پاورپوینت کامل امام، احیاگر فرهنگ اهل بیت علیهم السلام ۴۲ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل امام، احیاگر فرهنگ اهل بیت علیهم السلام ۴۲ اسلاید در PowerPoint دارای ۴۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل امام، احیاگر فرهنگ اهل بیت علیهم السلام ۴۲ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل امام، احیاگر فرهنگ اهل بیت علیهم السلام ۴۲ اسلاید در PowerPoint :

>

وارث خط ائمه علیهم السلام

خط عترت پیامبر و فرهنگ اهل بیت عصمت، ناب ترین و بی پیرایه ترین جریانی است که ما را به تعالیم اسلام و
سنت نبوی رهنمون می گردد.

در طول تاریخ، از سوی اهل بیت، تلاش مستمر بوده تا جریان زلال مکتب و اتصال بی وقفه دین به رسول الله،
محفوظ بماند. از سوی مخالفان اسلام و بدخواهان و کینه توزان اهل بیت پیامبر نیز، تلاش و توطئه پیوسته ای
جاری بوده، تا اگر بتوانند، دین را بزدایندو اگر نتوانند، سرچشمه را بیالایند، تا در اقصی نقاط جهان و درامتداد
تاریخ، جریان ناسالمی در بسترهای فکری و فرهنگی مکتب نبوی، وجود داشته باشد.

در عصر حاضر، ضرورت تاکید و شدید بر حفظ مرام و خط اهل بیت،بیش از هر زمان، احساس می شود. علی رغم
تحرکات شیعه ستیزانه دهه های اخیر، گام های مثبت و بلندی هم از سوی «مرزبانان حماسه جاوید» و مدافعان
جوهره ولایت برداشته شده است. امام راحل(ره)

یکی از چهره های موفق این عرصه فرهنگی است و «انقلاب اسلامی »که یادگار آن قائد عظیم الشان است، در
راستای همان خط وفرهنگ به وجود آمد که از «بعثت » و «غدیر» و «عاشورا»سرچشمه می گرفت.

امامان معصوم، در عرصه مجادلات کلامی و مباحثات دینی، پیوسته براصل «امامت » تاکید داشتند و بر
«غاصبانه » بودن تصدی دیگران اشاره می کردند و از حسین بن علی(ع) در کربلا گرفته، تاعلی بن موسی الرضا(ع)
در خراسان، به وضوح می فرمودند که این «امر» و خلافت و رهبری از آن ماست که دیگران ربوده اند و ما«احق » و
شایسته تر و سزاوارتریم.

تامام امت، با طرح «حکومت اسلامی » و «ولایت فقیه »، پیگیرهمان خطی بود که در عصر حضور، به خلافت ائمه
منتهی می شد و درعصر غیبت، به حکومت فقیهان دین شناس ومتقی و آگاه می انجامید.

انقلاب اسلامی، ثمره همان مجاهدات دیرپا و مکتبی بود که امام دراین عصر، با تاکید بیشتر و وضوح و روشنی
افزون تری خواستارچرخش نظام جامعه بر «مدار» آن شد و آن قدر گفت و پای فشرد،تا «جمهوری اسلامی » را از
مرحله حرف وتئوری و ایده، به ظهورو عینیت و حاکمیت رساند.

جلوه های احیاگری

در عصر امامان معصوم علیهم السلام ، پافشاری بسیار بر احیای عاشورا و بهره گیری از اهرم نیرومند و فراگیر و
اثرگذار«مدایح و مراثی » بود. در واقع، همه حرفها و پیامهای امامان در «حماسه کربلا» نهفته بود. آن شور ماندگار
و خشم روزگار،هم تبیانی بر مفاهیم فکری و تعالیم اجتماعی و سیاسی اهل بیت علیهم السلام بود، هم آینه تمام
نمای «مظلومیت حق » و«مهجوریت عترت ». از این رو حادثه کربلا به عنوان یک «شاخص »و مظهر حماسه و غیرت
دینی و تکلیف شناسی و مرزبانی و احیاگری امامان، در نظر همه معصومین می درخشید و یادآوری و تکریم
وبهره گیری از آن نیز در دستور کار «خط عترت » بود.

امام امت نیز هم در مرحله تاکید بر احیای عاشورا، سنگ تمام گذاشت، هم خود با دمیدن روح جدید به آیین
سوگواری و مراسم سنتی عزاداری ایام عاشورا، آن را حیات بخشید، هم از جوهره ودرون مایه «عاشورا» در
مراحل مختلف نهضت و پیروزی انقلاب وسالهای دفاع مقدس و بسیج مردم بر ضد توطئه گران و انسجام ملت بر
ضد تحمیل بیگانه و سلطه استکبار، حد اکثر بهره برداری راکرد.

