پاورپوینت کامل ایرانگرد اتریشی(قم از نگاه بیگانگان (۸)) ۷۱ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل ایرانگرد اتریشی(قم از نگاه بیگانگان (۸)) ۷۱ اسلاید در PowerPoint دارای ۷۱ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل ایرانگرد اتریشی(قم از نگاه بیگانگان (۸)) ۷۱ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل ایرانگرد اتریشی(قم از نگاه بیگانگان (۸)) ۷۱ اسلاید در PowerPoint :

>

۴۵

دیار آل محمد

ادوارد پولاک کیست؟

یاکوب ادوارد پولاک، نویسنده کتاب «ایران و ایرانیان » در سال ۱۸۱۸ میلادی دریکی از نواحی بوهم متولد و در هشتم
اکتبر ۱۸۹۱ در وین از جهان رخت بربست.

دکتر پولاک گر چه معلم طب و جراحی بود، ولی خود سمت خویش را داروسازی نوشته است. ظاهرا استخدام او هم به
عنوان معلم داروسازی یا حکمت که مجموعه معلومات طبی آن عصر بوده صورت گرفته است. کتابهای مهمی نیز در این
زمینه به دستیاری شاگردان خود تالیف کرد که معرف همیشگی اوست. او میانه سالهای ۱۸۶۰ – ۱۸۵۱ درایران زیسته و در
سال ۱۸۵۵ م / ۱۲۷۲ ق پس از مرگ «دکتر کلوکه » و پیش ازاستخدام «دکتر طولوزان »، به عنوان طبیب مخصوص
ناصرالدین شاه انجام وظیفه می کرده است. او پس از ده سال اقامت در ایران به وطن خود بازگشت و کتابی در باره ایران
نوشت، به نام «ایران، سرزمین و مردم آن » او علاوه بر این کتاب، آثاردیگری نیز در باره ایران انتشار داده است.

دکتر پولاک برای نخستین بار در سال ۱۲۷۴ تخم چغندر قند را به ایران آورد و درمقام ترویج و کشت آن برآمد.

او در سال ۱۸۸۳ بار دیگر به ایران سفر کرد و به خصوص به مطالعه و تحقیق درمنطقه الوند پرداخت.

سرزمین ایران در سفرنامه پولاک

حاصل پژوهشها و مطالعات پولاک در طول این سفرهاو بویژه در مدت اقامت نسبتا درازش در ایران، کتاب معروف
«ایران و ایرانیان »است. او در دیباچه این کتاب می نویسد:

«در کتاب حاضر کوشش کرده ام از اخلاق و رفتار، آداب و زندگی یکی از جالب توجه ترین ملل عالم تصویری بدست دهم.
ملتی که افتخاراتش بیشتر زاده اعمال واقداماتی که در گذشته های دور انجام گرفته است ولی هنوز گرفتار کهولت نشده
بلکه کاملا لیاقت آن را دارد که باز در تاریخ فرهنگ و جهان آینده سهم بسزایی به عهده بگیرد. بخصوص زندگی در دربار
شاه ایران را با تفصیل خاص وصف می کنم زیرا آداب ورسوم تمام ملت تا اندازه ای زیاد به پیروی از اوست و در عین حال
این سلسله که اصل و نسبی ترک و تاتار دارد نتوانسته است خود را از تاثیر عنصر ایرانی برکنارنگاهدارد.»

ای کاش پولاک هم اکنون زنده بود و با چشم می دید که این ملت زنده ورشید، افتخارات تازه ای آفریده و تنها به
افتخارات اجداد و نیاکان خود دل، خوش نساخته است. و باز مشاهده می کرد که این ملت حیاتی نو یافته و جوانتر از پیش
شده و هر چه کهنه و جاهلی بوده بویژه شاهنشاهی دوهزار و پانصدساله را به زباله دانی تاریخ انداخته و دیگر شاهی ای
کاش پولاک هم اکنون زنده بود و با چشم می دید که این ملت زنده و رشید، افتخارات تازه ای آفریده و تنها به افتخارات
اجداد ونیاکان خود دل، خوش نساخته است. وجود ندارد که پولاک بگوید: «آداب و رسوم ملت تا اندازه ای زیاد به پیروی از
اوست ».

پولاک و ثروتهای طبیعی در ایران

پولاک در باره ثروتهای طبیعی و خدادادی ایران می نویسد:

این کشور که از نظر جنگل فقیر است، باز در ولایات ساحلی خزر دارای اقاقی،بلوط، آلش، انواع سرو و غیره است. آن هم
با عظمتی کم نظیر که می تواند چوب لازم رابرای کشتی سازیهای بزرگ تامین کند، به همین ترتیب هم ذخایر غیر قابل
تخمین زغال و آهن و مس آن در انتظار روزی مانده اند که استخراج شوند و صنایع عظیمی راپایه گذارند و پشتکار و
هنرمندی کارگر ایرانی را به منصه بروز برسانند. یکی ازدیپلماتهای فرانسوی با پی بردن به این حقایق حتی ناگزیر از بیان
این مطلب شد که:

اگر روزی صنعت در ایران پا بگیرد نه تنها واردات از اروپا به صفر می رسد، بلکه با توجه به نیروی کار ارزان موجود، بعید
نیست که محصولات ایران در بازارهای اروپا با موفقیت به رقابت با دیگران برخیزد».

