پاورپوینت کامل زن روستایی،توسعه روستایی ۷۱ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل زن روستایی،توسعه روستایی ۷۱ اسلاید در PowerPoint دارای ۷۱ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل زن روستایی،توسعه روستایی ۷۱ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل زن روستایی،توسعه روستایی ۷۱ اسلاید در PowerPoint :

>

۱۶

چکیده:

زنان روستایی جمعیت قابل ملاحظه ای از جوامع مختلف را تشکیل می دهند. از سال ۱۳۴۹
(۱۹۷۰م) و همزمان با طرح مسایل زنان و نقش آنان در توسعه، تأثیر و چگونگی نقش زنان
روستایی در توسعه و بخصوص توسعه کشاورزی مورد توجه بوده است و دلیل این امر، نقش
انکارناپذیر زنان روستایی در فعالیتهای مختلف جوامع روستایی می باشد. زنان روستایی در اکثر
جوامع، نیروی عمده کار کشاورزی را تشکیل می دهند. شواهد موجود حاکی است که در آفریقا
حدود ۷۵ درصد از نیروی کار کشاورزی را زنان تشکیل می دهند. در آمریکای لاتین و خاورمیانه
زنان به عنوان عضو خانوار، یا در مواقع مهاجرتهای برون مرزی مردان، به میزان قابل توجهی
درگیر کارهای کشاورزی هستند. فعالیتهای مربوط به کاشت، داشت و برداشت محصول،

نگهداری و مراقبت از دام و طیور و برخی فعالیتهای مربوط به بازاریابی و فروش محصولات از
جمله زمینه های مشارکت زنان در کار کشاورزی به شمار می روند. در کنار کار کشاورزی، تقریبا
تمامی فعالیتهای مربوط به خانه، اعم از پخت و پز، نگهداری بچه ها و نظافت منزل نیز به عهده
زنان روستایی می باشد. توجه به نقش زنان روستایی در توسعه روستایی، در برگیرنده تلاش
برای شناسایی هر چه دقیقتر و ارزشگذاری فعالیت آنان و رفع مسایل و موانع بر سر راه گسترش
فعالیت زنان روستایی در مسیر توسعه روستایی می باشد. پرواضح است منطق توجیه کننده این
تلاش، ضرورت استفاده از تمامی ظرفیتهای بالقوه منابع انسانی جهت امر توسعه می باشد.

مقدمه:

بخش کشاورزی یکی از تواناترین
بخشهای اقتصادی کشور است که تولیدات آن
حاصل کار چند میلیون خانوار روستایی
می باشد. امروزه این تولیدات علاوه بر مرتفع
ساختن نیازهای داخلی، به بازارهای ملی و
بین المللی راه می یابند. اینک، زنان روستایی
به عنوان رکنی از واحدهای تولیدی مطرح و
ساختار اقتصادی جوامع بدون تلاش و فعالیت
آنان تصوری دور از ذهن بشمار می رود. به واقع
نقش زنان روستایی در فعالیتهای اقتصادی و
توسعه روستایی واقعیتی انکارناپذیر است اما به
دلایلی چند، نقش تعیین کننده آنان تاکنون در
فرآیند توسعه روستایی چندان به حساب
نمی آمده است.

توسعه

برای توسعه تعاریف مختلفی آورده شده
است. بعضی از این تعاریف به قرار زیر است:

توسعه به معنای ارتقاء مستمر کل
جامعه و نظام اجتماعی به سوی زندگی بهتر و
یا انسانی تر است … برای درک معنای درونی
توسعه باید حداقل سه ارزش اصلی به عنوان
پایه فکری و رهنمود عملی در نظر گرفته شود.

