پاورپوینت کامل با هم و به اندازه غذا بخوریم ۴۰ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل با هم و به اندازه غذا بخوریم ۴۰ اسلاید در PowerPoint دارای ۴۰ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل با هم و به اندازه غذا بخوریم ۴۰ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل با هم و به اندازه غذا بخوریم ۴۰ اسلاید در PowerPoint :

>

«شریک ابن عبدالله» روزی وارد بر «مهدی» خلیفه ی عباسی شد، مهدی به او گفت: «باید حتماً یکی از سه کار را انجام دهی.» شریک پرسید: «کدام سه کار؟» گفت: «یا قضاوت را از سوی من بپذیری و یا تعلیم فرزندم را برعهده بگیری و یا غذایی با ما بخوری!» شریک فکری کرد و گفت: «سومی از همه آسان تر است.» مهدی او را نگه داشت و به آشپز دستور داد که انواعی از خوراک مغز آمیخته با شکر و عسل برای او فراهم سازد.

هنگامی که «شریک» از آن غذای بسیار لذیذ (و طبعاً حرام) فارغ شد، آشپز رو به خلیفه کرد و گفت: «این پیرمرد بعد از خوردن این غذا هرگز بوی رستگاری را نخواهد دید!» فضل بن ربیع می گوید: «مطلب همین گونه شد، و شریک بعد از این ماجرا هم به تعلیم فرزندان آن ها پرداخت و هم منصب قضاوت را از سوی آن ها پذیرفت.»

قصه ی شریک بن عبدالله داستانی است که ممکن است روزی برای ما نیز تکرار شود و دین مان را به خاطر لقمه ای نان از کف بدهیم. خطر پیروی از سبک های نادرست در امر تغذیه آن چنان جدی است که از امام صادق a نقل شده است که فرمودند: «امیرمؤمنان a پیوسته می فرمود: امور این امت همواره به خیر و صلاح خواهد بود، مادامی که به سان [بیگانگان] غذا نخورند و لباس نپوشند، پس هرگاه چنین کردند خدا خوارشان می کند.» (برقی، ۱۳۷۱، ص۴۱۰)

این هشدار امیرالمؤمنین a ما را به این فکر وا می دارد که به دنبال سبکی مناسب و اسلامی در تغذیه باشیم. در این جا به برخی از امور دخیل در سبک اسلامی تغذیه اشاره می کنیم:

حلال خوری: خداوند برای کسب و کار، سلسله اصول و قوانینی را وضع کرده است که رعایت دقیق آن ها ما را در کسب مال حلال یاری می رساند. انجام درست کار، پرهیز از کم فروشی و گران فروشی، پرهیز از احتکار و رشوه و ربا و. .. از جمله ی این مقررات است. البته گاه شیطان از راه های گوناگون می کوشد غذای حرام را به جای لقمه ای نان حلال به خورد ما دهد. داستان خادم امام صادق در این زمینه بسیار عبرت آموز است.

امام صادق a خدمت کاری به نام «مصادف» دارد؛ به او می فرماید: افراد تحت تکفّل من زیاد هستند؛ آماده باش به مصر بروی. امام به او هزار دینار داد تا با آن کالایی تهیه کند و با کاروان تجاری که از مدینه به مصر عازم بود به آن جا برود و سود حلال ناشی از فروش آن کالا را خدمت ایشان بیاورد. وقتی کاروان تجاری مدینه به نزدیکی های مصر رسید، آن ها از کاروانی دیگر که از مصر خارج می شد، از وضعیت عرضه و تقاضای مردم مصر در مورد کالایی که با خود به همراه داشتند سؤال کردند؛ در جواب شنیدند که متاع آن ها در مصر موجود نیست و به شدت مورد تقاضای مردم است. مصادف و همراهان خود به طمع سود بیش تر با یک دیگر هم قسم شدند متاع خود را جز به دو برابر قیمت نفروشند!

