پاورپوینت کامل اسلام و زن «قسمت اول» ۱۲۰ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل اسلام و زن «قسمت اول» ۱۲۰ اسلاید در PowerPoint دارای ۱۲۰ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل اسلام و زن «قسمت اول» ۱۲۰ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل اسلام و زن «قسمت اول» ۱۲۰ اسلاید در PowerPoint :

>

احمد زکی یمانی – وزیر نفت پیشین عربستان سعودی

ترجمه: س.م.اشکذری

پیش از ترجمه

«احمد زکی یمانی» چهره ای است شناخته شده و بین المللی. چرا که نزدیک ۲۵ سال وزیر نفت عربستان سعودی بود. از این رو شناخت چهره وی که نخستین دبیر کل سازمان کشورهای صادرکننده نفت (اوپک) به شمار می رود و در تأسیس آن مشارکت داشته، بیشتر مرهون مسئولیت سیاسی اقتصادی وی در یکی از تأثیرگذارترین کشورهای نفتی عضو اوپک است تا به عنوان یک صاحب نظر در مسائل اسلامی و فقهی. اما یک وجه اهمیت توجه به آثار علمی فرهنگی وی نیز همین وجهه ای است که سال ها در آن جایگاه برای خود کسب کرده است و جالب خواهد بود که بدانیم یکی از آثار علمی وی، کتاب «اسلام و زن» است که اینک ترجمه نخستین بخش آن را پیش روی دارید.

احمد زکی یمانی که ریشه ای یمنی دارد و متولد ۱۳۰۹ش – ۱۹۳۰م می باشد، در مکه، در خانواده ای که از نظر دانش و امامت جماعت و افتا و قضاوت شهرت داشته متولد شده است. در مدارس دولتی درس خوانده و همزمان نزد بسیاری از علمای مسجدالحرام، درس فقه و اصول فقه و تفسیر و حدیث و لغت را فرا گرفته است. آنگاه کارشناسی حقوق خود را در دانشکده حقوق دانشگاه قاهره گرفته است (۱۳۳۱ش – ۱۹۵۲م). در آنجا پیش عالمان معروفی چون «محمد ابوزهره»، «عبدالوهاب خلاف» و «علی خفیف» درس فرا گرفته است. چه اینکه در همان دانشکده، شریعت اسلامی را نیز آموزش دیده است.

وی دوره عالی حقوق بین الملل را در دانشگاه نیویورک تکمیل کرده و تخصص خود را در «حقوق مقارن» گرفته است. سپس در دانشگاه «هارفرد» درس خوانده و در سال (۱۳۳۵ش – ۱۹۵۶م) در رشته «مشکلات جهانی بهره برداری» فارغ التحصیل شده است.

زکی یمانی در کنار مباحث و سخنرانی هایی که در زمینه سیاست و نفت داشته برخی مباحث و آثار اسلامی را نیز حتی پیش از وزارت ارائه کرده که می توان به کتاب «شریعت جاودان و مشکلات عصر» و بحث های عدالت اجتماعی در اسلام، و ابزارهای بازنگری فقه اسلامی، آثار فقهی اوصاف پیامبر(ص)، و نظام سیاسی اسلامی در مقایسه با دموکراسی اشاره کرد.

وی به جز دفاتر حقوقی که دارد، اینک رئیس مرکز جهانی پژوهش های انرژی، رئیس مؤسسه «الفرقان للتراث الاسلامی»، و رئیس «موسوعه مکه و مدینه» است که وابسته به مؤسسه یاد شده می باشد.

