پاورپوینت کامل امام علی علیه السلام و امنیت ملی ۵۲ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل امام علی علیه السلام و امنیت ملی ۵۲ اسلاید در PowerPoint دارای ۵۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل امام علی علیه السلام و امنیت ملی ۵۲ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل امام علی علیه السلام و امنیت ملی ۵۲ اسلاید در PowerPoint :

>

امنیت همه جانبه:

امنیتی را که اسلام به آن بها داده است، امنیت همه جانبه است. اسلام هر نوع ایجاد ناامنی را ناروا می داند.

هر نوع ایجاد رعب و وحشت در دل های مسلمانانی که خلافی مرتکب نشده اند را روا نمی داند.

امام علی علیه السلام فرمود: «لایحل لمسلم ان یروع مسلماً؛(۱) روا نیست برای مسلمان که مسلمانی را بترساند.»

و نیز امنیت در بعد شرف و حیثیّت افراد را روا نمی داند.

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله وسلم فرمود: «من آذی موءمناً فقد آذانی؛(۲) هر که مؤمنی را بیازارد، من را آزرده است.»

و نیز فرمود: «سباب الموءمن فسوق… واکل لحمه من معصیه اللّه ؛(۳)

ناسزا گفتن به مؤمن جایز نیست و نباید در غیابش از او به بدی یاد کرد.»

اسلام به قدری به امنیت مردم توجه دارد که حتّی نگاه به درون خانه ی دیگران را جایز نمی داند.

بدون اجازه به خانه ی دیگران وارد شدن و نیز نگاه کردن به درون خانه ی دیگران از محرمات به شمار می آید؛ به گونه ای که اگر شخص متعرّض به هنگام دفاع اهل خانه، کشته شود، خونش هدر است.(۴)

امنیت در قانون اساسی:

در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران که حاصل تلاش حق طلبانه ی ملّت مسلمان ایران است، به مسأله ی امنیّت توجّه ی خاصی مبذول شده است.

در اصل بیست و دوم آمده است: «حیثیت، جان، حقوق، مسکن و شغل اشخاص از تعرض مصون است مگر در مواردی که قانون تجویز کند.

در اصل یکصد و هفتاد و ششم، تشکیل شورای عالی امنیت ملی را به عنوان یکی از راهکارهای استقرار امنیّت ملی بر شمرده است.

در اصل سوّم، شانزده هدف برای دولت جمهوری اسلامی ایران متذکر شده است که تحقق بندهای ۱، ۵، ۶، ۷، ۹، ۱۲ و ۱۴ به استقرار امنیّت وابسته است.

همچنین در اصل بیست و یکم پنج وظیفه برای دولت جمهوری اسلامی ایران بیان شده است که بند اول آن منوط به برقراری امنیت است.

و نیز در اصل چهل و سوم برای تحقق استقلال اقتصادی نه راهکار بر شمرده است که تمامی این راهکارها به استقرار امنیّت متّکی و وابسته است.

مقام معظم رهبری حضرت آیت اللّه خامنه ای در این خصوص بیان داشت:

«در همه ی شئون زندگی امنیت یک ضرورت برای انسان است. در دوران عبادت، در دوران سازندگی، در دوران تجارت، هر فعّالیّتی که انسان بخواهد بکند، محتاج امنیّت است.»(۵)

ابعاد امنیّت در کلام امام علی علیه السلام :

همان گونه که در نخستین فراز بحث، بیان شد که امنیّت ابعاد گوناگون دارد. ما در این فراز از بحث به برخی از ابعاد امنیت و با تکیه به کلام امام علی علیه السلام در نهج البلاغه پی می گیریم.

۱ ـ امنیت مرزی:

امنیت مرزی به این معنا که مرزهای جغرافیایی کشور اسلامی از تعرض دشمن مصون باشد.

تا بیگانگان نتوانند به جان و مال و حیثیت مسلمانان تعرّض نمایند.

مسؤولیت اصلی این نوع امنیّت بر عهده ی نیروهای نظامی است.

امام علی علیه السلام در عهدنامه ی مالک اشتر درباره ی نقش نیروهای نظامی در استقرار امنیّت فرمود:«امّا سپاهیان و نیروهای مسلح با اذن پروردگار حافظان و پناهگاه رعیّت، زینت زمامداران، عزّت و شوکت دین و راه های امنیّت
می باشند. قوام رعیت جز توسط این گروه ممکن نیست.»(۶)

۲ ـ امنیّت قضایی:

امنیّت قضایی به این معنا است که قاضی و دستگاه قوه ی قضائیه برای داوری برحقّ، باشرایط و امکانات لازم و شایسته، به حل و فصل امور مردم بپردازد.

تا با اقتدار دستگاه قضایی، مردم از تعرّض به جان، مال و ناموس و آبروی دیگران بترسند و حرامیان کمتر جرأت جسارت به خود بدهند، چرا که در صورت تخلّف به جزای اعمالشان می رسند.

