پاورپوینت کامل انفاق از منظر قرآن و عترت ۷۱ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل انفاق از منظر قرآن و عترت ۷۱ اسلاید در PowerPoint دارای ۷۱ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل انفاق از منظر قرآن و عترت ۷۱ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل انفاق از منظر قرآن و عترت ۷۱ اسلاید در PowerPoint :

>

۴۶

محمد جعفر افسای

مقدمه

حضرت علی(علیه السلام) به کمیل فرمود: «یا کمیل لاتأخذ إلاّ عنّا تکن منا؛ ای کمیل! جز از ما
نگیر تا از ما باشی».

هر علمی جز علوم اهل بیت، اگرچه معرفتی در درون داشته باشد، به منزله آب شور است و
بر تشنگی می افزاید و هیچ فایده ای جز هلاکت ندارد. اگر امروزه علم ومسیر آن، صحیح
بوده است، چرا جامعه روز به روز به قهقرا حرکت می کند؟! چرا اختلاف فراوان رفاهی و
درآمدی طبقاتی با چنین فقر موحش، نه تنها در قاره های مختلف بلکه در داخل کشورها و
شهرها با وجود ارائه آخرین روش و الگوی رشد و برنامه های توسعه، همچنان گسترده است
و نابرابری های فزاینده ثروت رفع نشده است؟!

با اینکه که دانشمندان و مکتب های اقتصادی جهان به فکر چاره و حل مشکل بزرگ
اجتماعی، فاصله طبقاتی بوده و هر کدام راهی را انتخاب کرده اند، کمونیسم از راه
الغای مالکیت فردی و سرمایه داری از راه گرفتن مالیات های سنگین و تشکیل مؤسسات عام
المنفعه (که به تشریفات بیشتر شبیه است تا به حل فاصله طبقاتی) به گمان خود به
مبارزه با آن برخاسته اند، ولی هیچ کدام نتوانسته اند گام مؤثری در این راه
بردارند؛ زیرا حل این مشکل با روح مادیگری که بر جهان حکومت می کند، ممکن نیست.

اسلام برای از بین بردن اختلاف طبقاتی غیر عادلانه ای که در اثر بی عدالتی های
اجتماعی در میان طبقه غنی و ضعیف پیدا شده، برنامه وسیعی در نظر گرفته است که تحریم
رباخواری به طور مطلق، وجوب پرداخت مالیات های اسلامی از قبیل زکات و خمس و صدقات و
مانند آنها و تشویق به انفاق، وقف و قرض الحسنه قسمتی از این برنامه را تشکیل
می دهد و از همه مهم تر زنده کردن روح ایمان و برادری در میان مسلمانان است.

در مقاله حاضر، به بررسی انفاق که مهم ترین راه حل برای مشکل فاصله طبقاتی است،
می پردازیم.

قرآن کریم می فرماید :

) وَأَنفِقُواْ فِی سَبِیلِ اللّهِ وَلاَ تُلْقُواْ بِأَیْدِیکُمْ إِلَی
التَّهْلُکَهِ وَأَحْسِنُوَاْ إِنَّ اللّهَ یُحِبُّ الْمُحْسِنِینَ( ؛ «و در راه
خدا، انفاق کنید و (با ترک انفاق) خود را به دست خود، به هلاکت نیفکنید و نیکی کنید
که خداوند، نیکوکاران را دوست می دارد».

این ایه بیانگر این حقیقت اجتماعی است که انفاق به طور کلی سبب نجات جامعه ها از
مفاسد کشنده است؛ زیرا هر گاه مسئله انفاق به فراموشی سپرده و ثروت ها در دست گروهی
معدود جمع شود و در برابر آنها اکثریتی محروم و بینوا وجود داشته باشد، هرگز آن
جامعه به سعادت واقعی نخواهد رسید و دیری نخواهد گذشت که انفجار عظیمی در جامعه به
وجود می اید که نفوس و اموال ثروتمندان هم در آتش آن خواهد سوخت و از اینجا رابطه
مسئله انفاق و پیشگیری از هلاکت روشن می شود. بنابراین انفاق، قبل از آنکه به حال
محرومان مفید باشد، به نفع ثروتمندان است؛ زیرا تعدیل ثروت حافظ ثروت است.
امیرمؤمنان علی(علیه السلام) فرموده:

«حصّنوا أموالکم بالزّکاه؛ اموال خویش را با دادن زکات حفظ کنید».