عزاداری برای شهیدان، بخصوص سیدالشهدا، هم مایه بقای نام وخاطره و آثار آن حماسه جاوید است، هم تاثیر
عاطفی و پیونددرونی میان عزاداران و پیشوایان حق ایجاد می کند و هم نوعی روح مبارزه با ستم را در مردم
احیا می کند. عنصر شعر و ادبیات درمرثیه خوانی به آن غنا بخشیده و موجب گسترش این موج میان توده های
وفادار به خاندان پیامبر(ص) شده است. «تاثیرعاطفی »و گسترش «سریع »، دو ویژگی مهم در اشعار مرثیه است.
مردم،این شعرها و شعارها را می خواندند و حفظ می کردند و مجالس خودرا با آنها رونق می بخشیدند. تعالیم
عاشورا، از خلال همین مجالس دینی به نسلهای بعدی منتقل شد و بزرگان دین نیز با استفاده ازمجالس
حسینی و شور عزاداری، جریان زلال مکتب اهل بیت علیهم السلام را در میان توده های مردم با ایمان، نگاه
داشتند.

امام و خط «خون » و «اشک »

عاشورا، هم غیرت آفرین بود، هم اشک آفرین. جلوه حماسه از یک سو و گواه مظلومیت از سوی دیگر. تلاقی
«خون و اشک » در حاثه کربلا، فرهنگ اهل بیت علیهم السلام را بعد حماسی و ولایی بخشید.

امام امت نیز از هردو عنصر تاثیرگذار و موج آفرین بهره گرفت.

آنچه بیشتر بر آن تاکید می کنیم، روش و سیره امام نسبت به حادثه کربلا و برنامه های مردمی «عزاداری » است.
امام امت فرمود:

«با این هیاهو، با این گریه، با این نوحه خوانی، با این شعرخوانی، با این نثرخوانی، می خواهیم این مکتب را
حفظ کنیم،چنانچه تا حالا هم حفظ شده.» در همین زمینه، بازهم فرموده است:

«این مجالسی که در طول تاریخ برپابوده است و بادستور ائمه این مجالس بوده است… ائمه این قدر اصرار کردند
به اینکه مجمع داشته باشید، گریه کنید، چه بکنید، برای اینکه این حفظمی کند کیان مذهب مارا.» پس می توان
گفت عزاداری برای سیدالشهدا، محور برنامه های «حفظ مکتب » بوده و دستاوردهای آیین محمدی در سایه زنده
نگه داشتن «فرهنگ اهل بیت » بوده است و برای شیعه، عزاداری یک «بعد سیاسی » داشته است، یعنی
همان زنده نگه داشتن روحیه مبارزه با ستم و تشکل انقلابیون شیعه بامحوریت کربلا و شهدای عاشورا. اینها
علاوه بربعد تربیتی وسازندگی روحی و آشنایی با تعالیم دینی در ابعاد دیگر حیات فردو جامعه است. بی شک
اصرار امامان شیعه بر حفظ این شعائر، صبغه سیاسی هم داشته است، از این رو حساسیت خلفا و معاندان خط
ائمه را به شدت در طول تاریخ برانگیخته است. امام راحل(ره) درتبیین این بعد مسئله، بیانات کافی و شافی و
ارزنده ای دارد که به یک نمونه اشاره می شود:

«یک مساله سیاسی در کار بوده است. آن روز که این روایات صادر شده است، روزی بوده است که این فرقه ناجیه
مبتلا بودند به حکومت اموی و بیشتر عباسی و یک جمعیت بسیار کمی یک اقلیت کمی در مقابل قدرتهای بزرگ.

در آن وقت، برای سازمان دادن به فعالیت سیاسی این اقلیت، یک راهی درست کردند که این راه، خودش سازمان
ده است… شیعیان آن وقت اجتماع می کردند و شاید بسیاری از آنان هم نمی دانستند مطلب چه هست، ولی
مطلب، سازماندهی یک گروه اقلیت در مقابل آن اکثریت ها و در طول تاریخ این مجالس عزا که یک
سازماندهی سرتاسری کشورها هست، کشورهای اسلامی هست، و در ایران که مهدتشیع و اسلام و شیعه هست،
در مقابل حکومتهایی که پیش می آمدند وبنای براین را داشتند که اساس اسلام را از بین ببرند، اساس روحانیت
را از بین بب