آقای زکی یمانی که اخیراً مقاله او در نشریه «المدینه» سعودی در باره خاطرات خود از دیدار واتیکان و ملاقات با پاپ و جمع آوری قرآن، سر و صدای زیادی در محافل و رسانه های عربی به ویژه سعودی برپا کرد و تا سر حدّ تکفیر توسط برخی افراطیان سعودی و حتی اعتراض شدید نویسنده معروف لبنانی «رضوان السید»، پیش رفت، چنان که دیدگاههای وی در همین کتاب گواه است، از روشن بینی قابل توجهی برخوردار است و می توان وی را در جرگه روشنفکران شناخته شده و البته سرمایه دار کنونی سرزمین حجاز به شمار آورد. اجمال سر و صدای اخیر نیز این بود که وی به دیدار خود از کتابخانه ویژه واتیکان که اختصاص به برخی نسخه های خطی بسیار ارزشمند دارد اشاره می کند، از جمله چند برگ پوستی مخطوط قرآن که متولیان کتابخانه قدمت آن را حداقل ۱۲۵۰ سال قبل می دانند. او ضمن اشاره به تاریخچه جمع آوری قرآن، این گفته را نیز مطرح کرده که برخی از کاتبان اموی قرآن، هنگام جمع آوری آن توسط عثمان به رغم دستور وی، برخی از برگه هایی را که در اختیار داشتند پیش خود نگه داشتند و از میان نبردند. این قسمت ها به دست حاکمان بعدی اموی افتاد. زکی یمانی چنین تحلیلی را برای دستنوشته های قرآنی یاد شده ارائه و به این طریق انگشت اتهام را به سوی معاویه دراز می کند و همین اندک، کفایت می کند که شدیداً مورد حمله قرار گیرد، به این اتهام که قائل به نقص قرآن موجود شده است و برخی از کاتبان وحی را – و در واقع برخی صحابه را – زیر سؤال برده است؛ و این گناه کمی نیست! البته وی بعداً توضیح داد و تأکید کرد که از مطلب وی اشتباه برداشت شده و برخی نیز به دفاع از وی پرداختند که هیچ تردیدی در کامل بودن قرآن نیست.

البته اگر جریان های سیاسی فرهنگی و فکری موجود در داخل سعودی و تعارض ها و اختلافات ریشه داری که به ویژه میان نجدی های تندرو که جریان وهابی گری خویش را به زور تبدیل به جریان سیاسی دینی غالب کرده اند، با دیگر جریان های موجود به ویژه جریان اصلاح طلبی که در چند سال اخیر در سعودی رشد یافته، مورد توجه و بررسی قرار گیرد، شاید بتوان خاستگاه ریشه دارتری برای چنین مشاجراتی پیدا کرد. این احتمال آنگاه تقویت می شود که ملاحظه کنیم دختر آقای زکی یمانی به نام «می یمانی» که در «انجمن امور بین المللی» وابسته به دربار انگلیس کار می کند، در کتابی که اخیراً به نام «حجاز، گهواره اسلام» منتشر کرده به صورتی مبسوط به نقد خاندان حاکم بر عربستان سعودی پرداخته و سقوط آن را پیش بینی کرده است. او که به گفته برخی رسانه ها از شناخته شده ترین کارشناسان جهانی در امور عربستان است و کتاب خود را نیز به پدرش تقدیم کرده و او را همراه و همدل خود شمرده است، از جریان میانه رو در حجاز در گذشته و حال و لزوم آزادی جریان های مختلف فکری مذهبی و سیاسی و حرکت های اصلاح طلبانه حمایت کرده و جریان افراطی و انحصارطلب و زورگوی وهابیت را به نقد کشیده است. کما اینکه اساساً نام بردن از عربستان به نام اصلی آن، حجاز، بار سیاسی خود را دارد و طبعاً خوشایند حاکمان سعودی نخواهد بود.

این امر هر چند نمی تواند دلیل بر نوع گرایش آقای زکی یمانی باشد، اما می توان آن را مؤید فاصله ای گرفت که از نظر فکری و فرهنگی میان وی و جریان حاکم بر سعودی و محافل دینی علمی آن وجود دارد و یا دست کم در سال های اخیر ایجاد شده است. به ویژه اگر توجه کنیم که وی کمی پیش از انتشار کتاب، در یک سخنرانی در لندن در موضوع «حق و شایستگی زنان برای دستیابی به مسئولیت های سیاسی و عمومی از نظر اسلام» با اشاره به وضعیت خوب زنان در ایران از این نظر، به وضعیت زنان در عربستان اشاره می کند و می گوید: «زنان در سعودی مواجه با مشکل رأی دادن و انتخابات نیستند چون خود مردان نیز نه رأی می دهند و نه انتخاب می شوند، بلکه بیشترین آرزوی زنان این است که بتوانند روزی رانندگی کنند!!» و سپس در مقایسه با برخی کشورهای عربی همسایه عربستان، حکومت سعودی را مورد نقد و اشکال بیشتری قرار می دهد.

