پاورپوینت کامل یادداشتهای روزانه یازدهمین جشنواره فیلم فجر«قسمت دوم» ۷۳ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل یادداشتهای روزانه یازدهمین جشنواره فیلم فجر«قسمت دوم» ۷۳ اسلاید در PowerPoint دارای ۷۳ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل یادداشتهای روزانه یازدهمین جشنواره فیلم فجر«قسمت دوم» ۷۳ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل یادداشتهای روزانه یازدهمین جشنواره فیلم فجر«قسمت دوم» ۷۳ اسلاید در PowerPoint :

>

۳۰

و باز تکرار …

جشنواره فیلم فجر که بهمن ماه گذشته
یازدهمین دوره خود را پشت سر گذاشت همچون
گذشته، اظهار نظرهای متفاوتی در میان
علاقه مندانی که شاهد بودند بویژه آنانی که به دید
نقد و ارزیابی به آن نگریستند، در پی داشت. مجله
نیز نه از دور که از نزدیک توانست دستی بر آتش!
داشته باشد. آتشی که گرمی و گاه سوزندگی آن! نه
دست تو را بلکه عمق جانت را فرا می گرفت.

دیدن بیش از ۵۰ فیلم برای ما امکان داشت اما
اظهارنظر تفصیلی در مورد هر یک از آنها خارج از
خواست و وسع کنونی بود. از گزارش اجمالی آن
نیز چاره ای نبود. انجام این کار را همکارمان خانم
گیویان بر عهده گرفتند. گزارش ایشان در یک
قسمت و برای یک شماره تنظیم شده بود. مناسبت
زمانی گزارش نیز همین را می طلبید اما تراکم
مطالب و محدودیت صفحات مجله جایی برای چانه
زدن خودمان هم باقی نمی گذاشت …

اینها عرض حالی بود که تکرار کردیم تا عذر
احتکار این کالایِ، ببخشید، گزارشِ جذاب را از ما
بپذیرید. از طرف بچه های محله، باز هم ببخشید،
مجله، از تمامی دست اندرکاران جشنواره
سپاسگزاری می نماییم. به شرطی که سال دیگر هم
هوای ما را داشته باشند!

* * *

سانس پنجم

فیلم: بر بال فرشتگان

کارگردان: جواد شمقدری

تهیه کننده: مؤسسه امور سینمایی بنیاد
جانبازان و مستضعفان

ساعت ۱۷

بر بال فرشتگان حدیث جنگ است. یادگار و
تداعی کننده روزهایی که نه می شود روزهای
خوشش نامید، نه می شود روزهای بدش خواند.
تماشاچی می تواند با شخصیتهایش ارتباط و
خویشی حس کند. با یوسف با حجت. با زنان مظلوم
و تنهای خرمشهر و آبادان. یوسف بوی بسیجیهای
نه فراموش شده که گم شده میان غبار فراموشی را
می دهد.

گلزار شهدا و زنی تنها سر قبری نشسته، فضای
بسیار آشنا و دل انگیزی را تصویر می کند.

با سابقه ای که آقای شمقدری در زمینه
فیلمهای جنگی و کوتاه در تلویزیون بر جا
گذاشته اند، زیاد هم دور از ذهن نبود ساختن فیلمی
که بسیجیان را بر بال فرشتگان سواره بداند. فیلم
مستند جنگی ایشان با نام «صدای پای نور» برنده
جایزه بهترین کارگردانی در اولین جشنواره فیلم
فجر شد. فیلم «کربلای پنج» برنده جایزه بهترین
کارگردانی در یادواره دفاع مقدس، ششمین
جشنواره و آخرین کارشان «آفتاب و عشق» فیلم
مستندی در باره رحلت حضرت امام بود که در
عرصه خالی کار فرهنگی در آن خصوص خوب
درخشید.

* * *

پنجشنبه ۱۵ بهمن

سینما شهر قصه

سانس اول فیلم: خسوف

کارگردان: رسول ملاقلی پور

ساعت ۹

صبح دیر رسیدم. دخترکم گفت: من آن اداره
که تلویزیون بزرگ داره را دوست ندارم. خسته
می شوم. و من ماندم تا مادربزرگ بیاید و نسل جدید
را تحویل بگیرد!

