پاورپوینت کامل «ام الخیر»زبان آتشین حق ۳۳ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل «ام الخیر»زبان آتشین حق ۳۳ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۳ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل «ام الخیر»زبان آتشین حق ۳۳ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل «ام الخیر»زبان آتشین حق ۳۳ اسلاید در PowerPoint :

>

۲۷

کسی نبود که ترس از «معاویه»، او را به
حق پوشی وادارد. شجاعت و تهور او بیش از اینها
بود. در کوفه به زبان آوری، فصاحت، هوشمندی و
زیرکی شناخته می شد. می دانست کجا چه باید گفت

و چه هنگام، چگونه باید زبان گشود.

یک دنیا حرف داشت و … زبانی فصیح و بلیغ،
که آن حرفها را ساتر و نافذتر می ساخت و از
شمشیر، برّان و از آتش سوزنده تر می کرد.

«ام الخیر»، اهل کوفه بود، دختر «حُریش
بن سراقه».

پیامبر خدا را ندیده بود. یعنی عمر او آنقدر
نبود که زمان آن حضرت را درک کرده باشد و از
«صحابه» به شمار آید، لیکن از «تابعین» بود، یعنی
نسلی که یک واسطه با رسول خدا داشت و اصحاب
آن حضرت را دیده بود.

علی(ع)، از چنان جاذبه معنوی و شخصیت
الهی برخوردار بود که هزاران عاشق حق، محبت و
ولای او را، چون گوهری نفیس در سینه داشتند و به
این محبت و ولایت افتخار می کردند و حاضر بودند
که در راه آن، جان فدا کنند. به کار گرفتن زبان در
ستایش آن خورشید فروزان و نصرت زبانی،
کمترین کاری بود که این شیفتگان به انجام آن
می پرداختند و تا پای جان، پیش می رفتند. «ام الخیر
بارقیّه» نیز، یکی از این هزاران تن بود؛ بانویی
سرشار از ایمان و آکنده از شجاعت.

شمشیر زبان

در جنگ صفین، جز شمشیرها و نیزه ها، که در
کف یاران علی(ع)، سینه دشمن را می درید،
«کلام»، جایگاهی ویژه داشت. چه به صورت
حماسه و رجز که از زبان شیرمردان رزم آور
می جوشید، و چه سروده ها و خطابه های آتشین
یارانی زبان آور، که تنور جنگ را گدازان تر می کرد
و در دل سپاه علی(ع)، شور و عشق و نستوهی
می کاشت.

«ام الخیر» نیز، یکی از این زنان مردآفرین بود
که در صحنه های صفین حضور داشت و جادوی
کلامش حماسه در دل یاران امام، و آتش در خرمن
سپاه معاویه می افروخت. سخنرانی بلیغ او در میدان
رزم به نفع علی(ع) زبانزد همه بود.

سالها گذشت، علی(ع) با چهره ای خونین به
دیدار خدا رفت. معاویه بر حکومت استیلا یافته بود
و به تدریج، یاران خالص و عاشق علی(ع) را
تعقیب می کرد، می آزرد، گاهی هم به شهادت
می رساند و انتقام «جاهلیت» را از «ذوالفقار
ولایت» می گرفت. شیرانِ دست پرورده علی(ع)
هم کوتاه نمی آمدند و فروغ محبت مولا را در
جانشان همیشه و همه جا روشن نگهداشته بودند.
پیمان بود و جوانمردی و وفا، که گسستن آن
نامردی بود، هر چند پس از علی(ع)، و هر چند در
عصر سلطه قهرآمیز و خشن معاویه!

«ام الخیر»، زندگی عادی خود را در کوفه
می گذراند و بی خبر از نقشه ای بود که معاویه برایش
داشت.

والی کوفه نامه ای از معاویه دریافت کرد؛ به
این مضمون که: «ام الخیر بارقیه» را با وضعی
شایسته و با احترام و عزت به نزد من بفرست. به
گونه ای که در طول مسیر به او بد نگذرد و سختی
نبیند، و بدان که اگر پس از آمدنش از رفتاری که با
او شده راضی بود، پاداشت می دهم و اگر ناخرسند
بود، مجازات خواهی شد و گفته خودش برای من
ملاک خواهد بود.

در دربار معاویه

والی، ام الخیر را طلبید و نامه معاویه را برایش
خواند.

ام الخیر در پاسخ گفت: مخالفتی نیست، نه از
اطاعت سرپیچی می کنم و نه به دروغ، عذر و بهانه
می آورم. باشد. خودم نیز مدتها بود که دلم
می خواست معاویه را ببینم. حرفهایی در سینه دارم
که در دلم می جوشد و آرام ندارم. فرصتی است تا با
او در میان بگذارم …

مقدمات سفر آماده شد. والی کوفه مرکب و
همراهی برایش فراهم ساخت و هنگام اعزام و جدا
شدن از او گفت: ام الخیر! معاویه ضمانت کرده که
اگر از رفتارم با تو به نیکی یادم کنی، پاداشم دهد و
اگر از من شکایت نزد او کنی عقوبتم کند. ببین که
چه می کنی! …

ام الخیر گفت: اگر در باره من نیکی هم
کرده ای، طمع مدار که «باطل» را آراسته کنم. با
شناختی هم که از من داری، مطمئن باش که در باره
تو چیزی آنچه حق باشد نخواهم گفت.

و … سفر آغاز شد، راحت و بی رنج تا آنکه به
دمشق و به دربار معاویه رسید. معاویه دستور داد او
را سه روز در حرمسرای خود با اهل خانه نگهدارند
(شاید برای خریدن فکرش، سلب اراده اش و جلب
توجه او و کاستن از کینه ها و نمک گیر ساختن این
زن آزاده).

پس از سه روز اقامت در خانه معاویه، روز
چهارم اجازه داده شد تا با معاویه دیدار کند.

معاویه مجلس خاصی ترتیب داده بود. مردم و
مسؤولان را جمع کرده بود. «ام الخیر» وارد شد و به
معاویه سلام داد و آرام گرفت. معاویه پاسخش را
داد و از چگونگی سفر و وضع آمدن پرسید و
«ام الخیر»، اظهار خرسندی و رضایت کرد.

معاویه، نیشهای خود را شروع کرد و گفت: من
با حسن تدبیر و درایتی که داشتم بر شماها پیروز
شدم … و گفتگوهای دیگری هم انجام شد، تا آنکه
سخن به ماجرای جنگ صفین رسید و به سخنان
شورانگیز و حماسه سازی که آن روز، از زبان
آتشین این بانوی دلاور در میدان نبرد طنین افکند
و یاران علی(ع) را به نبردی شدیدتر بر ضد معاویه
تحریک کرد.

معاویه پرسید:

ـ خوب، آن حرفهایی که در صفین، پس از
کشته شدن «عماریاسر» گفتی چه بود؟!

ام الخیر پاسخ داد: به خدا سوگند، سخنانی که
آن روز بر زبانم جاری شد، برخاسته از شور و حال
صحنه جنگ بود. وقتی آن ضربه بر ما وارد شد، آن
سخنان بر زبانم جوشید و خروش از سین