کتاب «الاسلام و المرأه» احمد زکی یمانی که حدود یک سال از انتشار آن می گذرد، هسته اولیه آن به دو بحث مستقل از وی برمی گردد که قبلاً ارائه کرده و حال در این کتاب، پس از بازنگری و تکمیل یکجا تقدیم علاقه مندان کرده است. این کتاب در قطع رقعی در حجم ۲۷۵ صفحه توسط «مؤسسه الفرقان للتراث الاسلامی» در چاپخانه ای که وابسته به مؤسسه سعودی در قاهره مصر است، به تاریخ ۱۴۲۵ه – ۲۰۰۴م برای اولین بار چاپ و منتشر شده است.

بسیاری از مباحث و دیدگاههایی که احمد زکی یمانی در این کتاب آورده برای خوانندگان فرهیخته ایرانی با توجه به فضای فکری فرهنگی جامعه ما که به دنبال پیروزی انقلاب اسلامی و اندیشه های بلند حضرت امام خمینی و تلاش های ارزنده عالمان و فقیهان و فرهیختگان ایرانی و برخاسته از فکر و فرهنگ و فقه غنی شیعی ایجاد شده، چه بسا تازگی ندارد و جامعه اسلامی و مجامع علمی فرهنگی ما سال هاست از آن عبور کرده اند اما اینکه یک تحصیل کرده شناخته شده سعودی، در فضایی متفاوت و با منظومه ای فکری که در جای دیگر و بر اساس منابع و متونی عمدتاً متفاوت شکل گرفته، در این تلاش علمی و فرهنگی برای معرفی شخصیت زن و حمایت از حقوق وی و تأکید بر خط میانه روی و پرهیز از افراط و تفریط تلاش کند، حتی اگر همه آنچه آورده تأکید بر همان ها باشد که پیشتر خود به آن دست یافته ایم، ارزش بازگویی و خواندن آن را دارد، چه رسد به اینکه نکات مفید و مستندات قابل توجهی نیز در تبیین دیدگاههای خود آورده که برای علاقه مندان این مباحث مفید است. البته آقای زکی یمانی در رده عالمان طراز نخست جهان عرب به شمار نمی رود ولی به نظر می رسد عنوان «شیخ» که حتی از دوران وزارت بر او اطلاق می شد و می شود، بیشتر ناشی از جایگاه علمی وی می باشد تا جایگاه حکومتی وی، چرا که اگر در برخی کشورهای عربی خلیج فارس این عنوان بر برخی مسئولان آن اطلاق می شود، در دستگاه سیاسی سعودی چنین رسمی سراغ نداریم.

نکته مهم دیگر در انگیزه برگردان این کتاب این است که آقای زکی یمانی به رغم آنکه در مکه و در فضای بسته اندیشه سلفی گری و وهابیت رشد یافته و به رغم وابستگی که لااقل در مقطعی از عمر سیاسی خویش با حکومت سعودی – آن هم در جایگاهی مهم – داشته و به رغم موقعیتی که طبعاً اینک نیز در کار خویش برخوردار است، با روشن بینی مشهودی، موضوع زن در اسلام را پی گرفته و تلاش کرده از افتادن در جریان بسته و متحجر از یک سو و گرفتار آمدن به وادادگی های فکری فرهنگی موجود به ویژه در موضوع زن فاصله بگیرد و در طرح دیدگاهها و ذکر مستندات به رغم اینکه یک سنّی شناخته شده است از منابع شیعی نیز بهره جوید و با نگاهی مثبت هم به فقه شیعه بنگرد و حتی به برخی دیدگاههای فقهی آن دعوت کند و هم به جایگاه و حقوقی که زن در جمهوری اسلامی ایران دارد.

