پاورپوینت کامل با امامان معصوم علیهم السلام(۴) (شرایط امامت و رهبری) ۴۰ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل با امامان معصوم علیهم السلام(۴) (شرایط امامت و رهبری) ۴۰ اسلاید در PowerPoint دارای ۴۰ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل با امامان معصوم علیهم السلام(۴) (شرایط امامت و رهبری) ۴۰ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل با امامان معصوم علیهم السلام(۴) (شرایط امامت و رهبری) ۴۰ اسلاید در PowerPoint :

>

تناسب «مسؤولیت » و «شرایط »

همیشه میان «مسؤولیت ها» و «شرایط » ، تناسب وجود دارد. برای مسؤولیتهای بزرگ، ضوابط و معیارهای بیشتر، دقیق تر و
دشوارتری در نظر گرفته می شود.

باتوجه به اهمیت رهبری و مسؤولیت بسیار سنگین «امامت » – که حیات امت و سرنوشت مکتب به آن وابسته است. – به همان
اندازه نیز ویژگی ها و شرایطی سنگین دارد که هرکس را یارای به دوش کشیدن این رسالت نیست و جز با داشتن زمینه و لیاقت و
شایستگی های لازم، نمی توان سرنوشت امت را به کسی به عنوان «امام » سپرد.

هرچند سخن ما از امامت پیشوای معصوم است و انتخاب او به فرمان الهی است و ملاک ها را نیز خداوند تعیین می کند، ولی در
«ولایت » در عصر غیبت نیز به تناسب بارسنگین رهبری، توانایی ها و فضیلت های متعددی در «پیشوا» باید فراهم باشد تا اختیار
جامعه و جان و مال افراد و سرنوشت کشور را بتوان به او سپرد.

امام امت قدس سره در نامه مورخ ۸/۱/۶۸ در پاسخ به استعفای آن که نامزد قائم مقامی رهبری بود، نوشت: «… همان طور که
نوشته اید، رهبری نظام جمهوری اسلامی کار مشکل و مسؤولیت سنگین و خطیری است که تحملی بیش از طاقت شما می خواهد
و به همین جهت، هم شما و هم من از ابتدا با انتخاب شما مخالف بودیم و در این زمینه هردو مثل هم فکر می کردیم….» ^(۱)

با این حساب، اوصاف و شرایط و ویژگی هایی که در «وصی پیامبر» و ادامه دهنده مکتب او معتبر است، حساس تر و مهم تر می باشد.
اینک به برخی از آن ها اشاره می شود:

۱- عصمت

به همان دلایلی که پیامبران باید معصوم باشند تا سخنان و دستورها و عمل هایشان برای مردم «حجت » باشد، امامی هم که
می خواهد جانشین پیامبرخدا صلی الله علیه و آله باشد و امت را در خط رسالت، هدایت و رهبری کند، باید از ویژگی «عصمت »
برخوردار باشد.

«عصمت » ، مصونیت امام از انحراف، گناه، خطا و اشتباه در اندیشه و عمل و بیان احکام و تطبیق قانون اسلام برجامعه است.

عصمت، دستاورد حد اعلای آگاهی و رشد دینی و خداباوری و رهایی از هرگونه هواپرستی و هوس گرایی و تمایل به شهوات است و
این موهبت را خداوند به خاطر لیاقتی که امامان دارند، به آنان می بخشد. در زیارت جامعه کبیره، از پیشوایان دین به عنوان
برگزیدگان الهی و پیشوایان هدایت و چراغ های تاریکی ها و حجت های الهی برهمه اهل دنیا و آخرت یاد شده و عصمت را موهبتی
الهی معرفی کرده است:

«عصمکم الله من الزلل و آمنکم من الفتن و طهرکم من الدنس و اذهب عنکم الرجس و طهرکم تطهیرا» ^(۲)

به همین جهت ازاین دودمان پاک به «خاندان عصمت و طهارت » یاد می کنیم.

در این تعابیر، هم به عصمت الهی در برابر لغزش ها، هم ایمنی از فتنه ها و گمراهی ها و پاکی از آلودگی ها اشاره شده و «آیه تطهیر»
که استوارترین مستند و برهان عصمت ائمه است، مورد توجه قرار گرفته است.