انفاق

ایا چیزی هست که تو مالک آن باشی؟ اگر گمان می کنی آنچه داری، تو مالک واقعی اش
هستی، اشتباه بزرگی کرده ای، و اگر می دانی آنچه داری، مالک واقعی آن نیستی، چرا از
آن نمی بخشی؟ و حق خدا و مردم را نمی پردازی تا از وبال و گرفتاری آن روزی که مال و
فرزندان به حال کسی نفعی ندارند ـ و جز برای کسی که با قلب سلیم به پیشگاه خدا رفته
ـ در امان باشی؟

پیامبر عالیقدر اسلام در مقام مقایسه میان فقر و غنا و اینکه کدام یک برای سعادت
انسان بهتر است، می فرماید:

«تهیدستی از ثروت بهتر است، مگر ثروت ثروتمندی که از مال خود، قرض اشخاص پریشان حال
و مقروض را ادا کند و آنان را از زیر بار قرض و فشار زندگی نجات دهد و به مسلمانان
بی بضاعت و گرفتار کمک کند».

قطعاً آنچه بر پایه محکمی استوار نباشد، دوام نخواهد آورد، فرو خواهد ریخت و درهم
خواهد شکست. از این رو، انفاق و بخشش و بالاتر از آن ایثار، به زیر بناهای محکمی
نیازمند هستند. مادام که این پایه ها استوار نباشند، انفاق شکل نخواهد گرفت و رشد
نخواهد کرد. بنابراین درمورد انفاق باید از ارزش، انگیزه، اندازه، شکل و روش، مصرف
ها، مانع ها، وسعت و گستردگی آن گفتگو و بحث شود.

ارزش انفاق

ارزش هر چیز، وابسته به سودها و نتیجه هایی است که به دنبال می آورد. انفاقی که با
سازندگی و همبستگی و یگانگی همراه باشد، انفاق ارزشمندی است و اگر، فقط صرف پر کردن
شکم ها شود و یا نمایش دارائی ها باشد، نه تنها ارزشی ندارد، که ضد ارزش است.

ارزش انفاق بر اساس هدف ها و دیدهایی است که انفاق کننده به آن رسیده و با آن کار
می کند. کسی که با انفاقش، بدن ها و مغزها و دل ها و روحیه ها را سرشار و بارور
می کند و روشنفکری ها، روشندلی ها، سازندگی ها، همبستگی ها و یگانگی ها را به
ارمغان می آورد، با دیگران برابر نیست. «ایا آنها که می دانند با آنها که
نمی دانند، برابرند؟»

ارزش و اهمیت انفاق به اندازه ای است که در قرآن مجید ، در بیش از هشتاد ایه بدان
پرداخته شده است . قرآن وقتی سیمای پرهیزکاران را بیان می کند، یکی از اوصاف نیک
آنان را انفاق کردن ذکر کرده؛ تا آنجا که در اولین ایات قرآن ، خدواند انفاق را از
صفات بارز متقین بیان می کند : ) وَمِمَّا رَزَقْنَاهُمْ یُنفِقُونَ.( در روایات
اسلامی ، بر این مسئله تأکید بسیار شده و در حدیثی از پیامبر
اکرم(صلی الله علیه و آله و سلم) وارد شده که :

«الصدقه تکسر ظهر الشیطان ؛ صدقه کمر شیطان را می شکند».

خداوند می فرماید چیزی را که شما انفاق می کنید، من عوض آن را می دهم:

) وَمَا أَنفَقْتُم مِّن شَیْءٍ فَهُوَ یُخْلِفُهُ وَهُوَ خَیْرُ الرَّازِقِینَ( ؛
« و هر چیزی را که در راه او انفاق کنید، عوض آن را می دهد و او بهترین روزی
دهندگان است».

پرهیزکاران، انفاق کردن را کم شدن مال نمی دانند ، بلکه غنیمت می شمارند، ولی کسانی
که از معارف قرآن بهره ای ندارند و از سویی به دنیا علاقه مند هستند، انفاق کردن را
غرامت می دانند.

برای اینکه اهمیت مسئله انفاق روشن شود ، خدای سبحان برای تشویق انسان ها فرمود که
من شخصاً صدقه را می گیرم؛ همچنان که در بخش زکات ، به رسولش امر کرد که از
اموالشان صدقه بگیر تا مالشان پاک گردد و شخص نیز پاک شود ؛ چون تا زمانی که اشخاص
پاک نشوند ، نمی توانند از قرآن بهره بگیرند: «ایا نمی دانند که تنها خداوند ،
توبه را از بندگانش می پذیرد و صدقات را می گیرد و خداوند ، توبه پذیر و مهربان
است». وقتی که مؤمن صدقه می دهد، درمرحله اول به دست خدا می رسد و روایات در این
زمینه بسیار است.

انفاق مایه رشد آدمی است؛ همچنان که قرآن می فرماید: «مثل کسانی که اموال خود را در
راه خدا انفاق می کنند، همانند بذری است که هفت خوشه برویاند و در هر خوشه ای یکصد
دانه باشد» که مجموعاً از یک دانه هفتصد دانه بر می خیزد. تازه پاداش آنها منحصر به
این نیست، بلکه: «خداوند آن را برای هر کس بخواهد (و شایستگی در آنها و انفاق آنها
را از نظر نیت و اخلاص و کیفیت و کمیت ببیند)، دو یا چند برابر می کند» و این همه
پاداش از سوی خدا عجیب نیست؛ «چرا که او (از نظر رحمت و قدرت) وسیع و از همه چیز
آگاه است».

