پاورپوینت کامل انوار امام در آفاق جهان ۵۳ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل انوار امام در آفاق جهان ۵۳ اسلاید در PowerPoint دارای ۵۳ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل انوار امام در آفاق جهان ۵۳ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل انوار امام در آفاق جهان ۵۳ اسلاید در PowerPoint :

>

جغرافیای اسلام

از روزی که رسول گرامی اسلام آئین
حیات بخش خویش را به جهانیان عرضه
نمود، این دین آسمانی و جاویدان به سرعت
در حال گسترش بود و در مدّت ۲۳ سال
رسالت حضرت پیامبراکرم صلی الله علیه و آله وسلم ندای
توحیدی اسلام از اقصا نقاط عربستان به
خارج از آن کشیده شد. استقبال بی نظیر
تشنگان عدالت و معنویت در شام، یمن،
ایران، روم، مصر و حبشه، آئین محمّد صلی الله علیه و آله وسلم
را به عنوان یک مکتب جهانی مطرح کرده و
در اندک زمانی مرزهای جغرافیایی را
درنوردیده و به گوش جهانیان رسانید. سه
سال قبل از رحلت آن حضرت سفیران
اسلام، جهانی بودن آن را به عالمیان عرضه
کردند و خداوند متعال به صراحت به
پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم دستور دادند که به همه اعلان
کند که: «یا اَیُّهَا النّاسُ اِنّی رَسُولُ اللّهِ اِلَیْکُمْ
جَمیعاً»۱؛ ای مردم! من فرستاده خدا به
سوی همه شما هستم.

بعد از رحلت پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم ، جانشینان آن
حضرت و پیشوایان معصوم علیهم السلام هریک در
عصر خود در مناطق مهم و حیاتی دنیای
اسلام همچنان نفوذ داشتند و علی رغم
فشارهای امویان و عبّاسیان، ارتباط محکم
خود را با دوستداران و شیفتگان معارف قرآن
و اهل بیت علیهم السلام حفظ می کردند.

در عصر امام رضا علیه السلام کشورهای زیادی
در قلمرو جهان اسلام قرار داشت. ایران،
افغانستان، سند، ترکستان، قفقاز، ترکیه،
عراق، سوریه، فلسطین، عربستان، سودان،
الجزائر، تونس، مراکش و اسپانیا(اندلس)،
بخشی مهمّی از قلمرو جهان اسلام در آن
عصر به شمار می آید. زمانی که امام رضا علیه السلام
با فشار حکومت وقت از مدینه به مرو ـ
پایتخت آن روز جهان اسلام ـ وارد شد،
ارتباط آن حضرت با بسیاری از سران
ملّیت های مختلف اسلامی و حتی غیر
اسلامی افزایش یافت.

خلفای عباسی برای جلوگیری از نفوذ
امامان معصوم علیهم السلام در میان مسلمانان، از
هرفرصت و وسیله ای سود جستند. اِعمال
فشار و محدودیت کم سابقه، مهم ترین حربه
آنان بود. این فشارها بعد از شهادت امام
رضا علیه السلام در عصر امام جواد، امام هادی و امام
عسکری علیهم السلام به اوج خود رسید. از آنجایی که
شنیده بودند «مهدی موعود علیه السلام » که طومار
حکومت ستمگران را در هم خواهد پیچید و
حکومت عدل جهانی تشکیل خواهد داد، از
نسل حضرت عسکری علیه السلام است، آن حضرت
را بیشتر در تحت مراقبت و محدودیت قرار
داده بودند؛ به طوری که امام یازدهم در میان
سایر ائمّه اطهار علیهم السلام از کوتاه ترین زمان برای
امامت و رهبری شیعیان برخوردار بوده است.
چرا که امام علی علیه السلام در حدود ۳۰ سال، امام
حسن علیه السلام ۱۰، امام حسین علیه السلام ۱۱، امام
سجّاد علیه السلام ۳۵، امام باقر علیه السلام ۱۹، امام
صادق علیه السلام ۳۴، امام کاظم علیه السلام ۳۵، امام
رضا علیه السلام ۲۰، امام جواد علیه السلام ـ با اینکه
کوتاه ترین عمر را داشت ـ ۱۷، امام هادی علیه السلام
۳۳ و امام عسکری علیه السلام فقط ۶ سال (۲۵۴ تا
۲۶۰ ق.) امامت امت را عهده دار گردیدند.

با این اوصاف، امام عسکری علیه السلام در این
مدت کوتاه برای نفوذ در افکار و اندیشه های
مسلمانان و انسان های تشنه معارف و
معنویت از هیچ کوششی فروگذاری نکرد و با
مناطق مختلف جهان اسلام ارتباط برقرار
کرده و مردم مشتاق را راهنمایی نمود.

در عصر حضرت عسکری علیه السلام شهرها و
مناطقی چون: بغداد، نیشابور، قم، ری، بلخ و
سمرقند از رهبری های داهیانه آن برگزیده
الهی برخوردار بودند.

در این نوشتار، افق رهبری و امامت آن
حضرت را در شهرهای جهان اسلام، به
نظاره می نشینیم.

غرب ایران

نگاهی به زندگانی حضرت عسکری علیه السلام
نشان می دهد که آن حضرت در نقاط مختلفی
از جهان اسلام نفوذ داشته و شیعیان و
دوستداران حضرتش با تلاش های فراوان و
اهتمام، به حضورش رسیده و یا به وسیله
نامه و پیک با آن بزرگوار به گفت وگو
می پرداختند. گزارش زیر، یکی از این موارد را
نشان می دهد:

مردی از علویان در زمان امام
عسکری علیه السلام برای کار و امرار معاش به سوی
غرب ایران و بخش های کوهستانی (جبل)
سفر کرد. در آنجا شخصی از اهالی سرپل
ذهاب (حلوان) از دوستداران امام
عسکری علیه السلام با وی ملاقات نموده و از مرد
علوی پرسید:

ـ از کجا آمده ای؟!

