پاورپوینت کامل آثار خانم افشان پور، چشم اندازیبه مفاهیم انسانی و عرفانی گفتگو با خانم مهین افشان پور، نگارگرادبیات ایران ۵۲ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل آثار خانم افشان پور، چشم اندازیبه مفاهیم انسانی و عرفانی گفتگو با خانم مهین افشان پور، نگارگرادبیات ایران ۵۲ اسلاید در PowerPoint دارای ۵۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل آثار خانم افشان پور، چشم اندازیبه مفاهیم انسانی و عرفانی گفتگو با خانم مهین افشان پور، نگارگرادبیات ایران ۵۲ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل آثار خانم افشان پور، چشم اندازیبه مفاهیم انسانی و عرفانی گفتگو با خانم مهین افشان پور، نگارگرادبیات ایران ۵۲ اسلاید در PowerPoint :

>

۶۶

ظرایف و دقایق مندرج در مینیاتور او را جلب می کند و او را وارد مراحلی می کند که باید در
طول حیات فرهنگی و هنری خود طی کند. مراحل پیچیده ای است، تکمیل کارها، ممارست و
صرف وقت و … همه اینها از عشق او به هنر سرچشمه می گیرد. و از آنجا که هنر، میدان پویایی
ذهن است، یافتن هنر را در راه پُر چَم و خم آن او را به بررسی و مطالعه و مقایسه دقیق آثار
دیگران وادار می کند. تا جایی که خود تصمیم می گیرد سوژه هایی نو بیابد و از پراکنده کاری
بپرهیزد و سبکی تازه در نگارگری بنا سازد. اشعار عرفانی، پندیات و نصایح مندرج در اشعار قدما
و نوپردازان و سوژه هایی از فرهنگ مردم، در این سبک او را رهنما می شود. او خود در این
باره می گوید:

«هنرمند همیشه در راه است و من نیز همواره خویش را در راه می بینم، سوژه های متنوع با
حفظ ویژگی های مینیاتور در آثار من و مفاهیم انسانی و عرفانی به چشم می خورد و همواره
سعی دارم پیامی انسانی را به دیده های مشتاقان و هنردوستان منتقل نمایم.»

با خانم مهین افشان پور که پس از ۲۰ سال صورتگری هنوز پرتلاش و سرشار از امید در
جستجوی مضامین نو و سوژه های تازه است به گفتگو می نشینیم. خانم مهین افشان پور دارای
مدرک درجه یک هنری (دکترای هنر) است و آثار هنری وی تاکنون بارها مورد تقدیر قرار
گرفته است.* *

ـ از چه زمانی نقاشی را آغاز کردید؟

ـ از ۵ سالگی با کشیدن ذغال و گچ در در
و دیوار شروع کردم. همواره یک چهره و اندام
از یک زن را به تصویر می کشیدم و این تنها
قصه اوج و حضیض هنر آن دوران من به
شمار می آید. (این ذهنیت نقشی برجسته و
پررنگ در آفرینش های هنری و اکثر
پرسوناژهای آثار افشان پور می باشد.)

سال های دبستان و دبیرستان را با علاقه
و پشتکار فراوان به طراحی و تصویرکشیدن
گذراندم و با اینکه در پانزده سالگی از دنیای
پرشر و شور تجرّد به عرصه جدی و
پرمسئولیت زندگی مشترک وارد شدم، با
عشق و علاقه به کارم ادامه دادم. و این
تلاش حتی با آمدن فرزندم تداوم داشت و در
آن لحظات شیرین و مقدس وظایف مادری،
چهره مادرانه زنی را در حالت های مختلف به
تصویر می کشیدم و این علاقه و پشتکار
بالاخره در سن ۲۷ سالگی و با داشتن ۳
فرزند مرا به هنرستان کمال الملک کشاند.

