پاورپوینت کامل برتری رسول خدا (ص) بر همه پیامبران ۸۰ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل برتری رسول خدا (ص) بر همه پیامبران ۸۰ اسلاید در PowerPoint دارای ۸۰ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل برتری رسول خدا (ص) بر همه پیامبران ۸۰ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل برتری رسول خدا (ص) بر همه پیامبران ۸۰ اسلاید در PowerPoint :

>

دیباچه

آیا پیامبران الهی در یک رتبه و درجه اند
یا میان این فرزانگان بی بدیل جهان خلقت،
تفاوت وجود دارد؟

با مراجعه به عقل و نقل، می توان گفت:
پیغمبران الهی در مقام و منزلتِ واحدی
نیستند بلکه جایگاه های گوناگونی در پیشگاه
الهی دارند. قرآن مجید در این خصوص
می فرماید:

«تلک الرّسل فضّلنا بعضهم علی
بعض»۱؛ آن پیامبران، برخی را نسبت به
برخی برتری دادیم.

نیز می فرماید:

«لقد فضّلنا بعض النّبیّین علی بعض»۲؛
مطمئنّاً ما بعضی از پیامبران را بر برخی دیگر
برتری دادیم.

در روایات هم به این موضوع تأکید شده
است. امام صادق علیه السلام فرمود:

«ساده النّبیّین و المرسلین خمسه… ـ و
هم اولوالعزم من الرّسل و علیهم دارت
الرّحی ـ نوح و ابراهیم و موسی و عیسی و
محمّد صلّی اللّه علیه و آله و علی جمیع
الأنبیاء؛۳ سیّد و سرور پیامبران و مرسلان…
ـ که پیامبران اولوالعزم هستند و آسیاب
خلقت* به برکت وجودشان می چرخد ـ پنج
تن اند: نوح، ابراهیم، موسی، عیسی و محمّد
(که درود و سلام خدا بر او و آلش و تمامی
پیامبران باد).»

پیامبر صلی الله علیه و آله فرمود:

«انّ اللّه تعالی فضّل انبیائه المرسلین
علی الملائکه المقرّبین و فضّلنی علی جمیع
الأنبیاء و المرسلین…۴؛ خدای متعال،
پیامبران مرسل خویش را بر فرشتگان
مقرّبش برتری داد و مرا بر تمامی پیامبران و
مرسلان…»

شاید بتوان از این دو حدیث برداشت کرد
که در مجموع، فرستادگان الهی برای انسان،
به ترتیب رتبه و مقام، عبارتند از: نبیّ، مرسل
و اولوالعزم که در رأس آنان، پیغمبر گرامی
اسلام علیه السلام قرار دارد.

آیه اللّه مصباح یزدی در این باره می گوید:

«نبیّ از نظر مصداق (نه از نظر مفهوم)
اعم از رسول است؛ یعنی همه پیامبران،
دارای مقام نبوّت بوده اند ولی مقام
رسالت، اختصاص به گروهی از ایشان
داشته است. و به حسب روایتی… تعداد
رسولان، سیصد و سیزده نفر می باشد، و
طبعاً مقام ایشان بالاتر از مقام سایر انبیا
خواهد بود، چنان که خود رسولان هم از
نظر مقام و فضیلت، یکسان نبوده اند و
بعضی از ایشان به مقام امامت نیز
مفتخر گردیده اند.»۵

از نظر عقلی، می توان گفت: گستردگیِ
حوزه عملیاتی پیامبران، ارتباط مستقیم و
تنگاتنگی با سعه وجودی آنان دارد؛ یعنی
پیشرفت و تکامل هر پیغمبر در میدان علم و
عمل و بهره برداری او از دانش های لدنّی و
الهی در قالب وحی و الهام ـ با واسطه یا
بی واسطه ـ با دایره و حوزه شریعت و
محدوده تبلیغاتی وی تناسب و سنخیت دارد؛
تا جایی که برخی از آن وجودهای مقدّس
فقط در حدّ «نبیّ» باقی ماندند و برخی مأمور
ارسال پیام های الهی به مردم شده، تحت
عنوان «مُرْسَل» مطرح گشتند؛ و برخی
صاحب و آورنده شریعت به شمار آمده،
حقیقت «اولوالعزم» را تشکیل دادند و برخی
به علّت آن که گستره زمان و مکان را
درنوردیده و فائق بر تمام کمالات و
ویژگی های معنوی در عالم امکان گشتند،
شریعتشان شامل جنّ و انس شد و جاودانه
باقی ماندند.**

