پاورپوینت کامل اهل بیت و صحابه بزرگوار پیامبر(ص) ۶۱ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل اهل بیت و صحابه بزرگوار پیامبر(ص) ۶۱ اسلاید در PowerPoint دارای ۶۱ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل اهل بیت و صحابه بزرگوار پیامبر(ص) ۶۱ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل اهل بیت و صحابه بزرگوار پیامبر(ص) ۶۱ اسلاید در PowerPoint :

>

شکی نیست که بعد از پیامبر خدا(ص) به وسیله اهل بیت و صحابه بزرگوار آن حضرت، دین اسلام رشد و گسترش یافت و دیگران، اسلام را از آنان فراگرفتند. بدین جهت بر همه مسلمانان است که در برابر آنان ادای احترام کنند و قدر و منزلتشان را از یاد نبرند.

ما در این نوشتار، در چهار فراز، درباره اهل بیت و صحابه بزرگوار پیامبر اسلام (ص) مطالبی را بیان می داریم:

اوّل: معنای اهل بیت و صحابه؛

دوم: فضایل اهل بیت و صحابه؛

سوم: اهل بیت و صحابه، دو طریق انتقال هدایت نبوی؛

چهارم: مشکلات و راه حل ها.

۱. معنای اهل بیت

واژه اهل بیت از دوکلمه «اهل» و «بیت» تشکیل شده است. این واژه ترکیبی، یک معنای لغوی دارد و یک معنای اصطلاحی.

در لغت «اهل» به معنای «خانواده» و «خاندان» است که شامل زنان، فرزندان و بستگان می شود. اهل رجل یا اهل خانه یا اهل بیت در اصل، شامل کسانی می شود که با او در یک خانه زندگی می کنند؛ بعد به طور مجاز، بر کسانی که او و آنان را به یک نسبت جمع می کند، اهل بیت آن مرد اطلاق کرده اند.[۱]

طبق معنای لغوی، اهل بیت پیامبر اسلام (ص) شامل زنان، فرزندان، خویشان، بستگان و حتی غلامان و کنیزانی می شود که به این خانواده وابسته بودند و به وسیله این خانواده آزاد شدند؛ حتی شامل افرادی است که از نظر نسبی به خانواده پیامبر(ص) وابسته نبودند، ولی از نظر معنوی ارتباط قوی با خانواده آن حضرت یافتند. طبق همین معنای مجازی، پیامبر(ص) درباره سلمان فارسی، فرمود: «سلمان منّا اهل بیت؛ سلمان، جزو اهل بیت من است».

اهل بیت در قرآن مجید

در قرآن کریم تنها دوبار واژه «اهل بیت» به کار رفته است: یکی در مورد خانواده حضرت ابراهیم (ع) که می فرماید: (رحمهاللَّه وبرکاته علیکم اهل بیت)[۲] و دیگری درباره خانواده رسول مکرم اسلام (ص) که می فرماید: (انما یرید اللَّه لیذهب عنکم الرجس اهل البیت).[۳]

مراد از«اهل بیت» در این آیه مذکور، چه کسانی هستند؟

برای فهم آیات قرآن، لازم است به روایات پیامبر(ص) رجوع شود؛ چون که یکی از مسئولیت های مهم آن حضرت، تبیین و تفسیر وحی است. قرآن کریم می گوید:

(وانزلنا الذّکر لتبین للنّاس)؛[۴] «همانا ما قرآن را فروفرستادیم تا تو [ای رسول من] آن را برای مردم تبیین و تفسیر کنی».

حال نظری می افکنیم به سخنان و رهنمودهای پیامبر اکرم (ص) در تفسیر این آیه، تا دریابیم که چه کسانی مشمول «اهل بیت» هستند.

جلال الدّین سیوطی در تفسیر این آیه، از قول ام المؤمنین أمّ سلمه می نویسد که گفت: این آیه در خانه من نازل شد؛ در حالی که در خانه هفت نفر بودند: جبرئیل، میکائیل، علی، فاطمه، حسن، حسین، و من در آستانه در بودم و گفتم:

«یا رسول اللَّه الست من اهل بیت؟ قال: انک الی خیر، انک من ازواج النبی؛[۵] ای فرستاده خدا! آیا من جزو اهل بیت و مشمول آیه تطهیر نیستم؟ فرمود: تو فرد خوبی هستی، تو از زنان پیامبر هستی، [نه از اهل بیت]».