اواخر فیلم رسیدم. شخصیت اصلی زنی بود به
نام سارا. او از سرنوشتی که بزرگ خانواده در
کوچکی برایش ساخته می گریزد و در پی
گمشده اش با برادر و پسرعمویش درگیر می شود و
در این مسیر با جوانی که او هم در پی گمشده اش
[یک گنج] است، آشنا می شود و بقیه ماجرا و گفتار
مولانا که

هر کس از ظن خود شد یار من

از درون من نجست اسرار من

سانس دوم

فیلم: آلما

کارگردان: اکبر صادقی

ساعت ۱۱

«آلما» دختر ایرانی که طی یک حادثه در
شوروی از پدرش جدا می شود. پدر به ایران می آید
و اخیرا با تحولات در باکوی شوروی، پاشا به یاد
دخترش می افتد و به دنبال او می رود. آن وقت
می فهمد او به جرم فعالیتهای ضد کمونیستی در
زندان است و محکوم به اعدام شده که …

این فیلم اولین محصول مشترک «ایران فیلم» با
یک کشور خارجی بود و ان شاءاللّه دیدنی.

سانس سوم

فیلم: یکبار برای همیشه

کارگردان: سیروس الوند

ساعت ۱۳

باز اینزن است که می ماند. این زن است که به
ریشه اهمیت می دهد و هویت دارد و بچه، امتداد
زن و حیات او مانع از هم پاشیدگی زندگی می شود.
محمود نباتی می خواهد وطن را ترک کند. زهرا
می خواهد به زادگاهش خوزستان برگردد و زن
تعیین کننده است در این فیلم دیدنی.

سانس چهارم

فیلم: راز گل سرخ

کارگردان: حسنعلی قلی زاده

تهیه کننده: آرمان فیلم

راز گل سرخ را تنها «وصالی، مدیر داخلی
تماشاخانه می فهمد و کاترین». بازیگر تئاتر جان
خود را سر آن بسته مرموز از دست می دهد. بازی
خوب خانم فریماه فرجامی و موسیقی زیبای متن
آقای بابک بیات، لذت خاصی را بر فیلم سوار کرده
بود. فیلم چیزی بود مابین «سُرب» کیمیایی و
«هزار دستان» حاتمی به نظر من آقای قلی زاده در
فیلمبرداری موفق تراست تا کارگردانی.

سانس پنجم

فیلم: رد پای گرگ

کارگردان: مسعود کیمیایی

تهیه کننده: هدایت فیلم

ساعت ۱۷

برای انجام وظایف و فرایض به خانه دوستی
که نزدیک سینما بود رفتم. با شروع فیلم وارد سینما
شدم. برخلاف روزهای گذشته بسیار شلوغ بود و
جایی برای نشستن نداشتم. فکر کردم اگر همه اینها
از اصحاب مطبوعاتند، پس روزهای گذشته کجا
بودند.

مهمانند؟ همراهند؟ از کجا آمده بودند؟ دم در
که آن همه بگیر و ببند و کارت و اسم شب است. با
دیدن رضاخان که به دعوت صادق خان چاقو
می کشد و سراغ طلعت می رود و حدیث عشقش
تکرار می شود، فراموش کردم که سر پا ایستاده ام.

زن در این فیلم خوب شکل نمی گیرد ـ
پرورش نمی یابد و حرکتهای آخرش به دل
نمی نشیند. طلعت خود را به دست حوادث می دهد
و آخر سر برخلاف مسیر می رود! فکر می کنم قرار
این است که آقای کارگردان دست از سر «قیصر»،
«رضا موتوری» و «کلاه مخملی ها» برندارند.

جمعه ۱۶ بهمن

سانسهای ۹ تا ۱۱، ۱۱ تا ۱، ۱ تا ۳ به علت
شرکت در نماز جمعه تعطیل بود و به پخش فیلمهای
آن در روزهای دیگر انجام شد.

