پاورپوینت کامل برنامه عمل ملی برای زنان، در مراحل زنان ۷۵ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل برنامه عمل ملی برای زنان، در مراحل زنان ۷۵ اسلاید در PowerPoint دارای ۷۵ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل برنامه عمل ملی برای زنان، در مراحل زنان ۷۵ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل برنامه عمل ملی برای زنان، در مراحل زنان ۷۵ اسلاید در PowerPoint :

>

گزارشی از تهیه و تدوین برنامه عمل ملی زنان در جمهوری اسلامی ایران

ضرورت برنامه ریزیها، سیاستگذاریها و تعیین اهداف بلندمدت جمهوری اسلامی ایران برای زنان و مسائل آنان، و ترسیم خط مشی کلی نظام اسلامی در این خصوص و تدوین ((برنامه عمل ملی زنان)) امری است که چند سالی که اذهان را متوجه خود ساخته و دست اندرکاران را و البته با مقداری تأخیر، به اقدامی عملی واداشته است. آنچه می خوانید گزارشی کوتاه از برنامه عمل ملی زنان است که علاوه بر اشاره به مراحل تهیه و تدوین آن، سرفصلهای این برنامه را نیز در بخشهای مختلف بازگو نموده است.

برنامه ریزی و ارائه راهکارهای عملی به عنوان یکی از ضروریات حل مشکلات و رشد و پیشرفت جوامع محسوب شده و مورد تأکید و توجه سیاستگزاران و مجریان می باشد. در کشور ما نیز توجه به برنامه ریزی با ارائه برنامه های پنج ساله توسعه اقتصادی، اجتماعی نمایان شده، اما جهت گیریها، هدفهای کلان و خط مشیهای اساسی و سیاستهای اتخاذ شده در برنامه های توسعه کشور فارغ از ملاحظات و تفاوتهای جنسیتی و عمدتا با هدف تلاش در جهت تحقق عدالت اجتماعی و ارتقاء سطح کمی و کیفی فرهنگ عمومی و شرایط اقتصادی و اجتماعی پیش بینی و منظور گردید.

در این زمینه آنچه از نظر برنامه ریزان شاید دور مانده باشد، توجه به زوایا و شکافهایی است که در اثر اعمال سیاستهای رژیم گذشته – علی رغم تلاشهای به عملآمده در جمهوری اسلامی – در زمینه عدالت اجتماعی و بهبود وضعیت زنان و مردان، هنوز کم و بیش وجود دارد. این مشکلات به شکل یک چرخه معیوب، سرعت نیل به اهداف تعیین شده ملی را کند می نماید و به نظر می رسد با شناسایی و حذف آنها، ارتقاء وضعیت همه جانبه ممکن می گردد. بی شک یکی از علل ادامه نابسامانی در امور بانوان فقدان یا کمی توجه به تفاوتهای جنسیتی زنان و مردان در برنامه ریزیهای کلان کشوری است و می توان با ورود عنصر فوق و توجه به عقب ماندگیهای زنان در برنامه ریزی، این کاستی را جبران نمود. چرا که به عنوان بخشی از ضرورتهای ملی چنانچه مسائل زنان و مردان در مشترکات و عرصه هایی که متفاوت هستند به درستی تصویر و اعمال شده و هر دستگاه کشوری نیز در حیطه موضوع کاری خود، به نقش و جایگاه ویژه این دو توجه جدی نماید، تحقق برنامه ها نتایج مطلوبتری را در بر دارد.