ـ پس شما کار هنری تان را به شکل

آکادمیک از ۲۷ سالگی آغاز کردید؟

ـ با ورودم به هنرستان کمال الملک که در
سال ۱۳۴۸ بود، در کلاس نقاشی ثبت نام
کردم و از طراحی سیاه قلم شروع کردم و
استادم در این رشته مرحوم مشیری بود و
رنگ و روغن را نزد استاد شیخ آموختم.

ـ چگونه پا به دنیای مینیاتور گذاشتید؟

ـ پس از مدتی احساس کردم سیاه قلم،
طراحی، رنگ و روغن و تذهیب و تشعیر
برای بیان مقاصد و رؤیاهایم کفایت نمی کند و
نیاز به میدان وسیع تری برای تاخت و تاز
دارم. به توصیه استادهایم به کلاس مینیاتور
قدم گذاشتم و الفبای مینیاتور را در مکتب
استاد جلالی سوسن آبادی آغاز کردم و با
دنیای پررمز و راز مینیاتور آشنا شدم.

ـ چه سبک هایی از مینیاتور را تجربه

کردید؟

ـ سبک های مختلفی را تجربه کردم. از
مکتب بغداد تا مغول را به تجربه نشستم و در
مکتب تیموری یا هرات با تلاشی بی وقفه و
خستگی ناپذیر به آموختن پرداختم و در
مکتب صفویه نیز تلاشی وصف ناشدنی به
خرج دادم و در مکتب زند و قاجار نیز سعی
کردم بیاموزم.

ـ تاریخ نگاری در ایران و مکاتب

مینیاتور را توضیح بفرمایید.

ـ نقاشی در ایران سابقه و پیشینه ای
طولانی و دراز دارد. از زمان زندگی انسان ها
در غار آغاز می گردد و با نقش و حک انسان و
حیوان بر سنگ ها، نگارگری در تاریخ ایران
ثبت می شود و تا دوران ساسانی ادامه دارد تا
این هنر توسط «مانی» به کمال می رسد. پس
از سقوط ساسانیان و ظهور اسلام، در زمان
حکومت عباسیان، بغداد مهد و کانون
هنرمندان عصر و زمانه می شود و بسیاری از
نقاشان پرورش یافته مکتب مانی به این شهر
می آیند و به همراه مسیحیان در مصورکردن
کتب ایرانی و یونانی همت می گمارند و
مکتبی را پایه ریزی می کنند که امروزه مکتب
بغداد خوانده می شود که در واقع مکتب بغداد
تلفیقی از هنر ایرانی و مسیحی می باشد. تا
زمان سلجوقیان که هنر مینیاتور در ایران،
سبک و سیاق دیگری می یابد و با حذف شدن
برخی از ویژگی های مکتب بغداد، نگاره ها
خصلت ایرانی تری می یابند، و در آثار از لباس
مسیحی که خاص مکتب بغداد بود اثری
نمی بینیم و در مکتب سلجوقی موضوعات
انتخاب شده، متأثر از شاهنامه و رمان و
غزل می شود.

با هجوم مغول به ایران، نگارگری در
ایران رکود پیدا می کند که با نفوذ ایرانیان در
دربار مغول بار دیگر تصویرگری کتب آغاز
می شود و از آنجا که قوم مغول متأثر از هنر
چین بوده اند، پای صورتگران چینی به دربار
مغول باز می شود که گرایش به طبیعت و
خصلت های طبیعت پردازی که خاص مکتب
مغول است، در مینیاتور نمود پیدا می کند. به
دنبال این جریان، نگارگران ایرانی موج
تازه ای را در شیراز به وجود می آورند و با
تحولی شگرف در زیبایی رنگ ها و طرح ها،
مکتب شیراز را پایه گذاری می کنند و پس از
آن مکتب تیموری یا هرات است که در تاریخ
ایران پس از تیمور توسط پسرش شاهرخ در
هرات، با ویژگی کاملاً ایرانی پیدا می شود. این
شیوه رنگ های متنوع و شفاف با کوههای
مرجانی را مصور می کند و در اواخر همین
دوره، هنرمندی بزرگ و صاحب نام در عرصه

مینیاتور ظاهر می شود که پس از تصرف
هرات، شیوه های هنری این مکتب را به دربار
صفویه در تبریز انتقال می دهد. این نگارگر
بزرگ و مینیاتوریست، استاد کمال الدین
بهزاد است.

