پاورپوینت کامل گفتگو با پروین ارسطو، بازیگر، نویسنده و کارگردان ۴۰ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل گفتگو با پروین ارسطو، بازیگر، نویسنده و کارگردان ۴۰ اسلاید در PowerPoint دارای ۴۰ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل گفتگو با پروین ارسطو، بازیگر، نویسنده و کارگردان ۴۰ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل گفتگو با پروین ارسطو، بازیگر، نویسنده و کارگردان ۴۰ اسلاید در PowerPoint :

>

هنرمندی خوش ذوق با عشق به خدا

او هنوز ۸ سالگی را تجربه می کند که نوشتن را نیز؛ و یا به گفته خودش، نوشتن مثل خوره به جانش می افتد. آرام و قرار ندارد، نوشته هایش تلفیقی است از نظم و نثر. حالت شعرگونه این نوشته ها او را مشعوف می کند. خواهر بزرگ تر، گاهی این دست نوشته ها را از دست کوچک دختر می گیرد و برای نشریات می فرستد و بعضاً چاپ هم می شود و این خود، تشویقی است برای او که بنویسد و ادامه بدهد. هم شعر، هم داستان و نمایشنامه و هم رمان. و بعد خود، کارگردان و بازیگر رمان ها و نمایشنامه هایش می شود.

وصف حال این زن هنرمند را که در قزوین زندگی می کند، شنیده بودیم. خانم «پروین ارسطو» زنی مؤمن و فعال است که با مهربانی موافقت خود را برای مصاحبه اعلام می کند و می پذیرد تا سؤالاتی را در خصوص فعالیتش از او داشته باشیم.

سال ۱۳۲۶، در شهر شاهرود (قائمشهر) متولد شدم و تحصیلاتم را در رشته ادبیات که رشته مورد علاقه ام بود، آغاز کردم؛ اما این رشته ناتمام ماند و من در رشته مامایی، دانشگاه علوم پزشکی ادامه تحصیل دادم. از سن ۸ سالگی می نوشتم اما از سال ۶۳ به شکل حرفه ای این کار را آغاز کردم.

از چه زمانی شروع به نوشتن کردید؟

به طور جدی، نوشتن را از سال ۶۳ شروع کردم. در آن سال طبق فرمایش استاد دکتر الهی قمشه ای، تحقیق بر روی سعدی را شروع کردم و خیلی از آن لذت بردم. با سعدی از بچگی آشنایی داشتم. پدرم خیلی اهل شعر و ادب بود. یادم می آید شب ها ما را دور خود جمع می کرد. شاهنامه خوانی داشتیم. به ما می گفت شعرها را حفظ کنید و در ازای آن به ما جایزه می داد؛ و او بود که مشوق اصلی من برای نوشتن بود.

اولین کتابی که نوشتید چه سالی بود؟

در اولین کتاب که به طور جدی به آن پرداختم، ۲۵ سال داشتم، که البته آن کتاب چاپ نشد. اما بعد از آن نُه کتاب نوشتم که چهار تای آنها فعلاً مجوز چاپ نگرفته اند. اما پنج کتاب دیگر مجوز گرفته و به چاپ رسیده است.

دستمایه کتاب هایتان چه موضوعاتی است؟

بعضی از آثارم را بر اساس گناهان کبیره نوشته ام. در کتاب «گلبرگ»، جهاد با نفس را مطرح کرده ام. در کتاب «راز شقایق»، موضوع حسد را و در کتاب مستند «خفاش شب»، قتل نفس را مطرح کردم. «زخم ها»، مسائل روانشناسی و. .. را مطرح می کند. ۲۸ داستان کوتاه را به نگارش در آوردم که بعضی از آنها قابلیت فیلمنامه و نمایشنامه شدن را داشتند و تبدیل شدند. کتاب دیگری را نیز نوشتم در مورد یک جانباز به نام «بگذار دست هایت باشم»، که تقدیم به مقام رهبری شد و از ایشان نیز چند جلد کتاب جایزه گرفتم.

از عالم نویسندگی بگویید.

