پاورپوینت کامل شهادت امام صادق علیه السلام (۱۴۸ ق) ۳۲ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل شهادت امام صادق علیه السلام (۱۴۸ ق) ۳۲ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل شهادت امام صادق علیه السلام (۱۴۸ ق) ۳۲ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل شهادت امام صادق علیه السلام (۱۴۸ ق) ۳۲ اسلاید در PowerPoint :

>

۷۱

۹ دی ۱۳۸۱

۲۵ شوال ۱۴۲۳

۲۰۰۲ ۳۰ December

کلماتی از امام صادق علیه السلام در مناقب اهل بیت

به درستی که خدای تعالی، ما (اهل بیت) را انتخاب و اختیار فرمود برای وجود مقدس
خودش. پس ما را برگزید و مخلوقِ برگزیده ی خود گردانید و ما را اُمنای وحی خود و خزانه
دار در زمینِ خود و محمل اسرار خود و صندوق علم خود فرمود و چون ما را به این مراتب و
مقامات درآورد، قامت ما را به ردای شفاعت ممتاز گردانید.

به درستی که خدای تعالی بیافرید ما را از نور خود و بیافرید شیعیان ما را از ما و سایر
خلق در آتش هستند. به سببِ ما، خدای را اطاعت کنند و به سبب ما خدای را معصیت
ورزند. اطاعت ما، اطاعت خداوند است و هر کس با ما معصیت ورزید، خدای را معصیت
نموده است.

ماییم باب اللّه و حّجت او و اُمنای او بر خلق و خازنان او در آسمان او و زمین او. حلالِ ما،
حلال خدایْ و حرام ما، حرام خدایْ می باشد.

ماییم جَنبَ اللّه و ماییم صَفوَه (برگزیده) اللّه و ماییم خِیَرَهُ اللّه و ماییم محل ودیعه ی
مواریث پیغمبرانِ عظام و ماییم اُمنای پروردگار و ماییم وَجهُ اللّه و ماییم آیت هدی و هدایت و
ماییم عروهُ الوثقی (ریسمان محکم الهی).

خدای تعالی به ما افتتاح نمود و به ما اختتام وزید. ماییم اولین و آخرین و ماییم بزرگانِ
بندگان و ماییم صراط مستقیم و ماییم علت وجود موجودات و حجّتِ حضرت معبودْ، جمله
مخلوقات را.

خداوند نمی پذیرد عمل عاملی را که حقّ ما را جاهل باشد، و ما چراغ رسالتیم و ماییم
نورانوار و کلمه ی جبّار و ماییم آن رایتِ حق که هر کس به متابعتش درآید، نجات یابد و هر
کس از آن واپس ماند، فرو افتد و ماییم پیشوایان دین.

و ماییم معدن نبوت و موضع رسالت و محل آمد و شدِ فریشتگان و ماییم چراغ
فروزنده ی هر کس که در طلبِ فروغ باشد و راه راست برای آن کس که هدایت خواهد. و
ماییم که مردمان را به بهشت می رانیم و ماییم پل ها به سمت خدا و به واسطه ی وجود ما
باران فرو می آید و به واسطه ی ما، رحمت نازل می شود و به سبب ما، عذاب و نقمت دفع
می شود.

پس هر کس این هُدی و روش و مسایل را بشنود و دوستیِ ما را در دلِ خود جستجو
نماید، پس اگر دشمنی ما و انکار فضیلت ما را در دلِ خویش دریابد، البته از راه راست گمراه
شده است. زیرا که ماییم حجّت معبود و ترجمان وحی او و صندوق علم او و میزان عدل او و
ماییم مصباح و نور. و ماییم چکیده ی کلمه ی توحید که تا روز حشر باقی است.

به درستی که صراط مستیم به سوی ماست و میزان و حسابِ شیعیانِ ما به ما راجع است
(برمی گردد) سوگند به خدا که ما به شیعیان، از خود آن ها، رحیم تر هستیم.

خوشه ای از خرمن معرفت

از امام صادق علیه السلام نقل است که فرمود: یزدان به آدم وحی فرستاد که من، کلام را در چهار
کلمه برای تو فراهم کرده ام. عرض کرد: پروردگارا! چیست این چهار کلمه؟

فرمود: یکی برای من است و یکی از بهر تو و یکی در میان من و تو و یکی در میان تو و
میان مردمان است. عرض کرد: پروردگارا! این کلمات را از بهر من آشکارا بگردان تا به آن،
کار کنم.

فرمود: اما آن کلمه که برای من است این است که مرا پرستش نمای و هیچ چیز را با من
شریک منمای؛

و اما آن کلمه که مخصوص به توست این است که چون مرا عبادت کردی و مشرک
نشدی، به آن چه حاجتمندی تو را پاداش دهم؛

آن کلمه که در میان من و توست پس بر تو باد دعا کردن و برمن است اجابت فرمودن؛

و اما آن چه در میان تو و مردمان است این است که برای مردمان رضا دهی آن چه را که از
بهر خویشتن رضا می دهی.

و نیز امام صادق علیه السلام از آدم علیه السلام روایت فرمود که: خدای عزّوجل به حضرت آدم وحی
فرستاد که: هیچ بنده ای از بندگانِ من نباشد که به دامن کبریاییِ من چنگ در زنَد و به هیچ
کس از مخلوقِ من اعتصام نجوید و امیدوار نباشد و من، این توکل و توسل را از رویِ نیت
بدانم و از آن پس، تمام آسمان ها و زمین و ساکنانِ آن به کیدِ او برآیند مگر این که مخرجی و
راهی برای او از میان ایشان قرار می دهم.

امام صادق علیه السلام فرمود: خداوند عزّوجل به داوود وحی فرستاد که: ای داوود! چنان که
تنگ نمی گیرد آفتاب بر آن کس که در آن نشیند، هم چنین تنگ نمی گیرد رحمت من بر کسی
که در پهنه ی بی بدایت و نهایتِ حرمت من اندر شود.

مواعظی از امام صادق علیه السلام

* هر کس به قسمت و نصیب خویش قناعت جوید، مستغنی و توانگر زیست نماید و هر
کس دیده به اموال دیگران بدوزد، فقیر و نیازمند بمیرد.

* هر کس به آن چه خدای از بهرش قسمت فرمود، خشنود نباشد، ایزد را در قضای او
متهم داشته و بر حق و راستی ندانسته است.

* هر کس لغزش دیگران را کوچک شمارد، لغزش خویش را بزرگ می شمارد و هر کس
لغزش خویش را کوچک بداند، لغزش دیگران را بزرگ می داند و هر کس بر این صفت باشد
هلاکت بیند.

* هر کس پرده از کار دیگران و عیوب آنان بر کشد، پرده از کار و عیوب او کشیده شود و
هر کس شمشیر دشمنی به آهنگ دیگران برآورد، خود به آن شمشیر به قتل رسد و هر کس
چاهی از برای برادران خود بکَند، خود در آن چاه درافتد.

* هر کس با مردم سفیه، آمیزش جوید، حقیر و کوچک گردد و هر کس با دانایان
معاشرت جوید، مُوقَّر و بزرگ شود.

* پرهیز دار از سخن چینی