پاورپوینت کامل طاهره ،آزادی در اسارت ۴۳ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل طاهره ،آزادی در اسارت ۴۳ اسلاید در PowerPoint دارای ۴۳ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل طاهره ،آزادی در اسارت ۴۳ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل طاهره ،آزادی در اسارت ۴۳ اسلاید در PowerPoint :

>

۶۴

نام فیلم: زندان زنان

نویسنده: فرید مصطفوی، منیژه حکمت

کارگردان: منیژه حکمت

بازیگران: رؤیا تیموریان، رؤیا نونهالی،

پگاه آهنگرانی

«حکمت» پس از سالها کار در عرصه سینما و در مقام دستیار کارگردان، مدیر تهیه و
تولید، برنامه ریز و مجری طرح، اولین فیلم سینمایی خود را می سازد.

وی با نخستین اثرش نشان داد که فیلمسازی را به خوبی می شناسد و می تواند با
بهره گیری از عناصر صنعت سینما، فیلمی قابل توجه ارائه دهد. «حکمت» ثابت کرد، با این
فیلمش توانسته است زندان و محیط درونی و بیرونی آن را به وضوح نشان دهد و با
الهام گیری از زنان زندانی و با استفاده از خیل نابازیگران، فیلمی جسورانه و هشداردهنده
بسازد.

به گفته این فیلمساز، ۸۰ درصد وقایع اثرش واقعی هستند و وی پس از دو سال تحقیق
در زندانها و کانون اصلاح و تربیت و همچنین بهزیستی توانسته است طرح فیلمنامه
«زندان زنان» را بنویسد.

«حکمت» چون دیگر کارگردانان سینمای ایران در چند سال اخیر، که به زنان و
مشکلات آنان می پردازند، به این مهم پرداخته است ولی بر خلاف آنان سوژه ای را انتخاب
کرده است که نه تنها جذابیت ظاهری در آن موجود نیست، بلکه کمتر فیلمسازی به سراغ
آن می رود.

با توجه به اینکه واقعیات درون جامعه همواره با ما هستند و نمی توان با پنهان کردن و
انکار آنها، مسئله را نادیده انگاشت، باید باور کرد ظهور «زندان زنان» هر چند که تصاویری
ممنوعه را در سینمای ایران به تصاویر کشانده است، انعکاس مسائل تربیتی و اجتماعی
جوانان جامعه است.

«حکمت» خود نیز به این مهم تأکید می ورزد و طی گفتگویی با خبرنگاران اعلام
می کند که: «من به عنوان یک ایرانی، یک فیلمساز ایرانی، در باره دخترهای فراری، زنان
قاچاقچی، زنانی که حق طلاق ندارند و مواردی مشابه، مسئول هستم. این تعهد به عنوان
یک ایرانی است و هنر بعد در کنارش قرار می گیرد.»

البته فیلمهای جسارت آمیزی چون
«دایره» از «جعفر پناهی» و «دختران
خورشید» از «مریم شهریار» پیش از این به
مسائل زنان زندانی و همچنین مسئله
جنسیت و جستجوی کار، پرداخته بودند که
هیچ کدام تا کنون اجازه پخش و اکران در
داخل کشور را نیافته اند.

«زندان زنان» خط داستانی خاصی ندارد
و سازندگان آن فقط کوشیده اند بازتاب یک
سری از حوادث و وقایع کشور را در سه اپیزود
به تصویر بکشانند. حوادثی که ریشه در
مسائل اجتماعی و فرهنگی ایران در ۱۷ سال
گذشته داشته است.

فیلم با ورود رئیس جدید بند نسوان
شروع می شود. «طاهره یوسفی» در سال ۶۱
در حالی زندان را تحویل می گیرد که آنجا
دچار وضعیتی آشوب زده است و همه زندانیان
اعتصاب کرده اند. کریدورهای تنگ و
تاریک بند پر از زباله است و دمپایی، ظرف
و لباس و چراغهایی که به اطراف پرتاب
شده است.

«طاهره» قصد دارد نظم را به بند
برگرداند و آنجا را تبدیل به محل زندگی کند
ولی زندانیان به حرفهای او گوش نمی کنند،
یکی آواز می خواند و دیگری متلک می پراند.
چند زنی که به شورش دامن می زنند و
دیگران را تحریک می کنند، توسط «طاهره»
به انفرادی فرستاده می شوند و از همان شروع
فیلم، خیلی راحت عناصر مزاحم و منفی از
عرصه خارج می شوند تا فیلمساز راحت تر به
ماجرای «طاهره» و «میترا» بپردازد. «میترا»
دختر جوانی است که ناپدریش را به دلیل
اذیت و آزار مادرش به قتل رسانده است. از
دید این دختر وقتی مادرش حق طلاق
نداشته، تنها راهی که می توانسته از شر
مردی مزاحم رها شود، فقط مرگ وی
بوده و بس.