پولاک در کنار این امکانات، به نقصانی مهم در مسیر رشد کشاورزی ایران، اشاره می کند و گزارش می دهد:

«در مجموع، این ملت دچار بی آبی است زیرا کوههای بلند مانع نزول برف و باران می شود، تنها اهالی با تقسیم نهرها و
تعبیه کاریزها و جویها می توانند مقدار کافی آب برای آبیاری تامین کنند و بدین ترتیب در دشتها با وجود آنکه اغلب
هشت ماه تمام در آنجا بارندگی نمی شود کم آبی نیست، بلکه کاستی در حمایت کافی از زارعان،در برابر دخالت
قدرتمندان مشاهده می شود.» این اظهارات پولاک که ظاهرا دقیق وکارشناسانه است بسیار جای تامل دارد، زیرا
همان گونه که وی گفته است.

علی رغم اراضی گسترده و مناسب کشت و زرع ایران، این سرزمین از نظر نزولات آسمانی کم بهره و در مجموع گرفتار
کم آبی است. گرچه پس از انقلاب، طرحها وبرنامه هایی مانند احداث سدهای بزرگ برای جمع آوری آبهای هرز و بازیافت
فاضلابهابرای مصارف کشاورزی و حفر چاههای عمیق و اصلاح روش آبیاری سنتی به اجرا درآمده است و می بایست پس
از این نیز گسترده تر و بهتر ادامه یابد، اما همانگونه که پولاک نوشته است و کارشناسان متعدد ایرانی بدان اشاره کرده اند،
این اقدامات نمی تواندمشکل کم آبی را به طور کلی از میان بردارد، بلکه می تواند تا حدودی آن را تخفیف دهد و لذا
استعداد رشد کشاورزی در ایران محدود می باشد.

در حالی که در بخش صنعت، با توجه به وجود منابع و معادن بسیار در گوشه وکنار، و وجود نیروی انسانی جوان و
مستعد و کارآمد، امکان رشد و توسعه صنعتی،بطور فوق العاده ای وجود دارد.

امید می رود که با جدیت و برنامه ریزی درست کارگزاران، مردم ایران شاهد ایرانی آباد و قدرتمند باشند. هر چند امکان و
استعداد صنعتی شدن نباید مسوولان را ازتوسعه و رشد کشاورزی نیز بازدارد.

ایرانیان در نگاه پولاک

پولاک در سفرنامه خود آگاهیهای بسیاری از جمعیت، تبار وصنوف ایران به خواننده عرضه می کند. او با آنکه مسافران
اروپایی را از این حیث که مشاهدات خود را، از یک فرد و یا یک طبقه به کل ملت ایران نسبت می دهند انتقادمی کند ولی
خود از این آفت مصون نمانده است چنانکه گاه با بی مبالاتی جملاتی اینچنین بر قلم آورده است:

«ایرانی روی هم رفته طماع است.

دلش می خواهد پول فراوان به چنگ آورد، بدون این که پروا کند که این از چه محلی به دست می آید. به همان آسانی هم
که پول را به دست آورده باز آن را به باد می دهدتا دستگاه پرتجملی درچیند. در بعضی موارد سخت خسیس می شود، و در
کار عشق و عاشقی اندازه نگه نمی دارد. سخت به خانواده، به تیره و طایفه خود می چسبد و هیچ بخت وشوربختی، هیچ
فراز و هیچ نشیبی وی را از بستگی به خانواده جدا نمی کند. افشاکردن اسرار خانواده، اصلا هیچ موردی ندارد و مورد
تحقیر همگان است حتی اگر این پرده دری به خاطر و نفع همگان انجام گرفته باشد.»

روشن است که خصلتهای منفی درمیان همه ملتها دیده می شود و منحصر به ایرانیان نیست، افراد رذل و فاسد وبزهکار
بیش و کم در جوامع گوناگون حضور دارند و حتی در جوامع غربی به دلیل سست بودن بنیانهای اعتقادی و معنوی این
نابهنجاریها فزونتر است. و تازه برخی ازمواردی که در نگاه آقای پولاک منفی بشمار آمده، از منظر همگان آن گونه نیست.