این ارزشهای اصلی عبارتند از: معاش زندگی،
اعتماد به نفس و آزادی که نمایانگر هدفهای
مشترکی است که به وسیله تمام افراد و جوامع
دنبال می شود.^(۱)

توسعه به مثابه پروسه ای بغرنج در واقع
تکامل ابزار و وسایل تولید کالا و ارائه خدمات
و شکوفایی و بالندگی مجموعه نهادها و
سازمانهای مختلف اقتصادی و اجتماعی و
فرهنگی و تحول بنادین در کلیه شؤون و
عرصه های حیات اجتماعی است.^(۲)

توسعه، فرآیندی است که موجب
رشد کمی تولیدات کالا و خدمات می شود و در
روند آن پدیده های ناباب اجتماعی (نظیر فقر و
محرومیت یا بیسوادی و غیره) از بین می روند
و ضمن حصول استقلال اقتصادی و تقویت
بنیه مالی و مادی جامعه، تحقق عدالت
اجتماعی، ترقی فرهنگی، علمی و فنی صورت
می پذیرد.^(۳)

توسعه به فراگردی گفته می شود
که در آن جامعه از وضع نامطلوبی به وضع
مطلوبی متحول می شود. این فراگرد تمامی
نهادهای جامعه را در بر می گیرد و ماهیت آن
اساسا آن است که توان و ظرفیت بالقوه جامعه
به صورت بالفعل در می آید. به عبارت دیگر در
فرآیند توسعه، استعدادهای سازماندهی جامعه
از هر جهت بارور و شکوفا می شود. چه از نظر
اقتصادی و چه از نظر اجتماعی، فرهنگی و
سیاسی.^(۴)

بنابراین توسعه را باید جریانی چند بعدی
دانست که مستلزم تغییرات اساسی در ساخت

اجتماعی، طرز تلقی عامه مردم و نهادهای ملی
و نیز تسریع رشد اقتصادی، کاهش نابرابری و
ریشه کن کردن فقر مطلق است.

توسعه روستایی

توسعه روستایی مفهومی جامع و چند
بعدی بوده که در برگیرنده رشد کشاورزی و
فعالیتهای وابسته به آن (صنایع دستی و صنایع
روستایی)، زیربناهای اقتصادی ـ اجتماعی،
خدمات اجتماعی و تسهیلات مربوطه و مهمتر
از همه توسعه منابع انسانی در مناطق روستایی
است.

استراتژیهای توسعه روستایی بر هفت
هدف مشخص بنا نهاده شده اند که عبارتند از:
رشد تولیدات کشاورزی، استفاده بهتر از منابع
کمیاب، کاربرد بهینه سرمایه، ایجاد فرصتهای
شغلی، توزیع مجدد درآمد، ارتقاء سطح زندگی
و مشارکت جمعیت روستایی در تمشیت امور
در جامعه. بدین ترتیب زنان روستایی با توجه
به نقش و مسؤولیتهایی که در محیط مزرعه و
منزل دارند عهده دار وظایف تولیدی و خدماتی
مختلفی می باشند که مسلما در نیل به توسعه
روستایی بسیار مؤثر می باشد.

