پاورپوینت کامل مصاحبه با محقق بزرگواراستاد شیخ محمد باقر محمودی(دام عزه العالی) ۶۸ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل مصاحبه با محقق بزرگواراستاد شیخ محمد باقر محمودی(دام عزه العالی) ۶۸ اسلاید در PowerPoint دارای ۶۸ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل مصاحبه با محقق بزرگواراستاد شیخ محمد باقر محمودی(دام عزه العالی) ۶۸ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل مصاحبه با محقق بزرگواراستاد شیخ محمد باقر محمودی(دام عزه العالی) ۶۸ اسلاید در PowerPoint :

>

۵

کوثر: استاد از اینکه فرصتتان را در اختیار مجله کوثر قرار دادید تشکر می کنیم. لطفا مختصری از زندگی فرهنگی تان را
بیان فرمایید.

استاد: از شما تشکر می کنم. آنچه به زندگی من ارزش می دهد این است که خداوند محبت شریعت و اهل بیت(ع) را به
شکل خاصی در جان من قرار داده است به طوری که اگر در دفاع از مکتب کار نکنم گویا دچار عذاب وجدان هستم. به این
خاطر همیشه مشغول کار هستم و پژوهشهای تاریخی مربوط به اسلام عزیز را دنبال می کنم.

کوثر: از تالیف هایتان و نیازهای علمی که احساس کردید، ضروری است بفرمایید.

استاد: آثار من نوعا جنبه تخصصی دارد و برای اهل علم نوشته شده است. مقید هستم جهت محکم کاری برای
نوشته های خودم سند و شواهد ذکر کنم، زیرا مطالب تاریخی بدون مدرک، شک و شبهه دارد. وقتی سند و شاهدی
نداشته باشد و نویسنده و گوینده خودش هم شخصا متخصص نباشد، سؤالهایی به وجود می آید و باز نیاز هست
متخصصی در دست باشد تا حول آن مساله از او سؤال شود.

نوعا در تعلیقات و تحقیقات اگر یک مساله سنددار هم بیاورم سعی می کنم همه سندها را ذکر کنم چون ما با معصومین
(ع) که کلامشان برای ما حجت است مسافت دور و درازی داریم اگر معصوم را درک کرده بودیم از جهت اینکه بلاواسطه
سیره یا گفتارشان در اختیار بود، کار آسان بود، اما ما معصوم را درک نکردیم و وحی هم بر ما نازل نمی شود. پس باید
وسائط بین ما و معصوم روشن باشد تا اینکه قول و سیره معصوم با این وسائط بر ما ثابت شود و بتوانیم برای دیگران هم
ثابت کنیم لذا لازم است وسائط نقل شود و شواهدی هم که برای مطلب ذکر شود و احیانا اگر معارضاتی هم برای این
مطلبی که ذکر می شود در کار باشد، جا دارد ذکر شود و اگر قابل جمع است، جمع شود و الا هر کدام ارجح بود، آن نقل و
اختیار شود همان مسائل که در علم اصول فقه مطرح است، در همه منقولات هم جریان دارد،

کوثر: فهرستی از آثارتان را برای خوانندگان ما معرفی بفرمایید.

استاد: آثار من که غالبا تحقیق است نه تالیف قریب ۴۰ مورد است که به طور متوسط در مصاحبه با «الحدیث » جلد چهارم،
ذکر شده است.

کوثر: لطفا تالیف هایتان را درباره حضرت امام حسین (ع) بیان فرمایید.

استاد: از پنجاه سال پیش بعضی از فضایائی را که روی منبرها می گفتند، در دلم جا نمی گرفت و به درستی آنها قانع
نبودم از همان روزها در فکر بودم تا پیرامون زندگی و سیره و اخبار آن حضرت یک تحقیق انجام بگیرد البته مهم سیره
آن حضرت است و اما اخبار منقوله از آن حضرت بسیار کم است. سیره حضرت هم پهناور و هم وسیع است زیرا بعد از
هلاک معاویه، یزید که خواست از حضرت بیعت بگیرد، سیره امام (ع) به شکل روشن در تاریخ مطرح شد. و جماعتی
شاهد و قاضی قضایای آن حضرت با مخالفین بودند، گرچه برخی اهل سنت غالبا و حتی الامکان برای حفظ آبروی
ظالمین ماجرا را مفصل ذکر نکرده اند و فقط به ذکر مناقب حضرت اکتفا کرده اند ولی روی هم رفته قدمای ایشان خوب
ذکر کرده اند مثل طبری در «تاریخ الامم و الملوک » و بلاذری در «انساب الاشراف ». حال اگر بعضی از تواریخ قدیم ما هم
چاپ شود، معلوم نیست بهتر از آن دو نوشته باشند. مخصوصا با ملاحظه اینکه در دو کتاب نام برده سند ذکر شده خوب
است ما هم حول این نمونه های تاریخ که مناقب اهل بیت را خوب ذکر کرده اند، اهتمام ورزیم که اگر آنها هم نشر ندادند،
خود ما چاپ کنیم و نشر بدهیم.