شاخص های برتری پیامبر صلی الله علیه و آله

۱. بشارتهای انبیای گذشته

«بشارت» را می توان بازگویی خبری که
سرور و شادی در بردارد، معنا کرد. بدیهی
است که تنها در صورتی شنونده از شنیدن
خبری مسرور می شود که به حقیقت یا
واقعیتِ تازه ای که فاقد آن بوده یا مثل و مانند
نداشته، دست پیدا کند. بر پایه بعضی از اخبار،
پیغمبران الهی همواره به آمدن حضرت
محمّد صلی الله علیه و آله مژده می دادند. امام باقر علیه السلام
فرمود:

«لم تزل الأنبیاء تبشّر بمحمّد حتّی بعث
اللّه المسیح عیسی بن مریم علیه السلام فبشّر
بمحمّد صلی الله علیه و آله ؛۶ پیغمبران همواره به آمدن
محمّد صلی الله علیه و آله مژده می دادند، تا آن که خداوند
حضرت مسیح، عیسی بن مریم علیه السلام را مبعوث
کرد. او به رسالت محمّد صلی الله علیه و آله بشارت داد.»

قرآن مجید درباره این مژده حضرت
عیسی علیه السلام می فرماید:

«و اذ قال عیسی ابن مریم: یا
بنی اسرائیل انّی رسول اللّه الیکم مصدّقاً لما
بین یدیّ من التوریه و مبشّراً برسول یأتی
من بعدی اسمه احمد…»؛۷ و هنگامی که
عیسی بن مریم گفت: ای فرزندان اسرائیل!
من فرستاده خدا به سوی شما، تصدیق کننده
کتابی که پیش از من فرستاده شده، هستم و
بشارت دهنده به رسولی که بعد از من می آید
و نامش «احمد» است…»

از این که تمامی پیامبران الهی به
تشریف فرمایی رسول خدا صلی الله علیه و آله بشارت
داده اند، مشخّص می شود که آن حضرت
دارای ویژگی یا ویژگی های منحصر به فردی
بوده که دیگران فاقد آن بوده اند. بنابراین
ایشان از تمامی انبیا و رسولانِ پیشین برتر
بوده است.

آیه اللّه جوادی آملی در تفسیر آیه فوق
می گوید:

«بشارت در موردی است که پیامبر
بعدی مطلب نو و تازه ای برای امّتش یا
برای دیگران بیاورد. اگر پیغمبر خاتم در
سطح انبیای گذشته… سخن گفته باشد…
مجالی برای بشارت نبود… از این که…
عیسای مسیح به قومش فرمود: «من…
آمدن پیامبری را بشارت می دهم.»،
معلوم می شود که رسول اکرم صلی الله علیه و آله از
حضرت عیسی علیه السلام ، افضل و قرآن از
انجیل، بالاتر… است، پس رسول
اکرم صلی الله علیه و آله بر اساس تبشیر حضرت
مسیح علیه السلام ، همه مزایای علمی انبیای
گذشته را ـ که عیسای مسیح داشت ـ و
همه مزایای خاصّه عیسای مسیح را
داراست.»۸

انّی و ان کنتُ ابن آدم صوره	و لی فیه معنیً و شاهد بأبوّتی
من به ظاهر گرچه ز آدم زاده ام	لیک معناً جدِّ جدّ افتاده ام
بودم آن روز من از طایفه دُردکشان	که نه از تاک، نشان بود و نه از تاکْ نشان۹

شیخ علی نمازی درباره کمالات و
افضلیت خاتم پیامبران می گوید:

«از قطعیاتِ روایات متواتره است که
تمام کمالات و علوم انبیا و مرسلین
برای پیغمبر خاتم صلی الله علیه و آله جمع شده با
زیادتی های بسیار»۱۰.

رسول اکرم صلی الله علیه و آله در خطبه غدیریه فرمود:

«ای مردم! هیچ علمی نیست مگر آن که
خداوند سبحان آن را در من احصا و
ضبط نموده است.»۱۱

علوم انبیای گذشته از جمله آنهاست. لذا
رسول خدا صلی الله علیه و آله افضل و اکمل از پیغمبرانِ
پیشین است؛ زیرا دانش های آن حضرت
منحصر به دانستنی های پیامبرانِ پیشین
نبوده است.

