پاورپوینت کامل سرگذشت نگارش احادیث نبوی ۳۴ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل سرگذشت نگارش احادیث نبوی ۳۴ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۴ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل سرگذشت نگارش احادیث نبوی ۳۴ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل سرگذشت نگارش احادیث نبوی ۳۴ اسلاید در PowerPoint :

>

۱۷۸

تحریم نقل حدیث

به رغم استقبال کم نظیر و شگفت انگیزی که اصحاب و یاران
پیامبر صلی الله علیه و آله در ثبت و ضبط سیره
و سنّت آن حضرت داشتند، ولی بعد از رحلت پیامبر، در عصر خلفای سه گانه، در اقدامی
هدفمند و با تمسّک به شعار «کفانا کتاب الله» مانع این روند شدند و به بهانه این
که: «حدیث» با قرآن مشتبه می­شود و یا« به جای قرآن، حدیث محور قرار می­گیرد،» از
ضبط و نشر احادیث پیامبر، جلوگیری کردند.

یکی از مورخان معتبر اهل سنّت می نویسد:« وقتی ابوبکر به خلافت رسید، مردم را جمع
کرد و طی سخنانی به آنان گفت:

ای مردم! شما احادیث پیامبر را نقل و در آن اختلاف می­کنید؛ به یقین نسل­های اینده،
بیشتر از شما اختلاف خواهند داشت. پس کسی حق ندارد حدیثی را از رسول خدا نقل کند.
هر کس از شما سؤالی کرد، بگویید: بین ما و شما، کتاب خدا کفایت می کند. پس فقط به
قرآن تمسک جویید و حلال آن را حلال بدانید و حرامش را حرام شمارید».[۱]

جلال الدین عبدالرحمن سیوطی، یکی دیگر از علمای سرشناس اهل سنّت در کتاب « تنویر
الحوالک فی شرح موطّأ مالک» به نقل از عروه بن زبیر می­نویسد:

« عمر بن خطاب، خلیفه دوم، وقتی در مورد نگارش و جمع­آوری احادیث پیامبر با اصحاب
آن حضرت مشورت کرد، همه او را به این امر مهم تشویق کردند، امّا وی همچنان در تردید
بود. او یک ماه در فکر و اندیشه بود و از خداوند راه خیر طلب می­کرد. یک روز اراده
خداوند چنین تعلق گرفت و عمر گفت:«همان طوری که می­دانید، قبل از این، سخن از کتابت
حدیث پیامبر می­گفتم، ولی بعد دریافتم جمعی که به دنبال این کار رفتند، کتاب خدا را
فراموش کردند. سوگند به خدا ! من هرگز این کار را نخواهم کرد». به همین سبب، او از
تصمیم خود مبنی بر جمع­آوری حدیث پیامبر، منصرف شد.»[۲]

در نقل دیگر، باز از طریق دانشمندان اهل سنّت آمده است: عبدالله بن علا گفت: روزی
از قاسم بن محمّد ( نوه خلیفه اول ) خواستم برایم حدیث بخواند و من ضبط نمایم. او
در جواب گفت: به راستی در زمان خلافت خلیفه دوم چون دوباره نقل احادیث پیامبر زیاد
شد، او دستور داد تمام آنها را به پیشش آوردند. آن گاه به دستور خلیفه، همه احادیث
را آتش زدند، سپس عمر گفت: گفتار پیامبر در کنار قرآن به منزله دو گانه پرستی اهل
کتاب و شرک است.

بدین ترتیب، قاسم به روش خلیفه دوم تمسّک کرد و مرا از شنیدن و نوشتن حدیث پیامبر
بازداشت.[۳]

قرظه بن کعب انصاری، یکی از اصحاب برجسته پیامبر، می­گوید: وقتی خلیفه دوم، من و
عماریاسر و … را به عنوان کارگزار از مدینه به سرزمین عراق می­فرستاد، تا منطقه
«صرار» ما را بدرقه کرد. بعد گفت: ایا می دانید به چه منظوری شما را تا اینجا
مشایعت کردم؟ گفتیم: حتماً قصد تکریم ما را کردی. گفت: درست است، امّا کار مهم تری
هم با شما داشتم و آن، این است که باید بدانید، شما به یک شهری می­روید که مردمان
آن سخت با قرآن انس گرفته­اند و همواره در منازل و مجالس قرآن زمزمه می­کنند، آوایی
همانند آوای زنبور عسل از خانه­هایشان به گوش می­رسد. بنابراین، وقتی آنجا وارد
شدید، با ذکر احادیث، آنها را از قرائت قرآن غافل نکنید و من، شما را در این کار
حمایت خواهم کرد. قرظه در ادامه می گوید: ما نیز چنین کردیم و در مدت اقامت و
مأموریت خود در عراق، مردم را به حال خویش واگذاشتیم و حدیثی از پیامبر نگفتیم.[۴]،
و یا وقتی از من حدیث خواستند، در جواب گفتم: خلیفه، مرا از نقل حدیث منع کرده
است.[۵]

یوسف بن عبدالبر، از علمای سرشناس اهل سنّت، این روایت را به سه طریق مختلف در کتاب
خود آورده و همه طرق را صحیح السّند معرفی کرده است.[۶]

موضوع تحریم نقل احادیث و سیره و سنّت پیامبر در عصر خلفای سه گانه، از مسلّمات
تاریخ است؛ چنان که خلیفه دوم آن را طی بخشنامه­ای به طور صریح به همه استانداران و
فرمانداران مناطق ابلاغ نمود. او در ادامه اجرای این سیاست، تنی چند از اصحاب و
شخصیت­های سرشناس، مثل: عبدالله بن مسعود، ابودرداء و ابومسعود انصاری را به خاطر
نقل احادیث پیامبر زندانی کرد[۷] و تعدادی دیگر از یاران امام
علی علیه السلام مانند: حجر بن
عدی، رشید هجری و میثم تمّار به سبب نقل حدیث و مناقب اهل بیت: به دار مجازات
آویخته شدند.

برخورد با حدیث نبوی

البته باید توجه داشت ریشه این تفکر غلط، به دوران حیات خود پیامبر اعظم برمی گردد.
گاه وقتی آن حضرت موضوعی را عنوان می­کرد، عده­ای در اعتراض به پیامبر می­گفتند:
این مطلب در قرآن نیست و ما نمی­توانیم به آن عمل کنیم.

در جنگ خیبر بعضی از اصحاب قصد تعرّض به اموال و ناموس یهودیان را داشتند که
پیامبر، آنها را از این کار بازداشت و فرمود: مال و ناموسشان در امان است. امّا این
عده به دستور او اعتنا نکردند و استدلالشان این بود که این موضوع در قرآن نیامده
است. به همین دلیل، در رخدادهای گوناگون، ایاتی از قبیل: )و ما ینطق عن الهوی اٍن
هو الّا وحی یوحی.([۸] ، و )و ما آتیکم الّرسول فخذوه و ما نهیکم عند فانتهوا([۹].
این ایات در مقابل تفکّر«کفانا کتاب الله» است این نکته را گوشزد می­کنند که علاوه
بر قرآن، به گفتار پیامبر نیز باید توجه داشت.

ب