پاورپوینت کامل اخلاق اقتصادی ; همیاری های اقتصادی (انفاق) ۵۶ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل اخلاق اقتصادی ; همیاری های اقتصادی (انفاق) ۵۶ اسلاید در PowerPoint دارای ۵۶ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل اخلاق اقتصادی ; همیاری های اقتصادی (انفاق) ۵۶ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل اخلاق اقتصادی ; همیاری های اقتصادی (انفاق) ۵۶ اسلاید در PowerPoint :

>

۱۰۰

دعوت به انفاق

برقراری عدالت اقتصادی و پیراستن محرومیت از چهره جامعه، هدف والای دین مبین اسلام و
رسالت نبوی است. آموزه های دینی نیز همواره بر کار و کوشش تأکید می کند و استقلال مالی،
بی نیازی و عزّت نفس از اهداف ارزشی و اساسی دین اسلام است. بر این اساس، برای زدودن روح
سستی و رخوت از جامعه در فرهنگ متعالی اسلام، کسی که بدون کوشش فردی، به دسترنج دیگران
وابسته باشد، نکوهیده است. با وجود این، افرادی هستند که به دلایل مختلف مانند: بیماری، حادثه، از
کار افتادگی، فوت سرپرست و نظیر آن، توانایی تأمین زندگی خود را ندارند. از این رو، خداوند حکیم در
بسیاری از آیات روشنگر قرآن، مردم را به همیاری اقتصادی و بخشش به محرومان دعوت می کند:

«ای کسانی که ایمان آورده اید، از آنچه به شما روزی کرده ایم، انفاق کنید پیش از اینکه مرگ
شما فرابرسد و بگویید پروردگارا، مرگ مرا به تأخیر افکن تا صدقه دهم و از صالحان
باشم. (منافقون: ۱۰)

اکنون به شکرانه بازوی توانا و نعمت پرقیمت زندگانی، بر ماست تا ندای الهی را لبیک گوییم
و دست در دست یکدیگر تا مرز عاطفه پیش رویم و در کوچه باغ هایِ سخاوت و مهربانی،
صدای پای عشق را از خاک تا افلاک طنین افکنیم.

انفاق، تجارت پرسود

احسان در راه خدا، تجارتی است سرشار از سود و منفعت. بهای این معامله،آرامش روح و
روان و ایمنی از هول و هراس قیامت، دست یابی به رضوان الهی و پاداش های بزرگی است که
در دنیا و آخرت نصیب آدمی می گردد. خریدار این کالای پر بها، گنجینه دار آسمان و زمین و
بی نهایتِ عشق است. بی شک، کسی که با داشته های ناچیزش به این تجارت پرسود وارد
می شود، خیر و سعادت دنیا و آخرت را ره توشه خود می سازد.

رسیدن به رستگاری

در کلاس ایثار و نیکوکاری، درس آزاد منشی و هم بستگی معنا می شود و نسیم فرح بخش
رحمت و غفران الهی، هوای تازه را به کالبد ره پویانش می دمد. آن گاه که آدمی دل از مال می کند و
سرزمین وجود خود را از ریشه های هرز حرص و طمع صفا می دهد، هنگامه جوانه زدن
شکوفه های رستگاری فرا خواهد رسید. در روایت آمده است که همانا بخشش، درختی از
درختان بهشت است که شاخه هایی از آن در دنیا کشیده شده اند. اگر کسی جوانمرد و بخشنده
باشد، به شاخه ای از شاخه های آن می آویزد و آن شاخه، او را به سوی بهشت سیر می دهد. در مقابل،
بخل، درختی است از درختان دوزخ که شاخه های آن هم در دنیا کشیده شده است و بخیل به شاخه ای از
شاخه های آن چنگ می اندازد و آن شاخه، او را به سوی دوزخ می کشاند. به قول عارف رومی:

انفاق، عامل دوری از مرگ

دقت در متون دینی، گویای دو نوع اجل است. اجل حتمی که با فرا رسیدن آن، بی کم و بیش باید
بار سفر بربندیم و از این دنیای فانی کوچ کنیم: «اذا جاء اجلهم لا یستأخرون ساعه و لا یستقدمون.» و اجل
دیگر که همانا «اجل معلق» است و معمولاً در اثر حوادث رخ می دهد. البته چنین مرگی را می توان
با دستگیری از مستمندان و رفع حاجت بینوایان، از خود دور کرد.

در همین باره آمده است که مردی یهودی از جلو پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله گذشت… حضرت به
اصحاب خود فرمود: پشت این شخص را ماری سیاه خواهد گزید و می میرد. یهودی به راه خود
رفت. پشته بزرگی هیزم جمع کرد و طولی نکشید که بازگشت. پیامبر صلی الله علیه و آله به او فرمود: پشته ات را
زمین بگذار. او هیزم بر زمین نهاد. همه دیدند که مار سیاهی، چوبی را به دندان گرفته است. پیامبر
از او پرسید: ای مرد، امروز چه کردی؟ عرض کرد: کاری نکردم. هیزم را که جمع کردم، دو قطعه
نان داشتم. یکی را خوردم و دیگری را به مستمندی صدقه دادم. حضرت فرمود: با همان صدقه،
از مرگش جلوگیری شد. به راستی که صدقه، مرگ ناگهان و ناروا را از انسان برمی گرداند».

