پاورپوینت کامل دانستنی های روح ۳۲ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل دانستنی های روح ۳۲ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل دانستنی های روح ۳۲ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل دانستنی های روح ۳۲ اسلاید در PowerPoint :

>

۹۲

بهترین راه زندگی

۱ـ بهترین راهِ زندگی این است که حق پرست باشیم و زندگیِ خود را با تقوی به سر بریم و با تقوی هم
بمیریم. بیا به دنبال این اصل برویم و دیگران را نیز به پیروی از آن تشویق کنیم.

۲ـ عقیده ی من این است که اگر ما معتقد باشیم که باید درباره ی چیزهایی که نمی دانیم، تحقیق کنیم؛ در این
صورت به مراتب بهتر و رشیدتر از موقعی خواهیم بود که خیال کنیم درباره ی چیزی که نمی دانیم تحقیق هم
نمی توانیم بکنیم.

۳ـ هر کاری که روح پیش می گیرد یا تحمل می کند اگر بصیرت بر آن حکمفرایی کند منتهی به خوشبختی
می شود ولی اگر جهل بر آن حکمفرما باشد به بدبختی منتهی می گردد.

۴ـ انسان باید تا آن جاکه امکان دارد، روح خود را مجرّد و جدا از بدن نگاه دارد و آن را عادت دهد به این که دامن
از آلودگی هایِ بدن برچیند و سعی کند که پیوسته تنها و مستقل بماند و از گرفتار شدن در دامِ بدن برحذر باشد.

۵ـ روح چیزی است خدایی و ابدی و بسیط و قادر به تفکر که همیشه یکسان و در رفتار خود همان می ماند
در حالی که بدن چیزی است بشری و فناپذیر و موقت و فاقدِ قدرتِ تفکر که هر روز به حالی دیگر می افتد.

۶ـ برای انسان چیزی بدتر از این نیست که به بحث، کینه و تنفر پیدا کند و از آن بگریزد.

۷ـ انسان باید تا آنجا که مقدور است، بکوشد تا در زندگی از قابلیت و معرفت بهره مند گردد. چه در این
صورت، امیدواریِ بزرگی برای پاداشی زیبا می توان داشت.

۸ـ کسی که عاشقِ حقیقت باشد، شدیدا معتقد خواهد بود که حقیقت پاک را جز در آن دنیا نمی توان پیدا
کرد. بنابراین آیا دیوانگی نخواهد بود اگر چنین کسی از مرگ بترسد.

روحِ بصیر و دان

آن چه متعلق به روح است، به خودیِ خود نه مفید است نه مُضرّ، بلکه بصیرت یا عدم بصیرت است که آن را
مفید یا مضرمی سازد… همان طورکه اگر روح، تحتِ فرماندهیِ عقل و بصیرت قرار گیرد، چیزهایی متعلق به
روح نیز مفید می شوند و در غیر این صورت مضر.

به همین ترتیب اگر روح از تموّل و امثال آن استفاده ی صحیح کند، اینها نیز مفید می شوند و در عکسِ این
صورت مضر خواهند بود… اما اگر روحِ بصیر و دانا باشد از هر چیز استفاده ی صحیح خواهد کرد ولی اگر نادان
و بی بصیرت باشد، هر چیز را در راهِ غلط به کار خواهد برد… به طور خلاصه باید گفت که برای بشر مفید یا
مضر بودنِ هر چیز بسته به روح است و مفید و مضر بودن متعلقاتِ روح نیز بسته به بصیرت و شناسایی است.

خوشی و ناخوشی

خوشی و ناخوشی چه رابطه ی عجیبی با هم دارند، گرچه هیچ وقت هر دو در آنِ واحد یک جا جمع
نمی شوند ولی غالبا به محض اینکه انسان به دنبالِ یکی از آن ها برود و به آن برسد، ناچار است که در انتظارِ آن
دیگری هم باشد. عینا مثل این که آن دو از یک سر به هم بسته شده باشند. من گمان می کنم که اگر ازوب
(داستانسری یونانی) به این نکته متوجه شده بود، حتما داستانی در این خصوص می ساخت و می گفت:
خداوند تصمیم گرفت که آن دو را که دائما با هم در حالِ جنگ و خصومت اند، آشتی دهد و چون به این کار
موفق نشد، پاهایِ آن ها را به هم بست به طوری که اگر یکی از آن ها به کسی روی آورد، آن دیگری هم به دنبالِ
او می آید.

استقبالِ مرگ

اگر من معتقد نبودم که پس از مرگ، ابتدا به نزدِ خدایانِ دانا و مهربان دیگری خواهم رفت و سپس با
درگذشتگانی که بهتر از مردمِ این دنیا هستند، محشور خواهم شد؛ دراین صورت شاید صحیح نبود که به
استقبال مرگ بشتابم. ولی شما باید بدانید که امیدِ من بر این است که در آن دنیا با نیکمردان همنشین خواهم شد
و اگر هم نتوانم این نکته را با قطعیّتِ کامل بگویم در این دیگر تردید ندارم که خدایانی مرا در پناهِ خود خواهند
گرفت که متنهایِ خوبی و مهربانی را به من خواهند کرد و به همین سبب است که نه تنها از مردن گریزان نیستم
بلکه بسیار خوشحالم از اینکه پس از مرگ، زندگی دیگری هست و چنان که همیشه گفته اند. نیکان عاقبتی بهتر
از بدان خواهند داشت.

سه منزل مقصود

فقط یک راهِ باریک وجود دارد که می تواند ما را و عقل و فکرِ ما را به سر منزلِ مقصود برساند.

مادام که ما در قیدِ بدن هستیم و روح ما با این دیو دست به گریبان است، هرگز نخواهیم توانست به آنچه در
جستجویش هستیم؛ یعنی به حقیقت برسیم، زیرا بدن هزار نوع مزاحمت برای ما فراهم می کند و دائما از ما
آب و نان می خواهد و علاوه بر این گاهی هم مبتلا به بیماری می شود و خلاصه، پیوسته ما را در بندِ امیال و
هوس ها و ترس ها نگاه می داد و با اشباح و سرگرمی های بچه گانه مشغلومان می سازد. به طوری که ما از دستِ
او اصلاً فراغت پیدا نمی کنیم که چیزی را چنان که هست، ببینیم و بشناسیم… به این ترتیب همه ی وقت ها در
خدمتِ بدن می گذرد و در نتیجه فراغت و آرامشی نداریم تا به جستجویِ حقیقت بپردازیم.

در آخرِ کار هم اگر روزی آرمشی دست دهد و ما بخواهیم شروع به تحقیق بکنیم باز فورا بر سرِما هجوم
می آورد و مزاحمِ ما می شود و ما را مشوّش می سازد. به طوری که