پاورپوینت کامل چگونه با تغذیه مناسب اختلالات پیش از قاعدگی(PMS) را به حداقل برسانیم؟ ۴۲ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل چگونه با تغذیه مناسب اختلالات پیش از قاعدگی(PMS) را به حداقل برسانیم؟ ۴۲ اسلاید در PowerPoint دارای ۴۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل چگونه با تغذیه مناسب اختلالات پیش از قاعدگی(PMS) را به حداقل برسانیم؟ ۴۲ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل چگونه با تغذیه مناسب اختلالات پیش از قاعدگی(PMS) را به حداقل برسانیم؟ ۴۲ اسلاید در PowerPoint :

>

مقدمه:

تقریباً حدود ۹۰-۷۰ % زنان قبل از شروع «عادت ماهیانه» و چند روز اول آن، دچار تغییراتی می شوند و مشکلات جسمانی و روحی و روانی خاصی را تجربه می نمایند که حدود ۴۰-۲۰% آن ها به شکل شدید و فقط ۱۰-۵% این افراد نیز بسیار شدید این علائم را دریافت می کنند که باعث اختلال در فعالیت های اجتماعی- خانوادگی و شخصی آنان می شود. به این دسته از سندرم پیش از قاعدگی ” نشانگان پیش از عادت ماهیانه ” یا «PMS» گفته می شود.

از میان فرضیه های ذکر شده برای نشانگان پیش از عادت ماهیانه، عدم تعادل میان استروژن و پروژسترون و سطح بالای برخی دیگر هورمون ها و حتی عواملی مثل کم بود بعضی ویتامین ها و مواد معدنی و یا پایین بودن قند خون را ذکر کرده اند. البته تغییرات هورمونی به وجود آمده در سیکل قاعدگی را باید پایه ی اصلی تمام این نظریه ها ذکر نمود ولی قطعاً هیچ کدام اثبات نشده است و به همین دلیل نیز روش اختصاصی برای درمان «PMS» ذکر نشده و مجموعه ای از درمان ها برای تخفیف و یا بهبود آن به کار می رود.

تشخیص «PMS»:

برای تشخیص آن، سه اصل مهم را ذکر نموده اند.

۱. نشانه ها به صورت دوره ای حداقل در دو تا سه دوره ی متوالی پیش از قاعدگی مشاهده شود که شدت آن ها ممکن است متفاوت باشد ولی نوع آن غالباً ثابت است.

۲. نشانه ها نباید بیش از چهارده روز پیش از شروع عادت ماهیانه آغاز شود و دست کم تا هفت روز پس از پایان عادت ماهیانه نباید وجود داشته باشد یعنی بیمار باید یک دوره ی بدون علامت داشته باشد.

۳. شدت علائم باید به حدی باشد که باعث مختل شدن زندگی طبیعی فرد شود.

علائم «PMS» چیست و شدت آن چگونه است؟

در تعریف «PMS» به نوع و نشانه های آن بسیار اشاره نمی شود که عمدتاً دو نوع علامت روانی و فیزیکی را ذکر می نمایند. نشانه های آن بسیار متفاوتند و تا کنون بیش از ۱۵۰ علامت مختلف برای آن گزارش نموده اند. از جمله موارد مهم آن نفخ شکم، سردرد، سرگیجه، تشویش، اضطراب، دردناک بودن پستان ها، گریه های بی دلیل، افسردگی، ضعف و خستگی، بی حالی، عصبانیت بی دلیل، تحریک پذیری، حواس پرتی، تشنگی، تمایل شدید به خوردن مواد قندی، تورم دست ها و پاها، جوش، گرگرفتگی، خلق و خوی متغیر (غمگینی و عصبانیت متفاوت)، اختلال خواب، دوری از اجتماعات، افزایش یا کاهش میل جنسی و. …

برخی از پزشکان نشانه ای را ناشی از «PMS» می دانند که در زندگی روزمره ی فرد تداخل ایجاد نماید ولی دیگران عقیده دارند که اگر دو اصل اول وجود داشته باشد «PMS» تشخیص داده می شود و اگر اصل سوم هم موجود بود (یعنی عمل کرد اجتماعی، شغلی یا خانوادگی وی را تحت تأثیر قرار داد) می توان درمان را شروع نمود.

شدت «PMS» از فردی به فرد دیگر متفاوت است و علائم هیچ دو نفری مثل هم نیست و طول دوره ی «PMS» نیز در افراد فرق می کند. با نزدیک شدن به زمان عادت ماهیانه، شدت نشانه ها بیشتر می شود و اغلب موارد نشانه های «PMS» تا هنگامی که خون ریزی به شدیدترین مقدارش (یعنی تقریبا روز سوم، چهارم عادت) نرسد برطرف نمی شود.

