پاورپوینت کامل بازی های بومی و سنتی را زنده کنیم ۴۱ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل بازی های بومی و سنتی را زنده کنیم ۴۱ اسلاید در PowerPoint دارای ۴۱ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل بازی های بومی و سنتی را زنده کنیم ۴۱ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل بازی های بومی و سنتی را زنده کنیم ۴۱ اسلاید در PowerPoint :

>

بعد از مدت ها، اقوام و خویشان گرد هم آمده اند. دیدارها تازه می شود و بازار دیده بوسی و احوال پرسی داغِ داغ است؛ اما پس از کمی صحبت درباره ی مسائل متفرقه و مرور چند برگ از آلبوم گذشته، آرام آرام صدای دینگ دینگ اپلیکیشن ها فضا را پُرمی کند. بزرگ ترها وارد دنیای مجازی خود می شوند و همان طور که در واتس آپ، لاین و وایبر به وب گردی مشغول اند، هم زمان به صحبت های صاحب خانه نیز گوش می دهند و در حالی که سرشان در گوشی است، هر از گاهی با لبخند یا تکان دادنِ سر، جمله های صاحب خانه را تأیید می کنند! کوچک ترها نیز با رایانه و تبلت صاحب خانه و فرزندش مشغول بازی های کامپیوتری می شوند. البته این دو وسیله، جواب گوی همه ی بچه ها نیست و بقیه ی بچه های فامیل با موبایل های خودشان مشغول بازی می شوند. در واقع، صله ی رحم به بازارچه ای مجازی یا گیم نتی خانوادگی بدل می شود که هر کسی در دنیای مجازی خودش سیر می کند!

بازی یا روی کردی اجتماعی و علمی؟

بسیاری از افراد جامعه بازی را نوعی سرگرمی و تفریح کودکانه می پندارند و هیچ روی کرد تربیتی یا علمی برای آن قائل نیستند؛ اما ماجرا به این سادگی نیست و اهداف تربیتی و علمی فراوانی در بازی نهفته است. به باور بسیاری از کارشناسان و متخصصان حوزه های علوم انسانی و تربیتی، «بازی» یک رفتار بچه گانه ی ساده و تنها برای سرگرم ساختن کودکان نیست؛ چراکه بازی در عین سادگی، ارزانی و جدی نبودن، مفاهیم و مضامین دقیقی همراه دارد و نوعی آموزش پیش رفته و مدرن است که اثرهای مثبت و کارکردهای اجتماعی فراوانی دارد. در حقیقت «بازی» با هم سالان را می توان الفبای یادگیری بسیاری از مهارت های اجتماعی و مدل مینیاتوری تعامل های بشری، در سنین کودکی قلمداد کرد. «بازی» در تقویت اعتمادبه نفس، افزایش خلاقیت، آموزش علوم پایه، تقویت قوای حسی و جسمی، تخلیه ی انرژی، مقابله با اضطراب، تقویت مهارت های کلامی و ذهنی، تقویت حس تعادل، ایجاد حس نوع دوستی و تعامل با دیگران، افزایش سلامت روان و جسم، زایش انگیزه، تبادل ایده و افکار و… نقشی انکارناپذیر و بی بدیل دارد. جالب این که با وجود کارکرد های بی شمار و اثرگذار این مهارت اجتماعی، «بازی» فاقد هرگونه پیچیدگی و دشواری در نحوه ی اجراست و به هیچ عنوان متأثر از قوانین، توقع ها و انتظارهای جامعه نیست. دلیلِ فاقد پیچیدگی و بی تکلف بودن بازی، تعیین قواعد بازی به دست خود کودکان است و به همین علت، هیچ گاه قواعد وضع شده در اجتماع بر «بازی» اثر نمی گذارد.