نویسندگی، عالم عجیبی دارد. اگر آنجا که باید بنویسی، ننویسی، بیمار می شوی. بی قراری و حالت درمانده ای داری، اما لحظاتی که می نویسی، احساس نشاط و زندگی می کنی. من در همین حد عالم نویسندگی ام خلاصه می شوم؛ با نوشتن زنده ام.

از چه چیزهایی برای نوشتن الهام می گیرید؟

از مردم، از مردمی که میان آنها زندگی می کنم. مسائل اجتماعی اطراف و پیرامونم و از آدم هایی که گاه به اتفاق با آنها آشنا می شوم و آنها با خود سوژه ای را به امانت به من می سپرند. در واقع اینها همه الهام دهنده هستند.

زمانی که الهام گرفتید می نویسید؟

من بیشتر دوست دارم یک مطلب هدفدار را بنویسم چرا که هدف اصلی من پیام به خواننده است. الهامی که از پیرامون خود می گیرم، دستمایه داستان هایم است و هدفی را دنبال می کند که حتی با شاخ و برگ دادن و خارج کردن فضای رئال باز هم به دنبال دادن پیام است.

برخی سبک نوشتاری شما را برگرفته از شیوه نوشتار بالزاک می شناسند. دلیلش چیست؟

بله، اغلب دوستانی که داستان های من را خوانده اند، همین نظر را دارند؛ و این شاید به دلیل این است که سبک «بالزاک»، رئال است و من هم به شیوه رئال می نویسم.

با توجه به اینکه شما مادر و همسر هم هستید چه مواقعی فرصت می کنید که دست به قلم ببرید؟

من غالباً غروب ها در خیابان های قزوین راه می روم و فکر می کنم. داستان را در ذهنم شکل می دهم و بعد نیمه های شب که آرامش برقرار است، می نویسم.

در نوشته هایتان برای خودتان حدود هم قائلید؟

به نظر من نویسنده باید خود سانسور باشد. باید حرمت قلم را داشته باشد، و من از این نظر برای خودم حدود قائلم؛ چرا که نویسنده شأن و جایگاهی در میان مردمش دارد.

به نظر شما نویسنده ها چه کمکی به مردم می توانند بکنند؟

پیام، بالاترین و والاترین نکته ای است که هر فردی که قلم به دست دارد نسبت به آن مسئول است و باید رسول باشد و رسالت خود را با پیام و اطلاع رسانی انجام دهد.

فکر می کنید مخاطبان کتاب های شما چه گروه سنی هستند؟

جوانان را بیشتر مد نظر قرار داده ام. در کتاب «گلبرگ»، دو دختر جوان که همکارند، با دو طرز فکر و دو رویه خاص در کنار هم و در حالت مقایسه ای به پیش می روند. از ابتدای تحصیل تا دبیرستان و نقش تربیتی و اصالت فرد و جامعه، زندگی این دو دختر جوان را رقم زد.

بعد از جوانان، همه گروههای سنی و همه مردم می توانند مخاطبان داستان من باشند. خانواده ها در ساختار شخصیتی افراد بسیار مؤثرند.

به عنوان یک نویسنده، نیاز جامعه و جوانان امروز را چه می بینید؟

به نظر من مهم ترین نیاز امروز جامعه، عملکرد درست است. جوان حرف و شعار را دوست ندارد. عمل درست و راستی و حقیقت، بهترین آموزه برای جوانان امروز است.

از نظر شما بهترین اثرتان کدام است؟

من کتاب بینوایان را کار کامل تر و بهتری نسبت به بقیه کارهایم می دانم و شاید دلیلش این است که بیشتر روی پردازش و پرداخت آن کار کردم و یکی دیگر آنکه، از کارهای آخرم است و هر چقدر انسان بیشتر کار کند از کار جدیدش بیشتر از کارهای قبلی رضایت پیدا می کند.

موضوع بینوایان چیست؟

داستان انسان هایی است که به خاطر فقر به زندان افتاده اند. داستان زندگی ۲۵ زن ایرانی است، و تأکید من بیشتر روی زنان است چرا که ظلم مضاعف و زحمت، همیشه مال این قشر از جامعه است.

در مورد رمان «خفاش شب» توضیح دهید.

در نشریات خواندم مردی مرتکب قتل های سریالی شده است. کنجکاو شدم و طی پیگیری هایم، متوجه شدم که او دستگیر شده است. در