مسلم بن حجاج نیشابوری نوشته است: «یزید بن حیان از زید بن ارقم پرسید: مراد از «اهل بیت» در حدیث ثقلین چیست؟ آیا شامل زنان پیامبر هم می شود؟ وی در پاسخ گفت: «لا، وایم اللَّه ان المرأه تکون مع الرجل العصر من الدهر، ثم یطلّقها فترجع الی ابیها و قومها، اهل بیته اصله و عصبته الذین حرموا الصدقه بعده؛[۶] نه به خدا قسم! زن ممکن است بعد از سالیان دراز با طلاق از مرد بریده شود و به خانه پدر و قومش برگردد. اهل بیت پیامبر همان کسانی هستند که صدقه بر آنان حرام است».

حاکم نیشابوری آورده است که عبداللَّه بن جعفربن ابی طالب می گوید: «لما نظر رسول اللَّه (ص) الی الرحمه هابطه، قال: ادعوا لی. فقالت صفیه: من یا رسول اللَّه؟ قال: اهل بیتی علیاً و فاطمه و الحسن و الحسین. فجی ء بهم فألقی علیهم النبی (ص) کساءه ثم رفع یدیه، ثم قال: اللهم هؤلاء آلی فصلّ علی محمد و آل محمد. و انزل اللَّه عزّوجلّ: (انما یریداللَّه لیذهب عنکم الرجس اهل البیت ویطهرکم تطهیراً)؛[۷] «هنگامی که رسول خدا به رحمت نازله توجه کرد، فرمود: آنان را به سوی من فراخوانید. صفیه گفت: ای فرستاده خدا! چه کسانی را فراخوانیم؟ فرمود: اهل بیت من، علی، فاطمه، حسن و حسین را. اینها را آوردند، حضرت عبایی رویشان انداخت و سپس دو دستش را بلند کرد و گفت: خداوندا! اینها آل من هستند، پس بر محمد و آل محمد درود فرست. سپس خداوند آیه تطهیر را فروفرستاد».

علامه طباطبایی در ذیل آیه تطهیر می نویسد:

«روایات در این باره از هفتاد متجاوز است، و آنچه اهل سنت نقل کرده اند، از روایات شیعه بیشتر است. اهل سنت در این باره نزدیک به چهل روایت از اُمّ سلمه، عایشه، ابی سعید خُدری، سعد، وائله بن اسقع، ابی حمراء، ابن عباس، ثوبان غلام حضرت رسول (ص)، عبداللَّه بن جعفر، علی و حسن بن علی: نقل کرده اند. شیعه آن را در بیشتر از سی حدیث از امام علی، امام سجاد، امام باقر، امام صادق: ، ام سلمه، ابی ذر، ابی لیلی، ابی الاسود، عمرو بن میمون اودی و سعد بن ابی وقّاص نقل کرده است».[۸]

سیوطی می نویسد: بعد از نزول این آیه، پیامبر(ص) به مدت نه ماه و هر روز پنج بار به هنگام نماز، جلو خانه علی بن ابی طالب می آمد و می گفت:

«السلام علیکم و رحمهاللَّه و برکاته. (انما یریداللَّه لیذهب عنکم الرجس اهل البیت ویطهرکم تطهیراً) الصلاه رحمکم اللَّه».[۹]

این رفتار پیامبر(ص) خود تفسیر گویایی است که مراد از «اهل بیت» ساکنان خانه علی و فاطمه (س) بودند.

در فرهنگ شیعه به این چند نفری که جزو «اهل بیت» بیان شد، نُه امام از فرزندان امام حسین (ع) هم ملحق شده اند. شیعیان در معنای اصطلاحی «اهل بیت»، چهارده معصوم (پیامبر، فاطمه، علی و دیگر امامان) را اراده می کنند.

معنای صحابه

«صحابه»، هم معنای لغوی دارد و هم معنای اصطلاحی.

صحابه از ریشه صَحَبَ، یَصْحَبُ، صُحْبَهً و صحابهً به معنای زندگی کردن، نشست و برخاست کردن، رفاقت کردن، اطاعت کردن از کسی و یا بدرقه کردن او است.