زیرا محکم بودن بنیاد خانواده و علاقه موجود میان ارحام که از برکت آموزه های دینی و سنتی، نصیب جامعه شرقی و
ایرانی شده است، چندان مبارک و ارجمند است که موجب حسرت جوامع متمدن گردیده است، و البته برخی مواردی را
که آقای پولاک گزارش می کند درست است اما وی با تعمیم جزء به کل، جه بسا از حقیقت دور می گردد. چنانکه می نویسد:

«ایرانی با وجود این که هر جمله ای را موکد ادا می کند به راستگویی چندان پایبند نیست و از هنگامی که سعدی گفت
«دروغ مصلحت آمیز به از راست فتنه انگیز»هر دروغ و دغلی را مصلحت آمیز قلمداد می کند.» در عین حال پولاک در کنار
این نیشهای زهرآمیز که اقتضای طبیعت خاورشناسان اروپایی است، بی آنکه بخواهد برخی ازصفات و خصلتهای مثبت
مردم ایران برمی شمارد، چنانکه آورده است:

«ایرانی در خوراک اعتدال و قناعت را رعایت می کند و در هر مقامی باشد بازمقداری نان، پنیر و سبزی صحرایی او را
راضی و خشنود می کند… به آسایش و آرامش دلبسته است اما در اوضاع و احوال خاصی سخت کوش و خستگی ناپذیر
می شود و می تواندگرما و سرما، گرسنگی و تشنگی را تحمل کند. بخت و شوربختی را با خونسردی کامل می پذیرد و بر
خود هموار می کند.»

ایرانی به مقدار زیاد می تواند عواطف و هیجانات خود را مکتوم نگاهدارد; از چهره اش هیچ معلوم نیست که در درونش
چه می گذرد…

ایرانی می تواند مدتها خشم و ناراحتی را در خود مخفی نگاهدارد تا لحظه مناسب برای تصفیه حساب و انتقام فرا رسد.
در این مورد وی این بند سعدی را به گوش می گیرد که داستان آن چنین است:

پولاک در سفرنامه خود آگاهیهای بسیاری از جمعیت، تبار و صنوف ایران به خواننده عرضه می کند.

ناسزایی را که بینی بخیتار
عاقلان تسلیم کردند اختیار
چون نداری ناخن درنده تیز
با بدان آن به که کم گیری ستیز
هر که با پولاد بازو پنجه کرد
ساعد مسکین خودرا رنجه کرد
باش تا دستش ببندد روزگار
بس به کام دوستان مغزش بدار

پولاک، صفات وخصلتهای مثبت و منفی دیگری را به ایرانیان نسبت می دهد که اگر چه برخی از آنهادرست برخی
مواردی را که آقای پولاک گزارش می کند درست است اما وی با تعمیم جزءبه کل، جه بسا از حقیقت دور می گردد.

است ولی محدود به شخص و یا گروهی خاص می شود، و نباید به مردم ایران تعمیم دادو البته شماری از این خصلتها
مطلوب فرهنگ ایرانی است اما از چشم انداز اقوام دیگر شاید چندان خوشایند به نظر نرسد.

علی رغم بدبینیها، کج اندیشیها و کینه توزیهایی که در گزارشهای پولاک نسبت به ایران و ایرانیان دیده می شود، آگاهیهای
بس ارجمند و سودمندی از جغرافیا و تاریخ و فرهنگ ایران در سفرنامه خود گرد آورده است که هیچ پژوهشگری از آن
بی نیاز نیست.

اسلام در نگاه پولاک

پولاک به مانند بسیاری از جهانگردان و شرق شناسان غربی،آگاهی ژرفی از باورهای دینی ندارد، بلکه شناخت او از اسلام
با گفتار و کردارهایی که در ایران شنیده و دیده، مساوی است.

تازه همین مشاهدات هم با پیشداوریها و عینک خاص یک اروپایی، شکل دیگری می یابد.

این است که عباداتی مانند صدقات و مبرات برای او شگفت آور می نماید.

واقعا این که شخصی با سختی درآمدی کسب کند و بعد حاصل دسترنج خود را بدون هیچ اجبار و الزامی با رضایت و میل
کامل به عنوان وظیفه دینی در طبق اخلاص بگذارد ودر اختیار دیگران قرار دهد. پدیده ای است که در میان هیچ ملتی
به جز مسلمانهادیده نمی شود. و لذا در این باره می نویسد:

«در باره زکات، قوانین مذهبی، تکلیف را دقیقا تعیین کرده و معیار حداقل رامقرر داشته است، هر چند که یک مرد
عادی به دلیل عدم توانایی، این معیار رارعایت نمی کند، ولی باز وی صدقه بسیار به فقرا می دهد و از نگهداری و رسیدگی
به حیوانات نیز دریغ ندارد. وی در این کار از ریاکاری بری است و فقط از ندای قلب خویش تبعیت می کند و از این جهت بر
اروپاییان برتری دارد.

همچنین نذر کردن یا نذر بستن که وی در روزها و لحظات سخت زندگی بدان متوس