برنامه های توسعه و زنان

روستایی

کنفرانس جهانی «اصلاحات کشاورزی و
توسعه روستایی» (WCARRD) در سال
۱۳۵۸ (۱۹۷۹م) اعلام داشت که زنان روستایی
باید به صورت برابر در روند توسعه روستایی
مشارکت داشته باشند. ابعادی مانند برابری در
پایگاه قانونی، دسترسی به منابع روستایی و
خدمات، فرصت مساوی در آموزش و اشتغال،
گردآوری اطلاعات در مورد زنان روستایی و
حمایت از تشکلها، مواضع رسمی برنامه این
کنفرانس بود. هدف اصلی این برنامه عبارت
بود از پشتیبانی از زنان روستایی به عنوان
«تولیدکنندگان» و اولویت خاص آنها در
دسترسی به منابع تولید بخصوص
تکنولوژیهایی که بتوانند از مشقت، حجم و
میزان کار آنان بکاهد و بر بهره وری آنها
بیفزاید.گزارش بررسی جهانی سال ۱۳۶۳
(۱۹۸۴م) نشان می دهد که تا پیش از این تاریخ
هیچ کشور کم توسعه یافته ای در برنامه توسعه
بخش کشاورزی خود، زنان روستایی را در نظر
نداشته است، ولی از سال ۱۳۶۴ (۱۹۸۵م)
تغییرات اساسی در این دسته از کشورها رخ
داده است. سازمان خواروبار و کشاورزی در نود
و چهارمین نشست خود در نوامبر ۱۹۸۸ برای
حضور فعال زنان روستایی و مشارکت آنان در
توسعه، یک برنامه کار طرح کرد و به کشورهای
در حال توسعه توصیه نمود. برخی از کشورها
مانند برزیل، پرو و کاستاریکا با پشتیبانیهای
مالی FAOبرنامه ملی برای زنان روستایی
خود تهیه کرده اند. کشور تایلند در برنامه بیست
ساله ۱۳۶۱ ـ ۱۳۸۱ (۱۹۸۲ ـ ۲۰۰۲م) خود
بخش عمده ای را به زنان کشاورز روستایی
اختصاص داده است. هند در هفتمین برنامه
پنجساله ۱۳۶۴ ـ ۱۳۶۹ (۱۹۸۵ ـ ۱۹۹۰) و
بنگلادش در برنامه پنجساله ۱۳۵۹ ـ ۱۳۶۴
(۱۹۸۰ ـ ۱۹۸۵) برای مشارکت زنان و
بهره مندی آنان از منافع توسعه، سیاستهای
خاصی طرح کرده اند. در تمامی این برنامه ها
مشخص شده که منظور اصلی فقط توزیع
منافع توسعه نیست، بلکه مشارکت کامل و
برابر زنان برای پیشگیری از سوء تخصیص
منابع و سرمایه های ملی و بیشتر کردن تولید و
بهره وری مورد نظر است. در گزارش بررسی
جهانی سال ۱۳۶۸ (۱۹۸۹م) که اطلاعات دوره
زمانی ۱۳۶۴ ـ ۱۳۶۷ ۱۹۸۵ تا ۱۹۸۸ را ارائه
نموده است، تغییر مهم دیگری نسبت به دوره
قبل دیده می شود. قبل از سالهای ۱۳۶۴
(۱۹۸۵)، کشورهای در حال توسعه ای که
نسبت به مسایل زنان روستایی آگاهی داشته اند
غالبا توجه خود را معطوف به پروژه های
کوچک و خاص زنان کرده و در صدد فراهم
آوردن رفاه بیشتر از طریق آموزشهای
خانه داری بوده اند. به عبارت روشنتر،
پروژه های «رفاهی» بیشتر مورد نظر بوده
است. در حالی که در دوره بعد از ۱۳۶۴
(۱۹۸۵)، بحث از پروژه های «توسعه ای» است
که هدفهای بسیار فراتر از پروژه های رفاهی را
دنبال می کنند و به جای طراحی پروژه های
کوچک و غالبا پراکنده در جهت تأمین رفاه
بیشتر، قرار گرفتن زنان روستایی در جریان
اصلی توسعه در تمام سطوح و مراحل
برنامه ریزی و اجرا، از سیاستگذاریهای کلان تا
فعالیتهای گوناگون در پروژه های خود مورد
توجه واقع شده است. در این تغییر جدید،
انتظار می رود که زنان روستایی در سطح کلان
و در متن سیاستها و برنامه ها به صورت یک
مجموعه واحد با مردان روستایی دیده شوند و
در سطح خرد نیز زنان در تمامی فعالیتها و
پروژه های مختلف حضور فعال داشته باشند. به
طور کلی حمایت از زنان روستایی به عنوان
«تولیدکنندگان کشاورز» علاوه بر مادران و
مدیران خانواده مورد نظر است. بدین ترتیب
روش طراحی و اجرای پروژه های کوچک،
ناپایدار، پراکنده و دورافتاده از برنامه اصلی
توسعه کنار گذاشته شد و اعلام گردید که
برنامه های توسعه با پروژه های خاص زنان و یا
اختصاص بخشی از پروژه چند منظوره به با
زنان، در تحقق بهبود وضعیت زنان، موفقیت
بسیار محدودی داشته است و باید زنان
روستایی را همراه مردان در مجموعه
برنامه های توسعه دید.