وقتی انسانی به نقطه اوج آگاهی دینی رسید و از سود و زیان ها و عواقب نیک و بد کارها کاملا آگاه بود و تاثیر مثبت و منفی هر
عملی، مثل آیینه در برابر دیدگانش روشن بود، نوعی مصونیت از در افتادن به کام گناه پیدا می کند، نه آن که نتواند گناه کند، بلکه
به خاطر «معرفت برتر» حتی تصور و فکر گناه هم در دل و اندیشه او راه نمی یابد.

البته عصمت از خطا و اشتباه، خود از تفضلات الهی است که زمینه ساز وثوق امت به امام و پشتوانه «حجت » شدن او برای دیگران
است.

عصمت، ضرورت رهبری یک امام است، زیرا وقتی مسؤولیت امام درجامعه، تبیین مکتب و بیان دین و پاسداری از شریعت است،
باید از نظر فکری و عملی، خودش کوچک ترین انحرافی از «اصول » و پایه های اسلام و احکام خدا نداشته باشد، تا مردم با اعتماد و
اطمینان از او «اطاعت » کنند.

رابطه اطاعت و امامت از همین جا شکل می گیرد. «اخلاص در پیروی » از سوی مردم، بسته به «عصمت در رهبری » از سوی امام
است; در غیر این صورت، چه تضمینی برای «امت » است که «امام » آنان را به بیراهه نکشد؟ تا امام به مرتبه حجیت نرسد، تبعیت
مردم از او بی پشتوانه است.

هنگامی که سخنان و اعمال و موضعگیری های امام، برای مردم حجت و سند است و او را جانشین و وصی پیامبر می شناسند و به
او اقتدا می کنند و او را الگو و اسوه خویش قرار می دهند و از کلام و عملش، اسلام را استنتاج می کنند، طبیعی است که اگر امام
بلغزد، امت را می لغزاند و اگر اشتباه کند، مردم را به گمراهی می کشد و اگر هوای نفس داشته باشد، «مصالح امت » را فدای «منافع
خود» می سازد و اگر معصوم نباشد، مردم در پیروی و اطاعت، دلگرم نخواهند شد.

امام، چون پیشوای همگان است و پیشوا در «کلیت دین » و همه امور است، پس باید با برخورداری از «عصمت » و تضمین درست و
برحق بودن تمام گفته ها و نظرات و مواضعش، تمام مردم را در همه زمینه ها هدایت و رهبری کند. در رهبری امام معصوم علیه
السلام حق بودن، حق گفتن، طبق حق عمل کردن، با ضریب صد درصد ضروری است، تا فلسفه عصمت که اطمینان و وثوق کامل
است، تضمین شود.

درحدیثی، رسول خدا صلی الله علیه و آله فرموده است: «امامان پس از من به تعداد نقبای بنی اسرائیل، دوازده نفرند و همه آنان
امین و پرهیزکار و معصوم اند;»

«… کلهم امناء اتقیاء معصومون » ^(۳)

در سخن دیگری ضمن آن که حضرت رسول، همه را به ولایت پذیری و اطاعت از علی علیه السلام و ائمه از فرزندان او سفارش
می کند، دلیل این تبعیت را نیز، برگزیدگی و عصمت آنان از هرگناه و خطا می داند:

«… فانهم خیره الله عزوجل و صفوته و هم المعصومون من کل ذنب و خطیئه » ^(۴)

عصمت ائمه، علاوه بر آن که از برهان های قرآنی وحدیثی برمی آید، در متن عمل و سخن خود آنان نیز مشهود است و چه تابناک،
در سیره علوی این ویژگی رخ می نماید، آن جا که می فرماید:

«به خدا سوگند! اگر هفت اقلیم را با همه آنچه در زیر آن هاست، به من بدهند، در برابر این که در گرفتن دانه گندمی ازدهان موری،
خدا را معصیت کنم، هرگز این کار را نخواهم کرد.» ^(۵)

برخورد علی علیه السلام با برادرش عقیل در رابطه با مسائل مالی و برداشت نابجا از بیت المال، مشهور است و در نهج البلاغه هم
آمده است. چه چیزی جز «عصمت » می تواند این گونه عاطفه زمامداری را که برپهنه گسترده امپراتوری اسلامی حکم می راند،
کنترل کند و او را در خط دقیق معیارهای مکتب