روشن بود که پس از گذشت حدود ۱۹ سال از پیروزی انقلاب اسلامی و دستیابی به ((تصویر موجود موقعیت زنان)) با تهیه گزارشات آماری و تحلیلی و نیز ((وضعیت مطلوب)) با طرح دیدگاههای حضرت امام(ره) و بخصوص تأکیدات اخیر مقام معظم رهبری باید حرکتی در زمینه برنامه ریزی کلان و رفع کاستیهای مربوط به زنان صورت می گرفت و تأخیر به عمل آمده جبران می شد. اشاره به بخشی از مصاحبه مقام معظم رهبری با مجله زن روز در اسفندماه سال ۱۳۶۳ و در زمان ریاست جمهوری ایشان که تأکید بر پی گیری عملی و ارائه راهکارهای جدی برای حل معضلات زنان بوده است، تأییدی بر تأخیر در انجام این مهم است. چنانچه معظم له حدود ۱۳ سال پیش در مصاحبه مذکور فرمودند:

((درباره مسائل زن از لحاظ نظری می توان خیلی حرف زد، اما کلی گویی خواهد شد. لذا چیزی که می تواند مشکل ظلم به زن و منزوی بودن او و عقب ماندگی اش نسبت به مرد یا به هر حال جایگاه عملی حقیقی زن در جامعه را مشخص کند، یک کار عملی و یک پی گیری عملی است. این صرفا یک کار نظری نیست که انسان بنشیند روی آن فکر کند و به عنوان یک فرد نظر بدهد و کلیاتی را بیان کند. بنابراین شما اگر دنبال این قضیه هستید باید دنبال تشکیل یک گروه کار بروید. و من معتقدم جامعه زنان اگر می خواهد به صورت جدی دنبال مسائل مربوط به خودش باشد تا ارشاد و هدایت و آینده خوبی را برای زنان تدارک ببیند، لازم است دنبال تشکیل گروههای کار، یعنی گروههایی که نظرهای خاص را در زمینه هایی مشخص و معلوم می کنند و راهکارها را ارائه می دهند، برود.))

اندیشه تهیه و تدوین برنامه عمل ملی برای زنان در برخورد با مشکلات و آگاهی نسبت به مطالب فوق به تدریج با تشکیل دفتر امور زنان نهاد ریاست جمهوری و بعد از عدم موفقیت این دفتر برای ورود مسائل زنان در برنامه ریزیهای کلان کشور شکل گرفته و رفته رفته با کسب تجارب مختلف با این مسائل در سطوح اجرایی، ضرورت آن آشکارتر شد. اگر چه برگزاری چهارمین کنفرانس جهانی زن که طی آن سندی تحت عنوان برنامه عمل زنان با حضور نمایندگان بیش از ۱۹۰ کشور در پکن تصویب شده و توافق دولتها برای ارائه برنامه عمل ملی خود ظرف دو سال پس از برگزاری کنفرانس، روند تهیه برنامه زنان در جمهوری اسلامی را سرعت بخشید.

خانم مهندس مرضیه صدیقی، نماینده مجلس شورای اسلامی که از اعضای موثر در تهیه و تدوین این برنامه عمل است، در مورد این اقدام می گوید: تهیه این برنامه مورد نظر برای یک مقطع ده ساله ضروری به نظر می رسید. بنابراین پس از انجام یک سری مقدمات در نشستی مشترک با حضور کلیه معاونین برنامه ریزی دستگاههای اجرایی کشور و اعضای شورای اجرایی تهیه برنامه عمل به ریاست سرکار خانم شهلا حبیبی، برنامه کار، تشریح و مورد نظرخواهی قرار گرفت. چنانچه مطلعید در حال حاضر کشور دارای برنامه پنج ساله توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی است، اما مسائل مربوط به زنان به طور مشخص در این برنامه لحاظ نشده و جای آن دارد جمهوری اسلامی که به دنبال اهداف متعالی اسلام، رشد و پیشرفت و تعالی زنان را مد نظر دارد برای دستیابی به این مهم برنامه مدونی را ارائه دهد تا در سطوح ملی و بین المللی قابل طرح بوده و به عنوان الگویی مورد استفاده سایرین نیز قرار گیرد. به هر حال، کار با این هدف آغاز شده و هر یک از دستگاههای اجرایی، گروه کارشناس خاص خود را به منظور مشارکت در تدوین برنامه معرفی کرده و حاصل فعالیتهای انجام شده این گروههای کارشناسی، در شش کمیته با عناوین ((آموزش))، ((بهداشت))، ((تأمین اجتماعی))، ((اشتغال))، ((فرهنگی – حقوقی)) و ((منابع مالی)) به منظور جمع بندی به شورای تلفیق ارائه می گردد. در هر یک از کمیته ها نیز یک نفر از سازمان برنامه و بودجه و یک نفر از دفتر امور زنان حضور دائم دارد.