کاروان تجاری مدینه که سود دوبرابر کرده بود به شهر پیامبر بازگشت. مصادف دو کیسه پول، هر کدام هزار دینار مقابل امام گذاشت و به حضرت عرض کرد: جانم به فدای تان یکی سرمایه ی شماست و دیگری سود آن. حضرت فرمود: این سود بیش از حدّ معمول است! جریان چیست؟ مصادف کل جریان را به حضرت گفت. امام با تعجب بسیار فرمود: هم قسم شدید که به مسلمین چنین اجحافی کنید! امام هزار دینار سرمایه ی خود را برداشتند و فرمودند: به این سود که از راه ظالمانه به دست آمده نیازی ندارم. ای مصادف! شمشیر زدن در جنگ بسیار آسان تر از به دست آوردن روزی حلال است. (طوسی، ۱۳۶۵، ج۷، ص۱۳)

این همه تأکید بر لقمه ی حلال به خاطر این است که لقمه بر روح و جان آدمی نیز اثر می گذارد. در عالم اسراری است که ما از بسیاری از آن ها بی اطلاعیم. یکی از این اسرار، نحوه ی ارتباط غذای حلال با روحیات معنوی فرد است. این که پیامبر h می فرماید: هر کس حرام بخورد قلبش سیاه، دینش فاسد، نفسش ضعیف و دعایش رد و عبادتش کم می شود و یا امام صادق a می فرماید: اثر درآمد حرام به صورت فقر و پریشان حالی در فرزندان آشکار می شود. امام کاظم a هم می فرماید: همانا مال حرام زیاد نمی شود و اگر هم زیاد شود خیر و برکتی برای آن شخص ندارد و… همه حاکی از این است که لقمه ی حرام چنین آثار وحشتناکی را در کلیه جنبه های زندگی انسان بر جای می گذارد. بنابراین، عاقلانه این است که برای فرار از چنین نتایج دردناکی، به لقمه نان حلالی راضی باشیم و برای یک خوشی چند لحظه ای دین و دنیای مان را به آتش نکشیم.

گفتن بسم الله: خوب است که خوردن غذا با بردن نام خدا آغاز شود. آغاز کردن کار با نام خدا و ابتدای به اسم «الله» اشارتی لطیف و رمزگونه به لزوم حق بودن فعل و پاک بودن فاعل دارد. بنابراین، کاری را می توان با نام خدا آغاز کرد که هم حق باشد و هم از قلب پاک و نیت خالص فاعل برخاسته باشد و اگر عملی فاقد هر دو حسن یا یکی از آن دو باشد، قابل شروع با نام خدا نیست و به مقصد نیز نمی رسد؛ زیرا کار باطل به باطل ختم می شود. پس برای منتهی شدن کار به مقصد اصیل خود که حق است و مصونیت از نافرجامی که آفت فعل است، باید کار را با نام خدا و به حق آغاز کرد. (جوادی آملی، ج۱، ص۲۹۷) بنابراین، وقتی فرد غذایش را با نام خدا شروع می کند، به این نکته نیز التفات دارد که هدفش از غذاخوردن باید برآورده کردن خواست خداوند باشد.

خوردن متعادل غذا: بسیاری از امراض در اثر پرخوری یا کم خوری به وجود می آید. بیماری هایی مانند پرفشاری خون، دیابت، سرطان، اختلال در چربی های خون، سکته های مغزی، سایش مفاصل و بیماری کیسه ی صفرا بخشی از عوارض پرخوری و در نتیجه چاقی است. بنابراین مناسب است به توصیه ی امام رضا a گوش دهیم که فرمودند: «به اندازه ای غذا بخور که متناسب بدنت باشد و بیش تر از آن ارزش غذایی ندارد و هر کس به اندازه بخورد او را سود ببخشد و هم چنین است آشامیدن آب.» (محدث نوری، ۱۴۰۸، ج۱۶، ص۲۲۰) خوردن معتدل، گذشته از این فواید جسمانی دارای فواید روحی نیز هست و در مقابل پرخوری آثار و تبعات منفی نیز برای روح دارد. رسول خدا h می فرمایند: «دل های تان را با پرخوری و پرنوشی نمی رانید، زیرا دل ها مانند زراعتند که آب بسیار آن ها را نابود می کند.» (طبرسی، ۱۴۱۲، ۱۴۹) هم چنین فرمود: «کسی که هر چه بخواهد می خورد، خدا بدو نظر