پاورپوینت کامل محکم و استوار با آرزوهای بزرگ ۴۴ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل محکم و استوار با آرزوهای بزرگ ۴۴ اسلاید در PowerPoint دارای ۴۴ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل محکم و استوار با آرزوهای بزرگ ۴۴ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل محکم و استوار با آرزوهای بزرگ ۴۴ اسلاید در PowerPoint :

>

دختران دنیا

دختران پاکستان، محکم و استوار با آرزوهایی بزرگ فاطمه فیاضی – پاکستان

کشور پاکستان، قدمتی چند هزار ساله داشته و تاریخ آن عمدتاً به تاریخ هند و ایران وابسته است. در دوران پیش از ظهور اسلام، این سرزمین اکثراً در دست ایران و تا حدودی هم هندیان بود. در قرن هشتم میلادی دین اسلام به این کشور وارد شده و در قرن دهم هجری سربازان دولت اسلامی، نواحی شمالی آن را تصرف و پاکستان را به حکومت اسلامی ضمیمه کردند و تا زمان تسلط انگلیسی ها بر این سرزمین، پاکستان در دست مسلمانان باقی ماند.

پایتخت «پاکستان»، «اسلام آباد» است و از شهرها و ایالت های مهم آن می توان به «پنجاب»، «سند»، «پیشاور» و «کراچی» اشاره کرد. این کشور به علت یکی بودن با کشور «هندوستان» در حدود پنجاه سال پیش، از لحاظ فرهنگی، اعتقادی و آداب و رسوم بسیار شبیه «هندوستان» است. ما برای آشنایی بیشتر با این کشور با خانم «فاطمه فیاضی» به صحبت نشستیم تا از زبان ایشان با پاکستان و دختران آن آشنا شویم.

خانم «فیاضی» متولد سال ۱۹۸۲ میلادی (۱۳۶۱ه.ش)، اهل شهر کراچی پاکستان است. وی ضمن استقبال گرم از ما، صحبت خودش را این گونه آغاز می کند:

سال ها پیش به همراه خانواده ام به خاطر تحصیل پدرم به ایران آمدیم و تا چهار پنج سال پیش هم با خانواده ام در ایران زندگی می کردیم. تا اینکه درس پدرم تمام شد و تصمیم گرفتیم که به پاکستان برگردیم اما من چون به حوزه و ادامه تحصیل در مدرسه علمیه علاقه زیادی داشتم، در ایران ماندم.

خانم فیاضی، با توجه به اینکه شما در ایران تحصیل کرده اید، آیا تفاوتی بین تحصیل در ایران و پاکستان هست؟

سیستم آموزشی ایران با پاکستان تفاوت زیادی دارد. سیستم آموزشی ایران تقریباً مطابق با فرانسه است؛ اما چون پاکستان چند سال مستعمره انگلستان بوده، تحت تأثیر سیستم آموزشی انگلستان است. به این ترتیب که ده سال در آموزشگاههای آنجا دوره مشترکی از هفت سالگی شروع می شود و همه دانش آموزان این دوره را می گذرانند. بعد از این ده سال مدرک «مِتْریک» را می گیرند. سپس دو سال یا چهار سال در کالج ادامه تحصیل می دهند و به طور اجمالی با دانشگاه آشنا می شوند. مدرک کالج تقریباً برابر با مدرک کاردانی در ایران است. بعد از اینکه دوره کالج تمام شد بر طبق نمره کالج به دانشگاه وارد می شوند البته بدون کنکور ورودی.

دانشگاههای مهم پاکستان چه نام دارند و آنها را از لحاظ علمی با ایران چگونه مقایسه می کنید؟

دانشگاه «مهران یونیورسیتی»، «کراچی یونیورسیتی»، «داوود یونیورسیتی» و یک دانشگاه مختص خانم ها است که حتی کادر آموزشی، کارکنان و خدمه آن همه زن هستند، به نام «فاطمه جناح یونیورسیتی». دانشگاههای پاکستان با ایران تفاوت چندانی ندارند و از لحاظ علمی تقریباً برابر هستند، فقط تفاوتی که با دانشگاههای ایران دارند این است که دختران در انتخاب حجاب مختارند و هیچ سختگیری وجود ندارد.

