پاورپوینت کامل با امامان معصوم علیهم السلام (۵)- ضابطه گرایی ۴۲ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل با امامان معصوم علیهم السلام (۵)- ضابطه گرایی ۴۲ اسلاید در PowerPoint دارای ۴۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل با امامان معصوم علیهم السلام (۵)- ضابطه گرایی ۴۲ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل با امامان معصوم علیهم السلام (۵)- ضابطه گرایی ۴۲ اسلاید در PowerPoint :

>

اصل و معیار

در زندگی ها، روش ها و حکومت های الهی وعادلانه، همه امور براساس «ضابطه » و «معیار»می چرخد. مردان الهی
نیز از «اصول » پذیرفته شده در مکتب پیروی می کنند. و مگر اصل امامت و ولایت در اسلام، برمبنای شایستگی ها،
ضابطه ها و معیارها نیست؟

وقتی «امام »، طبق برخورداری از آن کفایت ها و دارابودن آن معیارها به امامت ازسوی خداوند برگزیده می شود،
طبعا سیاست و مشی او نیز ضابطه مند و اصولی خواهد بود.

در تربیت آگاهانه و ریشه ای اسلامی، آنچه که معیار ارزش و ضابطه بها دادن به حرکت هاو اعمال است، اصول و
پایه های «حق » مکتب است. در این تربیت، اشخاص با ضابطه سنجیده می شوند، نه که حق را در رابطه بااشخاص
بشناسند.

توصیه حضرت امیرعلیه السلام به حارث چنین است:

«ان دین الله لا یعرف بالرجال، بل بآیه الحق، فاعرف الحق تعرف اهله » ^(۱)

دین خدا به وسیله اشخاص شناخته نمی شود، بلکه با نشانه و آیت حق شناخته می شود، پس حق را بشناس، تا
اهل حق راهم بشناسی!

با این روش «اصول گرایانه »، هرکس گامی ازمسیر حق کنار رود و از ضابطه ها و اصول ومبادی تخطی کند، او را
تخطئه می کنند،هرکس که باشد!

در تاریخ اسلام، نمونه های متعددی رامی توان سراغ گرفت که آحاد امت، در برابرانحرافات حکومت ها و
کجروی های خلفا،قاطعانه ایستاده اند و موضع اعتراض آمیزداشته اند و انتقاد کرده اند. برخوردهای تندابوذر
غفاری با سیاست های غلط عثمان ومعاویه در مدینه و شام، از این نمونه است.

امام علی علیه السلام که خود، به خاطر همین پای بندی به اصول و ضابطه گرایی، مورد بغض خلافکاران بود، از
مدافعان شیوه هایی بود که امثال ابوذر در مقابل انحراف ها داشتند. وقتی ابوذر را به خاطر نهی از منکرها و
دعوت به اصول و تاکید برمعیارها تبعید می کردند،سخنان حضرت علی علیه السلام در بدرقه آن صحابی بزرگ،
نشان همین ضابطه گرایی است که به وی فرمود:

«ای ابوذر! تو برای خدا خشم گرفتی، پس چشم امید تنها به کسی داشته باش که خشمت برای او بوده است… جز
«حق »، انیس و همدم تومباد، و جز «باطل »، تو را به وحشت نیاورد.» ^(۲)

فوق معیار!

پیوسته کسانی بوده و هستند که خود رابالاتر از قانون و فراتر از ضوابط می شمارند.در دوران پس از پیامبرصلی
الله علیه وآله نیز این گونه تمامت خواهان و انحصارطلبان وامتیازجویان وجود داشتند که از سیره وسنت رسول
خدا عدول می کردند. ائمه علیهم السلام نیز همواره در مقابل بدعت ها و سنت ستیزی یا سنت شکنی آنان
می ایستادند و آنان را به اصول فرا می خواندند.

زمان که می گذشت، از حاکمیت ضابطه ها وارزشها کاسته می شد. غرض ورزان می کوشیدند تا با خدشه وارد
کردن به این ریشه استوار، برای اشخاص ارزش ذاتی وجدا از «اصول » و پایبندی به آن ها قائل شوند،تا از این
رهگذر بتوانند به بازی ها و حرکات مصلحت جویانه خودشان مشروعیت بخشندو اشخاص را بالاتر از «اصول » و
«معیارها» قرارداده و عمل آن ها را مقیاس قرار دهند.