سانس چهارم

سمفونی صحرا

کارگردان: حسین حقیقی

ساعت ۳

فیلمی که نتوانستم ببینم از آنهایی بود که توسط
دوستان اهل سینما سفارش شده بود. اما چرا
ندیدم؟! به علت داشتن مهمان، که حبیب خدا است.
و احترامِ حبیبان صد چندان، اگر از خانواده همسر
باشند!!!

و اطلاعاتی در مورد فیلم: یک خواننده و
نوازنده دوتار در ترکمن صحرا، بیست سال حرفی
را در دل نهان می دارد و از قتلی که شاهد آن بوده
حرفی نمی زند تا اینکه در عروسی فرزند مقتول …

آقای حقیقی مدتی را به عنوان مدیر واحد
جنگ سیمای جمهوری اسلامی بوده اند و در آن
مدت از کارهای ایشان سر برنامه های «ما
ایستاده ایم» «ایران در جنگ» «جنگ جنگ تا
پیروزی» و فیلم داستانی «سگها و مرگ» را شاهد
بوده ایم.

سانس پنجم

گزیده تصویر در دوران قاجار ـ هنرپیشه

تدوین و کارگردان: محسن مخملباف

ساعت ۱۷

صداگذاری بر تصاویر عهد قاجار خیلی خوب
تماشاچی را به آن فضاها می برد و نشان می دهد
«تنها صداست که جان دارد و ماندگار است.» در
انتها پارس سگها که به آواز تبدیل می شود حرفهای
نهفته ای را در گوش تک تک تماشاچیان زمزمه
می کند. بعد از آن خانه فیلم سبز با این شعر نمایش
فیلم را آغاز می کند «آن کس که می گرید یک درد
دارد آن کس که می خندد هزار و یک درد.»

علی رغم اینکه دفعه دومی بود که فیلم را
می دیدم اما ولع کشف حرفهای نو گیجم کرده بود و
به صحنه بعدی نمی اندیشیدم.

بازی فوق العاده آقای عبدی و حُسن نقشی که
به ایشان واگذار شده بود کم از بازی خانم معتمدآریا
در نقش سیمین نداشت. سیمین زنی که به علت
مشکلات گذشته زندگیش تعادل نداشت. زنی که در
خانه پدر از جور او و برادران در عذاب بود و
درزندگی زناشویی از کمبود وجودِ بچه رنج می برد
و رشد و تعالی را فراموش کرده بود. اما سیمین
علی رغم فرهنگ سنتی و محدودنگری اش،
هزارتوهای زیبایی در روحش موجود است. یکی
از زیباترین صحنه ها، صحنه ای بود که او لب پنجره
می نشیند و ماهی می گیرد و دریا را می بینی که در
کنار آن، ماهیهای نیمه جانی تکان تکان می خورند.
ماهی که از دریا دور افتاده، نی که از نیستان بریده
شده. و زنی که مشکلات، و محدودیتها بر او غلبه
می کند. نگاهی که در این فیلم به زن شده، با دیگر
آثار مخملباف و دیدگاههایش نسبت به زن
متفاوت است. زن در بایکوب (۱۳۶۴) تحمل کننده
مشکلات و سازنده است. زن در دستفروش
(۱۳۶۵) به واقعی ترین شکل جاندار و پویاست. زن
در بای سیکل ران، رکن یک خانواده و آن قدر
باارزش است که مرد و فرزند به خاطر او هر چه در
توان دارند انجام می دهند و به بینش جدیدی در
زندگی می رسند.

در عروسی خوبان (۱۳۶۸) همسفری وفادار
برای یک رزمنده موج گرفته و همپا و همراه یک
بسیجی و اما در هنرپیشه و ناصرالدین شاه سال (۷۱
ـ ۷۰) زنان جایگاه متفاوتی دارند. در
ناصرالدین شاه اکتور سینما زنان محکوم، و در
حرمسرا منفعل اند، یا مثال «آتیه» نگران و منتظر.
در «هنرپیشه» نیز قربانی فرهنگی غلط، بدون
پویایی. موسیقی فیلم و چهره پردازی قابل تحسین
بود.