به نظر شما حدود چند درصد از مردم پاکستان با ورود فرزندان شان به دانشگاه موافقند؟

عموم مردم این تفکر را دارند که برای پیشرفت باید تحصیلات داشت و در تحصیل فرزندشان نهایت تلاش و تشویق را به کار می گیرند ولی گروهی از مردم پاکستان که فرقه «طالبان» و «وهابیان» هستند در این امر بسیار سختگیری می کنند و با حضور زن در اجتماع به هر گونه مخالفند. گرچه نمی توانند به صورت مستقیم در این امر دخالت کنند اما به صورت نهادهای خصوصی و کوچک و با نفوذ در نهادهای دولتی تأثیرگذار هستند.

خانم فیاضی، چند درصد از مردم پاکستان مسلمان و شیعه اند و آیا مشکلی با وجود وهابیان و طالبان برای شیعیان آنجا پیش می آید؟

حدود ۹۷% از مردم پاکستان مسلمان هستند که ۳۷% آنها شیعه و بقیه از سایر مذاهب هستند. در چند سال گذشته، شیعیان از لحاظ امنیت مشکل داشتند چون اکثر دانشجویان شیعه یا افراد مهمی را که شیعه بودند مثل پزشکان یا معلمان شیعه را ترور می کردند. کم کم با ورود به عرصه جدید علمی این طرز تفکر کم شد، اما از بین نرفت. البته اکنون قانونی در پاکستان در حال تصویب است که در آن شیعه و سنی از هم جدا می شوند و هر کس درس های تخصصی خودش را می خواند. در نظر اول این تفکیک خوب به نظر می رسد اما این قانون از نفوذ وهابی ها سرچشمه گرفته تا بدین وسیله بتوانند شیعیان را شناسایی کنند که ما امیدواریم این قانون به تصویب نرسد.

وضعیت عمومی حجاب در شهرهای پاکستان چگونه است؟

حجاب در پاکستان اجباری نیست چون دولت نمی تواند به خاطر وجود فرقه های متفاوت دینی به اعتقادات وهابیان و طالبان اهمیت بدهد اما اکثریت مردم در پاکستان حجاب را دوست دارند. مخصوصاً دانشجویانی که فهمیده اند به واسطه حجاب از احترام بهتری برخوردارند و امنیت بیشتری برای زنان باحجاب وجود دارد.

لباس و نوع پوشش زنان در پاکستان چیست؟ آیا در این نوع پوشش اعتقادات و عقاید مردم پاکستان هم نقش دارد؟

دیدگاه حجاب در پاکستان متفاوت است. مثلاً همه نمی دانند که نوع صحیح حجاب چیست اما سعی می کنند که آن را رعایت کنند. نوع حجاب در پاکستان بیشتر لباسی است که به آن قمیس و شلوار می گویند و شامل یک بلوز بلند و شلوار و یک شال است که با آن سر را می پوشانند. لباس محلی دیگری هم هست به نام «دُوپَتّه» که بعضی از مناطق پاکستان آن را استفاده می کنند. در اعیاد یا مراسم های مخصوص هم مثل حنابندان یا عروسی، لباس هایی داریم که مخصوص است به نام های «قراره»، «شراره» و یا لباس ساری که شامل یک بلوز نیم تنه و دامن و شال بزرگ است.

مراسم های مخصوص و تعطیلات رسمی در پاکستان چه روزهایی است؟

اکثر تعطیلات برمی گردد به مراسم های مذهبی و ملی. در گذشته تعطیل رسمی و فرهنگی در روز پنج شنبه و جمعه بود، که بعد از مدتی این تعطیلات جای خود را به شنبه و یکشنبه داد. دلیل آن این بود که در این روزها تجارت و انجام معاملات در اروپا و سایر کشورهای خارجی ادامه داشت و در روز شنبه و یکشنبه تعطیل می شد. با توجه به تعطیلات آخر هفته در پاکستان و تعطیلات در سایر کشورها، ما چهار روز از انجام معامله و تجارت و گرفتن اطلاعات عقب می افتادیم برای اینکه هماهنگی بین پاکستان و کشورهای خارجی وجود داشته باشد تعطیلات به روز شنبه و یکشنبه تغییر یافت. تعطیلات دیگر هم در روز عید فطر است که سه یا چهار روز است. روز عید قربان هم یک روز تعطیل است و روز اول سال میلادی هم به مناسبت آغاز سال جدید تعطیل است. البته روز ۱۴ آگوست که روز استقلال پاکستان است از اهمیت ویژه ای برخوردار است و هنوز بعد از گذشت پنجاه سال کمرنگ نشده و مردم در این روز به جشن و خواندن سرودهای ملی می پردازند و تقریباً مثل مراسم «دهه فجر» در ایران است.

با توجه به تعطیلاتی که گفته شد مراسم خاص مربوط به این تعطیلات چیست؟

در دو روز