پاورپوینت کامل راه های دستیابی به اتحاد و انسجام ; پرهیز از مجادله و عداوت با دیگران ۴۰ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل راه های دستیابی به اتحاد و انسجام ; پرهیز از مجادله و عداوت با دیگران ۴۰ اسلاید در PowerPoint دارای ۴۰ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل راه های دستیابی به اتحاد و انسجام ; پرهیز از مجادله و عداوت با دیگران ۴۰ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل راه های دستیابی به اتحاد و انسجام ; پرهیز از مجادله و عداوت با دیگران ۴۰ اسلاید در PowerPoint :

>

۱۵

«و َلا تَنَازَعُوا فَتَفْشَلُوا فَتَذْهَبَ ریحُکُم وَاَصْبِرُوا»[انفال ۴۶].

با یکدیگر نزاع مکنید که بد دل شوید، و سست گردید، و دولت شما برود و صبر کنید.[۷۲]

° شرم باد ما را که فردا با دوست رسیم و جمله جز از جنگ و خصومت از دیوان ما
برنیاید. حق سبحانه و تعالی ما را چنین گفت در کتاب عزیز خویش:… «و الصُّلْحُ
خَیرٌ». ای دوستان و عزیزان و برادران ما ! یا می جنگ کنید با دیو ملعون کنید یا
با نفس خویش، که دشمن ما این دو است؛ بازین دو که تو را فرموده اند [جنگ کنی ]، به
صلح باشی، و با دیگران که صلح فرموده اند جنگ کنی ؟! همه کارهای ما چنین بر بدل
است[۷۳] ! تا لاجرم می بینی که چه فتنه و آشوب برخاست.

ای آن­که می جنگ افکنی میفکن تا نیوفتد؛ و ای آن کس که می­جنگ جویی مجوی تا نیابی؛
و ای آن کس که می جنگ خَری مَخر تا به تو نفروشند. اگر جنگ جوی، بداندی که صلح چون
خوش کاری است هرگز جنگ نکردی؛ زیرا که از جنگ بوی قطع می آید.[۷۴]

° «وَ اشْتَغِلَ باسْتِعْمالِ عِلْمِهِ وَ عَمَلَ بِما عَلِمَ.» [در عوضِ] به جنگ و
مناظره مشغول شدن باید به استعمال علم خویش مشغول گردد تا آنچه دانسته است آن را
کار بندد این او را اولی­تر باشد، از بهر آنکه اگر جدال و مناظره از بهر راست­کردن
خویش باید، خویشتن به اصلی راست کرده است، بهتر از این مناظره و جدال، اگر از بهر
آن می­باید تا غیری را راست کند، راست کردن غیر بر او نیست، و این موافق است قول
خدا را که می­گوید: «لا یضُرُّکمْ مَنْ ضَلَّ اِذا اِهتَدَیتُم.»[۷۵] مبارزت، بر
دشمن دست یافتن نیست، لکن مبارزت، از دشمن خویشتن را نگاه داشتن است. و این همه که
دشمن بر بنده راه یابد از آن یابد که نفس را راست نکرده باشد، تا چون در نفس خرابی
یابد سوی سر راه جوید، چون نفس را راست کرد دیو داند که آن­کس که نفس خود را راست
کرد مرا با او طاقت نباشد.[۷۶]

روایت کردند از پیامبر(ص) که گفت: یکدیگر را دشمن مدارید، و بندگان خدای را باشید،
و برادران یکدیگر باشید و حلال نیست برادر مسلمان را که ببُرّد از برادر خویش زیادت
از سه روز، و هرکه به سلام ابتدا کند در بهشت آید.[۷۷]

وحدت کلمه و پرهیز از تفرقه

«اِنَّ هَذِهِ اُمَّتُکُمْ اُمَّهً واحِدَهً وَ اَنَا رَبُّکُم فَاعْبُدُونِ»
(انبیاء: ۹۲) ترجمه آیه: به درستی که این، ملت توحید و دین اسلام کیش شما است، ای
کافّه مردمان! واجب است بر همه شما استقامت بر آن (امت واحده) در حالتی که ملتی است
یگانه، یعنی اختلافی در آن نیست و نبوده در میان انبیا؛ بلکه همه انبیا مُتّفق
الکلمه بوده اند در اصل توحید (و انا ربکم) و من آفریدگار شمایم (فاعبدون) پس
بپرستید مرا نه غیر مرا.

