پاورپوینت کامل نگاه آلوده و پیامدهای آن ۴۰ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل نگاه آلوده و پیامدهای آن ۴۰ اسلاید در PowerPoint دارای ۴۰ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل نگاه آلوده و پیامدهای آن ۴۰ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل نگاه آلوده و پیامدهای آن ۴۰ اسلاید در PowerPoint :

>

بیشتر مسائل زندگی ما به نگاههایمان
بستگی دارد. انتخاب همسر، شغل، خانه،
دوست و صدها موضوع دیگر، همه با «نگاه»
پیوند دارد. چشم و نگاه آدمی، از مهم ترین
عناصر مؤثر در تصمیم گیری است و منشأ
اغلب نفرت ها، اشتیاق ها و انتخاب ها،

نگاه است.

آدمی نمی تواند از تأثیر شنیده ها و
دیده هایش بر مغز جلوگیری کند. این
تأثیرپذیری به کمک شبکه اعصاب و فعالیت
مغز صورت می گیرد و شخص نمی تواند با
تلقین، چندان از تأثیر آن بکاهد. به همین
علت است که در قرآن کریم، اهل ایمان از
نگاه ناسالم و شنیدن چیزهای ناروا پرهیز
داده شده اند، البته انسان در مقابل هر شنیدن
و هر دیدنی، مسئولیت دارد.^(۱)

پدیده نگاه، پدیده ای به ظاهر سطحی و
زودگذر است، ولی تأثیرات اندوه بار آن را با
بیان و قلم نمی توان نشان داد. این نوشتار،
پدیده «نگاه آلوده» را از دیدگاه
«روان شناختی» مورد بررسی قرار می دهد.

آدمی، موجودی لذت جو است که دوست
دارد از همه حواس خود به نوعی لذت ببرد،
هر چند پیوسته در شناخت لذت دچار اشتباه
می شود و خود و دیگران را به خطر می افکند.
نگاه برای انسان هنگامی منشأ لذت است
که با تمرکز همراه باشد و ذهن را به
خدمت بگیرد.

انگیزه چشم چرانی جز این نیست که فرد
با تمرکز در هنگام نگاه و استخدام تخیّلات،
در دنیای خیال به هوسرانی می پردازد. در
حقیقت لذت نگاه، برگرفته از تخیّلاتی است

که نگاه در درون فرد می پروراند. نگاه و تخیّل
را هیچ گاه نمی توان از یکدیگر جدا ساخت و
بیننده، هر چند پاکدامن باشد و نگاه
هوس آلود نکند، نمی تواند ذهن را از تخیّل
غیر ارادی برهاند.

با نگاه متمرکز به چهره زیبا و مناظر
شهوت انگیز، ذهن برای ارضای غریزه
تحریک شده، به صحنه سازی می پردازد و از
خصوصیات پیدا و ناپیدای آنچه دیده است،
تصویری خیالی درست می کند و در عالم
خیال به بهره وری می پردازد. در چنین حالت،
ذهن فعال و قدرتمند انسان دچار نوعی رکود
و اختلال می شود و از تفکر در امور متعالی و
نوآوری سازنده دور می ماند و دچار نوعی
استثمار فکری مرموز می شود که وی را از هر
گونه تفکر دیگر باز می دارد.^(۲)

این پدیده ذهنی، نخستین عامل به
وجودآورنده زمینه گناه برای شخص است؛
بخصوص در دوران جوانی و دوران بحران
غرایز. با دور شدن شخص از تربیتِ انسانی و
دینی، چشم او که لطیف ترین اعضا و
مهم ترین آنها برای شناسایی چیزها است، به
عاملی تبدیل می شود که صاحب خود را به
تباهی می کشاند.

حال به پاره ای از آثار و پیامدهای نگاه
اشاره می کنیم:

در گفتار پیشوایان معصوم علیهم السلام،
جملاتی مشاهده می شود که به جوانب
تأثیرات روانی و حتی اجتماعی نگاه، اشاره
دارد. حضرت امام صادق(ع)می فرماید:

«النَّظرُ بریدُ الزِّنا؛

نگاه شهوت آلود، نامه رسانِ زناست.»

گویا نگاه متمرکز و آلوده با ارسالِ
تلگرافی بسیار فوری، بیننده اعضای بدن را
به انجام روابط ناسالم دعوت می کند.

امام علی(ع) می فرماید:

«چشم، دیده بان عقل و پرچمدار و
جاسوس دل است.»