* * *

شنبه ۱۷ بهمن

سینما شهر قصه

سانس اول

فیلم: شکوه بازگشت

کارگردان: سیروس مقدم

محصول شرکت سینمایی ندا

ساعت ۹

زنی در اثر مفقودالاثر شدن شوهرِ پزشکش
در جبهه، دچار عدم تعادل روحی می شود. در مرور
و مزه مزه کردن خاطراتش و در یک حالت رؤیا،
می فهمد شوهرش زنده است و شهید نشده. اما این
ذهنی که رگه های شفاف در آن متجلی می شود،
زیادی روشنفکر است و ما مادری از او نمی بینیم.
فرزندش را که یادگار شوهر عزیزش می باشد رها
می کند و سراغ کارهای خودش و رؤیاهایش
می رود. شاید تماشاچی تصور کند، مادر بودن این
زن نویسنده و محقق، مانع کارهایش می شود و این
دو با هم منافات دارند. آیا این طور است؟

سانس دوم

افسانه پلنگ

کارگردان: محمدعلی سجادی

ساعت ۱۱

حکایت، حکایت عشق «روجا»ست به
«طالب» و شاید با این دنیای ماشین، و ماهواره و
کامپیوتر باید هم به سراغ افسانه های عاشقانه رفت
و آنها را منطبق با شرایط کنونی کرد. بعد از فیلم «به
خاطر همه چیز» که موسیقی آن را خانم شاکرین
ساخته بود، شاهد کاری دیگر از ایشان در این فیلم
بودیم.

سانس سوم

فیلم: بندر مه آلود

کارگردان: امیر قویدل

تولید نوین فیلم

امتداد حادثه های فیلم از شمال است تا جنوب.
شاید قصد این بوده با تداعی کارهای شاخصی در
این زمینه چون «باشو غریبه کوچک»، «گل
پامچال»، این قصه نیز در فضای «مه آلودی» فیلمی
در آن رده تصور شود! فضای زیبای مرداب انزلی ـ
جاده های آستارا وحال و هوای صیاد، از نکات
مثبت فیلم است!!!

سانس چهارم

فیلم: صلیب طلایی

کارگردان: عبداللّه باکیده

تولید: مؤسسه سینمایی سیاوش

ساعت ۱۵

از نام فیلم فهمیدم که باید اتفاقاتی پیرامون
مسیحیت و کلیسا و غسل تعمید و صلیب آن هم از
نوع طلایی اش بیفتد. با آمدن چند سرباز و یک
گروهبان حدس زدم این بار حتما یک سرباز وظیفه
مسیحی است که به جبهه می رود و شهید می شود!
روزهای شروع جنگ تحمیلی به وقوع می پیوندد.
ای کاش حضور و نقش زن در ۸ سال دفاع مقدس یا
بر دل سپید کاغذ جاری شود یا پرده سپید سینما.

سانس چهارم

فیلم: خون بس

کارگردان: ناصر غلامرضایی

ساعت ۱۵

آهو و مروارید زنان شاخص دو طایفه بر آنند
که مراسم «خون صلح» را اجرا کنند و به خونریزی
که در اثر «قتل یک عزیز بک» است خاتمه بدهند.
زنان منادیان صلح و آرامش زندگی اند.

سانس پنجم

فیلم: از کرخه تا راین

کارگردان: ابراهیم حاتمی کیا

فیلم را به دلیل آشنایی با کارگردان به واسطه
کارهای زیبایشان، مهاجر (۱۳۶۹) وصل نیکان
(۱۳۷۰) که برنده هشتمین جشنواره فیلم فجر است،
با علاقه و دقت به تماشا نشستم.

با شروع فیلم حس کردم از آن فیلمهایی است
که باید تک تک دیالوگهایش را از بر کرد. زیرا که
شعر بود، نه فیلم. سعید، جانبازی که نابینا شده برای
مداوا به آلمان اعزام می شود. آنجا دوستان
دیگرش، همسنگریهای دیگرش حضو