[تفسیر: ] بدان که تسمیه ملت به امت به جهت آن است که امت در اصل لغت به معنی
جماعتی است که بر مقصد واحد سلوک نمایند، پس شریعت را به امت تسمیه نمودند به جهت
انتفاع مردمان به آن بر مقصد واحد که وصول است به حق. و نزد بعضی معنی آن است که
این جماعتی که مذکور شدند از انبیا، فریق شمایند که بر شما لازم است اقتدا نمودن به
ایشان. چه ایشان مجتمع و متفق اند بر دین حق کما یقال: «هولاءِ اُمَّتُنا فَریقُنا
و موافقُونا علی مذهبِنا»[۷۸]

بعد آن از حال یهود و نصاری که مختلف الکلمه اند خبر می دهد بقوله: (وتقطعوا) و
بریدند و پاره پاره کردند مردمان یعنی یهود و نصاری (امرهم بینهم) کار دین خود را
در میان خود. یعنی: فرقه فرقه شدند و هر فرقه مذهبی را منقطع ساختند برای خود و
اختیار آن کرده و تکفیر فرقه دیگر نمودند کما قال: « وَقَالَتِ الْیهُودُ لَیسَتِ
النَّصَارَی عَلَی شَیءٍ وَ قالَتِ النَّصارَی لَیسَتِ الْیهُودُ عَلَی
شَیءٍ»[۷۹] پس تَوَعُّد[۸۰] فرق مختلفه می نمایند بقوله: (کلًُّ) همه این فرق
متجزیه (اِلَینا راجِعُونَ) به سوی جزاء ما باز گردندِگانند و ما ایشان را فرا خور
اعمال ایشان پاداش خواهیم داد. و بدان که سوق کلام مقتضی (تَقَطَّعْتُمُ) است تا
موافق کلام سابق باشد در خطاب. لکن او ـ سبحانه ـ از خطاب به غیبت التفات فرمود به
جهت اظهار نمودن بر غیر ایشان از اهل اسلام که ایشان متفرق شدند و به قُبح فعل خود
امر دین را متقطع و متفرق ساختند.

پس خلاصه معنی کلام این است که: ای اهل اسلام! ببینید عمل قبیح اهل کتاب را و عظم
قطاعت[۸۱] ایشان را در دین خدا که متقطع و متفرق و متجزا گردانیدند امر دین خود را
که حق تعالی به تبعیت و پیروی آن امر نموده بود و در آن اختلاف نموده هر گروهی از
ایشان، شقّی دیگر انتخاب کردند که بر خلاف شِقِّ گروهی دیگر بود و حق تعالی روز
قیامت همه ایشان را به جهت این، جزا و سزا خواهد داد.[۸۲]

در صدد انکار دیگران بر نیامدن

کس باشد که عادت وی آن بود که هر کس که سخن بگوید بر وی رد کند و گوید: «نه چنین
است.» و معنی این آن باشد که «تو احمقی و نادان و دروغ­زن، و من زیرک و عاقل و
راستگویم.» بدین یک سخن، دو صفت مهلک را قوت داده باشد: یکی تکبر و یکی شُنعت[۸۳]
کردن بر کسی…[۸۴]

رعایت انصاف در نزاع

«یوسف بزّاز گوید: از امام صادق(ع) شنیدم که می فرمود: هرگز دو نفر با یکدیگر در
کاری به خصومت برنخاسته اند که یکی در مورد دیگری جانب انصاف را رعایت کند و او
نپذیرد جز اینکه خداوند شخص منصف را بر دیگری چیره گرداند»[۸۵].

° اول تحقیق بباید دانست که او چه می خواهد بدین. آن­گاه در ابطال آن سخن راندن که
پیش از فهمِ مقصودِ خصم، سخن گفتن در اثبات و نفی مذهبِ او نه انصاف بود.[۸۶]

دروغ مصلحت­آمیز بِهْ ز راست فتنه انگیز:

ولیکن جای باشد که راست گفتن مصلحت نباشد، چنان که در حرب، و در میان مرد و زن، و
در صلح دادن میان مردمان، در دروغ رخصت است؛پس اگر گوید چون صادق بود در قصد و نیت
و برای خدای تعالی گوید و برای مصلحت خلق، از درجه صدق نیفتد.[۸۷]

منازعه نکردن در امر دنیا:

زهد در سه چیز است: اول در دنیا و دیگر در خلق و سیم در خود. هر که دولت این جهان
را از دشمن خود دریغ ندارد، در این جهان او زاهد است، و هر که آزرم[۸۸] خلق وی را
در حق مداهنت[۸۹] نکند در خلق زاهد است، و هر که به چشم پسند در خود ننگرد در خود