پاورپوینت کامل هم نام گل های بهاری ۴۰ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل هم نام گل های بهاری ۴۰ اسلاید در PowerPoint دارای ۴۰ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل هم نام گل های بهاری ۴۰ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل هم نام گل های بهاری ۴۰ اسلاید در PowerPoint :

>

آیین نبرد

*آداب

از ریختن سم در سرزمین مشرکان جلوگیری می کرد.[۱]

امام صادق(ع) فرمود: رسول خدا(ص) هرگز به دشمنی شبیخون نزد.[۲]

حفض پسر غیاث از امام صادق(ع) پرسید: «چرا لازم نیست زنان [غیرمسلمان] جزیه* بدهند؟» حضرت فرمود: «زیرا پیامبر(ص) دستور داد کودکان و زن ها را در مناطق جنگی نکشند، مگر این که زنان دست به اسلحه ببرند. در این صورت نیز تا می توانی و به جنگ لطمه ای نمی خورد باید دست نگه داری. وقتی در مناطق جنگی نباید آنان را کشت، در سرزمین های اسلامی که جای خود دارد. اگر آن ها از پرداخت جزیه سر باز زدند، نمی توان آن ها را کشت، و هنگامی که نمی توان آن ها را کشت جزیه نیز لازم نیست بپردازند»[۳]….

نیرنگ ورزی در نبرد را حرام دانست[۴] و فرمود: «هر نیرنگ ورزی را روز رستاخیز در حالی می آورند که نیمی از پیکرش فلج است و سپس او را در دوزخ می افکنند.[۵]

در اسلام مستحب است تا ستم گران جنگ را آغاز نکرده اند، سپاه اسلام آن را شروع نکند.[۶]

هرگاه می خواست سپاهی اعزام کند، آنان را صبح زود می فرستاد.[۷]

انس می گوید: «در نبرد خیبر، شب هنگام به مقصد رسید. شیوه اش آن بود که شبیخون نمی زد [صبح] یهودیان با بیل ها و سبدهای میوه شان [از قلعه] بیرون آمدند. چون چشم شان به پیامبر افتاد، گفتند: “قسم به خداوند این محمد است.[۸]…”»

پیک ها را نمی کشت؛ گرچه از نطر فکری منحرف بودند. سلمه، پسر نعیم، از پدرش نقل می کند: «وقتی پیک ها نامه ی مسیلمه ی کذّاب [آن پیغمبر دروغین ] را بر ایشان خواندند، حضرت از آنان پرسید: “نظر شما [ در باره ی پیامبری مسیلمه] چیست؟”

گفتند: “ما نیز سخن او را می گوییم.”

پیامبر فرمود: “اگر نه این بود که پیک ها را نباید کشت، گردن شما را [به خاطر مرتد شدن] می زدم.”»[۹]

دوست داشت جنگ در نیم روز آغاز شود.

خوش نمی داشت در معرکه ی نبرد، یاران فریاد و های و هوی داشته باشند.[۱۰]

دانشمندان اسلامی، هدایت کردن دشمنان به اسلام و شناساندن این مکتب خوشبختی آفرین را پیش از آغاز نبرد، «واجب» دانسته اند.[۱۱]

امام علی(ع) می فرماید: «رسول خدا(ص) می خواست مرا [برای نبرد] به سوی یمن بفرستد. فرمود: “ای علی! تا کسی را به اسلام فرا نخوانده ای، با او جنگ نکن. سوگند به آفریدگار، اگر پروردگار، والا به دست تو کسی را هدایت کند، برایت از آن چه خورشید بر آن می تابد، بهتر است.[۱۲] “»

در سخنی دیگر، امام علی(ع) می فرماید: «شیوه ی پیامبر گرامی چنان بود که هرگاه می خواست سپاهی را به سویی گسیل دارد، فرمانده اش را به پروای الهی به ویژه در باره ی خودش و همراهانش سفارش می کرد و می فرمود: “به نام خداوند و در راه او و بر کیش پیامبر خدا [نه برای کشورگشایی و انتقام گیری شخصی] به نبرد بپردازید؛ با گروهی نجنگید، جز آن که برای آنان کاملا استدلال کنید؛ بدین گونه که آن ها را به گواهی به خداوندیِ الله و پیامبریِ محمد و آن چه آورده است، بخوانید؛ اگر سخنان تان را پذیرفتند، پس برادران دینی شما به شمار می آیند. در این هنگام، از آنان بخواهید از سرزمین کفرشان به سرزمین مهاجران [و مسلمانان] کوچ کنند؛ اگر پذیرفتند [چه بهتر] و اگر نپذیرفتند، به آن ها بگویید با ایشان همانند دیگر مسلمانان رفتار خواهد شد و در بهره های شخصی و عمومی [جنگاوران از جنگ] سهمی نخواهند داشت.