از این رو بنده بیشتر کارها و پژوهشهایم را روی همین کتابهایی که اهل سنت نوشته اند، متمرکز کرده ام. زیرا که کلام
آنها برای خودشان حجت است و ما می توانیم بوسیله نوشته های آنها احتجاج کنیم. مثلا از آثار قلمی مدائنی چیزی نشر
نشده است. آنها هم که نشر شده، مربوط به سیره معصومین نیست یا از ثقفی خودمان که حدود ۴۰ کتاب دارد مثل کتاب
صفین، کتاب جمل، کتاب نهروان، کتاب صحیفه ولی تا به حال ما اکثر کتابهای ایشان را پیدا نکرده ایم.

باید خیلی اهمیت بدهیم اگر این آثار خطی را پیدا کردیم این ها را با تعلیقات مفید احیا کنیم، و اگر نتوانستیم صرفا چاپ
کنیم تهذیب شود بعد نشر شود و اشاره هم بشود به آن چیزها که مثلا به جهت اختصار حذف می کنیم، بر مطالب مهمه و
اسقاط مطالب غیر مهمه در پاورقی ها اشاره شود که اگر معاندی بخواهد با ما مناقشه کند، و بگوید این کتاب اصالت
ندارد، بواسطه پاورقی ها بتوانیم مناقشه آنها را پاسخ دهیم.

بهر حال اگر کتابهایی که مخالفین نوشته اند، مطالب حقش بیشتر از مطالب باطل باشد خوب است دست نزده آن کتاب
را چاپ و منتشر کنیم و در پاورقی مطالب حقش را تایید و به بطلان قضایای بی اساس آن در پاورقی اشاره کنیم.

درباره امام حسین (ع) همانطوری که در «عبرات المصطفین » ذکر کرده ام پنج مصدر اساسی موجود است که یکی از آنها
«تاریخ طبری »، و دوم «انساب الاشراف » است.

«ارشاد» شیخ مفید هم کاملا مطابق با طبری است و کمتر موردی است که برخلاف طبری مطالب آورده باشد. و
ابن عساکر نیز در تاریخ دمشق در فضایل امام حسین مثل فضائل امیرمؤمنان و امام حسن(علیهم السلام) خیلی مطالب
آورده است که در جای دیگر پیدا نمی شود یا کم پیدا می شود.

در مورد سیره هر جا در طبری کم آمده، ما از «انساب الاشراف » استمداد کردیم و یا از «امالی خمیسیه » که یکی از زعماء و
خلفاء زیدیه که از سادات و سلاله امام حسن (ع) است.

در همین جا اشاره کنم که عمده مطالبی که شیعه دارد به برکت امام حسین(ع) است و مجالسی که برای حضرت اقامه
می شود و سبب تبلیغات دینی می شود به سبب فداکاری آن حضرت است، پس باید مبلغین اهتمام داشته باشند که
مطالب را محقق و مستند نقل کنند.

از جمله کتابهایی که در این زمینه نوشته شده کتابی است بنام «الحسین و اصحابه » (صلوات الله علیه و علیهم اجمعین).
متاسفانه بعد از اینکه «عبرات » را چاپ کردم، به دستم رسید. این کتاب را یکی از علماء قزوین نوشته ولی ورثه های این
شخص بزرگوار در وقت خودش برای چاپ این کتاب اقدام نکرده اند این کتاب بسیار تحقیقی است و بر روشی علمی
نوشته شده است. البته چند سالی است که یک جلدش چاپ شده است جلد دومش چاپ نشد شنیدم ورثه مرحوم جنبه
مالی و اقتصادی آنها خوب است اگر خودشان هم چاپ نمی کنند از جهت اینکه وضعشان خوب نیست دیگران جلد دوم
آن را چاپ کنند. تا از این کتاب بسیار علمی تحقیقی مبلغان استفاده کنند،من تا به حال کتابی از حیث مطالب علمی
بهتر از این کتاب ندیده ام.