وی با اشاره به اینکه در این زمینه ابتدا برنامه دوم توسعه از دیدگاه مسائل زنان مورد بررسی قرار گرفته و کلیه موارد خاص، شامل اهداف، سیاست ها، برنامه ها، طرحها و پروژه های مربوطه، همچنین منابع مالی اختصاص یافته استخراج شده، می گوید:

بعد از این مرحله با توجه به آرمانهای نظام اسلامی و شرایط فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی موجود، شاخصهای مربوط به زنان در کلیه بخشها تعریف شده و نهایی می شوند. البته برخی از این شاخصها در برنامه دوم مطرح شده و شاخصهای جدیدی نیز مطرح گردید که موجب تقویت ابعاد اجتماعی، فرهنگی و حقوقی برنامه توسعه خواهد بود. همچنین تجزیه و تحلیل مسائل و مشکلات و موانع موجود در راه توسعه در کلیه بخشها، از موارد مهمی است که مورد مطالعه قرار گرفته تا در تنظیم ((اهداف کیفی)) و ((اهداف کمی)) که در واقع بستر حرکت برنامه را تعریف می نماید، به کار رود.

خانم مهندس صدیقی که رابط پارلمانی دفتر امور زنان نیز می باشد در خاتمه می افزاید:

تدوین این برنامه از سویی به برنامه ریزیهای داخلی، اعم از باقیمانده برنامه دوم توسعه، مقدمات برنامه سوم و بویژه برنامه ۲۵ ساله ((ایران ۱۴۰۰)) و از سوی دیگر به برنامه ریزیهای بین المللی برای زنان توجه دارد.

بدین ترتیب نمایندگان کلیه دستگاههای اجرایی طی جلسات متعدد و در کمیسیونهای مختلف، تا کنون موفق به تهیه و تدوین ((اهداف کیفی))، ((سیاستها و خط مشیهای اجرایی)) و بخشی از اهداف کمی شده اند. از این میان ((اهداف کیفی)) در اواخر تیرماه سال جاری توسط جناب آقای هاشمی رفسنجانی رئیس جمهور وقت، به سازمان برنامه و بودجه با دستور پی گیری، ابلاغ شد.

اینک با توضیحاتی که گذشت مشروح اهداف یاد شده را تقدیم می داریم:

بخش آموزش

۱- ایجاد زمینه های لازم جهت تعمیق معرفت دینی، تقویت ارزشهای اسلامی و تبیین جایگاه حقوق زن در اسلام به منظور پرورش جنبه های فرهنگی و خودباوری دختران دانشآموز و دانشجو.

۲- دسترسی برابر دختران به امکانات آموزشی در کلیه سطوح به ویژه در مناطق محروم کشور.

۳- رفع و کاهش موانع و نابرابری آموزشی برای دختران در کلیه سطوح بخصوص در آموزش عالی.

۴- افزایش دسترسی و فراهم نمودن فرصتهای آموزشی برابر برای زنان در کلیه رشته های آموزش غیر رسمی.

۵- بهبود شاخصهای کیفی و کمی آموزش دختران در کلیه سطوح آموزشی.

۶- توسعه امر سوادآموزی دختران و زنان با تأکید بر مناطق روستایی و عشایری.

۷- افزایش کارآیی درونی و بیرونی در همه سطوح تحصیلی در انواع آموزش دختران و بهبود شاخصهای کیفی و کمی آموزش دختران در کلیه سطوح آموزشی.

۸- اصلاح محتوای آموزشی (دروس) جهت ارائه تصویر متعادل از زنان در نقشهای خانوادگی و اجتماعی و آموزشی، حقوق زنان و مردان و خانواده در کلیه سطوح.