اما اگر از پذیرش اسلام سر باز زدند، از آنان بخواهید با خواری مالیات و جزیه بپردازند. اگر پذیرفتند، از آن ها بپذیرید [و ایشان در دین خود همچنان می مانند] و اگر این را نیز نپذیرفتند، پس [سرانجام] با یاری پروردگار نبرد با آنان را آغاز کنید.”[۱۳]»

چون می خواست عازم جنگ شود، مقصد [عملیاتی] خود را از مردم پنهان می داشت و در باره ی آن به طور غیرمستقیم صحبت می کرد.[۱۴]

می فرمود: «نه پیک و قاصد را بکشید و نه گروگان را. نه انسانی را تکه تکه کنید و نه چارپایی را.»

امام صادق(ع) نیز می فرماید: «شیوه ی حضرت محمد(ص) چنان بود که هر گاه می خواست سپاهی گسیل دارد، به آنان خطاب می کرد و می فرمود: “به نام خداوند و در راه او و بر کیش پیامبر او [اسلام] بروید.

خیانت نورزید.

اجساد را تکه تکه نکنید.

نیرنگ نورزید.

پیر کهن سال را نکشید.

کودکان را نکشید.

زنان را نکشید.

جز به هنگام ضرورت، درختی را قطع نکنید.

و اگر مسلمانی – معمولی یا مهم – مشرکی را پناه داد، او در امان است تا با قرآن آشنا [و با آگاهی مسلمان] شود؛ اگر پس از آن مسلمان شد، برادر دینی شماست، و اگر نپذیرفت، او را تا سرزمین امنی همراهی کنید و از خداوند [برای نبرد] یاری جویید.[۱۵] “»

هماره می فرمود: «کسی را که [برای حفظ جانش] به چکاد کوهی پناهنده شده نکشید.

نخلستان را به آتش نکشید.

آن را در آب غرقه نسازید.

درخت باردار را نبرید.

کشت زاران را آتش نزنید…

چارپایان حلال گوشت را – جز برای خوردن – سر نبرید.»[۱۶]

ام هانی می گوید: «[در نبردی] دو نفر از بستگان شوهرم را امان دادم. پیامبر فرمود:”ما نیز به کسانی که تو امان داده ای، امان داده ایم.”»[۱۷]

هرگاه امیری را با سپاهی به جنگ می فرستاد، تعدادی از افراد مورد اعتمادش را به گونه ای ناشناس بر او می گماشت تا کارهایش را پنهانی به حضرت گزارش کنند.[۱۸]

*حفظ آمادگی نظامی

خداوند با تیر، سه نفر را به بهشت می برد:

کسی که تیر را می سازد و هدف نیکی دارد؛ تیرانداز؛ و فردی که پیکان را به تیرانداز دهد.[۱۹]

تیراندازی، بهترین تفریح شماست.[۲۰]

به فرزندان خود شنا و تیراندازی بیاموزید.[۲۱]

کسی که تیراندازی را فرامی گیرد و سپس آن را ترک می کند، کفران نعمت کرده است.[۲۲]

*صلح طلبی

امام علی(ع) می فرماید: «رسول خدا به من پیمانی داد که در آن آمده است: “اگردشمن تو را به آشتی [بی نیرنگ] دعوت کرد، دعوت او را رد نکن؛ زیرا آرامش سپاهیان، آسودگی [پس] از رنج ها [ی دوران جنگ] و آرامش سرزمین ها در صلح است.[۲۳]

خدمات اجتماعی

می فرمود: «خداوند بندگانی دارد که آنان را برای [رفع] نیاز مردمان آفریده است. مردمان به آن ها پناه می آورند و آنان [در روز رستاخیز از عذاب خداوندی] در امان اند.[۲۴]

کسی که بشنود مردی