پاورپوینت کامل افت قند خون چیست؟ ۲۸ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل افت قند خون چیست؟ ۲۸ اسلاید در PowerPoint دارای ۲۸ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل افت قند خون چیست؟ ۲۸ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل افت قند خون چیست؟ ۲۸ اسلاید در PowerPoint :

>

کاهش قند خون یا (هیپوگلیسمی) عارضه ای است که طی آن گلوکز خون کاهش می یابد و یاخته ها (سلول¬ها)ی بدن انسان از مواد غذایی محروم می شوند. به سخن دیگر، افت قند خون عبارت است از قند خون کمتر از ۸۰ میلی¬گرم در دسی لیتر یا قند خون زیر ۹۰ میلی-گرم در دسی لیتر توأم با نشانه های مربوط به آن.

از متداول ترین عوامل ایجاد آن، مصرف بیش از حد انسولین در مرض قند است که قند خون را دچار نوسانات شدیدی می کند. علت شایع دیگر، افت واکنشی قند خون است که براساس آن مواد غذایی، ترشح بیش از اندازه ی انسولین را تحریک می کند و سبب افت گلوکز خون و پیدایش نشانه ها می شود. علت های دیگر عبارتند از: بازتاب نامعمول در مقابل برخی غذاها و داروها، بیماری کبدی، بارداری، تب زیاد و در موارد نادر توده ها (تومورها)ی لوزالمعده ای که انسولین تولید می کنند و موسوم به «انسولینوما» هستند.

سایر علل عمده¬ی کاهش قند خون

۱. تزریق خودسرانه ی مقدار زیاد انسولین یا مصرف برخی از داروهای کاهنده ی قند خون مانند «سولفونیل اوره ها» و Meglitinides. داروهای دیگر همچون بازدارنده¬های «آلفاگلوکوزیداز» بی گوایندها و Thiazolidiones هم وقتی همراه با دیگر داروها استفاده شوند، امکان دارد به افت قند منتهی شوند.

۲. افزایش فعالیت جسمانی یا انجام ورزش.

۳. به تعویق انداختن صرف غذا یا حذف وعده های غذایی.

۴. مصرف وعده های غذایی که حجم کمی دارند.

۵. مصرف مشروبات الکلی.

اغلب بیماران مبتلا به مرض قند راجع به افزایش قند خون و شیوه های مهار آن اطلاعات کافی دارند؛ اما شمار اندکی از آنان به آثار کاهش قند خون واقف اند.

نشانه های افت قند خون

لرزش اندام، احساس مورمور شدن، حس گرسنگی، اختلال بینایی، سیاهی رفتن چشم، گزگز، مورمور یا سوزن سوزن شدن دور دهان و لب ها، سردرد، عدم تمرکز، تعریق شدید ناگهانی و سرد، پوست سرد و مرطوب، رنگ پریدگی، لکنت زبان، رفتارهایی غیرعادی و نامنتظره، دو بینی، پرحرفی، هیجان گاه گاهی خواب آشفته و کابوس، گاهی شکم درد و گاه بروز حرکات تهاجمی (در جوانان)، برخی اوقات تشنج ناگهانی (در کودکان)، اختلالی حواس و فراموشی (در سالمندان)، بی¬حالی، سرگیجه، ضعف، نگرانی، ضربان تند قلب، گرسنگی شدید، عصبانیت، عدم تعادل، لرزش دستان، تشخیص ندادن زمان و مکان، سستی زانوان، تحریک پذیری، غش، لرزش عضلانی، تندی ضربان نبض، وخامت میزان واکنش، گرمازدگی، کاهش دمای بدن، بی هوشی، اغما و حتی مرگ (در صورتی که به نشانه های آگاه کننده توجه نشود). افرادی نیز در هنگام خواب دچار افت قند خون می شوند که نشانه های شبانه ی آن عبارت اند از: خواب بد و دچار بختک شدن و فریاد زدن، عرق ریزی زیاد و خیس شدن لباس، احساس خستگی و تحریک پذیری در هنگام بیدار شدن و…

گفتنی است که در طی روز بر اثر ترشح هورمون آدرنالین، نشانه هایی مثل کاهش قند خون در فرد بروز می کند که امکان دارد به اشتباه افت قند تشخیص داده شود. پس مؤثرترین شیوه ی تشخیص این ناراحتی، آزمایش قند خون است.

اقدام های احتیاطی و حیاتی

۱. مخاطره آمیزترین و متداول ترین عارضه ی تزریق انسولین، کاهش قند خون است. چنان چه مریض بی هوش نبود، نخستین اقدام نجات بخش، خوراندن آب میوه ی شیرین، آب قند، چند حبه قند و یا هر گونه خوردنی یا نوشیدنی شیرین در دست رس است.

۲. اقدام آنی و نجات بخش برای بیماری که بی هوش شده، تزریق سرم قندی است؛ یعنی تزریق درون وریدی ۲۵ میلی¬لیتر سرم گلوکز ۵۰ درصد (هیپرتونیک) در ظرف دو دقیقه است که تا ۵۰ میلی لیتر هم افزایش پذیر است. این تدبیر درمانی در بیشتر موارد مؤثر بوده، بیمار ظرف چند دقیقه چشمانش را می گشاید و نجات می یابد؛ اما اگر ضرورت ایجاد کند، می توان از «گلوکاگن» در بیمارستان ها یا در اکثر مراکز فوریت های پزشکی (اورژانش) سود جست.

در صورتی که به هر علت سرم قندی یا «گلوکاگون» موجود نبود و بیمار همچنان در بی هوشی به سر می برد، به ناچار برای نجاتش باید هر ماده یا محلول شیرین، همانند شربت قند، یا محلول عسل در نیم لیتر آب گرم را به شکل تنقیه، داخل بدن بیمار کرد. لازم به یادآوری است که خوراندن یا نوشاندن هر ماده ا ¬ی به بیمار در حال اغما و بی هوشی که قادر به بلع نیست، خطرناک است و امکان دارد به ریه اش وارد شود و خفه اش کند. باید اضافه کرد که تنقیه، یک شیوه ی