طبیعی است که مراودات و ارتباطات بین المللی وی در روشن بینی و تلاش وی در نگاه نسبتاً منصفانه مؤثر باشد اما در ریشه یابی نوع نگاه و انصاف نسبی علمی وی می توان تأثیر استادی چون «محمد ابوزهره» را در مرکز توجه قرار داد. کسی که تلاش های علمی وی در نقد برخی منابع حدیثی اهل سنت و تقریب میان مذاهب و حتی دعوت به اخذ آرای فقهی شیعه، صدای بسیاری از هم مسلکان خودش را در آورد. آثار ابوزهره که در برخی محافل علمی شیعه نیز مورد توجه قرار گرفته نشان از روشن بینی و نگاه علمی وی به مسائل و پرهیز برخی تعصبات مذهبی دارد. از جمله مقاله ای که نزدیک پنجاه سال پیش در مجله «رسالهالاسلام»، سال دهم، شماره سوم، ص ۲۴۲ به بعد، در موضوع «وحدت اسلامی» نوشته و تلاش کرده است توجه محافل علمی قانونی را به فتاوای شیعی و عمل به برخی از آنها جلب کند.

به نظر می رسد حضور زکی یمانی در مصر و شاگردی پیش اساتیدی چون محمد ابوزهره چنین تأثیر فکری را در وی گذاشته باشد.

البته خود آقای زکی یمانی شکل گیری اولیه شخصیت علمی تربیتی خود را مرهون مادر خویش می داند که کتاب را به او اهدا کرده و در ستایش از او یادآور شده که مادرش حافظ قرآن بود و تا هنگام مرگ بر تلاوت آن مداومت داشت و فقه را پیش پدربزرگ وی «شیخ سعید یمانی» آموخت و از کودکی علاقه به عبادت و ترس از خداوند را در دل زکی یمانی کاشت و او را تشویق به فراگیری در مسجدالحرام کرد و رفتار و علاقه اش به پدر وی نمونه ای از مودت بود که خدای رحمان خواسته است. به نظر می رسد عکس کوچکی که از خانمی سالخورده در حال قرائت قرآن روی جلد کتاب آمده و شباهت به نویسنده دارد، یادکردی از همین مادر است که مورد علاقه و احترام وی می باشد.

نکاتی دیگر:

افزون بر توضیحاتی که گذشت ذکر چند نکته دیگر لازم می نماید:

۱- ناگفته پیداست بازگویی کتاب ها و آثاری از این دست به هدف آشنایی با دیدگاههای مختلف و در راستای تبیین علمی مسائل زنان و رشد و توسعه مباحث و تأکید بر خط روشن بینی و اعتدال در عرصه مباحث و مسائلی است که عرصه ای برای افراط و تفریط می باشد و نه لزوماً به معنای پذیرش هر آنچه در کتاب آمده و بازگو می شود. البته همراهی با جهت گیری کلی اثر و همدلی کلی با تلاش های علمی و صادقانه ای که در جهت دفاع درست و منطقی از جایگاه و حقوق زنان صورت می گیرد، واقعیتی است که در ترجمه آثاری از این دست نمی توان نادیده گرفت.

۲- آقای احمد زکی یمانی، به عنوان یک نویسنده سنّی هر چند از برخی منابع شیعی و مبانی فقهی آن بهره جسته و خود را کاملاً محدود به منابع و مبانی اهل سنت نکرده است ولی به هر حال وی یک سنّی شناخته شده است که در محیطهای اهل سنت نیز رشد یافته و آموزش دیده و طبعاً بخش اصلی منابع پژوهشی و مورد پذیرش وی، منابع دینی هم کیشان خود و نظریه پردازی بر اساس مبانی علمی، فقهی، تاریخی و باورهای پذیرفته شده آنان است. طبیعی است صرف نظر از اختلاف نظرهای علمی که در نوع این مباحث وجود دارد برخی دیدگاهها یا استدلال ها از نظر مبانی اعتقادی یا فقهی ما جایگاهی نداشته باشد و مورد پذیرش نباشد اما دست کم این فایده را دارد که موضوع بر اساس آن مبانی و منابع نیز بررسی و ارزیابی شده به ویژه اگر اصل مدعا مورد توافق باشد؛ مانند کار گسترده و مکرری که «شیخ طوسی» – رحمهاللَّه علیه – در کتاب «خلاف» کرده است. بنابراین اگر در کتاب به عنوان مثال موضوع بحث از نظر «قیاس» یا «مصالح مرسله» نیز ارزیابی شده بازگویی آن را باید از این منظر نگریست و نه تأیید مبنا.