با افزایش سن و همچنین پس از بارداری نشانه های «PMS» هم شدیدتر می شود.

PMS در چه افرادی شایع تر است؟

۱) خانم هایی که بچه دارند.

۲) خانم هایی که در حاملگی های شان دچار عوارضی مثل فشار خون بالا شده اند.

۳) خانم هایی که در قاعدگی شان درد ندارند و یا اگر دارند شدت آن کم است.

۴) خانم هایی که در رژیم غذایی شان از مواد قندی و نمکی زیاد استفاده می کنند.

۵) خانم هایی که زندگی و شغل پُراسترس دارند.

۶) خانم هایی که به طور مرتب ورزش نمی کنند.

نحوه و اهمیت تشخیص «PMS»:

بهترین روش در تشخیص «PMS» ثبت روزانه ی علائم درد یا سه سیکل متوالی ماهیانه و انطباق آن با زمان سیکل قاعدگی است. پس از ثبت و ارتباط آن با زمان سیکل قاعدگی و با توجه به اصل ۱ و ۲ می توان به وجود PMS پی برد که البته در این خصوص باید حتما مشکلات را با پزشک خود در میان گذاشت. در صورت عدم وجود ارتباط نشانه ها با سیکل قاعدگی، «PMS» رد می شود ولی برخی بیماری های زمینه ای مثل افسردگی به طور دوره ای ظهور می کنند، بنابراین باید تشخیص را به پزشک محول نمائید. البته هیچ روش آزمایشگاهی مشخص و مختصی برای تشخیص وجود ندارد و با رد سایر علل می توان به تشخیص «PMS» دست یافت.

اهمیت تشخیص «PMS» آن است که باعث برطرف شدن نگرانی فرد می شود و فرد متوجه می شود که این تنها مشکل او نیست و افراد بسیار دیگری هم هستند که به علائم او مبتلایند و بیماریش مهلک نیست و با تشخیص این مشکل می توان راه حلی برای آن یافت. به علاوه پس از تشخیص «PMS» فرد آن را با همسر، خانواده و همکارانش مطرح نموده، تنش ها را کمتر می کند. فرد با در نظر گرفتن «PMS » خود برنامه اش را طوری تنظیم می کند که مسائل مهم و فعالیت های حساس زندگی وی با روزهای نامساعد دوره ی ماهیانه مصادف نشود.

PMS و پیش گیری از آن:

یکی از نظریاتی که در مورد علت پیدایش «PMS » مطرح است نگرش منفی ای است که از زمان بلوغ در ذهن دختران جوان شکل گرفته است. با صحبت با دختران نابالغ و آماده سازی آنان برای زندگی طبیعی و تغییرات بلوغ و شروع عادت ماهیانه و تفهیم این مطلب که شروع عادت ماهیانه به منزله ی مرحله ای از روند تکاملی می توان آن ها را برای پذیرش این بخش طبیعی از زندگی شان آماده و واکنش های منفی آن ها را کمتر نمود. برخی از دانشمندان به ارثی بودن «PMS» اعتقاد دارند که هنوز به اثبات نرسیده است ولی برخی دیگر «PMS» را یک مسئله ی آموختنی می دانند؛ پس واکنش های منفی خود را در برابر نشانه های «PMS» به دختران نوجوان خود آموزش ندهید.

آشنایی با روش های درمانی «PMS»:

عمدتاً به دو دسته ی درمان دارویی و غیر دارویی تقسیم می شود.

در مورد درمان های دارویی، بهتر است پزشکِ فرد در این مورد تصمیم بگیرد. البته داروی اختصاصی برای «PMS» وجود ندارد. پس از آن که اِعمال درمان های غیر دارویی و تغییر شیوه ی زندگی پس از ۲ تا ۳ دوره از سیکل عادت ماهیانه، بهبودی در علائم «PMS» حاصل نکرد آن وقت برحسب این که مشکل و یا ناراحتی اصلی بیمار چیست، درمان دارویی آن نیز متفاوت است.

درمان های غیر دارویی: مطالعات صورت گرفته نشان داده در برخی موارد تغییر شیوه ی زندگی می تواند به تنهایی برای بهبود «PMS» کافی باشد و یا تأثیر درمان های دارویی را افزایش دهد.

الف) آموزش و آگاهی: شناخت بیماری توسط بیمار و همسر و اعضای خانواده ی او بسیار مهم است. (زیرا «PMS» یکی ا