در بازی های کودکان، نوشتن فیلم نامه، دکوپاژ، میزانسن یا صحنه آرایی، موسیقی متن، تعیین نقش افراد و… به دست خود بچه ها انجام می شود و در هر لحظه از بازی، امکان جابه جایی نقش ها، لوکیشن و حتی متن فیلم نامه قابل تصور است؛ چراکه بازی، وسیله یا راهی برای رسیدن به هدف نیست؛ بلکه خودِ بازی هدف است و به قولی «مقصد بازی، راه است.» بازی، زبان مشترک همه ی بچه ها با فرهنگ ها و قومیت های گوناگون است که گاهی بدون هیچ ابزار جانبی اجرا می شود و ممکن است ساعت ها طول بکشد و آن ها را سرگرم کند. شور و نشاط، هیجان، سرگرمی، تفریح و لذت از مؤلفه های یک بازی سالم هستند که زمینه ی ادامه یا تکرار آن را در اولین فرصت مناسب، فراهم می سازند. خستگی و زمان در بازی مفهوم خود را از دست می دهند. زمان در حین «بازی» متوقف می شود و تنها چیزی که کودکان در این مدت بدان نمی اندیشند، دنیای اطراف است. این تخلیه ی فکری و حذف موقت پلشتی ‎های ذهن، بهترین زمان آموزش مهارت های اجتماعی، فرهنگی و حتی علمی به کودکان است؛ لذا کارشناسان در شیوه ی آموزشی «های اسکوپ» یا همان «آموزش مبتنی بر بازی» اصولی را طراحی کرده اند که با اجرای این اصول، آموزش علوم پایه از طریق بازی امکان پذیر می شود.

انواع بازی و سرگرمی

هر چند تنوع و تعدد بازی ها، امکان دسته بندی و جداسازی آن ها را کمی دشوار می سازد؛ ولی در مجموع می توان بازی ها را به چهار دسته ی «کلامی»، «ذهنی»، «حرکتی» و «مجازی» تقسیم بندی کرد.

بازی های کلامی: نیاز به هیچ ابزاری نیست و در آن ها افراد با به کاربردن عبارت های مختلف و بازی با کلمه ها، خود را سرگرم می سازند. بازی هایی نظیر چیستان، بیست سؤالی، مشاعره، تکرار چندباره ی یک جمله که کلمه های آن دارای شباهت های آوایی هستند، دادن پاسخ معکوس به سؤال ها و… از جمله بازی های کلامی هستند.

بازی های ذهنی: به ابزار ساده ای نیاز دارند و در تقویت قوای ذهنی اثرگذار هستند. از قدیمی ترین بازی های ذهنی می توان به شطرنج، دوز، اسم و فامیل، حل چیستان و معما، سودوکو، تانگو، پازل یا جورچین و… اشاره کرد که درگیری ذهن در این بازی ها، بیش از دیگر اعضای بدن است.

بازی های حرکتی: بازی هایی است که جنب وجوش و تحرک، اصلی ترین شاخصه ی آن هاست. دامنه ی بازی های حرکتی بسیار فراتر از بازی های کلامی و ذهنی است و از همین رو، طرف داران بیش تری نیز دارد. گرگم به هوا، قایم باشک، استپ هوایی، نون بیار کباب ببر، یه قل دوقل، هفت سنگ، خاله بازی، سنگ کاغذ قیچی، بالابلندی، تیله بازی، گردوبازی، خروس جنگی، زو، شاه و وزیر، الک دولک، شمع گل پروانه، عموزنجیرباف، کلاغ پَر، گل یا پوچ، لِی لِی، وسطی و… از جمله بازی های حرکتی هستند که البته در عصر حاضر کم تر به آن ها پرداخته می شوند.

بازی های مجازی: این بازی ها از طریق رایانه و در فضای مجازی اجرا می شوند. این بازی ها که در حال حاضر طیف وسیعی از کودکان، جوانان، نوجوانان و حتی بزرگ سالان را به خود سرگرم کرده، از جمله بازی های ابداع شده در عصر اطلاعات هستند. بازی های مجازی که به شکل انفرادی، دو نفره، گروهی، آن لاین و آف لاین قابل اجرا هستند، در سال های اخیر جای گزین بسیاری از بازی های کلامی، ذهنی و حرکتی شده اند.

جدال نابرابر بازی های سنتی با بازی های رایانه ای

با وجود آثار مثبت بازی های حرکتی و ذهنی، ژانر جدیدی از بازی به نام بازی رایانه ای در جدالی نابرابر، بر بیش تر بازی های سنتی اثر گذاشته است؛ تا جایی بچه ها کم تر علاقه ای به انجام بازی های دیگر نشان می دهند و حتی اسامی بسیاری از آن ها را نیز تاکنون نشنیده اند! با این حال، هنوز هم بازی های سنتی در برخی شهرها و روستاها طرف داران خود را دارد و گاهی انجام می شود؛ ولی به جرئ