۳- با این همه و به رغم اینکه در برگردان کتاب برای خوانندگان محترم، بنای بر حاشیه زدن و طرح تمام نکاتی که به نظر مترجم می رسد نیست، در پاره ای موارد اگر توضیح یا اصلاح و تذکری لازم به نظر رسد، به اختصار بیان خواهد شد، تا زمینه کمتری برای برداشت ناقص یا ایجاد شبهه باشد. این نکات برخی در متن و برخی در پاورقی خواهد آمد.

۴- اصل و اندازه تجلیل از آن دسته از شخصیت هایی که ریشه در باورهای اعتقادی مذاهب اسلامی و طوایف مسلمین دارد، قهراً در نگاه آنان نیز متفاوت است. یک نکته در ترجمه چنین آثاری نیز لحاظ همین واقعیت است. ادب نگارش اقتضا می کند نویسنده بدون اینکه نقشی در اصل موضوع نگارش وی داشته باشد و یا حتی تأثیر چندانی در قضاوت خواننده نسبت به اثر داشته باشد با احترام و تجلیل از شخصیت های مورد علاقه و احترامش یاد کند و نام ببرد، در حالی که ممکن است خواننده یا شنونده یا مترجم و یا حتی ناقل، چنین باوری در باره آنان یا برخی از آنان نداشته باشد و خود را پای بند به آن نداند، و یا حتی آن را مضر به هدف اصلی اثر بداند. از این رو در ترجمه کتاب، طبیعی بود در چنین مواردی تعابیری که هنگام نام بردن از برخی اشخاص، از سر تجلیل و تکریم افزوده شده، عیناً بازگو نشود و به همان اسامی بسنده گردد. و معلوم است که این امر هیچ تأثیری در برگردان کتاب برای خوانندگان فارسی زبان ما ندارد. اصل این نکته هر چند امری واضح باشد ولی یادآوری آن در واقع تأکیدی بر دقت در ترجمه و بازگویی تمام متن، بدون کم و کاست است تا خواننده فرهیخته با اعتماد لازم بحث را پی بگیرد.

۵- نویسنده پس از پیشگفتاری کوتاه در طرح انگیزه نگارش کتاب، در مقدمه ای مبسوط به اصل جایگاه زن در اسلام و ضرورت توجه به این مهم در شرایط کنونی و برابری به معنای درست آن پرداخته است. و پس از آن، کتاب را چنان که خود در مقدمه توضیح داده در دو بخش کلی سامان داده است؛ یکی مباحث کلی مربوط به زنان، و دیگری موضوع «ولایت عامه» زن. آنچه در این قسمت می خوانید شامل پیشگفتار و مقدمه می باشد.

امید می رود این کتاب که بنا هست طی ده قسمت ترجمه و تقدیم شود برای خوانندگان محترم به ویژه خواهران و برادران اهل سنت که مباحث مجله را پی می گیرند مفید باشد و گامی هر چند کوچک در تضارب آرا و نزدیکی دیدگاهها و بهره جستن از اندیشه های یکدیگر باشد. ان شاءاللَّه. – مترجم

* * *

پیشگفتار

سپاس خداوندی راست که قرآن را فرستاد و حفظ آن را بر عهده گرفت، و درود و سلام بر پیامبری که به عنوان رحمت برای جهانیان آمده و بر اهل بیت او و همه یارانش.