مردمی که با اصول مکتب تربیت شده بودند، هیچ کس را در هیچ موقعیتی فوق ضابطه نمی دانستند. از این رو
به خلاف وخلافکاران اعتراض می کردند. وقتی عبدالملک مروان برفراز منبر، حرفهای یاوه ای می گفت: مردی به
مجادله با اوپرداخت و حرف هایش را رد کرد. ولی ماموران عبدالملک ریختند و او را دستگیرکرده بردند و معلوم
نشد که برسر او چه آمد! ^(۳)

و… همین عبدالملک، که خود را «فوق قانون » می دانست، دیکتارتور مآبانه می گفت:«لایامرونی احد بتقوی الله الا
ضربت عنقه » ^(۴)

هرکس مرا به تقوا و پروا پیشگی دستوردهد، گردنش را خواهم زد!

تلاشی که از سوی جمعی در قداست بخشیدن به چهره همه صحابه پیامبرصلی الله علیه وآله به عمل می آمد و
سعی می شد همه کسانی را که با پیامبرصلی الله علیه وآله بوده اند، «تطهیر» کنند و تمام اعمال و نظرات و
مواضعشان را «توجیه »نمایند، حرکتی در این خط بود. در صورتی که فساد و انحراف و بی عدالتی برخی از آنان که
عنوان «صحابی » را یدک می کشیدند، محرزبود و هیچ محملی برای توجیه نداشت.(دراین زمینه به کتاب
سودمند «نظریه عدالت صحابه » از احمد یعقوب اردنی مراجعه شود.)

تاکید امام علی علیه السلام برمعیارها

امامان شیعه، با کشف نیرنگی که از سوی مدعیان فوق قانون و فراتر از ضوابط به کارگرفته می شد، چه در سخن
و رهنمود و چه در عمل، تلاشی در جهت معطوف ساختن اذهان به همان اصول داشتند تا امت را از فروافتادن در
ورطه این «اشتباه سیاسی » بازدارند.

حضرت امیرعلیه السلام وقتی به خلافت رسید وعهده دار امور مسلمانان گردید، در مقابل سرپیچی و تمرد و
گردنکشی شخصیت های سابقه دار و برجسته که حاضر به پذیرش حکومت مشروع وی نبودند، ایستاد ومنحرفان
را تصفیه و پاکسازی کردو حتی به باقی ماندن عناصر غیر مکتبی و ناسالم درراس امور، هرچند برای مدتی
محدود، راضی نشد، هرچند که برخی از ایشان سوابقی داشتند و از اصحاب پیامبرصلی الله علیه وآله
محسوب می شدند. ولی چون باگذشت زمان، درعمل،به موضعگیری های انحرافی و عملکردهای فاسد گرویده
بودند، از «چشم ارزش » افتادند.چرا که در مکتب علی علیه السلام و در خط مشی سیاسی او، ملاک مسؤولیت و
جایگاه «حق »بود، نه «شخص ». حکومت علوی، حاکمیت معیارها و اصول مکتبی بود، نه سلیقه ها وسازشها و
مصلحت اندیشی های سیاسی کارانه!

این شیوه، خطی بود که حضرت در آغازخلافتش ترسیم فرمود و مسیر را روشن وبی پرده بیان کرد. وقتی مردم
مصرانه می خواستند که با او بیعت کنند و او حکومت را بپذیرد، پیش شرط حضرت، تکیه بر«اصول » بود. فرمود:

«و اعلموا انی ان اجبتکم، رکبت بکم ما اعلم و لم اصغ الی قول القائل وعتب العاتب.» ^(۵)

بدانید که اگر من دعوت شما را بپذیرم وحکومت را به دست بگیرم، با شما آن گونه که خودم (حق) می دانم رفتار
خواهم کرد و به سخن هیچ گوینده و ملامت هیچ ملامتگری گوش نخواهم داد.

نه آن که حضرت، به سخنان ناصحانه ومشفقانه دلسوزان بی اعتنایی کند، بلکه برتوقعات و اعتراضاتی که خارج
از مدار حق ومحور ضابطه است، اعتنا نخواهد کرد و این همان ضابطه گرایی در سیاست علوی است.

سختگیری های حضرت در مورد بیت المال و ثروت هایی که به یغما رفته و بذل وبخشش هایی که به ناروا در
حکومت پیشینیان به این و آن داده شده، با آن که خیلی ها را می رنجاند، ولی خدا را راضی می ساخت و شاخص
حکومت ضابطه گرای امام علی علیه السلام بود.

عمل و موضعگیری امامان، بر این