«میترا» یکی از کسانی است که از وضع
موجود در بند ابراز نارضایتی می کند ولی بر
خلاف دیگر شورشیانی که به انفرادی رفته اند
و چیزی جز هرج و مرج را طالب نیستند، ادعا
می کند که قوانین پر از اشکال است و با آنها
مثل حیوان رفتار می شود.

«میترا» حتی در مورد خواسته خواهر
«طاهره» برای حفظ حجاب در داخل بند
اعتراض می کند و حجاب در جمع زنان را
امری زاید می پندارد و همین اعتراض موجب
می شود تا به دستور رئیس زندان، موهایش از
ته تراشیده شود.

«طاهره» معتقد است به آنجا نیامده تا
کسی را بیازارد ولی تحمل لات بازی زنان
را هم ندارد. چهار سال از انقلاب گذشته
است و در حالی که زنان در جبهه
شهید می شوند آنان حق ندارند آشوب
به پا کنند.

او خود غذا می خورد ولی زندانیان را در
برف و سرما به حیاط می فرستد و اعلام
می کند که فعلاً باید هوا بخورند و تا یک ماه
سیگار و ملاقات ممنوع است. «طاهره»
اختیار تام دارد تا هر گونه شورشی را در میان
زنان میانسال و سابقه دار آرام کند.

پس از شکستن اعتصاب، زندانیان به
کارهای روزمره خویش می پردازند. در حیاط
زندان ظرف و لباس و پتوهای خود را
می شویند و بچه های کوچکشان هر کدام در
گوشه ای از حیاط بازی می کنند.

شبی در هنگام خاموشی و اعلام وضعیت
قرمز، درد زایمان به سراغ «گل اندام» می آید.
«میترا» که دانشجوی رشته مامایی بوده،
سعی می کند به زن باردار کمک کند. آب
جوش، لیوان به لیوان از میان میله های
سلولها رد و بدل می شود تا به سلول زائو
می رسد. همچنین شمع و ملافه دست به
دست می چرخد تا «میترا» راحت تر کار کند.
دور تا دور او و «گل اندام» پر از شمع است.
بچه چرخیده و کار مشکل شده است، تا اینکه
در میان اضطراب همگان صدای گریه نوزاد
در فضای بند می پیچد و زنان شعر «تولدت
مبارک» را می خوانند.

«طاهره» به بند می آید و سریع مادر و
بچه را به بهداری می فرستد و در عوض
تشکر از «میترا»، کار او را جرم اعلام می کند.
هر کاری از سوی «میترا» در نظر «طاهره»
خلاف مقررات است. حتی وی به دختری به
نام «پگاه» که جرم سیاسی دارد، می سپارد که
با «میترا» نشست و برخاست نکند. همین
«پگاه» در جشنی که از سوی «طاهره» برای
یکی از اعیاد مذهبی برگزار شده است،
ویلونسل می نوازد و در عوض این هنرنمایی
خود، و قول سه روز مرخصی تشویقی، هنگام
تحویل سال با چشم بند سیاه به زندان
مخصوص سیاسی ها منتقل می شود.

اپیزود دوم، همان بند را پس از گذشت
هفت سال نشان می دهد. جنگ پایان گرفته و
زنان جوان تری به جرم اعتیاد و مشکلات
اخلاقی به زندان آمده اند. ماجرا درست از روز
عید شروع می شود. شروعی دیگر برای
«میترا» و پایان عزاداری و سیاه پوشی او
برای مادرش.

«میترا» هنوز سر ناسازگاری با «طاهره»
دارد، ولی پس از گذشت چند سال هر دو زن
منطقی تر با هم برخورد می کنند، هر چند
«میترا» به جرم نافرمانی دوباره به انفرادی
منتقل شده و کاسه ای آب و نانی خشکیده،
همدم او می شود.

«سحر» دختری است که به جرم اعتیاد
به زندان آمده و در روزهای نخست در
انفرادی درد می کشد و «میترا» با پول خودش
برای او قرص مسکن می خرد تا وی درد
کمتری را متحمل شود.

زنان با توجه