۲. ره آورد آسمانی و نمونه اعلای آن

امیر مؤمنان علیه السلام درباره مقام بی بدیل و
والای قرآن می فرماید:

«خدای سبحان، کتابی آسمانی بر پیامبر
اکرم صلی الله علیه و آله فرو فرستاد و آن، نوری است
که خاموشی ندارد، و چراغی است که
افروختگی آن زوال ناپذیر است، و
دریایی ژرف است که قعر آن به چنگ
ادراک آدمی [بشر عادی] نمی افتد، و
راهی است که در آن گمراهی نیست، و
شعاعی است که روشنی آن تیرگی
نگیرد…؛ خداوند آن را فرونشاننده
تشنگی علمی دانشمندان و خرّمی
دل های فقیهان و راه روشن سالکانِ
صالح قرار داد. قرآن کریم دارویی است
که پس از آن بیماری نمی ماند…، و
پناهگاهی است که قلّه بلند آن مانع
دشمن است.»۱۲

حضرت محمّد صلی الله علیه و آله فرمود:

«فضل القرآن علی سائر الکلام کفضل
اللّه جلّ جلاله علی خلقه۱۳؛ برتری قرآن
نسبت به دیگر سخنان، مانند برتری خداوند ـ
جلّ جلاله ـ بر خلق اوست.»

این بیان عرشی به طور آشکار، به
فضیلت کلام اللّه مجید بر تمامی گفته ها و
سخنان، حتّی گفته ها و سخنان انبیای پیشین
که در قالب وحی تجلّی نموده، تأکید کرده
است و شاید گرانسنگ ترین تعریف و توصیف
از قرآن مجید باشد؛ کتابی که کسی توانایی
آوردنش را ندارد، گرچه تمام انس و جن در
این زمینه با یکدیگر همکاری کنند؛۱۴ حتّی
توانایی آوردن دو سوره مانند قرآن را
ندارند.۱۵ بالاتر آنکه، حتّی یک سوره هم
نمی توانند بیاورند.۱۶

نظیر این ویژگی ها درباره هیچ کتاب
آسمانی دیده نشده است. از این جا می توان به
طور قطعی، حکم کرد که قرآن مجید افضل از
دیگر کتاب های آسمانی است و آورنده قرآن
نیز افضل از انبیای پیشین است.

از سوی دیگر، خداوند می فرماید:

«و انزلنا الیک الکتاب بالحقّ مصدّقاً لما
بین یدیه من الکتاب و مهیمناً علیه»۱۷؛ و ما
بر تو قرآن فرستادیم که کتب آسمانیِ پیشین
را تصدیق کرده، بر آنها سیطره و اشراف دارد.

بنابراین، قرآن مجید در صدر کتاب های
آسمانی قرار دارد، آورنده آن هم باید چنین
باشد؛ زیرا مقام علمی و شخصیت معنوی هر
پیغمبر در کتاب آسمانی او تجلّی می کند، مقام
حضرت موسی علیه السلام در حدّ تورات و مقام
حضرت مسیح علیه السلام در حدّ انجیل جلوه گر شده
است. انبیای پیشین نیز در حدّ کتب و صحف
آسمانی خود ظهور کرده اند.

وقتی سیطره و فضیلت قرآن بر همه
کتاب های انبیای پیشین ثابت گردد، سیطره و
اشراف و فضیلت رسول خاتم صلی الله علیه و آله هم بر سایر
اولیای الهی و انبیای عظام ثابت می گردد؛
چون پیغمبر اسلام صلی الله علیه و آله در حدّ قرآن و نمونه
اعلای آن است و قرآن، «مُهَیْمِن» است،
پس پیغمبر اسلام صلی الله علیه و آله هم «مُهَیْمِن» است.