هجوم به اسلام شدت گرفته و صورت های چندی و ابزار گوناگونی را بر اساس نقشه های آشکار و پنهان به کار بسته است. موضوع زن در اسلام پیش مهاجمان از جایگاه ویژه ای برخوردار است، با این استدلال که شریعت اسلامی ارزش زن را پایین آورده و او را متاعی ساخته و بیشتر مانند کنیزان شده است؛ در حالی که اسلام از این نسبت به دور است. اسلام دینی است که زن را کرامت بخشید و شأن وی را بالا برد و درها را به روی او گشود و اگر برخی سنت ها و آداب – در برخی جوامعی که اسلام را پذیرفتند ولی برخی سنت های بدوی آن سنت ها را تقویت کرد – مانع پیشرفت زن و بهره جستن از آنچه خداوند برای وی مجاز دانسته گشته است، این ناعادلانه است که آن را به اسلام نسبت دهیم و هر چقدر هم که این دیدگاهها منتسب به فقها باشد اما آنها اجتهادی شخصی است یا مستند به روایاتی است که بد تفسیر شده یا استناد آن ضعیف است.

گوش های ما را فریادها و مجادله هایی تشنج آفرین کر می کند که برخی از آنها می خواهند انسانیت را از زن بگیرند یا وی را فقط ابزاری برای خدمت و تولیدمثل قرار دهند. در حالی دشمنان اسلام به اسلام حمله می کنند که با استناد به رفتارهای برخی از مسلمانان یا دیدگاههای آن گروهی که شأن زن را پایین آورده، می گویند این دیدگاهها و رفتارها در واقع نمای حقیقی دین اسلام است. دسته ای سوم نیز وجود دارند که می خواهند زن مسلمان را نسخه ای طبق نسخه زن غربی قرار دهند که از تمام سنت های جوشیده از ارزش های اسلامی جدا شده است.

در میان این فضاهای دردآور و صداهای ناراحت کننده، خودم را ناچار به مشارکت در بیان آنچه حق می دانم یافتم. مشارکتی که بر دیدگاههای فقیهان و عالمان شناخته شده در حکمت و فقه درست، تکیه دارد. با این تلاش که چهره حقیقی آنچه را اسلام برای زن مسلمان، پیش از عادت های «من درآوردی» و آداب و رسوم قومی، مقرر ساخته ترسیم کنم؛ چهره ای که در پیش شخصیت های نامدار با نشانه های عظمت و والایی، برآمده و معرفی شده است.

پیشتر برای مؤسسه «الفرقان للتراث الاسلامی» دو بحث در باره زن در اسلام ارائه کرده بودم، یکی در باره تساوی زن با مرد، به مناسبت همایش «حقوق انسان در اسلام» – در تاریخ ۱۰ محرم سال ۱۴۲۰ه.ق برابر با ۲۶ آوریل سال ۱۹۹۹م -، و دیگری در باره شایستگی زن برای سیاست یا حق وی در ولایت عمومی. و بحثی را نیز در همین موضوع در تاریخ ۱۳ ربیع الاول سال ۱۴۲۲ه.ق برابر با ۵ ژوئن سال ۲۰۰۱م ارائه کرده بودم. در زمینه کنکاش در باره زن و احکام وی در فقه اسلامی مناسب دیدم که این دو بحث را در هم بیامیزم تا هسته اولیه یک کتاب شود، البته با برخی اصلاحات لازم تا برای عموم خوانندگان که در فقه و پژوهش های اسلامی تخصصی ندارند قابل خواندن و درک شود.

کتاب را به دو بخش تقسیم کردم: بخش اول به احکام عمومی زن مسلمان و تساوی او با مرد در میزان اسلام مربوط می شود، و بخش دیگر به شایستگی وی برای سیاست یا آنچه که به عنوان «ولایت عامه» برای زن می نامیم تعلق دارد. و برای هر دو فصل مقدمه ای در این دو موضوع قرار دادم.

من پیشاپیش می دانم که کتابم از طرف برخی پذیرفته می شود و از سوی برخی گروههای دیگر که هر چیزی که مخالف نظرشان باشد را نمی پذیرند، مورد انکار و هجوم قرار می گیرد. البته ادعا نمی کنم هر آنچه نوشته ام و تقدیم کرده ام درست