پاورپوینت کامل این پرونده همیشه مفتوح است ۳۵ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل این پرونده همیشه مفتوح است ۳۵ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۵ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل این پرونده همیشه مفتوح است ۳۵ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل این پرونده همیشه مفتوح است ۳۵ اسلاید در PowerPoint :

>

نام فیلم: این زن حرف نمی زند

فیلمنامه نویسان: مجید فرازمند، فرزانه
شبانی، احمد امینی، شادمهر راستین

کارگردان: احمد امینی

بازیگران: کتایون ریاحی، لاله
اسکندری، محمد حاتمی و …

«امینی» پس از «چتری برای دو نفر»، در
چهارمین اثر سینمایی خود دوباره به سراغ
سوژه ای پلیسی جنایی می رود. فیلمی که پر از
تعلیق و حادثه است و زنی سعی دارد معمای
زن دیگری را حل کند.

«ثریا اردلان» وکیل تسخیری «الهه
احمدی» است، او به گونه ای دیگر شبیه
وکیل فیلم «چتری برای دو نفر» است.

«الهه» زنی پرورشگاهی است که شوهر
اولش در اثر شکست اقتصادی خودکشی کرده
و شوهر دومش به دلیلی نامعلوم به قتل
رسیده است. این زن که اولین متهم است و

تمام شواهد علیه اوست، اصلاً حرف نمی زند
و زندگی اش در طول شش سال اخیر، تنها از
دید دیگران تحلیل می شود. فقط متهم در
انتهای فیلم است که ساعتی از ماجرای
زندگی اش را تعریف می کند و گره کور معما
را می گشاید.

«این زن حرف نمی زند»، توالی زمانی
ندارد؛ و با الگوبرداری از سینمای غرب با
ایجاد ریتم تند، از زمان حال و هنگامی که
چهل روز از مرگ مقتول گذشته است، شروع
می شود. به مرور زمان با فلاش بک های
بسیار فیلم، و در هم آمیزی صداها و حرکات
سریع دوربین و کات های سریع تر تدوین،
زمان به طور نامنظم به گذشته و گذشته های
دورتر و نزدیک تر می رود و راوی هر زمان،
کسی است و هر کس به گونه ای ماجرای
زندگی «الهه» را برای مخاطب نقل می کند.

هنر مخاطب این فیلم و فیلم هایی از این
دست، این است که کم کم با اطلاعاتی که در
اثر تزریق می شود، و با توجه به گفته های ضد
و نقیض شاهدان عینی، به انگیزه قاتل برای
ارتکاب جرم پی ببرد.

وجود تناقض از جمله واجبات
داستان های معمایی است. در این اثر هم به
وفور با چنین تناقضاتی روبه رو هستیم. هر
کس با معیارها و انگیزه های شخصی خودش
اعمال «الهه» را ارزیابی می کند. ماجرا در کل
از دید وکیل زن، روایت می شود، لذا او نیز
چون مخاطب، راست و دروغ حرف های
دیگران را نمی داند و معلوم نیست چقدر باید
به حرف مردم اطمینان کند. همین سردرگمی
موجب می شود تعلیق اثر حفظ شده و جایی
هم برای کشف و شهود تماشاگر باقی بماند.

حوادث این پرونده دقیقا مانند اتفاقات
یک پرونده واقعی، بررسی می شود؛ همان
طور که گاه در یک پرونده جنایی نمی توان به
تمامی جزئیات وقوع جرم پی برد و انگیزه و
قصد متهم را کاملاً درک کرد.

اما آنچه وکیل و به تبع او مخاطب از این
پرونده در می یابد، این است که «بهروز»،
«سروش» و «مانی» سه دوست معتاد و
قاچاق فروش هستند که با آمدن «الهه» و
بچه اش به محله زندگی آنها، هر کدام به
نحوی می خواهند وارد زندگی این زن شوند.

به قول «مانی»، «بهروز» مهره مار
داشته و فکر می کرده همه دخترها باید عاشق
او شوند. وی خود را «براد پیت» هنرپیشه

هالیود می پنداشته اما حتی درِ پیت هم
نبوده است!

«بهروز» در اثر همین اعتیادش از
دانشگاه اخراج شده و سپس ماشینش را
فروخته است. خواهر وی وقتی متوجه توجه
برادرش به «الهه» شده، برای اینکه برادرش
را به راه بیاورد مقدمات آشنایی بیشتر آنها را
فراهم کرده است تا اینکه آن دو به عقد
همدیگر درآیند.

«سروش» با توجه به علاقه بیش از
حدش به «بهروز» و گفتار و رفتارهایی که در
مواجهه با او دارد، به طور غیر مستقیم یک
همجنس باز معرفی می شود که با آمدن
«الهه»، «بهروز» را از دست داده است.

اما «مانی» که معقول تر از دو نفر دیگر
است به وکیل می گوید «بهروز» مثل یک
هیجده چرخ در زندگی «الهه» چَپّه شده
است. «مانی» کسی است که از ابتدا بر
بی گناهی «الهه» تأکید می کند. حتی وقتی
وکیل از ادامه چنین پرونده ای خسته می شود،
او نامه ای ناشناس به «ثریا» نوشته و عنوان
می کند که اگر بی گناهی قاتل را اثبات کند،
دستمزد چند میلیونی خواهد گرفت. حتی سه
میلیون پیش پرداخت هم می فرستد که بعدها
معلوم می شود پول حاصل از فروش مواد
مخدر بوده است. در نهایت «مانی» که دلش
برای «الهه» می سوزد و نمی خواهد پسر او
بی سر و سامان بماند، قتل را بر گردن می گیرد
و به همسر مقتول و در واقع قاتل اصلی

می گوید، «بهروز» آنقدر ارزش نداشته که او
بخواهد به خاطرش بمیرد.

این سه جوان که هر کدام کمابیش به
نوعی بزهکار هستند و انحراف جنسی دارند،
نمونه ای از نسل بی هویت و عصیان زده
امروزی هستند. جوانانی که تابع خانواده و
قوانین اجتماعی نیستند و زندگی باری به
جهت دارند و سعی می کنند از راه خلاف امرار
معاش کنند.

«الهه» نیز نمونه ای از دختران سرگردان
است که خواسته و ناخواسته درگیر
مصیبت های بسیاری می شود. او از زبان
دیگران گاه اغواگر معرفی می شود و گاه زنی
مظلوم. گاه پر از شر و شور است و گاه ساکت
و آرام. همین سکوت او نیز موجب ایجاد معما
در اثر می شود. وقتی هم که «ثریا» او را
تحریک به سخن گفتن می کند و می گوید
همه چیز را در مورد زندگی وی می داند، متهم
به قتل، بعد از مدت ها سکوت، فقط عنوان
می کند که او هیچ نمی داند.

«الهه» با وجود اینکه می داند احتمال
اعدام او هست، به خاطر زخمی که در درون
دارد و هرگز التیام پیدا نمی کند، سکوت اختیار
کرده است تا اینکه در نهایت وقتی می فهمد
«مانی» قتل را به گردن گرفته است، به خاطر
نجات او، شروع به سخن گفتن می کند.

تأثیر مواد مخدر بر جوانان و عقل و
عقیده آنها وقتی بیشتر آشکار می شود که
«الهه» زبان به سخن می گشاید. «بهروز» که
دیگ