در حقیقت دیده بان، مشاهدات خود را به
مرکز اطلاعات گزارش می کند و در آنجا است
که نسبت به مشاهداتِ او تصمیم گیری و
نیروها بسیج می شوند. در بدن نیز مغز است
که پیام های چشم را دریافت می کند و به
تلاطم می افتد و هورمون های محرّک غرایز

را به سراسر بدن گسیل می دارد. آنچه در مغز
رخ می دهد شاید همان باشد که در این
فرموده امام صادق(ع) نهفته است:

«النَّظَرهُ بَعْدَ النظرَهِ تَزرعُ فی القلب
الشهوهَ و کفی بِها لِصاحبها فتنه؛

نگاههای پیاپی، بذر شهوت را در دل
می افشاند و همین امر برای هلاکت بیننده
کافی است.»^(۳)

نگاه مانند برخورد دو سیم مخالف (مثبت
و منفی) و متصل کردن آنها به هم است که
جرقه ای شدید است بر خرمن ایمانِ شخص
نگاه کننده و چند لحظه بعد، از خرمن ایمان
او جز توده ای خاکستر باقی نمی گذارد. و آنگاه
است که فروغ عقل هر خردمندی خاموش، و
پند و نصیحت، بی اثر و ترس از آبروریزی و
لغزش، فراموش می گردد.

تیرهای زهرآگین

انکار نمی شود که مشاهده چهره نازیبا،
نظر انسان را جلب نمی کند و تمایلات غریزی
را به هیجان نمی آورد. از همین رو ذهن آدمی
بیشتر چهره های زیبا را در خاطر حفظ می کند.
همین امر سبب می شود که انسان پیوسته از
مشاهداتش چیزهایی را به یاد آورد که برای او
هیجان آور و تحریک کننده است و آنگاه به
هوس افتد و در جستجوی گناه برآید یا تلخیِ
تحمل را بچشد و دچار بیماری های روانی
گردد. در فرموده ای از حضرت امام صادق(ع)
چنین آمده است:

«النظرهُ سهمٌ من سهامِ اِبلیسَ مسمومٌ؛

نگاه (آلوده) تیری از تیرهای زهرآگین
ابلیس است.»^(۴)

زهر نگاه، همان اوهام جنسی است که در
کوتاه ترین زمان، سراسر جسم و روح آدمی را
دستخوش تلاطم می کند. خاطره صحنه
مشاهده شده، در مغز تداعی و به تکاپوی
اعضا می انجامد. فرد که می داند دستیابی به
آنچه دیده برایش به آسانی ممکن نیست، در
اندیشه فرو می رود و روانش در فشار قرار
می گیرد و ظرفیت عصبی او به انتها می رسد
و دچار فشار روانی (استرس) می گردد.

در این باره هنوز آدمیان سخنی پر ارج تر
و سنجیده تر از این نگفته اند که امام صادق(ع)
فرمود:

«ما اغْتَنَمَ احدٌ بمثلِ ما اغتَنَم بِغَضِّ البَصَرِ؛

هیچ کس بهره ای به چنگ نیاورده که
همانند بهره وی از راه فرو نهادن
چشم، باشد.»^(۵)

تشویش روانی

بیماری های روان تنی
(پسیکو سوماتیک)^(۶) شامل آن دسته از
ضایعات جسمی است که منشأ آن، مسائل
روانی است؛ مثل بعضی از انواع
کم اشتهایی، بی قراری، خستگی اعصاب،
سردرد و بیماری قلب. گاهی انسان به
ناراحتی های جسمی مثل دل درد دچار
می شود و پزشک هیچ عامل جسمی برای آن
نمی یابد و منشأ را تنها مسائل روحی و
روانی می بیند.

کم نیستند افرادی که به سبب فقر،
نداشتن همسر خوب یا خانه و فرزند، به
بیماری های جسمی مبتلایند.

بسیاری از افسردگی ها و آزردگی های
روانی محصول مشاهده صحنه های مهیّج و
تحریک کننده است. زمانی که فرد به هر علت
با اخلاق و آداب انسانی و اصول مذهبی
بیگانه باشد، مشاهده صحنه های
هیجان انگیز، روحِ کامجویی و لذت طلبی وی
را تحریک می کند اما چون عوامل طبیعی و
موانع اجتماعی از لذت بردن او جلوگیری
می کند، احساس محرومیت و فشار روانی
درونش را می گدازد. از طرفی، اگر هم موانع
اجتماعی در میان نباشد، ضایعات دیگری
پیش روی اوست که نمونه آن را جوامع
بی بند و بار دچارند.

برای این بیماری هیچ دارویی شناخته و
تجویز نشده ا