پاورپوینت کامل عجایبِ طبیعت ۲۷ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل عجایبِ طبیعت ۲۷ اسلاید در PowerPoint دارای ۲۷ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل عجایبِ طبیعت ۲۷ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل عجایبِ طبیعت ۲۷ اسلاید در PowerPoint :

>

۱۵۲

خورشید

بدان که آفتاب، روشنایی جهان دهد، میوه ها را پخته کند، گیاه ها را از خاک برکشد. بخارها از دریا
جذب کند تا در هوا سحاب گردد و آب به زمین های خشک بارد تا سبب عمرانِ عالم بود و از
حرارت وی معدن های قیر و قار و نفت و نمک و جیوه و کبریت و زر و سیم و نحاس و آهن در
زمین پدید آید و تمامت این اعجوبه که بینی که چون آفتاب فرو رفت همه حَیَوان ها در سوراخ
گریزند و همه زندگان بر شکل مردگان بخسبند و همه عالم سیاه و تاریک بماند، پس چون آفتاب
سَر از مشرق برآرد همه در حرکات آیند: مرغان خاموش در آواز آیند و به الحان ها خالق را
تسبیح ها می کنند و وحوش و حیوانات از سولاخ بیرون آیند و همه ساکنان متحرک شوند و اگر
در باغی روی آن درخت ها را بینی آراسته، دل ها را اُنس دهد، چون آفتاب فُرو شد پنداری که هر
درختی غولی است و هر شاخی شمشیری و آن بوف به سَر وی می نالد تا وقت صبح که آفتاب
برآید، جان دگرگون شود.

ماه

بدان که ماه اعجوبه ای عظیم است. و بنی آدم هر چه بسیار بیند آن را شگفت ندارد و ماه را همه
وقت می بینند و عجب نمی دارند. و در عالم چیست شگفتی چون ماه و آفتاب؟ و ماه جسمی ست
مُدوَّر، صیقلی، روشنایی وی عاریت از آفتاب. ماه از فلک اول تا ابد و از همه کواکب به عالم
نزدیک تر است و مساحت وی چندان است که صد بار و هفت بار از مشرق تا به مغرب.

فلکش از مشرق سوی مغرب می گردد و ماه بر وی به عکس، از مغرب سوی مشرق می گردد
و حال جمله ای کواکب چنین است. مثال آن چون مورچه ای که بر آسیابی گردد به عکس و آسیاب
از جانب دیگر گردد. تا مورچه گِردِ آسیاب برآید، آسیاب بسیار بار برگردد و قمر به سی روز گِرد
فلک بگردد و آفتاب به یک سال گِردِ فلک خور بگردد.

و بدان که تأثیر ماه در عالم ظاهر است و این تأثیر وی تقدیر آفریدگار است که در که در وی
نهاد تا به طلوع وی میوه ها پخته گردد و چون ماه زیادت می شود در امتلای وی مغزهای حبوب
زیادت می گردد و آبِ پشت و خون در رگ ها می افزاید و چون ماه نقصان می گیرد مغزها نیز
نقصان می گیرد. و بیماری ها و بحران ها بار باع ماه و مجاری قمر بشناسند ـ که چون ماه افزاید.
صرع تحویل کند و چون در کاهش آید دماغ ضعیف گردد و صرع مُعاودت کند.

شق القمر

آورده اند که یکی از اصحاب رسول پرسید از ابوجهل که از پیغامبر هیچ شگفتی دیدی که دلیل
کند بر صدقِ نبوّتِ وی؟ گفت: بلی. در حالت طفولیت وی، عبدالمطلب، جدّ وی بفرمود تا
گهواره وی بر بام کعبه نهادند که گرمای سخت بود. وقتِ سحرگاه ماه را دیدم که از آسمان به زیر
آمد و گِرد مَهد وی می گردید. و پیغامبر طفل بود و می گریست. به آن خاموش شد آن گه دیگر بار
سوی آسمان رفت. با پیغامبر گفتند این معنی.

گفت: بلی ماه با من گفت: به من هیچ حاجت داری؟ گفتم: اگر از تو درخواهم که شکافته
شوی، چه کنی؟ گفت: شکافته شوم. کافران بشنیدند، گفتند: این دعوی را معنی بنمای! پیغامبر به
دو انگشت اشارت کرد، ماه به دو پاره شد. تا در زمین هندوچین و ماچین بدیدند ماه را دو پاره
شده و آن را تاریخی کردند.

کواکب

بدان که اندیشه باید کرد در این کواکب عالیه. چندین هزار سال است که می گردند. بعضی جنوبی
و بعضی شمالی. امّا آن چه شمالی ست ما می بینیم. چنان که بنات نعش که بالای سرِ ما می گردند و
تحت الارض هرگز نروند. و امّا آن ستاره ها که در قطب جنوب اند، از ما دور است و در ولایتِ
جنوب بینند بالای سرِ ایشان دور کند و در قطب شمالی نبینند.

بدان که کار کواکب مختصر نیست و علم آن چیزی نیست که آن را منکر توان بودن و این
مقدار از تأثیر آفتاب می بینند ـ که چون در شمال آید، هوا گرم گردد و چون دَور شود، هوا سرد
گردد. و بعضی از جُهّال گویند که آن کس که آفتاب و کواکب را تأثیر گوید، کافر شود، خطاست،
که آفریدگار در آن آفریده است: که نه کواکب به نقس خویش می آفریند.

و آن که این گوید، کفر بُود. نبی گوید: اگر خالقْ نجم و کواکب را داند کافر شود پس اگر مُقدَّرِ
خُدا را داند و کوکب را سبب داند، محض ایمان بُود.

آتش

و بدان که منافع آتش ظاهر است. اگر مردی نان خمیر خورد ناپخته، معده وی تباه گردد و یا
گوشت خام بخورد، هیچ لذّتی ندهد. چون حرارت آتش به وی رسد، بوی لذیذ و طعمی شهی
در آن پدید آید. آفریدگار این نعم