زمانی می توانیم سیره علمی رسول
خدا صلی الله علیه و آله را بشناسیم که حقیقت قرآن را
بشناسیم و چون شناخت حقیقت قرآن مقدور
همه نیست، حقیقت پیغمبر صلی الله علیه و آله را نیز همگان
نمی توانند بشناسند. توضیح این مطلب از این
قرار است که قرآن کریم دارای نشئه کثرت،
تفصیل، ترکیب و نشئه وحدت، بساطت و
اجمال است. خداوند راجع به مرحله عالی آن
می فرماید: «و انّه فی امّ الکتاب لدینا لعلیّ
حکیم».۱۸؛ قرآنی را که شما تلاوت می کنید،
ریشه اش نزد خداست. آنجا مادر و باطنِ همه
مراحل بعدی قرآن است. راجع به مرحله نازل
آن ـ که مقام لفظ و کثرت باشد ـ می فرماید:
«انّا جعلناه قرآناً عربیّاً…»۱۹ پس قرآن
گذشته از وجود لفظی در عالم کثرت، دارای
وجود نوری و بسیط نیز هست. خدای سبحان
پس از معرّفی قرآن می فرماید:

تو ای پیامبر! نزد خدای حکیم و علیم،
قرآن را می آموزی؛ «و انّک لتلقّی القرآن من
لدن حکیم علیم»۲۰ قرآن پیش خدا،
امّ الکتاب است. پس تو امّ الکتاب را
فرامی گیری و عین آن می شوی.

تکلیف مرحله نازل قرآن هم معلوم است
که پیامبر صلی الله علیه و آله آن را توسّط جبرئیل دریافت
کرده است. پس ایشان به تمامی مراحل قرآن
آگاه بوده و برای همین است که شناخت
پیغمبر صلی الله علیه و آله بدون شناخت قرآن ممکن نیست
و کسی تا قرآن، مخصوصاً مرحله امّ الکتاب
آن را نشناسد، نمی تواند آن حضرت را
بشناسد.۲۱

۳. خاتمیّت

خداوند در قرآن می فرماید:

«ما کان محمّداً ابا احد من رجالکم
ولکن رسول اللّه و خاتم النّبیّین و کان اللّه
بکلّ شی ء علیماً»؛۲۲ محمّد، پدر هیچ یک از
مردان شما نبوده ولی رسول خدا و خاتم
پیامبران است. و خداوند به همه چیز
داناست.۲۳

در زیارت امیرمؤمنان علیه السلام در روز غدیر
آمده است:

«السّلام علی محمّد رسول اللّه خاتم
النّبیّین و سیّد المرسلین… الخاتم لما
سبق…؛ سلام بر محمّد، رسول خدا، خاتم
پیامبران و سرور رسولان… خاتم
پیشینیان…»

در این زیارت شریف و صدها روایت به
موضوع «خاتمیّت پیامبر صلی الله علیه و آله » اشاره شده
است. از جمله، حدیث «منزلت» است که
شیعه و سنّی به طور متواتر آن را از
پیامبر صلی الله علیه و آله نقل کرده اند. در حدیث «منزلت»،
پیغمبر خدا صلی الله علیه و آله به امام علی علیه السلام فرمود:

«اما ترضی أنْ تکون منّی بمنزله هارون
من موسی الاّ انّه لا نبیّ بعدی۲۴؛ آیا راضی
نیستی که نسبت به من، به منزله هارون به
موسی باشی، جز آن که پیامبری پس از من
نیست؟»

در دین اسلام، مسئله «خاتمیّت» جزو
بدیهیات و ضروریات دینی است و منکر آن
کافر شمرده شده است. بیگانگان هم می دانند
که این موضوع از جمله باورهای انکارناپذیر
مسلمانان است.۲۵

جاودانگی و خاتمیّت

بایستی میان موضوع «خاتمیّت پیغمبر»
اسلام صلی الله علیه و آله و موضوع «جاودانگی دین اسلام»
تفکیک گذاشته، در اثبات آن هم دلیل یا
دلایل جداگانه عنوان کرد؛ زیرا گرچه با
پذیرش جاودانه بودن این دین، احتمال
مبعوث شدن پیامبری که شریعت جدیدی
آورده، دین اسلام را نسخ کند، نفی می شود،
ولی احتمال آمدن پیامبری که مبلّغ و مروّج و
رسول همین دین باشد، نفی نمی شود.

در پاسخ به این اشکال، می توان از ظاهر
آیه ۴۰ سوره احزاب «… خاتم النّبیّین» و
احادیثی که در آنها آمدن «نبیّ» بعد از رسول
خدا صلی الله علیه و آله نفی شده، استفاده کرده، گفت: چون
دایره نبوّت اعم از دایره رسالت است، با نفی
آمدن نبیّ، امکان آمدن رسول (مبلّغ