پاورپوینت کامل ادب، آداب دارد ۲۳ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل ادب، آداب دارد ۲۳ اسلاید در PowerPoint دارای ۲۳ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل ادب، آداب دارد ۲۳ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل ادب، آداب دارد ۲۳ اسلاید در PowerPoint :

>

۵۴

دعوت ادب

عزیز من! ادب ما را دعوت می کند به معرفت صانع و تحصیل رضا و اطاعت اوامر و نواهی و به
حُسن اخلاق و نیکی معاشرت با یاران و برادران خلقتی و دینی و وطنی خودمان به اندازه روابط
و مناسباتی که با آنان داریم و به حفظ آن مکلّف آن می باشیم.

ادبْ ما را دلالت می کند بر این که از صفات ذمیمه و اخلاقِ بد دوری جوییم، حقوق خود و
حقوق دیگران را بشناسیم، از حدّ خود درنگذریم و حدود دیگران را نگاه داریم، ادبْ بزرگ را از
کوچک بشناساند و مطیع و مُطاع را تمیز دهد و وظایف و تکالیف هر دو را معیّن می نماید.
کوچکان را آداب کوچکی آموزد و بزرگان را اطوار بزرگی یاد دهد.

دریچه علم

دریچه علمْ ادب است و نتیجه ادبْ آگاهی و فایده علمْ وصول به سلامت و سعادت دنیا و
آخرت. پس اَهمّ مطالب برای طالب علمْ تحصیل ادب است و تأدُّب به آداب روحانیین که
اغراض نفسانی و بد را شخص از خود دور کند؛ و هر قدر شخص از خود اغراض نفسانی را
کم کند و به اخلاق رحمانی متخلّق شود، درک مراتب و مقامات [معنوی] برای او بیشتر
دست می دهد.

میزان رفتار

سؤال: در حفظ حقوق [دیگران] در معاملاتْ میزان مستقیم چیست که شخص به او آشنا باشد؟

جواب: این میزان با خود آدمی است ولی چون هر کس نفس خود را دوست می دارد و محبّت
شی ء کوری و کری می آرد پس مادام [که] شخص خود را از اغراض نفسانی مجرد نکرده، کفّه
ترازوی او به اقتضای شهوت و غضب خم می شود و چنانچه هر کاری که پیش می گیرد چه
درباره خود و چه درباره دیگری، مبنای کار را بر این بگذارد که وقوع آن کار را از کسی دیگر در
حق خود تصور نماید و نظر منصفانه خود را در این باب حکم نماید و اندازه نیکی و بدی و
مقیاس حدود و حقوق و لزوم رعایت آن را در دست داشته باشد، البته ملتفت به حقیقت نیک و
بد خواهد بود.

مثلاً تصور باید کرد که آیا روا می داری کسی در حق تو و در امور متعلّق به مال و جان و
ناموس تو نیت بدی بکند، سخن بد و حرکت ناشایستی بگوید و به جا آورد. یا این که در غیاب تو
بدگویی نماید و با سخن چینی، در میان تو و دوستان تو فساد نماید و یا در حق تو ظلم و بی
اعتنایی نماید. آیا خشنودی از این کارها و کردارها توانی داشت؛ بالقطع روا نتوانیم دید.

پس میزان تعیین حقوق و اساس راست کاری که نتیجه حق شناسی است همین است که آدمی
آن چه را در حقّ خود روا می بیند مانند آن را درباره ابنای جنس خود و کسانی که رابطه برادری با
او دارد روا شمارد و به عکس آن نیز کردار و گفتاری که از دیگران درباره خود و متعلّقانش
ناشایست و سنگین می بیند وقوع آن را در حقّ دیگران چه از خود و چه از دیگری نپسندد.

اخلاق بد

آدمی از جراحت خود اغلب نفرت نیابد، اما چون بر دیگری دُمَلی بیند اگر [او] دست به چیزی
رساند آن چیز را نتواند خورد و نفرتش می آید. هم چنین اخلاق بد چون کثافات و دُمَل است؛
چون در تو است از آن نمی رنجی و چون در دیگری بینی برنجی و نفرت می کنی و چنان که تو از
او می رمی و نفرت می کنی او را نیز معذور دار که از تو برَمَد و نفرت کند.

آن است که سعدی گوید: ادب از که آموختی؟ گفت از بی ادبان. و حکمت این همان محبّت
نفس است که شخصْ بس که خود را دوست می دارد از عیوب خود غافل می شود که فرموده اند:
حُبُّ الشَیِ ء یُعْمِی وَ یُصِمّ یعنی دوست داشتن چیزی [از دیدن و گفتن حقیقت] کور و لال می کند؛
و اگر نفس خود را دشمن دارد همه معایبش را روشن می بیند. پس باید شخص نفسانیت خود را
قوّت ندهد که پرده چشم بصیرت او باشد.

قالب علم

ادبْ قالب علم و دانش است و علم و دانش، روح آن است. علم را باید به ادبْ مقرون داشت که
علمْ ادب را صدا می کند، اگر جواب بدهد [با او همراه می شود] و الا پرواز می کند. و در این حال،
علم ب