نقش تولیدی زنان روستایی

بر اساس مدارک و واقعیات موجود، زنان
سهم عمده ای در فعالیتهای اقتصادی و
تولیدی کشورهای در حال توسعه دارند. در این
کشورها حوزه فعالیت اقتصادی آنها عمدتا
بخش غیر رسمی (سنتی) اقتصاد ملی است و
به عنوان تولیدکنندگان جزء، فروشندگان کالا و
یا کارگران خدماتی فعالیت می کنند. این
تقسیم بندی بویژه در بخش کشاورزی مصداق
روشنتری دارد. در عین حال دستمزد زنان
برای کارهای مشابه بسیار کمتر از مردان است.
به طوری که در اکثر کشورهای در حال توسعه
زنان ۲۵ درصد بیشتر از مردان کار
می کنند ولی حقوق آنها ۴۰ درصد کمتر
از مردان است. به نظر کاندیوتی
(DENIZ KANDIYOTI) کار در مقابل
دستمزد در بخش رسمی اقتصاد، زمانی به
زنان پیشنهاد می شود که به خاطر دستمزد
کمتر آنان، منافع کارفرما در استخدام زنان
مشهود باشد. اگر چه اصولاً کار و تولید در
بخش سنتی سخت و طاقت فرسا است ولی
علاوه بر آن، کارهای سخت تری نظیر
جمع آوری هیزم و نشاء برنج در شالیزارها و یا
کشاورزی در مزارعی که در شرایط مناسبی
قرار ندارند، به عهده زنان روستایی واگذار
می شود. این مسؤولیتها در شرایطی است که
آنان وقت و انرژی فراوانی را صرف تولید و
نگهداری فرزندان و خانه داری می کنند. با وجود
همه این مشکلات، زنان شاغل در بخش
کشاورزی با درآمد ناکافی از منزلت و موقعیت
اجتماعی متناسب با نقش اجتماعی خود نیز
برخوردار نیستند. در چنین شرایطی زنان
امکانات و ابزار لازم را برای تغییر وضع و
بهبود فعالیتهای اقتصادی و موقعیت اجتماعی
خود ندارند. از جمله، راههای دسترسی به
آموزش، کسب مهارت و تخصصها به روی آنها
بسته است. تشکیل سازمانهای رسمی
اقتصادی به وسیله آنها با مشکلات اجتماعی،
فرهنگی و اداری بسیاری روبه رو می شود. به
منابع مالی و اعتباری (دولتی و غیر دولتی) به
علت نداشتن وثیقه معتبر و به رسمیت
نشناختن آنها به عنوان اعضای فعال اقتصادی
جامعه به وسیله نهادهای سنتی و سازمانهای
رسمی اعتباری، کمتر دسترسی دارند و اگر هم
داشته باشند، امکان هزینه کردن مستقل وامها
به ایشان داده نمی شود و…

بسیاری از تحقیقات در زمینه اشتغال زنان
و موقعیت اقتصادی و تولیدی آنان در جامعه
روستایی به این نتیجه رسیده است که عوامل
بنیانی و مؤثر در پیدایش مشکلات فوق الذکر
در کشورهای در حال توسعه (و حتی کشورهای
صنعتی) عبارت است از:

۱ـ بی توجهی به فعالیتهای اقتصادی زنان
بویژه در جامعه روستایی و مطرح نشدن و
عدم تعریف آنها د