زمانی که انسان جرعه ای از محبت و قطره ای از سخاوت را تحفه منتظران ساخت و روح
زندگی و طراوت را به قلب های خسته و خاموش بازگرداند، خداوندگار هستی بخش نیز
وجودی دیگر برای او می آفریند و جانی دوباره به او می بخشد:

انفاق، عامل افزایش مال

ظاهر بینان و سطحی نگران می پندارند که با خودداری از عطا و بخشش، بر ثروت خود
می افزایند. پس با بهانه های واهی، از انجام این فریضه الهی سر باز می زنند. اینان علاوه بر آنکه
غضب و عذاب الهی را برای خود می خرند، در دنیا نیز خیر و برکتی در اموالشان نمی یابند. این
در حالی است که انفاق در راه خدا، برکت و زیادی مال را در پی دارد و امواج بی کران رحمت
الهی بر ساحل ایثار و جوانمردی، در هر لحظه، صدها گوهر گران بها می افشاند. رسول گرامی
اسلام صلی الله علیه و آله که اسوه فضیلت و احسان است، می فرماید: صدقه بدهید، همانا صدقه مال را زیاد
می کند. صدقه بدهید تا خداوند شما را مورد رحمت خویش قرار دهد.» مولوی در بیان
دل نشین خود این حقیقت را چنین به تصویر می کشد:

آیا باورکردنی است که انسان در زمین حق زراعت کند و محصولی پربار را به انتظار ننشیند؟
نه، هرگز. چنین نیست. از هر دانه در مزرعه عرش الهی، چندین برابر ثمر حاصل می آید. مثل آنان
که اموالشان را در راه خدا انفاق می کنند، همانند دانه ای است که از یک دانه، هفت خوشه بروید و
در هر خوشه، صد دانه باشد (که یک دانه، هفت صد شود).

انفاق، عامل بخشش گناهان

آنان که با عطای خویش، بذر محبت در سینه ها می افشانند و کیمیای فضیلت را می جویند، به
حقیقت، تیرگی های جان را با زلال بخشش الهی می زدایند و راه وصال را هموار می سازند.
احسان، فرصت سبزی است برای رویش نهال سعادت و پاکی. باران غفران الهی، کویر وجود را
سیراب و زلالی و طراوت تن و جان را هدیه می کند.

وسعت انفاق

بخشش و ایثار که با هدف سازندگی و با انگیزه و ظیفه و عشق همراه است، مفهوم وسیعی است
که نه به ثروت، بلکه به توانایی ها نیز بستگی دارد. چه بسا شخص، توان مالی ندارد، ولی از اعتبار
و منزلتی اجتماعی برخوردار است و می تواند به آسانی با قرض کردن از دیگران و کمک به
هم نوع، گره از کار فروبسته ای وا کند. اگر می توانیم چرا گل لبخند را به میهمانی چهره های
غم آلود فرا نخوانیم؟

آمده است که یکی از بزرگان با قرض کردن از ثروتمندی، به نیازمندان کمک می کرد. او با
برطرف کردن بی نوایی مستمندان، دانه ها در مزرعه عرش می رویاند. هنگام احتضار آن
بزرگ مرد، ثروتمند بر بالین او نشسته بود. اشک های آن بزرگ، او را به خود آورد و پرسید: چرا
ناراحت هستی و اشک می ریزی؟! بزرگ مرد در پاسخ گفت: اکنون من بر حق وارد می شوم و از
نعمت هایی که به من داده است، بازخواست خواهد کرد «لتسئلنّ یومئذ عن النّعیم» اگر از من
پرسید تو که اعتبار داشتی، چرا بیشتر قرض نکردی، چه پاسخی بدهم؟!

در این حال، ثروتمند به خود آمد که این مرد نسبت به اعتبارش مسئول است. آیا من در برابر
دارایی هایم مسئول نیستم؟ سرانجام او هم از سر هستی خویش گذشت.

رنج فقر

سکوت دروغین شب، صدای ناله بینوایان را به گوش نمی رساند. اگر پرده تاریک شب رابه
کناری بزنیم، اشک مادران دل شکسته را می بینیم که در دهان گرسنه کودکان رنگ پریده خود،
سکوت می ریزند که مبادا خواب نامردمان خفته در بستر بی خیالی را آشفته سازند. ای کاش در
هیاهو و غوغای شهر گم نمی شد فریاد محتاجان و فقیرانی که روزشان با تاریکی شب پیوندی
عمیق دارد و باور ذهنشان جز خزان، فصلی دیگر نمی شناسد.

به راستی، کدامین انسان تاب شنیدن این ندای نهفته «یا للمسلمین» را دارد؟! و آن کدام
مسلمان است که می تواند در آسایش و آرامش، شب تار را به سپیده صبح برساند!؟ یادمان نرود
که:

پس بیاییم سبزینه وجود خود را با دیگران تقسیم کنیم و آه حسرت را از بیخ و ب