۹- فراهم ساختن زمینه آموزشهای غیر رسمی زنان متناسب با فرصتهای شغلی مناطق و نیازهای بازار کار.

۱۰- بهبود کیفیت آموزشی، اشاعه دانش فنی، گسترش آموزشهای فنی و حرفه ای و کار و دانش برای دختران.

۱۱- گسترش آموزشهای مداوم و کاربردی برای بهبود زندگی فردی و اجتماعی نوسوادان و جلوگیری از بازگشت آنان به بیسوادی.

۱۲- افزایش آموزشهای عمومی بهداشتی بویژه بهداشت بانوان.

۱۳- تأکید بر آموزشهای بهداشت جسمی و روانی برای دختران در کلیه مقاطع تحصیلی. (ابتدایی، راهنمایی، متوسطه و آموزش عالی)

۱۴- ارتقاء دانش، مهارت و آگاهی زنان با توجه به جایگاه این قشر در روند تولید در جوامع شهری، روستایی و عشایری بویژه در بخش کشاورزی.

۱۵- تقویت فرهنگ ورزش و فراهم نمودن امکانات و تسهیلات آموزشی لازم و کافی برای ورزش بانوان.

۱۶- گسترش امکانات پرورشی، ورزشی و تفریحی برای اوقات فراغت دختران جوان.

۱۷- تأکید بر پژوهش و تحقیق در ابعاد مختلف آموزشهای رسمی، غیر رسمی بویژه برای زنان.

۱۸- تأکید بر حضور زنان کارشناس و متخصص در برنامه ریزی و سیاستگذاری آموزشی در کلیه سطوح آموزشی در نسبتی برابر با جنسیت مخاطبین این برنامه ها.

۱۹- تأکید بر حضور فعال زنان متخصص به منظور بهبود شاخصهای کادر آموزشی و مدیریتی زنان در کلیه سطوح آموزشی به نسبت مخاطبین برنامه ها.

۲۰- ارائه دیدگاههای نوین علمی جهت بازآموزی و ارائه آموزشهای غیر رسمی و مکمل برای زنان شاغل.

۲۱- ایجاد و گسترش تشکلهای علمی، اجتماعی و فرهنگی زنان دانشجو.

۲۲- گسترش و ترویج مشاوره شغلی در نظام آموزشی متوسطه و مبتنی نمودن شایستگی فراگیران بر مبنای شاخصهای علمی و هدایت آنان به رشته های مناسب و جلوگیری از تمرکز زنان دانشجو در رشته های خاص.

۲۳- بکارگیری وسایل ارتباط جمعی، اعم از جراید، تلویزیون و. .. به منظور ارائه آموزشهای خاص برای آحاد مردم جهت ایجاد شرایط مناسب برای پذیرش نقش زنان در مشاغل تخصصی و سطوح عالی مدیریت.

۲۴- بازنگری و اصلاح قوانین جاری در جهت رفع تبعیض از زنان در مقاطع تکمیلی و فرصتهای مطالعاتی در داخل و خارج از کشور.

۲۵- تعیین ضریب جنسیت جهت ایجاد فرصتهای عادلانه برای زنان در تعدادی از رشته های خاص دانشگاهی.

بخش بهداشت و درمان

۱- ارتقاء کیفی خدمات بهداشت باروری به سطح مطلوب.

۲- تقویت و گسترش آموزش بهداشت باروری.

۳- تأمین امنیت غذایی و تغذیه سالم و حلال خانواده با تأکید بر بهبود تغذیه مادران باردار و زنان شیرده و کودکان.

۴- کنترل، حذف یا ریشه کنی بیماریهای واگیر با قابلیت پیشگیری و کنترل بیماریهای غیرواگیر و کاهش عوامل خطر این بیماریها با تأکید بر سلامت زنان.

۵- تأمین بهداشت و سلامت محیط زیست، تحصیل و کار برای زنان و دختران جوان با توجه به ویژگیهای خاص آن.

۶- پیشگیری از معلولیتهای جسمی و روانی زنان و تعمیم