پاورپوینت کامل مثل پنجه آفتاب (۱۳) ۲۷ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل مثل پنجه آفتاب (۱۳) ۲۷ اسلاید در PowerPoint دارای ۲۷ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل مثل پنجه آفتاب (۱۳) ۲۷ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل مثل پنجه آفتاب (۱۳) ۲۷ اسلاید در PowerPoint :

>

عید سعید غدیرخم که افتاد پنج شنبه و کمکی نکرد به تعطیلی قشر زحمت کش دانشجو. من و هستی دل مان را خوش کردیم به بقیه ی تعطیلات آبان ماه، که تهران و دانشگاه، تعطیل است. هر چه قدر دیگر هم تقویم را بالا و پایین می کنیم خبری از تعطیلی نیست که نیست. چه کنیم از دوره ی ابتدایی تا همین حالا که مشغول تحصیل در مقطع کارشناسی ارشد هستم و پس از آن، به همت مسئولین وقت، رهسپار اخذ مدرک دکتری می گردم، اول هر سال و هر ماه باید تعطیلی ها را بشمرم. این را گفتم که خدایی نکرده یک وقت فکر نکنید ما از سینه چاکان درس و مدرسه ایم؛ نه بابا ما هم بچه ی اون ور خطیم.

چی می گفتم؟ آهان؛ ما در کل طرفدار این حقیقت تلخیم که «ضرر بکار و سود برداشت کن» این جمله ای که بر زبان راندم حرف زیاد تویش است؛ اما به موجب اصل «وقت ما اندک، آسمان هم بارانی ست» باید رفت سر اصل مطلب و از حواشی صرف نظر کرد.

ضرر جدید من این که، باید از کار و زندگی بزنم، به هوای درس و مشق راهی دیار غربت شوم هرچند که تهران باشد و همین بغل. سودی که در انتظارش هستم کلاسی است که همگی می گذاریم با مدرک تحصیلی، و بعد از آن سطح بی سوادی پس از اخذ مدرک است که من نیز از این قاعده مستثنا نیستم. آفتاب هم می تواند کژتابی هایی داشته باشد، البته پنهانی!

علاوه بر این، ادامه ی تحصیل چندهزار تومانی اضافه می کند بر درآمد ماهیانه و فرد را در این مرحله از رؤیا متوقف می سازد که تو به زودی دکتر خواهی شد و این چند هزار تومان شاید بشود چند میلیون تومان! پس بمان و در برابر ناملایمات مقاوم باش. من به شخصه عاشق این مرحله ام وگرنه هیچ قصد سوئی مِن باب افزایش سطح علمی و طی کردن پله های علم و معرفت و آگاهی نداشتم و ندارم از درس خواندن و پرداخت شهریه.

شوهر خاله پروین که از دور دستی بر آتش کتاب و مدرسه دارد با ژستی تحسین برانگیز می پرسد: «آفتاب جان! سطح علمی دانشگاه شما در چه وضعی است؟» این سؤال را درست پس از پایان اولین ماه حضور من در مقطع کارشناسی ارشد می پرسد. جدیداً اخبار داخلی و خارجی را زیاد پی گیری می کنم و ترفندهایی آموخته ام از این دیپلمات ها. پیروزمندانه در جوابش می گویم: «ای نور دو دیده! فکر می کنم اکنون قدری زود باشد برای تصمیم گیری.»

با این جواب هم سنگ قلابش کرده ام و هم به طور غیرمستقیم بیان فرموده ام که شما با این همه کمالات، چه طور نمی دانید چه سؤالی را در چه زمانی باید بپرسید؟ بروید از خودتان و سابقه ی علمی تان خجالت بکشید. پس فرد مذکور تا من زنده هستم، عمراً سؤالش را تکرار کند. بعد هم عبارت «سطح علمی» را یادداشت می کنم در قسمت نوت گوشی موبایلم، تا سر فرصت ته و توی آن را درآورم در روزهایی که حسابی در مهد علم و حساب به سر می برم.

بعد از نماز صبح، کتانی به پا می کنم تا در مواقع نیاز جهت دویدن پشت سر اساتید و مسئولین فراری برای پی گیری تخلفات و رسیدن به مدارج بالای علمی. می خواهم جسم نوک تیز پر سر و صدایی به نام پاشنه که در زندگی برخی از خانم ها حضور فعال دارد، جلوی پیش رفتم را نگیرد. اگر راه می داد کفش اسکیت می پوشیدم؛ اما چه کنم که حفظ وقار در این گونه قضایا، بازدارنده است.

شنیده ام چادر محدودیت می آورد؛ برهمین اساس، جهت فراغ بال و این طور مسایل با روی کردی جدی به نهادینه سازی چالش های پس از ورود به دانشگاه می پردازم و شستم خبردار می شود که جز برای گاز زدن به ساندویچ بی قواره ی همبرگر دانشگاه و وَرجه وُرجه کردن در استخر دانشجویان تربیت بدنی، در هیچ کجای دیگر، چادر دست و پای آدم را نمی گیرد.

از خیس شدن و کارهای آبکی بی زارم پس با حفظ چادر به حل بحران می پردازم، با روی خوش و لبخندی به لب. خانم های رنگین کمانی از مقابلم رد می شوند و بدون در نظر گرفتن هدف افراد از حضور در این مکان علمی، نگاه چپی می اندازند به سر تا پایم که هیچ جای اضافی از آن به معرض نمایش گذاشته نشده است. حُسن خلق، بهترین ابزار است برای تسخیر دل ها. در جواب هر نگاه بد، یک لبخند زیبا تحویل می دهم و در نهایت با افزایش شمار نگاه های چپ، کار لبخندهای من نیز، آن قدر بالا می گیرد که هنوز یک ساعت نگذشته جوان برومندی می آید و کمی آن طرف تر می نشیند و جواب لبخندم را می دهد به مهر