در این باره امام علی علیه السلام به مالک اشتر سفارش می کند و یک سری از امور درباره ی قاضی و قضاوت را بدین شرح متذکر می شود:

«سپس از میان مردم، برترین فرد در نزد خود را برای قضاوت برگزین. از کسانی که مراجعه فراوان مردم آنان را در تنگنا قرار ندهد، و برخورد مخالفان با یکدیگر او را به خشم و کج خلقی وا ندارد، در اشتباهاتش پافشاری نکند. و در
صورت روشن شدن حقّ، بازگشت به حقّ بر آن سخت نباشد، طمع را از دل بیرون کرده باشد، در فهم مطالب به تحقیق اندک، اکتفا نکند، کسانی که در شبهات از همه محتاط تر و دریافتن و تمسّک به دلیل و حجّت از همه مصرتر
باشند.

با مراجعه ی مکرر شکایت کنندگان کمتر خسته شوند. و در کشف امور شکیباتر و به هنگام آشکار شدن حقّ، در فصل خصومت از همه قاطع تر باشند.

از کسانی که ستایش فراوان آنان را فریب ندهد؛ و تمجیدهای بسیار آنان را متمایل به سوی مدح کننده نگرداند. ولی البته این افراد بسیار کم هستند.

آن گاه با جدّیت هرچه بیشتر قضاوت های قاضی خویش را بررسی کن و در بذل و بخشش به او سفره سخاوتت را بگستران، آن چنان که نیازمندیش از بین برود و حاجت و نیازی به مردم پیدا نکند، و از نظر منزلت و مقام آن قدر
مقامش را نزد خودت بالا ببر که هیچ کدام از یاران نزدیک تو، به نفوذ در او طمع نکنند و از توطئه این گونه افراد در نزد تو در امان باشد.»(۷)

۳ ـ امنیّت اقتصادی:

امنیّت اقتصادی به این معنا است که مردم در اموالشان امنیت داشته باشند و دولت با مدارا و رعایت عدل و انصاف و با توجه به دیگر اخلاق پسندیده ی اسلامی، از آنان مالیات و زکات اخذ نماید. و نیز احتکار کالا (به ویژه کالاهای
اساسی و مورد نیاز مردم) نباشد و نیز در خریدها و فروش ها قیمت ها متعادل باشد.

درباره ی امنیّت اقتصادی، امیر مؤمنان علی علیه السلام به یکی از مأموران جمع آوری زکات و مالیات این فرمان را صادر نمود:

«باتقوا و با احساس مسؤولیت در برابر خداوند یکتا حرکت کن. و در این راه هیچ مسلمانی را مترسان. و بر سرزمین او ناخشنود مگذر. بیش از آنچه از حقّ خداوند در اموالش هست از او مگیر.

پس آن گاه که به آبادی قبایل رسیدی در کنار آب فرود آی و داخل خانه های مردم مشو.

پس با آرامش و وقار به سوی آنان برو، تا در میان آنان قرارگیری؛ به آنان سلام کن و از اظهار تحیّت بخل مورز.

پس از آن به آنان بگو: ای بندگان خدا، مرا ولی خدا و خلیفه اش به سوی شما فرستاده است تا حقّ خدا را که در اموالتان است، بستانم؛ آیا در اموال شما حقی از خدا هست که آن را به نماینده اش بپردازید، اگر کسی گفت: نه، دیگر به
او مراجعت مکن. و اگر کسی پاسخ داد: آری، همراهش برو؛ امّا نه اینکه او را بترسانی یا تهدید کنی، یا او را به کار مشکلی مکلّف سازی.

هرچه از طلا یا نقره به تو داد، بستان؛ و اگر دارای گوسفند یا شتر بود، بدون اذن او داخل آن مشو، چون که بیشتر آن ها از آن او است.

و آن گاه که داخل شدی همچون شخصی مسلّط و سختگیر رفتار مکن…»(۸)

و نیز در عهدنامه ی مالک اشتر چنین متذکر شده است:

«تجار و صاحبان صنایع را به نیکی سفارش نما و در این توصیه بین بازرگانانی که در شهر و یا دِه هستند و دارای مرکز ثابت و تجارت خانه اند و آنانی که سیّار و درگردشند و نیز صنعتگرانی که با نیروی جسمانی خویش به صنعت
می پردازند، تفاوت قائل مشو. چرا که آنان منابع اصلی منافع و اسباب آسایش جامعه به شمار می آیند. آنان هستند که از سرزمین های دور دست، از پرتگاه ها و کوهستان ها و دریاها و سرزمین های هموار و ناهموار مواد مورد نیاز را
فراهم می آورند. و از مناطقی که عموم مردم با آن سر و کاری ندارند و جرأت رفتن به آن سامان را نمی کنند، این ها سر و کار دارند.

توجّه داشته باش که بازرگانان و پیشه وران و صنعتگران مردمی سالم و خوب هستند و از نیرنگ و شورش آنان بیمی وجود ندارد.

آنان صلح دوست و آرامش طلبند. امّا باید از وضع آنان چه آنانی که در مرکز فرمانداری تو زندگی می کنند و چه آنانی که در گوشه و کنار هستند، جستجو و بازرسی نمایی؛ ولی
آگاه باش، با وجود همه ی آنچه که درباره ی
آنان گفتم، در میان آنان گروهی تنگ نظر و بخیل آن هم به صورت قبیح و زشت آن، وجود دارد. که همواره در پی احتکار مواد مورد نیاز مردم و تسلط یافتن بر تمام معاملات هستند. و این موجب زیان توده های مردم و عیب و ننگ
بر زمامداران است.

از احتکار به شدت جلوگیری کن که رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم از آن منع کرده است. باید معاملات با شرایط آسان ص