ـ از استاد کمال الدین بهزاد و سبک او

بیشتر بگویید.

ـ بهزاد در مکتب هرات پرورش یافت
ولی در آثار او توجه به زندگی مردم عادی و
«رئالیسم» بیش از هر چیز جالب توجه است.
از کلاس بهزاد و مکتب او شاگردان بسیاری
فیض بردند که معروف ترین آنها سلطان
محمد است که یکی از زیباترین تصاویر تاریخ
نقاشی ایران یعنی «معراج پیامبر» را از خود
به جای گذارده است.

ـ اوج هنر نگارگری ایران را در چه

دوره ای می بینید؟

ـ پس از انتقال پایتخت صفویان از تبریز
به قزوین، و باز شدن پای غربی ها به دربار
صفویه و به نمایش در آمدن نگاره های
هنرمندان اروپایی و تشویق نقاشان ایرانی به
کشیدن شاهزادگان و درباریان و میهمانان
شاه، دیگر از مکتب تبریز اثری نمی بینیم چرا
که نفوذ نگارگران غربی در زمان صفویان
بخصوص شاه عباس صفوی به اوج خود
می رسد و هنر نگارگری ایران پس از رضا
عباسی که شیوه ای مبتنی بر قلم گیری با
رنگ های محدود داشت، به شدت رو به تقلید
از هنر غرب نهاد و در اواخر دوران قاجار به
کوره راه رسید!

ـ چرا کوره راه؟

ـ تأثیرپذیری مینیاتور ایرانی از
نقاشی های فرهنگی به حدی زیاد بود که
نگاره های ایرانی چهره و رنگ عوض کرد.
ناصرالدین شاه پس از بازگشت از دیار فرنگ،
متأثر از بالرین های اروپایی، تحت تأثیر لباس
و حرکات و سکنات آنان، جامه زنان حرم را به
سبک بالرین های فرنگ تغییر داد. به طوری
که زنان حرم به جای شلیته های بلند،
شلوارهای تنگ و دامن های کوتاه و جلیقه
می پوشیدند و تلفیقی از لباس اروپایی و
ایرانی در حرمسرا شکل گرفت و به عنوان
لباس رسمی زنان معمول گردید که در
نقاشی های دوره قاجار به خوبی نمایان است.

ـ در تابلوهایی که آفریدید بیشتر از چه

منابعی الهام می گیرید؟

ـ من برای خلق آثارم از روایات مذهبی،
دیوان شعرا و کتب عرفانی الهام می گیرم و
قصاید عطار، رباعیات خیام، مثنوی مولانا و
غزلیات حافظ در نگاره هایم جاری است.
تورق دفتر شعر نو و دیوان شعرای معاصر نیز
به من الهام می دهند. زمانی که احساس
می کنم ذهن و زبان برای انعکاس هیجانات و
جوش و خروش قلبم کفایت نمی کند، در جذبه
و خلسه ای عارفانه می غلطم و همه
شراره های درونم را در کاغذ و رنگ
متجلی می سازم.

ـ در آثار مینیاتور گاهی دیده می شود که

بعضی موضوعات توسط چند هنرمند کار
می شود، آیا شما در این خصوص رعایت
سنتی خاصی را می کنید؟

ـ باید بگویم که ادبیات ما با وسعت و
غنایی که دارد، هر جای و قسمتی که از آن را
بنگریم، پیام خاصی را بیان می کند و من
سعی کرده ام از نظر محتوایی کارم پیام داشته
باشد،