صاحب، به کسی می گویند که با دیگری زندگی کند، یا مطیع او باشد، یا با او رفاقت کند و یا او را بدرقه کند، یا به کاری اقدام ورزد و یا حافظ و نگهبان چیزی باشد. و به کسی که مذهبی را پذیرفت و از دستورهای او اطاعت کرد نیز صاحب می گویند؛ مانند اصحاب امام صادق ۷ و اصحاب ابوحنیفه و مانند آن.[۱۰]

در عرف مسلمانان «صحابی» معنای خاصی دارد که تا حدودی با معنای لغوی آن متفاوت است.

برخی گفته اند: صحابی، کسی است که عصر پیامبر اسلام (ص) را درک کرده باشد؛ هر چند خود پیامبر(ص) را ندیده باشد (این قول را به یحیی بن عثمان بن صالح مصری نسبت داده اند).[۱۱]

برخی همانند: ابوزرعه، ابن عبدالبر، ابن اثیر و ابوموسی مداینی گفته اند: مجرد دیدن پیامبر(ص) از سوی شخصی، برای اعطای عنوان صحابی به وی کافی است.[۱۲]

برخی همانند: سیوطی در «تدریب الراوی» و محمد شاکر در کتاب «الباعث الحثیث» می نویسند: صحابی به هر مسلمانی اطلاق می شود که پیامبر را دیده و یا از وی حدیث شنیده است؛ خواه این همراهی او با پیامبر، طولانی باشد و یا کوتاه. حتی اگر چنان که امام احمد بن حنبل گفته، این مصاحبت تنها یک روز باشد.[۱۳]

برخی همانند ابن حجرعسقلانی در تعریف صحابه، سه چیز را دخیل دانسته اند و گفته اند: صحابی، کسی است که اولاً، پیامبر را دیده باشد، ثانیاً، به آیین او؛ یعنی اسلام ایمان آورده باشد، ثالثاً، از این آیین برنگشته باشد.[۱۴]

و برخی دیگر از عالمان اسلامی همانند ادریس حسینی می گویند: صحابی، کسی است که این شرایط را داشته باشد:

۱. با رسول خدا(ص) معاشرت و هم نشینی داشته باشد؛

۲. به آن حضرت ایمان آورده باشد؛

۳. سنّت او را پذیرفته باشد؛

۴. در زندگی، از او اطاعت و پیروی کرده باشد؛

۵. با جان و مال خود در راه خدا و همگام با آن حضرت، جنگ کرده باشد؛

۶. بعد از رحلت آن حضرت از سنّت او دست برنداشته باشد؛

۷. چیزی از سنت او را تحریف و دگرگون ننموده باشد؛

۸. پیامبر اسلام به او کلمه یار، هم نشین و مانند آن خطاب کرده باشد.[۱۵]

در برخی از معانی اصطلاحی که بیان شد، دایره «صحابی» خیلی گسترده است و برخی هم، به ویژه تعریف آخر، از گستردگی کمتری برخوردار است.

۲. فضایل اهل بیت و صحابه

الف) قدر و منزلت اهل بیت

یکم: در قرآن

قرآن، اهل بیت پیامبر(ص) را مطهر معرفی کرده است:

(إنما یریداللَّه لیذهب عنکم الرجس اهل بیت ویطهّرکم تطهیراً)؛[۱۶] «همانا خداوند اراده کرده است که پلیدی را از شما اهل بیت بزداید و شما را پاک و پاکیزه بگرداند».

و در آیه ای دیگر، مودّت و دوست داشتن اهل بیت آن حضرت را مزد رسالت بیان داشته است:

(قل لا اسألکم علیه أجراً الّا المودّه فی القربی)؛[۱۷] «[ای رسول من!] بگو من هیچ مزد و پاداشی از شما برای رسالت خویش درخواست نمی کنم، جز دوست داشتن نزدیکان و اهل بیتم».

و نیز مسلمانان را سفارش کرده است که به پیامبر(ص) درود بفرستند:

(إنّ اللَّه و ملائکته یصلّون علی النبی یا أیها الذین آمنوا صلّوا علیه و سلّموا تسلیماً)؛[۱۸] «خدا و فرشتگانش بر پیامبر درود می فرستند، ای کسانی که ایمان آورده اید! بر او درود فرستید و سلام گویید و کاملاً تسلیم فرمان او باشید».

در کتاب هایی چون: صحیح مسلم، صحیح بخاری، سنن ابی داود، سنن نسایی، سنن ترمذی، سنن ابن ماجه، سنن دارمی و در بسیاری از کتاب های شیعه و سنّی دیگر آمده است که ابومسعود انصاری روایت کرده است که گفت: در حالی که ما در مجلس سعد