کوثر: به نظر حضرتعالی بهترین مقتل درباره حضرت امام حسین(ع) کدام است؟

استاد: می شود گفت که مقاتلی که حول شهادت امام حسین(ع) و ائمه دیگر(علیهم السلام) تا به حال نوشته شده، در
بقیه امور دینی نوشته نشده ولکن متاسفانه بخش اعظم نوشته های قدماء را در حال حاضر در دسترس نداریم. علت هم
چند جهت است یکی مظلومیت شیعه که نتوانسته اند ذخائر خود را حفظ نمایند. دوم اینکه سهل انگاری کردند، و اهتمام
به کار ندادند. سوم، سلطه مخالفین اهل بیت که همه آفاق و مناطق مسلمین را احاطه کرده بود، و ارباب سلطه وجود
این سنخ کتب را مخالف با مصالح خودشان می دانستند و نمی خواستند مشتشان باز شود آنها هم حتی الامکان آن نوشته
را یا از بین بردند یا سر و ته آن را زدند تا وقتی به دست کسی می رسد، شناخته نشود بهرحال به مرور ایام سوخت یا
موریانه آنها را خورد.

بهر تقدیر بیشترین نوشته های قدما که حول شهادت امام حسین(ع) نوشته اند از بین رفته است و از مقاتل موجود در
حال حاضر بهترین مقتل «مقتل » ابی مخنف است که طبری در «تاریخ الامم و الملوک » درج کرده، جهتش هم واضح است
زیرا ابومخنف عارفترین مورخ به اوضاع عراق است. چون به دو یا سه واسطه قضایا را نقل کرده است از کسانی که در
معرکه حاضر بودند، و خود ایشان هم عراقی و اجدادش هم از موالی اهل بیت بوده اند. و بعضی از آنها با حضرت امیر در
جنگ صفین شرکت داشته اند به نظر من نوشته های ایشان بهترین نوشته ها است زیرا با سند ذکر می کند. ولکن طبری
مستقیما «مقتل » را از ابی مخنف نگرفته است بلکه از مقتل شاگرد ابی مخنف بنام محمد ابن هشام کلبی(رحمه الله علیه)
بهره برده است البته ما در هر دو نوشته حرفهائی داریم که آیا شاگرد ابی مخنف مطالب را بطور دقیق ذکر کرده یا گلچین
کرده است؟

چون نه «مقتل » ابی مخنف اصلی در دست است و نه هم مطلب آن شاگرد راوی ابی مخنف در دست داریم که بدانیم که
ایشان چه کار کرده است.

باز نمی دانیم طبری نسبت به «مقتل » هشام ابن محمد که شاگرد ابی مخنف است چه کرده آیا گلچین مطالب را آورده یا
تمام آن را آورده و آیا بعضی مطالب را هم زیاد کرده، یا بدون زیاده و نقیصه مطالب را نقل کرده؟ معلوم نیست لکن
مقداری که طبری آورده،نوعا مستند است. شواهد تاریخی هم دارد. نتیجه اینکه «مقتل » ابی مخنف بهترین مقاتل است
هم از جهت سند و هم از حیث ترتیب و تنظیم قضایا و حوادث نقل شده.

کوثر: استاد به نظر شما هدف امام حسین(ع) از نهضت چه بود؟ و تا چه اندازه موفق شد.

استاد: به عقیده شیعه همه معصومین(علیهم السلام) به نحو مطلق حتی پیامبران هر کجا قیام کردند، مامور بودند و
هر جا هم که قیام نکردند باز مامور بودند.

طبق حدیث معروف که حضرت پیغمبر(ص) اشاره کردند به امام حسن و امام حسین(علیهما السلام) فرمود: «ان هذان
امامان قائما او قعدا» این دو فرزند من دو امام هستند بر امت من چه قیام کنند چه قیام نکنند و سکوت کنند هر دو اینها
بر طبق وظیفه عمل می کنند.

البته امام حسین (ع) موفق بودند. مثل همه انبیاء که در زمان خودشان قیام کردند، به هدف الهی ولکن به حسب
اسباب و ادوات و اعوان و انصار هدفشان اثبات نشد و نتیجه دنیوی که سلطه آنها باشد بر مردم در امور حقه بر ایشان
میسر نشد.

اما به حسب آخرت همه اینها موفق شدند و کارشان عندالله پر ارزش و با اهمیت بود و در کلام امیر مؤمنان (ع) است که
در جنگ جمل یا در جنگ صفین یا بعد از این دو جنگ یا پیش از این دو جنگ فرمودند: حق با کسانی است که در راه
حق قیام می کنند چه منصور و پیروز بشوند چه پیروز نشوند پیروزی دنیوی ملاک واقعیت و حقانیت نیست بلکه آنچه
دلالت بر حقانیت می کند آن است که حرکت و فعالیت انسان بر طبق دستورات الهی باشد.

بنابراین امام حسین (ع) بعد از شهادت امام حسن (ع) که قیام کردند به حق قیام کردند و موفق هم بودند.

مثل همه انبیاء که قیام کردند ولی قیام آنها در دنیا آثار زیادی بار نیاورد و نتیجه نهایی نبخشید که مردم هدایت شوند
چرا که این خود مردم بودند که نخواستند هدا