در روایتی از امام باقر(علیه السلام) می خوانیم که به حسین بن ایمنی فرمود: «ای
حسین! بخشش کن و
به عوض آن از جانب خدا یقین داشته باش. پس همانا زن و مردی به بخشش در راه رضای خدا
بخل نورزند، جز آنکه چند برابر آن را در راه غضب خدا صرف خواهد کرد» و حضرت
صادق(علیه السلام)
به فرزند خود محمّد فرمود: «نمی دانی هر چیزی کلیدی دارد، کلید روزی صدقه است».

درباره اینکه انفاق سبب آمرزش می شود، در روایتی آمده است: «هفت کس هستند که خداوند
آنها را در سایه لطف خود قرار می دهد، در روزی که سایه ای جز سایه او نیست: پیشوای
دادگر، و جوانی که در بندگی پروردگار پرورش می یابد، و کسی که قلب او با سجده
پیوسته است، و کسانی که یکدیگر را برای خدا دوست دارند و با محبت گردهم ایند و
متفرق شوند، و کسی که زن زیبای صاحب مقامی او را به گناه دعوت کند و او بگوید من از
خدا می ترسم، و کسی که انفاق نهانی می کند به طوری که دست راست او از انفاقی که دست
چپ او کرده، آگاه نمی گردد، و کسی که در تنهایی به یاد خدا می افتد و قطره اشکی از
گوشه های چشم او سرازیر می شود».

با این دیدها و هدف ها و دانش ها و بینش هاست که انفاق ضریب می گیرد، بهره هایی
زیاد، از کارهای کم، سر می کشد، که عمل با این دیدها و این نیت ها رقم می خورد.

این انفاق در این شکل و وسعت، نیازمند زیربنا و اساس و انگیزه نیرومندی است که
بتواند این همه بار را تحمل کند و بر سر بگیرد.

فواید انفاق

انفاق، مانع هلاکت اجتماع است. (بقره/۱۹۵)

سبب زیادی مال می شود. (بقره/۲۶۱)

سبب جایگزینی مال می شود.(سباء/۳۹)

روح فداکاری در انسان ایجاد می کند. (بقره/۲۷۲)

باعث آمرزش گناهان و فزونی مال است. (بقره/۲۶۸)

خداوند به انفاق انسان ها آگاه است. (آل عمران/۹۲)

آنچه در راه خداوند انفاق شده، پس داده می شود. (انفال/۶۰)

باعث تقرّب به خداوند است. (توبه/۹۹)

انفاق نزد پروردگار ثبت می شود. (توبه/۱۲۱)

نفس را تزکیه می کند. (توبه/۱۰۳)

انگیزه های انفاق

انفاق زیربناها و انگیزه هایی می تواند داشته باشد. بعضی ها حاتم صفت آفریده
شده اند و بخشنده سرشت اند این طبیعت و فطرت آنهاست. انسان هایی هستند که از این
سرشت و طینت و فطرت برخوردار نیستند، اما روحیه مهربان و قابل انعطافی دارند. عده
دیگر در خلوت، سخاوتی و بخششی ندارند، اما آنجا که سخاوتمندانی بخشنده، نمایش
می دهند، آنها هم بازیگر خوبی خواهند بود.

انفاق و بخششی که برای این انگیزه ها و بر اثر این عوامل به وجود می اید، ارزشی
ندارد و قربی نمی آورد و حتی تمام سخاوت های حاتم به چیزی خریده نمی شود. سخاوتی
ارزش دارد که برای وظیفه و با اختیار و آگاهی و عشق به حق تحقق یافته باشد. سخاوتی
که از روی غریزه ها و هوس ها و یا حرف های مردم و یا جلوه گری باشد، ارزشی ندارد و
خریداری ندارد. آنها که از سطح غریزه ها بالاتر آمده و از ظلمات خلق و دنیا رهیده و
به ولایت حق رسیده اند، آنچه به جای آورند و نیاورند، خریدار دارد. بخل و بخشش آنان
از روی وظیفه و به خاطر امر حق و دستور او است و این است که هر دو ارزش دارد.

انسان عجیب آفریده ای است. در درون او غوغاست، چه بسا خودنمایی ها و یا
منفعت جویی ها او را از سودهای زیاد جدا کند، و چه بسا عشق شهرت و برای تعریف این و
آن، از همه هستی اش بگذرد.

آنها که مراقب نفس خویش بوده و آن را کنترل کرده اند، بازی های آن را خوب می شناسند
و نمایش های آن را خوب می فهمند و این است که فریب اعمال خود را نمی خورند و در
محاسبه، به اعمال خود توجهی ندارند، بلکه در انگیزه اعمال