ـ از سامرّا.

ـ آیا در سامرّا فلان محلّه و فلان کوچه را
می شناسی؟

ـ آری.

ـ از حسن بن علی علیه السلام خبرداری؟

ـ نه.

ـ برای چه به اینجا آمده ای؟

ـ برای کسب درآمد و امرار معاش.

ـ من پنجاه دینار به تو می دهم، آن را
بگیر و مرا در سامرّا به خانه حسن بن
علی علیه السلام برسان.

مرد علوی پیشنهادش را پذیرفته و او را
در سامرّا به محضر امام حسن عسکری علیه السلام
آورد. امام در صحن منزل خود نشسته بود که
آن مرد به همراه مرد علوی وارد شد. امام به
وی نگاهی کرده، فرمود:

آیا تو فلانی هستی؟

ـ بله.

ـ پدرت برای تو در مورد ما وصیّتی کرده
و تو آمده ای آن را اداکنی! چهارهزار دینار به
همراه توست، آن را بیاور!

ـ آری، چنین است.

و آنگاه اموال را به امام پرداخت و سپس
امام رو به مرد علوی کرده، فرمود:

ـ تو به ناحیه جبل در ایران رفته بودی تا
درآمدی کسب کنی و این مرد، پنجاه دینار
برایت پرداخت تا او را نزد ما آوری و ما نیز به
تو پنجاه دینار دیگر می پردازیم.۲

خراسان

امام عسکری علیه السلام بیشترین نفوذ را در
منطقه خراسان ـ به ویژه شهر نیشابورـ داشته
است. فضل بن شاذان، از شخصیت های
برجسته نیشابوری است که پیشوای یازدهم
تألیفات وی را تأیید نموده و در مورد برخی از
احادیث او نوشته است: «صحیح است و
شایسته است که به مطالب آنها عمل شود.»
امام عسکری علیه السلام در مورد این شخصیت
خراسانی فرمود: «اَغْبِطُ اَهْلَ خُراسانَ لِمَکانِ
الْفَضلِ بن شاذان۳؛ من بر مردم خراسان
غبطه می خورم که فضل بن شاذان در میان
آنهاست.»

ابراهیم بن عبده یکی دیگر از سرشناسان
شیعه در نیشابور است که امام یازدهم وی را
به عنوان وکیل خویش برگزید.

در بخشی از نامه امام عسکری علیه السلام به
اهل نیشابور آمده است:

«من ابراهیم بن عبده، را به عنوان
نماینده خویش در نیشابور نصب کردم؛ تمام
آن مناطق موظّفند وجوهات شرعی و حقوق
واجب خود را به او بپردازند. و او را امین و
مورد اعتماد خویش در میان شیعیان آنجا قرار
دادم.»۴

داود بن ابی زید، حمدان بن سلیمان،
ابراهیم بن محمد، العمرکی و محمد بن
احمد۵ از دیگر بزرگان و محدّثان نیشابور
هستند که در ردیف اصحاب امام
حسن عسکری علیه السلام به شمار می آیند.*

بلخ

شهر بلخ نیز در عصر امام حسن
عسکری علیه السلام مورد توجّه آن حضرت بود. در
این باره، ابن بابویه قمی می نویسد:

شخصی از اهالی بلخ مقداری وجوهات
نقد و نامه ای را که حاوی سؤالات شرعی بود،
در سامرّا به محضر امام عسکری علیه السلام ارسال
داشت. وی در روی نامه با انگشت خود
چیزهای نامرئی نوشت که اساساً خطّی در آن
دیده نمی شد. او به حامل نامه تأکید کرد که:
این مال را به سامرّا ببر و هرکس از قصّه آن
گزارش داد و وجوهات نامه را مشخّص کرد،
به او تحویل بده.

پیک مرد بلخی به سامرّا آمد و نزد جعفر
برادر امام عسکری علیه السلام رفت و ماجرا را بیان
کرد. جعفر از وی پرسید: آیا تو «بداء» را قبول
داری؟ حامل نامه گفت: بلی. جعفر گفت: برای
فرستنده این اموال، بداء حاصل شده و به تو
دستور داده که اموال را به من بدهی. این
جواب، حامل نامه را قانع نکرد. لذا از پیش
جعفر بیرون آمد و به دنبال اصحاب امام
عسکری علیه السلام می گشت تا اینکه رقعه ای از
سوی حضرت صاحب علیه السلام بیرون آمد و قصّه
اموال و مطالب نامه را بیان کرد و او را
راهنمایی نمود.۶

عبدالعزیز بلخی نیز از شیعیان برجسته آن
سامان است که در سامرّا به حضور امام
عسکری علیه السلام رسیده و با حضرت از نزدیک
گفت و گو نموده است.۷

جرجان (گرگان)

گرگان (استرآباد) از ایّام گذشته، منطقه
تاریخی و مذهبی بوده است. و مُعَرّب آن
جرجان می باشد.

طبق روایتی که علاّمه مجلسی نقل
می کند، حضرت عسکری علیه السلام در عصر
خویش به گرگان تشریف آورده و با دوستان و
یاران بی شمار خویش دیدار داشته است.

جعفر بن شریف جرجانی می گوید:

در یکی از سال ها که به حجّ می رفتم، در
سامرّا به زیارت امام حسن عسکری علیه السلام نائل
شدم. در آن سفر، شیعیان گرگان اموا