا می دارند در مورد او مصداق ندارد. شاید
به قول خیلی ها چون او پسر است و شاید معنی
پسر بودن یعنی هر کاری دلت خواست بکن.

وقتی از ادامه تحصیل حرف می زنم؛ انگار
حرف نامربوطی زده ام، همه کج نگاه می کنند و
اینکه هر چقدر هم درس بخوانی آخرش باید
کهنه … ولی اصلاً نمی اندیشند که اگر روحم را
از دست بدهم دیگر هیچ کس نمی تواند آن را
زنده کند. کاش خانواده ها کمی بیشتر به فکر ما
بودند. حرفهایمان را می خواندند و این بار
سنگین انزوا را از دوشمان برمی داشتند.

دیروز که دلم شکست با خودم گفتم ای
کاش، فاصله های بین من و پدر و مادرم رنگ
می باخت. حرفهایم را می شنیدند و به من به
عنوان یک انسان، احترام می گذاشتند. این
همه بین من و برادرم تبعیض قایل نمی شدند
تا من یا او، هر دو به موقعیتهای خودمان
حساس شویم.

کاش دلیل محدودیتهایی را که برایم خلق
می کنند می دانستم. با یک تحقیق کوچک در
خصوص دوستانم و خانواده هایشان یقین دارم
به این نتیجه می رسند که نوع نگرانی هایشان
در خصوص دوستانم بی مورد است. اگر چه
اصلاً در مورد دوستان برادرم هیچ تحقیقی
نمی کنند و می گویند او خودش بلد است
دوستانش را انتخاب کند. در حال حاضر اگر
روزی من گرفتار دوستی شوم که خصوصیات
اخلاقی بدش موجبات ناراحتی ام را فراهم کند،
جرأت درد دل، یا استمداد کمک از آنها را
نخواهم داشت. چون می دانم باز هم مرا
محکوم می کنند.

کاش با مادرم تفاهم داشتم. بر سر خرید
وسایل شخصی ام نظر مرا هم می پرسید. به
خواسته هایم ارج می نهاد و در برابر دید همگان
تحقیرم نمی کرد.

و اما پدرم که آرزوی یک روز با او بودن را
دارم، دلم می خواست زیر سایه آسمان با هم
قدم بزنیم و من برایش از دوستانم، تحصیلم،
آینده ام و آرزوهایم بگویم، اما افسوس
که همیشه پدرم می گوید: «مگه من هم قد
توام بچه!»

کاش، پدرم ف